His Forgotten, Unwanted Wife のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

“It doesn’t matter.”Oliver naturally wasn’t short on money for a single meal. But just seeing that Mildred’s family had chosen First Pavilion Hotel sa Cebu, isang luxury beach resort, as the meeting place had already left him with an extremely poor first impression.Hindi sila pareho ng mundo. At kung hindi naman iisang landas ang tinatahak, wala ring dahilan para pilitin pang maging isang pamilya. Marahil, tama lang na noon pa man ay hindi na niya ipinilit na imbitahin ang pamilya ni Mildred. Bago sila pumasok, nakatanggap si Oliver ng message mula kay Mildred.“Sixth floor, Room 671.”Sa front desk ng First Pavilion Hotel sa Cebu, magalang na nagsalita ang receptionist..“Welcome, honored guest. May I please see both of your work IDs?”Walang work ID si Oliver, kaya inilabas niya ang kanyang ID card. “Room 671.”May sistema ang naturang hotel na kayang mag-check ng assets na nakapangalan sa bisita.Isang scan lang, lalabas na ang halaga ng ari-ariang nakarehistro sa pangalan nito. K

Who were they?They were descendants of a core family at the center of power!Dahil lang sa kilala niya si Terrence, naging padalos-dalos si Mildred, sobrang emosyonal, sobrang reckless.“Pasensya na po, President Acosta,” mahinahong sabi ni Oliver, hindi mapagpakumbaba pero hindi rin mayabang. “May hindi pagkakaunawaan lang kami ng asawa ko. Hindi ko inakalang iimbitahan niya kayo at madadamay pa kayo sa ganitong kahihiyan. I’ll take care of this meal as an apology.”Iba ang aura ni Timmy Acosta kumpara kay Terrence. Maayos ang suot niya, mukhang disente, pero ang tingin niya ay malamig at hindi palakaibigan.Tinitigan ni Timmy si Oliver at ngumiti ng bahagya…“Oh? What kind of conflict?”Lumapit si Irene, parang handang magsakripisyo, sumingit sa usapan.. “Si Mildred po ay masyadong impulsive at hindi nag-isip. Para lang makaganti kay Oliver, nagsinungaling pa siya at sinabing pamilya niya kayo. Sobrang inappropriate po talaga.”Dahil sa narinig ay naningkit ang mga mata ni Timmy hab

Walang puso si Oliver kaya niya akong tratuhin ng ganito. May puso, dahil iniisip pa rin niya ang batang hindi pa isinisilang.O baka hindi rin iyon pagmamahal. Baka possession lang, ayaw niyang mapunta sa iba ang anak niya. Isang malamig at matalim na boses ang narinig sa likuran. “Iyan na ba ang taong pinili mo nang paulit-ulit?”Biglang nanikip ang dibdib ni Mildred.Lumapit si Timmy. Sa mga mata niya, may galit dahil hindi niya ipinaglaban ang sarili niya, pero mas nangingibabaw ang sakit na hindi niya maitago.“Para sa ganyang lalaki, handa kang isuko ang pagiging isang mataas na binibining may pinanggalingan? Bumalik ka na lang sa atin—Cebu will be yours.At ang asawa mong yan na si Oliver De Vera—”Sa sobrang galit, itinuro ni Timmy ang lalaking papalapit mula sa likuran.“He’s not even half as good as Terrence!”“Terrence.”“Si Terrence noon, magulo man ang buhay, pero at least hindi siya basura!”Sinulyapan ni Terrence si Timmy, saka hinawakan ang pulsuhan ni Mildred.“Bumalik

PAGPASOK ni Mildred sa bahay ni Terrence, hindi pa rin mawala ang bigat sa dibdib niya, parang may nakabara, parang hindi siya makahinga..Kahit pilitin niyang huwag isipin si Oliver, palaging siya ang tinatraydor ng sariling isip. Isa-isang bumabalik ang mga eksenang masakit, kusang lumilitaw, walang paalam.Matapos ipahanda ni Terrence ang isang kwarto para sa kanya, pinaalis na rin niya agad ang mga kasambahay.“Terrence, may alak ka ba?” tanong ni Mildred habang nakatayo sa gitna ng sala.Nagpalit ng tsinelas si Terrence at pumasok. Halos pareho lang ang tangkad nila, naka-tsinelas man o may sapatos.Mas matangkad pa rin ito ng kaunti kaysa kay Kuya Timmy.“Buntis ka,” paalala ni Terrence.Napayuko si Mildred. “Sa totoo lang, wala naman akong balak panatilihin ang batang ito.”Plano niyang pagpa-abort…Isa pa, bumabalik lang naman siya sa Cavite dahil may trabaho pa siyang kailangan tapusin. Kailangan niyang mabilis na makahanap ng ibang connections sa pagitan ni Raul at ng ilang mga

Talagang naawa si Manang kay Mildred, kaya hindi niya kinayang magsinungaling nang ganoon.Pagkarinig nito, napangiti pa si Mildred..Paano nagawang maging ganito ka-selfish si Oliver? Hanggang sa ganitong punto?“Salamat po, Manang.”“Walang anuman, Ma’am. Huwag na po kayong malungkot.”“May hihingin sana akong tulong.”“Kung kaya kong gawin para sa inyo, Ma’am, gagawin ko po ang lahat. Sabihin n’yo lang,” ani Manang Lucy.Saglit na natahimik si Mildred, saka nagsalita. “Help me take some photos of him being intimate with Irene.”Paulit-ulit ng sumosobra si Oliver at ni hindi man lang nahihiya. Natural lang na may gawin siya.Hindi sapat na pabagsakin lang ang kumpanya ni Oliver. Kailangan niya ng ebidensya, mga patunay na sapat para tuluyang mawalan ng mukha si Oliver sa buong Cavite o kung saan man..What amicable separation? What a peaceful goodbye? She had been raised on family loyalty and survival, becoming a saint was never in her fate.“Sige!” walang pag-aalinlangan sagot ni Man