Library

Search

Home / Romance / Carrying My Ex-Boss Child / Chapter 171 - Chapter 180

All Chapters of Carrying My Ex-Boss Child: Chapter 171 - Chapter 180

180 Chapters

Chapter 172

Tahimik ang opisina matapos ang mahabang usapan namin tungkol sa nakaraan ni Leon.Ang sikat ng araw na kanina ay sumisilip pa lamang sa gilid ng mga gusali ay ngayon ay ganap nang sumikat. Mula sa malawak na bintana ng opisina niya ay makikita ang lungsod na unti-unting nagiging abala.Mga sasakyan na nagsisimula nang dumami sa kalsada. Mga taong naglalakad papasok sa mga gusali.Isang panibagong araw.Pero sa loob ng opisina na iyon, parang hindi gumagalaw ang oras.Nakatayo si Leon sa tabi ng mesa niya habang ako naman ay nakatayo malapit sa pintuan. Ang hangin sa pagitan namin ay nananatiling mabigat matapos ang mga rebelasyon na ibinahagi niya.Ang tunay niyang pangalan.Ang buhay niya bilang si Ralph Jimenez.Ang kidnapping.Ang bidding.Ang lalaking may tattoo ng ahas na nakapulupot sa korona at ang misyon na ngayon ay ibinigay niya sa akin.Hanapin ang lalaking iyon.Sa tenga ko ay narinig ko ang mahinang boses ni Atlas. “Quite the assignment.”Hindi ako sumagot.Sa halip ay t

Chapter 173

Tahimik ang kalsada habang humihinto ang sasakyan sa isang madilim na bahagi ng lungsod.Mula sa labas ay tila wala namang kakaiba sa gusali na nakatayo sa harap ko.Pero alam ko ang totoo.Ang headquarters ng Astra Noctis.Ibinaba ko ang sarili ko mula sa sasakyan at tahimik na naglakad papunta sa pintuan ng gusali. Sa tenga ko ay narinig ko ang boses ni Atlas. “You're there again.”Bahagya akong ngumiti habang naglalakad. “Lagi naman.”“True,” sagot niya.Pagdating ko sa loob ay kaagad akong bumaba kung nasaan talaga ang headquarters, palamuti lang talaga ang nasa itaas. Ang loob ng headquarters ay ibang-iba sa itsura nito sa itaas. Moderno ang interior. Malinis. At puno ng advanced na kagamitan.Ito ang pugad ng organisasyong matagal ko nang kinabibilangan.Astra Noctis.Ang organisasyon na lihim na kumikilos laban sa mga taong tulad ng pamilya El Zamora.Pagpasok ko sa opisina ni Lucien ay agad kong nakita ang tatlong lalaking nakaupo sa mesa sa gitna ng silid.Ang tatlong leader

Chapter 174

Tahimik pa rin ang silid matapos banggitin ni Atlas ang codename na iyon.King Serpent.Parang may kung anong bumalot sa dibdib ko sa sandaling marinig ko iyon. Hindi ko maipaliwanag kung bakit… pero pakiramdam ko, mas malalim pa sa inaakala ko ang koneksyon ng lahat.Hindi lang ito basta tungkol kay Leon. Hindi lang ito tungkol sa akin. Mas malaki ito. Mas malalim at pag malalim ay mas madilim.“Ibig sabihin…” mahinang bulong ni Atlas sa tenga ko, “…iisa lang ang kalaban ninyo.”Tahimik ang buong silid.Hindi ko agad pinansin ang sinabi niya. Pero habang tumatagal, unti-unti itong pumapasok sa isip ko.Si Leon, ako at ang organisasyon na iyon. Lahat kami ay konektado sa iisang pinanggalingan.Dahan-dahan akong huminga bago ako nagsalita. “Ibig sabihin…”Bahagya akong napatingin kina Lucien.“…kakampi siya.”Tahimik ang buong silid. Walang sumagot agad. Pero nakita ko ang reaksyon nila.Si Lucien ay bahagyang napapikit. Si Morpheus naman ay nakatingin sa mesa, parang pinoproseso pa an

Chapter 175

Paglabas ko ng headquarters ng Astra Noctis ay agad akong sinalubong ng malamig na hangin ng gabi.Tahimik ang paligid.Kung kanina ay puno ng tensyon ang loob ng underground base, ngayon naman ay parang napakalawak ng mundo sa labas—pero mas mabigat.Mas tahimik at kapag mas tahimik ay mas mapanganib.Huminto ako saglit sa tabi ng sasakyan ko, nakatitig sa walang laman na kalsada. Sa tenga ko ay narinig ko ang mahinang boses ni Atlas.“So, you’re really doing this.”Hindi ako agad sumagot.Sa halip ay inilabas ko ang phone ko at tinitigan ang screen. Nandoon ang pangalan niya.Leon.Bahagya akong napapikit.Sa loob ng ilang segundo ay bumalik sa isip ko ang lahat.Ang usapan namin kanina. Ang kwento niya. Ang sakit sa boses niya habang kinukwento ang pagkawala ng pamilya niya. Ang galit na pilit niyang pinipigilan.At ngayon...Alam ko na kung sino ang kalaban niya at kung sino ang kalaban ko.Pareho lang.Pareho lang kami ng taong nais pagbayarin.Huminga ako nang malalim.“Atlas,”

Chapter 176

“I am...” Huminto ako. Hindi dahil nag-aalinlangan ako. Kundi dahil alam kong sa sandaling matapos kong sabihin ang susunod kong mga salita ay wala nang babalikan at wala ng atrasan. Wala nang pagtatago. Wala nang kontrol sa kung paano niya ako titingnan pagkatapos nito.Tahimik ang café.Hindi naman literal—may mga mahihinang ingay ng kubyertos, may mga usapan sa malayo—pero sa pagitan naming dalawa, parang naglaho ang lahat ng iyon. Parang kami lang ang nasa loob ng mundong ito.Nakatingin si Leon sa akin nang diretso sa mga mata ko. Mukhang hindi na nga kumukurap. Naghihintay sa kung anong susunod kong sasabihin.At ramdam ko na handa siyang pakinggan ang kahit anong sasabihin ko—pero hindi ko pa alam kung handa siyang tanggapin iyon.Huminga ako nang malalim.“I’m not just a secretary,” sabi ko sa wakas.Bahagyang gumalaw ang ekspresyon niya. Hindi pa galit. Hindi pa duda. Pero naroon na ang alertness.“Then what are you?” tanong niya.Mababa ang boses niya. Kontrolado iyon pero r

Chapter 177

Tahimik ang café.Hindi ko alam kung ilang segundo ang lumipas matapos kong itanong ang tanong na iyon. Pero pakiramdam ko ay parang oras ang lumipas sa bigat ng katahimikan sa pagitan namin.Nakatingin pa rin si Leon sa akin. Diretso sa mga mata ko. Walang pag-iwas. Walang pagkurap. Parang sinusubukan niyang basahin ang bawat bahagi ng mukha ko. Para bang hinahanap niya kung may bakas ba ng kasinungalingan sa mga sinabi ko.Pero wala. Dahil wala akong itinago.Hindi na.Sa sandaling ito, ang lahat ay nakalatag na sa mesa. At ang tanging kulang na lang ay ang sagot niya.Sa tenga ko ay narinig ko ang mahinang boses ni Atlas. “He’s thinking.”Hindi ako sumagot. Hindi ako gumalaw. Hindi ko rin inalis ang tingin ko kay Leon. Hindi ko kayang ipakita ang kahit anong kahinaan sa sandaling ito. Dahil kung may isang maling galaw lang ako ay maaaring mabasag ang manipis na linya na nagdudugtong sa amin ngayon.At kapag nangyari iyon ay wala na akong babalikan.Ilang segundo pa ang lumipas.Pag

Chapter 178

Tahimik pa rin ang café matapos ang lahat.Hindi na iyon ang parehong katahimikan kanina—hindi na iyon ang tensyon ng dalawang taong nagtataguan ng lihim. Ito na ang katahimikan ng dalawang taong parehong may alam at parehong pumili na hindi na umatras.Nakatingin pa rin si Leon sa akin.Hindi na ganoon katalim ang tingin niya tulad kanina, pero hindi rin iyon naging magaan. Mas naging malinaw at mas buo. Mas totoo.“Ipapakilala kita kay Tito Eli,” sabi niya sa wakas.Bahagya akong napakunot ng noo. Hindi dahil hindi ko inaasahan—kundi dahil sa bilis ng susunod niyang hakbang.“At alam kong matutuwa siya kapag nalaman niyang buhay ka.”Nanatili akong tahimik. Hindi ko agad sinagot.Hindi dahil sa ayaw ko, kundi dahil kailangan kong iproseso ang bigat ng pangalang iyon.Eli.Ang taong matagal nang nasa gilid ng kuwento namin—pero ngayon ay unti-unti nang pumapasok sa sentro ng lahat. Ang taong tumulong sa nanay ko at sa akin noong bata pa lang ako, noong mga panahong hindi pa ako napad

Chapter 179

Pagbukas pa lang ng pinto ay agad kong naramdaman ang bigat ng presensya sa loob ng bahay. Hindi ito tulad ng ibang bahay na napasukan ko na— walang ingay ng telebisyon, walang halong kaguluhan ng pangkaraniwang pamumuhay. Tahimik.Parang bawat bagay ay nasa tamang lugar, hindi dahil sa kaayusan kundi dahil sa disiplina.Isang babae ang bumungad sa amin.“Ate?” bahagyang tawag niya, pero agad din niyang binawi nang mapansin si Leon.“Kuya Leon,” sabi niya, bahagyang ngumiti.Si Ariana.Hindi ko siya makakalimutan.Siya rin ang babaeng nakita ko noon sa Cebu. Hindi nagbago ang aura niya—kalmado, pero may lalim. Parang may sariling mundo sa loob ng isip niya na hindi basta-basta binubuksan.Saglit na nagtama ang mga mata namin. At sa sandaling iyon, may kung anong pamilyar na dumaan sa pagitan namin.Parang may alam siya. Hindi ko iyon pinansin.“Nasaan si Tito?” tanong ni Leon.“Sa study,” sagot niya. “Pero—”Hindi niya natapos. Dahil sa sandaling iyon ay may isa pang boses ang narinig

Chapter 180

Tahimik ang sala.Hindi iyon ang tipo ng katahimikan na nakakailang—kundi iyong klase na puno ng bigat. Parang bawat tao sa loob ng silid ay may iniisip na hindi pa sinasabi, may mga tanong na hindi pa itinatanong, at may mga sagot na hindi pa handang ilabas.Nakaupo ako sa isang sofa na nakaharap kay Eli. Katabi ko si Leon. Sa kabilang gilid naman, tahimik lang na nakaupo si Ariana, hawak ang tasa ng kape pero hindi umiinom.Pinagmamasdan lang niya kami. Hindi siya nakikialam. Hindi nagsasalita. Pero ramdam ko ang presensya niya. Hindi siya simpleng tagapakinig lang. Para siyang nag-oobserba. Parang may sarili siyang pag-aanalisa sa lahat ng nangyayari.Sa harap namin, si Eli.Tahimik siyang nakatingin sa amin habang dahan-dahang iniikot ang tasa ng kape sa kamay niya. Hindi siya nagsasalita agad. Parang hinahayaan niyang bumaba muna ang emosyon sa loob niya.Hindi na siya katulad kanina na may bahid pa ng gulat. May emosyon.Ngayon ay wala na.Nasa harap namin ang strategist at ramd

Chapter 181

Tahimik ang sala matapos ang huling mga pinag-usapan. Hindi iyon ang katahimikan na walang laman—kundi iyong klase na parang may hinahandang sumabog. Parang bawat isa sa amin ay nasa gilid ng isang desisyon na hindi na puwedeng bawiin. Si Eli ang unang gumalaw.Dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa ng kape sa mesa. Mahina lang ang tunog pero sapat para putulin ang daloy ng tahimik na pag-iisip ng lahat.“Kung ganoon,” sabi niya. Mababa ang boses. Kontrolado. Pero malinaw na nagsimula na siya. “Hindi na ito usapan lang.”Tumango si Leon sa tabi ko. Hindi siya nagsalita pero alam kong pareho kami ng iniisip. Hindi na kami nagpaplano. Kikilos na kami.“Let’s stop pretending na may luxury pa tayo para maghintay,” dagdag ni Eli. “Kapag kumilos ka laban kay Amanda, hindi ka na makakabalik sa dati. At ang pinakaunang pagkakamali ng karamihan ay ang magmadali nang walang sapat na impormasyon.”Bahagya akong sumandal sa upuan. Nakatingin lang sa kanya.“Then give us the right starting point,”

PREV

...

13 14 15 16 17 18

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status