Semua Bab Claimed by My Brother’s Forbidden Billionaire Rival: Bab 131 - Bab 139

NANG mapansin ng mga empleyado ang pagdating ni Luther sa law firm na may matingkad na gintong buhok, suot ang punit na maong, at basta na lang umupo sa assistant desk ni Bettina na parang siya ang may-ari ng lugar—napatingin sila sa isa’t isa. Hindi man sila nagsalita, pero halatang iisa ang laman ng isip nila. May isa pang napasulyap ulit, baka sakaling maling tao lang ang nakita niya. May isa namang bahagyang napakunot ang noo, parang tinatanong ang sarili kung bagong hire ba ‘to… o naligaw lang. Halos sabay-sabay pumasok sa isip nila ang parehong tanong: Saan ba napulot ni Bettina ang imported na taong ito? At higit sa lahat… May silbi ba talaga ‘to… o dagdag pasakit lang sa opisina? Samantala, napamasahe na lang si Bettina sa kanyang noo habang pinagmamasdan ang lalaking halatang hindi nababagay sa firm niya. Hawak ni Luther ang cellphone at kasisimula pa lang maglaro nang magsalita siya. “Luther, pasok ka,” mahinahong utos ni Bettina habang binubuksan ang pinto

SA mismong sandaling matapos magsalita si Evander, bahagyang nayanig ang katawan ni Elijah. Mahigpit niyang ikinuyom ang kanyang mga kamao hanggang sa bumaon ang mga kuko niya sa kanyang palad.“Hindi… hindi gano’n…” paos at tuyot ang boses niya habang pilit na nagpapaliwanag. “Bettina, makinig ka sa’kin… hindi ko kailanman ginustong saktan ka. Gusto ko lang… gusto ko lang…”Gusto lang niyang mabawi siya. Gusto lang niyang gamitin ang sukdulang paraang iyon para maibalik lamang niya si Bettina sa piling niya. Hindi niya lang matanggap na tuluyan na siyang mawawala sa mundo niya.Pero hindi niya inasahang hahantong sa ganito ang lahat.At lalong hindi niya inasahang gano’n kabilis at kalalim ang mahuhukay ni Evander iyon.“Gusto mo lang ng ano?” malamig na singhal ni Evander. “Magpanggap na bayani? Para kaawaan ka niya, tanawin niya ang utang na loob, at baka sakaling balikan ka? Elijah, talagang binuksan mo ang mata ko. Para makuha ang gusto mo, kaya mong isugal kahit sarili mong buhay

Alam ni Bettina na sinasadya lang ni Evander na baluktutin ang ibig niyang sabihin. Hindi niya ito matalo sa biruan—lagi siyang nauunahan, lagi siyang napapahamak sa mga sagot nito—kaya sa inis ay muli siyang umiwas ng tingin at nagpasya na huwag na itong pansinin.Tahimik siya, pero halatang halata sa paraan ng pag-angat ng balikat niya na may tampo pa.Napangiti nang bahagya si Evander. Lumapit siya ng kaunti, bahagyang yumuko para silipin ang mukha ni Bettina.“Ganito na lang ba?” mahina niyang tanong, may halong lambing. “Hindi mo na talaga ako kakausapin?”Hindi siya sinagot ni Bettina. Mas lalo pa niyang iniwas ang tingin, parang batang nagtatampo.Napabuntong-hininga si Evander, pero may ngiti pa rin sa labi.“Okay na, huwag ka nang magalit,” malumanay niyang sabi. “Bibigyan kita ng regalo. Ano ang gusto mo?”Sumimangot lang si Bettina at nanatiling tahimik.Ilang segundo siyang tinitigan ni Evander, parang sinusukat kung hanggang saan ang tampo nito. Pagkatapos ay bahagyang nag

SA loob ng study room, tahimik ang paligid—maliban sa mahinang ugong ng air purifier na parang humahaplos lang sa hangin. Ngayon, hindi nakaupo si Sebastian sa likod ng kanyang malaking office desk gaya ng nakasanayan. Sa halip, naroon siya sa malambot na sofa, bahagyang nakasandal, relaxed siyang tingnan ngunit ang puso niya ay masaya.Sa harap niya, nakaupo si Bettina.Hawak ng matanda ang kamay ng dalaga, marahan, parang may takot na baka mawala ito kung bibitawan pa niya. Dahan-dahan niyang pinagmasdan si Bettina mula ulo hanggang paa—parang sinusuri at hindi makapaniwalang nasa harap niya ang dalagang matagal na niyang inaasahang makita para kay Evander.May lambing sa tingin niya.“Napagod ka ba sa biyahe?” lumabas ang tanong, magaan ngunit puno ng malasakit. Bahagya pa siyang yumuko, parang gusto talagang makita ang bawat ekspresyon ng dalaga. “Hindi ka ba pinahirapan ng batang ‘yan?”Dahan-dahang lumipat ang tingin niya kay Evander na nakaupo sa kabilang side—kalmado, tahimik,

“LUTHER…” bigkas ni Sofia ngunit hindi siya sinagot nito.Kinuyom ni Sofia ang kamay niya. Umapaw bigla ang agalit niya sa dibdib.“Tingnan mo nga ‘yang sarili mo!” inis na sabi ni Sofia. “Ganyan ka na lang ba? Walang ambisyon sa buhay?”Napakunot ang noo ni Luther. Hindi siya tumingin, naka-focus lang ang mata niya sa phone.“Mom… huwag mo na akong pakialaman.”“Hindi kita pakikialaman? Talaga ba, Luther?!” tumaas ang boses ni Sofia. “Hindi mo ba nakikita? Sinadya kang ilayo ni Evander sa Prime Biotech! Nilagay ka niya sa isang maliit na law firm para hindi ka makaangat!”Tahimik lang si Luther. Pero mabilis ang galaw ng daliri niya sa phone—halatang naiirita na sa boses ng mommy niya.“At ikaw? Masaya ka na ro’n? Na assistant ka lang ni Bettina?” dagdag pa ni Sofia. “Ginagamit ka ka lang nila, hindi mo ba alam ‘yon?!”“Mom.” biglang tumigil si Luther sa ginagawa niya. Binaba niya ang cellphone niya. Dahan-dahan siyang tumingin kay Sofia, isang malamig na tingin ang binigay niya rit