Semua Bab หัวใจในตะวัน: Bab 81 - Bab 90

เมื่อพิณตะวันสะดุ้งตื่นขึ้นมาภายในห้องก็ไม่มีร่างสูงอยู่ เจ้าตัวรีบขยับลุกขึ้น มองนาฬิกาเป็นเวลาแปดโมง หญิงสาวทำตาโต เพราะถือว่าตื่นค่อนข้างสาย ปกติเวลาเรียน ตื่นตอนตีห้า ถ้าอยู่ที่เกาะก็ตื่นแต่เช้ามืดกับนายเขาคงจะกลับห้องตัวเองมั้ง ไปตอนไหนพิณตะวันไม่รู้เลย อะไรจะหลับสนิทได้ขนาดนั้น ปกติก็เป็นคนที่รู้สึกตัวเร็ว มันอาจจะเป็นเพราะบทเรียนจากการถูกจูบเมื่อคืนนี้กระมัง คิดแล้วก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันใด ก้มมองตัวเองที่ร่างกายเปลือยเปล่า เสื้อผ้ากองอยู่ข้างๆนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับหล่อน... มันเกินเลยไปมากกว่าที่คิด แต่ก็ไม่ได้รู้สึกไปในทางลบอะไร กลับรู้สึกอบอุ่นในหัวใจด้วยซ้ำ พิณตะวันรีบเข้าไปในห้องน้ำ เห็นภาพสะท้อนจากกระจกติดผนังบานยาว ตามผิวกายมีรอยจ้ำสีแดงจางๆ จากกิจกรรมเมื่อคืนนี้ ถูกเขาจูบและดูดผิวเนื้อจนเป็นรอย ตรงลำคอก็มีอยู่สองจุด ตรงหน้าอกมีมากกว่าที่อื่นพิณตะวันรีบเข้าไปยืนใต้ฝักบัว จัดการอาบน้ำ ร่างกายของหล่อนไม่มีส่วนไหนที่ไม่ได้ถูกเขาสัมผัส... แล้วถ้าเจอหน้ากันจะทำหน้ายังไง เมื่อวันก่อนแค่ถูกจูบยังเขินมากๆ แล้วนี้มันยิ่งกว่าจูบอีก แต่ก็เอาน่ะ...นายไม่ใช่คนอื่น

"ไปกันเถอะ"วายุกล่าวชวนสั้นๆ จากนั้นก็เดินนำสองสาวไปยังร้านที่เขารู้จัก เลือกชุดให้พิณตะวัน ลริณาสังเกตเห็นแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของพิณตะวันตั้งแต่แรกแล้ว แต่ไม่กล้าถาม เพราะรู้สึกกลัวคำตอบชอบกล แต่เวลานี้คำตอบมันกระจ่างชัดขึ้นมาโดยไม่จำเป็นต้องถามแล้วหัวใจรู้สึกวูบโหวงแปลกประหลาดนัก พี่ตะวันหมั้นกับคุณวายุหรือนี่... ทำไมลริณารู้สึกหนึบหน่วงในส่วนลึก หล่อนเป็นคนไม่ดีแอบชอบคู่หมั้นของคนที่รักดุจพี่สาวอย่างนั้นหรือ... ลริณารู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีกับสิ่งที่คิดอยู่ในใจตัวเอง รู้สึกละอายใจจนรีบปัดความคิดนั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว"เชิญด้วยนะ...ริณา"เสียงห้าวเอ่ยกับลริณาสั้นๆ หญิงสาวก็รีบพยักหน้า"ค่ะ" สาวน้อยรีบรับคำพิณตะวันดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา เมื่อได้ชุดเรียบร้อยแล้ววายุก็ขับรถไปส่งลริณาก่อน จากนั้นก็กลับบ้านภายในสัปดาห์นั้น พิณตะวันก็เริ่มไปทำงานกับวายุทุกวัน ในขณะเดียวกันงานจัดเลี้ยงฉลองหมั้นเป็นการภายในก็ได้เตรียมพร้อมแล้ว พิณตะวันเข้าไปทำงานในห้องของนิพล เริ่มจัดการตรวจบัญชีทุกอย่างย้อนหลังอย่างเอาจริงเอาจัง โดยมีประกิจเดินเข้าออกคอยมาจับตาดูอยู่อย่างต่อเนื่

"ตะวันไม่ต้องนับ คราวนี้ฉันจะเป็นคนถอดให้เอง"เขากระซิบบอกจากนั้นก็ค่อยๆ ดึงเสื้อยืดของสาวน้อยออกทางศีรษะ ก้มลงไปจูบทรวงอกคู่งามที่มีบราเซียร์ห่อหุ้มอย่างใจเย็น เลื่อนมือต่ำลงไปลูบไล้หน้าท้องเนียนและเรียวขาสวย ลูบวกเข้าไประหว่างขาทำให้ร่างบางสะดุ้ง เขาแกล้งวางมือนิ่งลงไประหว่างกลางกาย ลูบกดหนักๆ จ้องมองใบหน้างามที่เม้มปากล่างแล้วเริ่มหายใจติดขัด"นาย..."เสียงเรียกแผ่วเบา ไอลวิลล้วงมือเข้าไปตรงเอวกางเกงขาสั้นและแพนตี้... สัมผัสกับเนินเนื้อนวลที่เขาถวิลหาทุกลมหายใจเข้าออก จำภาพงดงามได้ทุกตารางนิ้ว ปลายนิ้วค่อยๆ ลูบไล้แทรกชำแรกไประหว่างกลีบดอกไม้ แล้วกดวนตรงจุดเสียวซ่าน ร่างบางก็แอ่นหยัดขึ้นแล้วก็สั่นระริก"อื้อ...นาย...มัน...มันเสียว..."คนตัวเล็กซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองเสมอ"อยากทำให้ตะวันมีความสุขเหมือนคืนนั้น อยากจูบและอยากกินตะวันทุกตารางนิ้ว"เขาเอ่ยกระซิบบอกเสียงแตกพร่าด้วยอารมณ์ ดึงกางเกงขาสั้นกับแพนตี้ลงและดึงออกพ้นร่างนุ่ม จากนั้นก็ปลดบราเซียร์จนร่างอรชรเปลือยเปล่า ร่างสูงจัดการกับกางเกงนอนพร้อมบ็อกเซอร์ จนล่อนจ้อนภายในเวลาหนึ่งนาทีพิณตะวันหลับตาปี๋ทันทีที่รู้ว่าเขาตัวล่

ใบหน้าหล่อจูบไซ้ทรวงอกเต่งตึง อ้าปากอมยอดถันแล้วดูดดื่มหนักหน่วง มือใหญ่ลูบไล้เรือนร่างอรชร ลูบต่ำไปยังระหว่างกลางกาย เนินเนื้อนูนอุ้มน้ำฉ่ำทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นส่ำระรัว จูบต่ำลงไปหาเป้าหมายทันที ลิ้นแตะเพียงเบาๆ ร่างเล็กก็สะดุ้งขึ้น"อ๊า...นายจ๋า"เสียงเล็กครางพลิ้วด้วยอารมณ์เสียวซ่านที่กำลังถูกลิ้นและปากจูบไซ้ให้ความสุขตรงจุดอันแสนอ่อนไหว ชายหนุ่มรวบกลีบกุหลาบงามเข้าในปาก ใช้ปลายลิ้นตวัดรัวใส่เกสรน้อยจนร่างงามดิ้นส่ายและยกแอ่นแนบปากของเขามากขึ้น มือเรียวเอื้อมมาขยุ้มผมของเขาอย่างแรงโดยไม่รู้ตัวไอลวิลส่งนิ้วเข้าไปสำรวจในความนุ่มลึก ร่างเล็กสะดุ้งอีกครั้งแล้วพยายามจะหุบขา"นาย...""ไม่ต้องกลัวคนดี..."เขาเอ่ยปลอบ แค่นิ้วยังสะดุ้งขนาดนี้ แล้วถ้าโดนของใหญ่ของจริงจะขนาดไหน สาวน้อยของเขาดูตื่นตระหนกกับสิ่งแปลกปลอมที่เป็นแค่...นิ้ว"ไม่ต้องตกใจ...อย่าเกร็งสิคนดี ฉันจะทำให้ตะวันมีความสุขด้วยนิ้วก่อน ก่อนจะถึงคิวของจริง"เขากระซิบบอก จับขาเรียวให้แยกกว้างอีกครั้ง พิณตะวันหน้าแดงกับคำว่า ของจริง ซึ่งมันมีขนาดใหญ่จริงเสียยิ่งกว่าจริงอย่างที่เห็น หญิงสาวพยายามผ่อนร่างไม่ให้เกร็งเหมือนที่เข

"ตะวันมีความสุขไหมคนดี"เขาถามแล้วก้มมากดจมูกกับผมยุ่งเหยิง"มีความสุขมากจ้ะ นายล่ะจ๊ะ"เอ่ยถามเขาคืนบ้าง เพราะพิณตะวันก็อยากรู้เหมือนกันว่านายมีความสุขไหม...พิณตะวันไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกของเขา ไม่มีผู้ชายคนไหนที่อายุสามสิบสองแล้วจะไม่เคยมีเซ็กส์มาก่อน...พิณตะวันคิดว่าอย่างนั้น และนายก็เกิดและโตที่อังกฤษด้วย ดังนั้นพิณตะวันย่อมไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย..."มีความสุขมาก" เขาตอบแล้วก้มมาหอมแก้มพิณตะวันมองปลายคางบึกบึน เห็นรอยแผลถลอกทำให้นึกขึ้นได้ว่านายยังไม่ได้เล่ารายละเอียดให้ฟัง...เรื่องที่เกิดขึ้นที่เกาะ"นายยังไม่ได้บอกตะวันเลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่เกาะ ทำไมถึงเงียบไม่ยอมรับโทรศัพท์ แล้วทำไมถึงเพิ่งมาถึงในนาทีสุดท้ายแบบนั้น"หญิงสาวเอ่ยถาม ร่างสูงขยับนอนหงาย แล้วสอดแขนให้หนุน พิณตะวันนอนตะแคงมองหน้าหล่อคมเข้มอย่างรอฟัง"สองวันก่อนมีกลุ่มคนบุกรุกเกาะด้านตะวันตก มันยิงลูกไฟเข้าไปในปากถ้ำ หวังจะรมพวกนกที่อยู่ข้างใน ฉันและคนงานอยู่เกาะนั้นพอดี เลยช่วยกันจัดการ วิ่งกันวุ่น เลยตกผา...นิดหนึ่ง"เขาเล่า พิณตะวันตาโต เพราะรู้ว่าถ้ำสูงชันแค่ไหน ถ้าตกละก็เป็นได้รับบาดเจ็บแบบนอนหยอดน