All Chapters of FORBIDDEN TASTE OF MY STEPBROTHER : Chapter 11 - Chapter 20

MICHAEL’S POVNapabalikwas ako ng bangon nang tumunog ang alarm clock. Inis kong in-off ’yon at lumabas ng silid. Kumatok ako sa silid ni Reign, pero walang sagot. Kaya dumiretso ako pababa ng kusina. Napangiti ako nang makita siyang nakaupo, nakataas ang isang paa habang kumakain. Halos kita ang kalahati ng hita niya sa ikli ng suot, kahit naka-oversized T-shirt pa siya. Napalunok ako habang pinagmamasdan ’yon—parang inaakit ako kahit wala naman siyang ginagawa. “Oh, Señorito, sabayan mo na pong kumain si Miss Reign!” sambit ni Manang Sabel nang makita ako sa kusina. “Yes, Manang. Thank you,” sagot ko habang nakangiti. Umupo ako sa tabi ni Reign na patuloy lang sa pagkain. Napangisi ako nang mahulog ang kutsara niya dahil sa kiliti nang hinimas ko ang makinis at maputing hita niya, papunta sa pundilyo ng panty niya. “Michael!” bulong niya, sabay tingin kay Manang Sabel. Bakas sa mukha niya ang gulat at takot. Pero hindi ako tumigil. Marahan kong sinalat at nilaro ang hiwa niya s

MICHAEL’S POV Dahan-dahang yumuko si Reign hanggang sa magdikit ang mga noo namin. “I love you!” ngumiti ako at sinalubong ang mga labi niya. Parang ibang Reign ang kasama ko ngayon—masyadong mainit. Unti-unti niyang binubuksan ang mga butones ng long sleeve ko. Bumaba ang halik niya sa panga ko, pababa sa leeg. Nilaro-laro niya ng dila ang mga nipple ko, nakakakiliti. Hinawakan ko ang baywang niya. Dahan-dahan naman siyang gumiling habang nakaupo sa mismong tapat ng sandata ko. “Ughhh, shít, baby,” masárap na ungol ko habang patuloy siyang gumigiling sa ibabaw ko. “Now tell me…” bulong niya. Ramdam ko ang mainit na hininga niya sa tainga ko habang marahan niyang dinídilaan iyon pababa sa leeg. Ang mga kamay niya, nakadikit sa dibdib ko, unti-unting bumababa sa abs ko. “Sinong mahal mo?” “Ughhhhhh, baby!” ungol ko habang napapapikit sa sarap ng ginagawa niyang pagrománsa sa ’kin. “Baby… ikaw ang mahal ko. Ikaw lang—” Natigilan ako sa pagsasalita nang hawakan niya ang panga k

REIGN’S POV “S-si Michael may babae? Saan naman nanggaling ’yan, Cass?” Umiling si Cassandra. Sumenyas siya sa maid, inabutan naman siya agad nito ng isang bote ng chilled Grey Goose at dalawang crystal glasses. Unti-unting tumulo ang luha niya. Gusto kong pahiran ang mga luhang ’yon, pero… hindi na dapat. “Reign! Libre muna kami! Alam naman ng buong batch natin na ikaw ang cum laude—ang talino mo kaya!” sambit ng mga classmates ko. “Nak, oh,” napatingin ako sa envelope na hawak ni Papa. Ngumiti lang siya at bahagyang ginulo ang buhok ko. “Tanggapin mo na ’yan, lumabas kayo at ilibre mo ang mga classmates mo!” “Salamat, Pa!” mahigpit ko siyang niyakap. Pero— “Cassandra Rodriguez, Bachelor of Science in Business Administration, Cum Laude.” Masiglang announce ng MC. Nagulat ang lahat, pero hindi na nagtanong pa. Mayaman sila. At lahat ng gusto nila, nakukuha nila. “Pa—” sigaw ko nang bumuwal siya sa kinatatayuan niya. “Tulong! Tulungan niyo kami!” humahagulhol na sigaw ko

REIGN’S POV “Ikaw lang ’yung kakampi ko, eh. Pero kung ituring mo ’ko ngayon parang ang sama-sama ko sa ’yo… hirap na hirap na ako sa sitwasyon ko, Reign. Nami-miss ko na ang best friend ko—’yung dating ikaw.” Yung dating ako. Napasinghap ako at napatingin sa kisame. Anong klaseng Reign ba ang tinutukoy niya? ’Yung na-kokontrol? ’Yung Reign na hindi kayang ipaglaban ang sarili niyang karapatan? ’Yung Reign na sunod-sunuran lang sa kanila? ’Yun ba? Kusang tumulo ang luha ko habang napapailing. Hindi na ako ang Reign na ’yon. Wala na si Papa. Wala nang sasalo, magtatanggol, o yayakap sa ’kin kapag hindi ko na kaya. Pinili kong maging matigas at matapang. Iyon ang kailangan ko—para maka-survive. “’Wag mo akong hayaan mapunta sa kamay ni William.” Sumikip ang dibdib ko. Bakit ako ang kailangang pumili at magdesisyon para sa kanya? She’s crying… shaking… pleading. Pero bakit parang minamanipulate niya ako? Parang gusto ko siyang tulungan, but… can I really trust her? Every word

MICHAEL’S POV Natigil ang pagkukulitan namin ni Reign nang bigla akong subuan ni Cassandra. Wala na akong nagawa kundi ngumanga at nguyain iyon. Napatingin ako kay Reign—steady lang ang mukha niya, walang kahit anong reaksyon. Hindi ko tuloy mabasa kung nagseselos ba siya o wala lang talaga. “Babe, can we talk after this?” tanong ko kay Cassandra, pilit na may lambing. Pero hindi pa siya sumasagot, tumayo na si Reign. “Magpapahinga na ako,” tipid niyang sabi. Diretso labas ng dining area. Shit. Gusto kong tumayo at habulin siya, pero… Hindi pwede. Sa aming tatlo, si Reign ang pinaka-naiipit sa relationship na mayroon kami. Nasaktan ko na siya noon, at hindi na ako papayag na masaktan ko ulit siya ngayon. I love her. At hindi niya deserve ‘to. Kaya’t hanggat maaga pa, mas mabuting itama ko na ang lahat. “Babe, may sasabihin ka?” ngumiti si Cassandra. She’s beautiful, sikat, mayaman, pero si Reign talaga ang gusto ko. “Let’s break up.” Malamig na sabi ko nang hindi man lang kumuk