Semua Bab หัวใจในตะวัน: Bab 231 - Bab 240

หญิงสาวไปเช็กอินห้องหนึ่ง จัดการซื้อเสื้อผ้าที่อยู่ในช็อปของโรงแรม ซื้อเสื้อยืดและกางเกงยีนส์เผื่อเขาด้วย ลริณาอาบน้ำสระผม ถูสบู่หลายรอบจนรู้สึกว่าตัวเองสะอาด อาบเสร็จก็สวมเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงผ้าฝ้ายขายาวสีน้ำเงิน เช็ดทำความสะอาดโทรศัพท์ด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่มีอยู่ในห้องเพราะกลัวเชื้อโรค จากนั้นก็โทรหาเขา"หมอบอกว่าเด็กปลอดภัยดี แต่ตอนนี้ต้องเอาเข้าตู้อบ ผมจะไปอาบน้ำก่อน คุณได้ห้องหรือเปล่า"วายุเอ่ยถาม ร่างสูงเดินข้ามสะพานมายังฝั่งของโรงแรม"ได้ค่ะ อยู่ชั้นห้า ห้อง 0515 ขึ้นมาได้เลยค่ะ"ลริณารีบเอ่ยบอก ไม่นานก็ได้ยินเสียงเคาะประตู หญิงสาวเปิดออกทันที ร่างสูงก้าวเข้ามา"ริณาซื้อเสื้อกับกางเกงให้ด้วย หวังว่าจะใส่ได้นะคะ"เสียงเล็กเอ่ยบอก พร้อมกับเดินไปหยิบเสื้อกับกางเกงยีนส์ ความจริงนั้นลริณาทราบขนาดไซส์เสื้อผ้าของเขาดี เพราะเคยซื้อให้เป็นของขวัญ และเขาเองก็รูปร่างไม่เคยเปลี่ยน ร่างสูงสง่างามอย่างที่สาวๆ ต้องหันมามองซ้ำเวลาเดินผ่าน ไม่แปลกใจที่เขามีผู้หญิงควงไปทานข้าวและเที่ยวสถานบันเทิงไม่ซ้ำหน้า วัยยี่สิบเก้าปีที่ประสบความสำเร็จในฐานะนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงและมีความเพียบพร้อมทั้งรูปสม

ลริณาเดินตามหลังร่างสูงสมาร์ตเข้าไปในห้อง เห็นมารดา ไอลวิลกำลังยืนอยู่ที่เปลเล็กที่ตั้งอยู่ข้างๆ เตียงผู้ป่วย มีพิณตะวันนอนยิ้มบางๆ อยู่ ลริณายกมือไหว้ทั้งสามคน รีบตรงไปกอดและหอมแก้มพิณตะวัน วายุเองก็ยกมือไหว้คุณนริณีและไอลวิล"ยินดีด้วยนะคะพี่ตะวัน ริณาดีใจที่สุดเลยที่พี่กับเจ้าตัวเล็กปลอดภัยดี พี่วิลตั้งชื่อให้หรือยังคะ"ลริณาเอ่ยถาม เวลานี้เรียกไอลวิลว่าพี่วิลได้อย่างสนิทใจในฐานะเป็นพี่เขย ใบหน้าหล่อคมเข้มเงยจากเปลเด็กมายิ้มอบอุ่นให้"ตะวันบอกสิว่าลูกชายเราชื่ออะไร" เขาเอ่ยบอกเมียรักให้เป็นคนบอกลริณากับวายุ พิณตะวันยิ้มกว้างมากขึ้น"รู้ไหมว่ามันเป็นงานหนักไม่น้อยเลยนะกับการตั้งชื่อลูกเนี่ย"พิณตะวันเกริ่นออกมาด้วยน้ำเสียงมีความสุขแม้ว่าร่างกายจะยังเจ็บและอ่อนเพลียอยู่"ยากตรงไหนหือ"วายุเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกระเซ้า เดินไปยืนข้างๆ พี่ชาย ชายหนุ่มจ้องมองไปยังเปลเล็ก เจ้าหนูถูกพันผ้าอย่างอุ่นสบายกำลังหลับปุ๋ยอย่างไม่สนใจเสียงคุยกัน"ตะวันไม่รู้จะอธิบายว่ายังไงดีค่ะคุณวา คุณวาจะต้องลองมีลูกเองแล้วจะเข้าใจ"พิณตะวันเอ่ย วายุจุดยิ้มไม่กล่าวว่าอะไร เขานึกถึงเด็กทารกหญิงตัวน้อยที่เพิ่งช่วยมา

ส่วนมิรันตีกับโก้นั้น ก็มาอยู่กรุงเทพฯ เมื่อวานนี้ เพราะว่ามิรันตีจะครบกำหนดคลอดเดือนหน้านี้เอง เห็นโทรมาหาไอลวิล ว่าจะมาเยี่ยมพิณตะวันกับหลานน้อยในวันพรุ่งนี้"วันนี้วันแห่งความรัก ริณาไม่มีนัดหรือจ๊ะ"พิณตะวันเอ่ยถามผู้เป็นน้องสาว พลางส่งสายตาไปมองผู้เป็นสามี เหมือนสื่อสารบางสิ่งบางอย่างกันสองคน"อืม...ก็มีเหมือนกันค่ะ แต่ริณามาหาตัวเล็กก่อน คิดว่าจะโทรไปแคนเซิล เพราะพีทเขาเป็นคนง่ายๆ คงไม่มายด์หรอก นัดกันวันหลังก็ได้ค่ะ"ลริณาเอ่ยตอบ ความจริงลืมเรื่องนัดไปเสียสนิท ถ้าหากเขาไม่ส่งข้อความมาเตือนเมื่อครู่นี้เอง พีทเป็นลูกชายเจ้าของโชว์รูมรถนำเข้าที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน เขาเป็นหนุ่มฮ็อต ตอนเรียนก็ไม่ได้เจอกันบ่อยเพราะเรียนคนละคณะ แต่พอเรียนจบก็ไปเจอกันในงานเลี้ยงแห่งหนึ่ง เขาก็เลยขอเป็นเพื่อนกับลริณาอย่างจริงจังตั้งแต่นั้น ลริณาก็ถือว่ามีพีทนี่แหละที่เป็นเพื่อนชายที่ลริณาสนิทกว่าคนอื่น แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น เพราะลริณาไม่มีพื้นที่ว่างในหัวใจให้ใครได้อีกแล้ว เพราะหัวใจทั้งดวงได้แอบมีเงาของใครบางคนจับจองอยู่เต็มพื้นที่มานานหลายปีแล้ว ลริณาไม่ได้หันไปมองคนที่นั่งข้างๆ หญิงสาว

"เอ๊ะ ห้องลริณาหรือเปล่าครับ""ใช่ค่ะ ริณาอยู่ในนี้ เข้ามาเลย" ลริณาตะโกนออกไป"เขาไม่สบาย คุณเอาดอกกุหลาบมาทำไมเยอะแยะ เขาอาจจะจามหนักเพราะเกสรของมัน"เสียงเรียบเอ่ยบอกชายหนุ่มหน้าตาดีรุ่นเดียวกับลริณา ท่าทางเชื่อมั่นและออกไปทางแพรวพราว ไม่รู้ว่าคบหากับลริณาได้อย่างไร"อ้าว ขอโทษครับ ผมไม่ทราบ" พีทรีบเอ่ย"ฮัดเช้ย!" เสียงจามดังขึ้นจากในห้อง ทำให้วายุพยักหน้า"นั่นไง เห็นไหม คุณเอาไว้แค่หลังประตูก็พอ ไม่ต้องเอาเข้าไปใกล้เขาหรอก"วายุเอ่ย จากนั้นก็หลีกทางให้พีทเข้าไปในห้อง"นั่งที่โซฟาก็พอ"เสียงกำชับดังขึ้นข้างหลังพีทเมื่อเห็นเขากำลังเดินตรงไปยังเตียงของคนป่วย ชายหนุ่มจึงนั่งที่โซฟาอย่างรู้มารยาท วายุเดินออกไปยืนที่ระเบียงด้านนอก ปล่อยให้คนสองคนคุยกัน แต่เขาก็พอจะได้ยิน เพราะพีทนั่งอยู่ที่โซฟาก็จะต้องเปล่งเสียงดังหน่อยเวลาคุย"ผมขอโทษที่ซื้อดอกไม้มาเยอะ แต่มันเป็นวันวาเลนไทน์ ผมก็เลยอยากให้คุณเยอะๆ เพราะคุณพิเศษมากสำหรับผม"พีทเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ลริณายิ้มบางให้เขา"สวยมากค่ะ ขอบคุณนะคะ แต่คุณไม่น่าลำบากเลย""ไม่ลำบากเลยครับ ผมยินดีและเต็มใจมาก ถ้าคุณหาย ผมขออนุญาตเลี้ยงคุณสักมื้อน

ทั้งสองรับประทานอาหารเช้าที่โรงแรมเสร็จก็เดินข้ามสะพานไปยังโรงพยาบาล หาหมอซึ่งใช้เวลาไม่นานเพราะเป็นโรงพยาบาลเอกชน ทุกอย่างรวดเร็วและบริการสมกับราคาค่ารักษา คุณหมอให้ยามารับประทานเพราะลริณาไม่ต้องการฉีดยา อาการไข้ธรรมดา พักผ่อนให้เต็มที่และดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ เดี๋ยวก็จะอาการดีขึ้นเอง แต่ให้ใส่แมสก์เพื่อป้องกันไม่ให้แพร่เชื้อพิณตะวันกำลังมองไปยังไอลวิลที่กำลังหยอกล้อกับเจ้าหนูไทน์อยู่ เจ้าหนูทำเสียงอ้อแอ้เหมือนกำลังคุยโต้ตอบ"โห คุยเก่งจัง" พิณตะวันเอ่ยกับไอลวิล ทั้งสองหัวเราะด้วยกันอย่างมีความสุขกับการเห็นลูกน้อยมีปฏิกิริยาด้วยวายุกับลริณาเคาะประตูแล้วผลักเข้าไปภายใน ลริณาไปนั่งที่โซฟา ไม่เข้าไปใกล้พิณตะวันกับทารกน้อยเพราะกลัวจะติดเชื้อหวัด"หมอว่ายังไงบ้างจ๊ะ" พิณตะวันเอ่ยถามน้องสาว"แค่หวัดธรรมดาค่ะพี่ตะวัน พี่ตะวันละคะ เจ็บอยู่หรือเปล่า"หญิงสาวเอ่ยถามคนที่เพิ่งคลอดลูกได้หนึ่งวัน พิณตะวันเป็นคนแข็งแรงและแข็งแกร่ง ท่าทางดูสดชื่นราวกับไม่เป็นอะไร"รู้สึกดีขึ้นเกือบปกติแล้วจ้ะ ลูกไทน์เขาคุยเก่งมากเลยจ้ะริณา คุณวา เมื่อคืนก็คุยจนดึกกว่าจะยอมให้พ่อเขานอน จริงไหมคะนาย"หญิงสาวหันไปถามผู้เ