Claimed by My Brother’s Forbidden Billionaire Rival의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

SAMANTALA, mabilis na umaandar ang itim na Bentley sa kalsada patungo sa condo unit ni Bettina. Bahagyang nakabukas ang bintana, at ang malamig na hangin ay humahaplos sa nakalugay niyang buhok. Hindi mapakali si Bettina kahit nakakabit ang seatbelt. Tuluyan na kasing umakyat ang tama ng alak sa kanya. Pakiramdam niya’y mainit na ang buong katawan niya, at tila unti-unti nang lumalabo ang kanyang isip. Wala na siya sa matinong kaisipan. Bahagyang tumagilid si Bettina at tinitigan si Evander na seryosong nagmamaneho. Sumisingit ang ilaw ng mga poste sa bintana at bumabagsak iyon sa guwapo nitong mukha—matangos ang ilong, kissable lips, at ang maliit na nunal sa gilid ng mata. Marahil ito na ang pinakaguwapong lalaking nakilala niya sa buong buhay. “Evander…” malambot at tila nang-aakit ang pagbigkas niya sa pangalan nito. “Hmm?” Hindi inaalis ni Evander ang tingin sa kalsada. Bahagyang gumalaw ang Adam’s apple niya dahil sa kaba. “May nagsabi na ba sa’yo na ang guwapo mo? Ehe.” Mah

MAG-AALAS-SAIS na ng umaga nang magising si Bettina dahil sa matinding sakit ng ulo. Mabigat pa rin ang talukap ng mga mata niya. Napaungol siya at pilit na idinilat ang mga iyon. Napansin niyang nasa loob na pala siya ng kuwarto. Hindi niya matandaan kung paano siya napunta roon; ang tanging naalala niya, uminom lang siya ng isang bote ng beer at saka nalasing.Matigas siyang dahan-dahang lumingon.Nakita niya sa tabi ang natutulog na mukha ni Evander!Napakurap siya nang ilang beses, saka napasinghap. Napagtanto niyang hindi pala panaginip ang lahat. Naagaw ang atensyon niya nang mapansin ang mapulang marka sa leeg nito.Wala siyang maalala—blangko ang lahat. Ngunit ilang sandali pa, pira-pirasong alaala ng kagabi ang biglang rumagasa sa isip niya.No’ng kumain sila at uminom ng beer kasama ang dalawa niyang assistant…No’ng biglang dumating si Evander at kinarga siya na parang prinsesa para sunduin—at kung paano siya nangulit dito habang nasa biyahe sila…No’ng kinulong siya ng dala

PARANG nablanko si Bettina nang makita ang presensya ng kanyang ina. Umingay ang tenga niya, at pakiramdam niya’y tinamaan siya ng kidlat sa tuktok ng ulo. Saglit siyang hindi nakapagsalita—nakanganga lang, nakahawak pa sa doorknob, na parang hindi alam kung isasara ba niya ulit ang pinto o patutuluyin ang bisita.Sinipat siya ni Hera mula ulo hanggang paa at bahagyang kumunot ang noo. “Anak, bakit ang taranta mo? Saan ka pupunta at ganyan ka?”“Ah… M-Mom…” pilit na ngumiti si Bettina, pero parang nanginginig pati ngiti niya.Habang nagsasalita, natural na papasok na sana si Hera. Nakataas pa ang isang paa nito para tumapak sa loob, pero biglang nanikip ang dibdib ni Bettina at awtomatiko niyang hinarangan ang pintuan gamit ang katawan—parang pader na biglang tumubo.“Ah, Mom… bibili lang sana ako ng almusal sa baba,” mabilis niyang sabi, sabay pilit na tawa. “Sasama po ba kayo?”Sinubukan pa niyang hawakan ang braso ng nanay niya, para ilayo ito sa loob. Pero imbes na sumunod, tumigil

Sa Cebu City, Prime Biotech Building—Opisina ng CEO.Katatapos lang ni Evander ng overseas video meeting kasama ang isang client. Halos maubos na ang pasensya niya sa sunod-sunod na negotiation, kaya kinusot niya ang noo, huminga nang malalim, at sumandal sandali sa leather chair.Isang segundo ng katahimikan lang ang hinabol niya—isang sandaling pahinga bago magpatawag ng kape at bumalik ulit sa trabaho.Pero bago pa niya mapindot ang intercom, may biglang ingay mula sa labas.Mabigat at may halong galit na parang may paparating na bagyo.BANG!Isang malakas na dagundong ang yumanig sa pinto ng opisina—sinipa ito mula sa labas at bumukas nang todo. Sumalpok ang pinto sa pader, kumalabog ang buong silid, at tila nag-echo ang tunog hanggang sa dibdib ni Evander.Pag-angat ng tingin niya, nakita niya ang hindi inaasahang bisita—si Leon Imperial. Hindi ito yung Leon na nakikita niya sa corporate events na kontrolado, kalmado at elegante. Ito yung Leon na handang manira. Handang manakit.

“EVANDER!” bulong niyang galit, pero may halong kaba. “Binabalaan kita—huwag kang magsalita ng ganyan dito! Yung gabing ’yon… lasing ako! Wala akong naaalala! Kahit… kahit may nangyari man, aksidente ’yon! Aksidente! Gets mo?” Tinitigan siya ni Evander, halatang aliw na aliw. Tumango siya na parang napakabait. “Sige. Kung aksidente ’yon… kung ‘pagkakamali’ lang dahil nalasing ka…” Huminto siya saglit, parang sinasadya. “Kung gano’n, Bettina… kasalanan mo ’to.” Nanlaki ang mata ni Bettina. “Ano?!” Gigil na gigil si Bettina—gusto na niyang mangagat pero wala siyang maipangtutol dito. Kaya tinitigan na lang niya si Evander nang matalim, nangingilid ang luha sa hiya at inis. Mas lalong lumalim ang ngiti sa mga mata ni Evander. Pero bigla niyang binago ang usapan—kalmado at mas naging “professional” ang tono. “Ganito na lang, Bettina. Iwan muna natin ang usapang reputasyon. Pag-usapan natin… ang business.” “Business?” napakunot ang noo ni Bettina. Naging alerto siya agad.