EP.5 คนที่ไม่อยากเจอ(2)NC++

    กุลนิดาถึงกับตาโตเมื่อเขาพูดโผงผางแบบนี้ออกมา สำหรับเธอคำว่าผัวเมียมันควรใช้สำหรับคนที่มอบความรักให้แก่กันเท่านั้นแหละ แต่เธอกับเขามันไม่ใช่แบบนั้น มันมีแต่ความเกลียดชังเขาเกลียดเธอและเธอก็กลัวเขาจับใจ มันไม่มีทางที่เราสองคนจะไปกันได้เลยแม้เธอจะเคยรับเขาเข้ามาในหัวใจก็ตาม

" คุณไม่ใช่ผัวฉัน คุณมันคือซาตานต่างหาก ฉันเกลียดคุณ "

    กุลนิดาตะโกนใส่หน้าคนตัวโตโดยไม่เกรงกลัวเลยสักนิดคิมหันต์ถึงกับขบฟันแน่นข่มความไม่พอใจที่อยู่ภายในเอาไว้ เขาเกลียดที่เธอบอกว่าเกลียดเขา

" เออ เกลียดก็เกลียดสิวะ นึกว่าแคร์หรอ แล้วดูชุดที่ใส่ใส่มาล่อตาแก่บ้ากามที่ไหนล่ะ หรือว่าจะล่อ...ฉัน "

    คิมหันต์พูดจาประชดประชันเมื่อมองไปยังชุดเดรสที่เธอใส่มามันสั้นเหนือเข่าขึ้นมาเล็กน้อยแม้จะดูไม่โป๊สำหรับคนอื่นแต่สำหรับเขาเขาไม่ชอบเลยสักนิด ชุดนี้มันทำให้เธอดูหน้ามอง และเขาก็ไม่ชอบเมื่อเห็นใครต่อใครมองเธอ แค่คิดก็หงุดหงิดแล้ว

" นั่นปากหรอคะที่พูดน่ะ หลงตัวเอง ต่อให้ฉันจะใส่ชุดมาล่อเสือล่อตะเข้แค่ไหนมันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ แล้วที่สำคัญฉันไม่ยั่วคุณแน่ๆแค่เห็นหน้าก็ไม่มีอารมณ์แล้ว "

    เมื่อได้ฟังคำพูดที่แสนเชือดเฉือนจากเธอก็ทำเอาคิมหันต์ถึงกับเดาะลิ้นเบาๆอย่างคนต้องการระงับโทสะ และในตอนนี้เขาก็อยากปราบพยศคนตรงหน้าแล้วสิ ดูซิว่าจะเอาตัวรอดเก่งเหมือนปากหรือเปล่า

" งั้นหรอ งั้นมาลองดูไหมล่ะว่าจะมีอารมณ์หรือเปล่า เก่งให้ได้เหมือนปากแล้วกัน "

    ร่างสูงก้มลงมาบดจูบกุลนิดาจนปากบวมเจ่อ เขาตะโบมจูบแถมกัดริมฝีปากของเธอจนได้กลิ่นคาวเลือด คนตัวเล็กเธอเจ็บจึงเผลออ้าปากออกมานั่นทำให้คิมหันต์สบโอกาสใช้ปลายลิ้นพุ่งเข้าหาโพรงปากหวานพร้อมกับควานหาน้ำหวานอย่างคนหื่นกระหาย และพอได้จูบเธอเข้าอารมณ์ก็พลันพลุ่งพล่านขึ้นมาเสียดื้อๆ จากที่แค่จะขู่ให้เธอกลัวเห็นทีคงไม่ได้แล้วล่ะ

" อื้อ.....อ่อยอ๊ะ(ปล่อยนะ) "

    คนตัวเล็กได้แต่พูดจาอู้อี้อยู่ในลำคอ เพราะตอนนี้ริมฝีปากของเธอถูกครอบครองโดยคิมหันต์ ทำให้เธอตะโกนขอความช่วยเหลือไม่ได้ อีกทั้งมือทั้งสองข้างยังโดนเขารวบเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือหนาเพียงข้างเดียวอีกด้วย

    มือขวาข้างที่ว่างของคิมหันต์ไม่ปล่อยเอาไว้เฉยๆเขาลูบไล้ไปตามเรียวขาของเธอเลื้อยขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงขาอ่อนด้านใน แล้วก็พุ่งทะยานไปจนถึงแพนตี้ตัวบางของเธอ แล้วก็ลูบไล้ไปมาที่กลีบทางรักของคนตรงหน้าผ่านแพนตีัตัวบางของเจ้าตัว

    กุลนิดาเมื่อโดนล่วงล้ำส่วนล่างที่เธอแสนหวงแหน ทีแรกก็รู้สึกตกใจ แต่เมื่อเขายังทำมันไม่อยู่ไม่หยุดความรู้สึกแปลกใหม่กลับเข้ามาแทนที่ มันวาบหวามจนเธอเกือบจะคล้อยตามแต่ยังดีที่ยังยั้งสติเอาไว้ได้อยู่ เมื่อคิมหันต์ละจากการบดจูบริมฝีปากของเธอมาซุกไซร้ที่ซอกคอขาวผ่องแทน ส่วนมือหนาก็ยังลูบไล้กลีบเนื้อของเธออยู่แบบนั้นผ่านปราการที่บางเบา นั่นจึงทำให้กุลนิดามีโอกาสได้พูดบ้างแม้เสียงแทบไม่มีต่อต้านแล้วก็ตาม

" ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ คนบ้า อย่าทำแบบนี้ "

    กุลนิตาเริ่มพูดออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบาเพราะเธอต้องต้านทานกับความกระสันที่เกิดขึ้นภายในความรู้สึก ก็คิมหันต์เอาแต่ตั้งอกตั้งใจวุ่นวายกับกลีบกุหลาบของเธอ จนตอนนี้คนตัวเล็กเริ่มผลิตน้ำหวานออกมาเปียกชื้นแพนตี้ตัวบางอย่างไม่ตั้งใจ

    คิมหันต์เมื่อเห็นปฏิกิริยาของร่างกายกุลนิดาเริ่มคล้อยตามเขาแล้วจึงไม่รอช้าแยกขาเรียวของเธอออกจากกัน แล้วยกข้างหนึ่งขึ้นมาเกี่ยวเอวหนาของเขาพร้อมกับดันตัวเธอให้ชิดผนังเพื่อล็อคขาของเธอเอาไว้แน่น ทำให้กุลนิดาต้องยืนด้วยขาข้างเดียว เธอไม่มีทางเลือกต้องใช้มือทั้งสองข้างที่เขาเพิ่งปลดปล่อยพันธนาการของเธอออกมาคล้องคอของเขาไว้แน่น เพราะการยืนขาเดียวมันทำให้เธอทรงตัวไว้ไม่อยู่

" เธอปากไม่ตรงกับใจนะ บอกให้ฉันปล่อยแต่ตรงนี้.... "

    คิมหันต์พูดพร้อมกับลูบไล้ร่องรักของเธอที่มันชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน พร้อมกันนั้นก็เขี่ยแพนตี้ตัวบางไปกองไว้ข้างๆ เขาจึงได้เริ่มสัมผัสใจกลางกายของเธอจริงๆ

" อื้อ....ยะ...อย่า "

    ร่างเล็กที่เงยหน้าขึ้นสูงพร้อมกับหลับตาเอาไว้ เธออายจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว ปากก็ปฏิเสธเขาแต่ร่างกายก็เอาแต่ตอบรับเขาไม่หยุด

" อย่าอะไร...อย่าช้าหรือเปล่า "

    คิมหันต์พูดขึ้นมาด้วยความพอใจพร้อมกับดึงรั้งเอวเกี่ยวให้มาแนบชิดมากยิ่งขึ้นและตัวเขาที่กระดกนิ้วเข้าไปใจกลางกายความเป็นสาวของเธอพร้อมกันถึงสองนิ้วเพื่อสำรวจ เขากระดกนิ้วแรงเร็วจนกุลนิดาสมองขาวโพลนไปหมด ความรู้สึกในตอนนี้เธอไม่อาจต้านทานได้แล้ว

    มือหนาของคิมหันต์ฟอนเฟ้นอกอวบอิ่มพร้อมกับขย้ำไปมาอย่างเอาแต่ใจ และเมื่อเห็นว่าชุดเดรสตัวสวยที่เธอใส่มามันเกะกะเหลือเกินจึงรีบถอดออกพร้อมกับบราเซียสีหวานจึงเหลือแค่แพนตี้ตัวบางที่เขาเกี่ยวไปไว้ข้างๆเท่านั้นบนเนื้อตัวของเธอ  คิมหันต์จ้องมองอกอวบของคนตัวเล็กที่มันใหญ่เกินขนาดตัวของเธอไปมากและเขาก็รู้สึกว่ามันใหญ่ขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก

" มันใหญ่ขึ้นนะ "

    คิมหันต์พูดพร้อมกับจ้องมองอกอวบของเธอและใช้ลิ้นอุ่นๆของเขาละเลงอยู่ที่ปลายยอดสุดของทรวงอกเธอ รสหวานของดอกบัวตูมทำเขาแทบคลั่ง ปากหยักดูดดึงปลายถันชูชันไปมาสลับกันทั้งสองข้างอย่างกลัวว่าข้างใดข้างหนึ่งจะรู้สึกน้อยใจจนอกอวบของกุลนิดาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเขา

" อ๊อย....อื้อ...กรี๊ด!!! "

    คนตัวเล็กครางกระเส่าเมื่อพายุแห่งห้วงอารมณ์สาดซัดเข้าหาตัวเธอทั้งข้างบนและข้างล่างทำเอาขาของเธอเริ่มสั่นและเริ่มหมดแรง ถ้าไม่ได้เขาที่คอยพยุงไว้ป่านนี้เธอล้มไปแล้ว คิมหันต์เมื่อเห็นว่าเธอใกล้จะไม่ไหวเขาจึงกระดกนิ้วแรงขึ้นอีกจนกุลนิดากรี๊ดลั่น ท้ายที่สุดกุลนิดาก็ปลดปล่อยน้ำหวานออกมามากมายจนล้นนิ้วมือหนา

    กุลนิดาถึงกับก่นด่าตัวเองในใจว่าตัวเองใจง่ายนัก แค่เขาทำแค่นี้เธอก็เสร็จสมแล้ว เธอเสร็จคามือเขาทั้งๆที่เขายังอยู่ในสภาพเสื้อผ้าครบแต่ตัวเธอกลับมีแค่แพนตี้ตัวบางติดตัวเพราะมันยังถอดไม่ได้

    คิมหันต์พอใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า เสียงครางกระเส่าของเธอเป็นคำตอบได้ดีว่าเธอพอใจกับการกระทำครั้งนี้มากแค่ไหน ที่สำคัญตัวเขาเองก็ได้พิสูจน์บางอย่างด้วยตัวเองแล้วเช่นกัน

" อ่อนหัดชะมัด "