Claimed by My Brother’s Forbidden Billionaire Rival의 모든 챕터: 챕터 101 - 챕터 110

SAMANTALA, sa Cebu City...Nang matanggap ni Agatha ang court summons, nakaupo siya noon sa isang bagong bukas na luxury shop.Maayos ang kanyang ayos. Nakaangat ang isa niyang kamay na may makintab na nail art habang paulit-ulit niyang tinitingnan sa harap ng salaming may gintong gilid ang isang mamahaling silk scarf.Sa paanan niya, nakaluhod ang isang sales clerk habang maingat na isinusuot sa kanya ang isang pares ng high heels na may maliliit at kumikislap na bato.“Miss Agatha, bagay na bagay po ito sa inyo. Lalong lumalabas ang ganda ng balat ninyo,” malambing na sabi ng clerk.Bahagyang ngumiti si Agatha. Ramdam niya ang paghanga at pagtingin ng mga tao sa kanya.Ito ang buhay na para sa kanya.Lalo na ngayong nalaman niyang bahagi siya ng Hudson family.Ilang sandali pa, biglang umilaw ang cellphone niya dahil sa isang notification. Wala sana iyong gaanong halaga sa kanya, ngunit nang masulyapan niya ang laman niyon, agad siyang natigilan.Electronic court document.Dahan-dah

MABILIS na naglakad si Bettina papunta sa law firm niya. Ngunit nang iaabot na sana niya ang kamay para buksan ang pinto, hindi sinasadyang napatingin siya sa kabila ng kalsada.Bigla siyang napatigil. Ang dating bakanteng puwesto sa tapat ay hindi niya namalayang tapos na palang ayusin. Makintab na makintab ang malalaking salaming bintana. Sa loob ay isang simple ngunit propesyonal na opisina ang makikita.Ngunit ang pinakamasakit sa mata niya ay ang gintong karatulang nakasabit sa labas ang…Castillo Law Firm (Cebu Branch)Natahimik si Bettina. Sa likuran niya, halos mabilaukan si Fiona. Muntik pang matapon ang hawak niyang milktea habang nauutal na nagsalita.“T-Totoo ba ‘tong nakikita ko? Sa tapat pa mismo natin ang opisina ni Attorney Elijah?!”“Nakita ko nga,” kalmadong sabi ni Bettina habang itinutulak ang salaming pinto ng law firm. “Magtrabaho ka na tayo.”Napatitig si Fiona kay Bettina at wala siyang masabi. Pakiramdam niya, simula nang bumalik ang boss niya mula Manila, par

“SAAN tayo pupunta, kuya?” naguguluhang tanong ni Bettina habang nakatayo sa harap ng itim na Maybach ni Leon.Hindi siya mapakali. Pakiramdam niya, may kung anong mabigat na mangyayari, pero hindi niya matukoy kung ano.“Basta, sumakay ka na. May pupuntahan tayo,” maikli at malamig na sagot ni Leon.Wala nang ibang paliwanag.Wala ring kahit anong emosyon sa boses nito.Napaatras ng kaunti si Bettina, pero sa huli ay sumunod pa rin siya. Dahan-dahan siyang sumakay sa kotse, kahit ramdam niya ang kaba na unti-unting gumagapang sa dibdib niya.Maya-maya, umandar ang sasakyan.Lumabas ang itim na Maybach mula sa villa ng pamilya Imperial.Halos palubog na ang araw, at unti-unti nang dumidilim ang paligid. Ngunit kahit ilang minuto na ang lumipas, hindi pa rin sila humihinto.Sa halip, lalo pang bumibilis ang takbo ng sasakyan.Sa labas ng bintana, mabilis na dumaraan ang mga ilaw at gusali, hanggang sa halos maging malabong linya na lamang ang lahat.Parang hindi sila patungo sa isang s

NANG marinig ni Leon iyon ay napatingin siya kay Evander sa gulat. Samantala, malamig naman ang tingin ni Evander at mas hinigpitan pa niya ang pagkakahawak sa kwelyo ni Stephen.“Magsalita ka.”Halos hindi na makahinga si Stephen. Namumula na ang mukha niya, napapaluha na siya sa kirot. “Magsasalita na ako! Magsasalita na ako! Sampung taon na ang nakalipas… hindi si Mr. Hudson… ako iyon! Ako ang may kasalanan! Nadala lang ako sa tukso!”Biglang may kung anong sumabog sa utak ni Leon. Biglang nanlamig ang buong katawan niya. Parang tumigil ang dugo sa pagdaloy. Samantala, punong-puno ng takot at pagsisisi ang boses ni Stephen habang umiiyak.“Wala pa akong nagagawa noon… dumating na si Mr. Hudson para iligtas si Bettina. Hinila niya ako palayo at binugbog niya ako… binalaan niya ako na huwag magsalita… kung hindi, papatayin niya ako…”Umiiyak siyang tumingin kay Leon.“Leon, natakot ako kay Mr. Hudson… pero mas natakot ako na kapag nalaman mo ang totoo, ikaw ang papatay sa akin! Ka

SA mga sandaling iyon, magkasunod na bumalik sa sala sina Evander at Leon. Pagkapasok pa lang nila, agad napansin ni Evander si Bettina. Naka-upo ito sa sofa, naka-ekis ang mga paa, hawak ang cellphone, nakakunot ang noo habang tutok na tutok sa screen. Halatang malalim ang iniisip at hindi man lang napansin na pumasok na sila sa sala. Bahagyang kumunot ang noo ni Evander. Akma na sana siyang magsasalita nang biglang mag-vibrate ang cellphone sa bulsa niya. Kinuha niya iyon at sinulyapan ang caller ID—tumatawag pala si Ashwin. Sinagot niya agad ang tawag at inilapit ang cellphone sa tainga. “What’s up?” Sa kabilang linya, seryoso ang tono ni Ashwin—wala ang dati nitong pabiro at kampante na boses. Mabilis itong nagsalita, halatang may pagka apurahan. Tahimik na nakinig si Evander. Walang mabasang emosyon sa mukha niya, pero bahagyang kumitid ang mga mata niya, at may malamig na kislap na dumaan sa tingin niya. “I understand.” Dalawang salita lang ang sagot niya bago niya agad p