รักปักหัวใจ のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

พอถูกพ่อวางลงพื้น เด็กๆ ก็ร้องไห้จ้ากอดขาใหญ่ไว้คนละข้างเหมือนกลัวพ่อจะหนีไปไหนอีกคน แดนดินเห็นแล้วนิ่วหน้าถามตัวต้นเหตุ“ทำไมเธอใจร้ายแบบนี้ ดูลูกๆ สิ พวกแกเสียใจขนาดนี้ เธอยังจะทิ้งลูกกลับกรุงเทพฯ ลงคอเหรอ”“พวกเขาเป็นลูกคุณค่ะ”“..." แดนดิน "งั้นย่าแพงล่ะ”“ย่าแพงจะกลับไปกับฉัน”“ข้าวที่เธอลงแรงปลูก...”“นั่นฉันแค่ช่วยปลูก ไม่ได้เป็นเจ้าของที่นานี่คะ”แดนดินเม้มปากแน่น เมื่ออีกฝ่ายดูจะมีคำตอบที่เป็นไปในทิศทางเดียวกันทุกคำว่าทุกอย่างที่นี่เป็น ‘ของเขา’ ไม่มีของเธอเลยสักอย่าง“มีอะไรที่จะยกมาอีกไหมคะ” เธอเลิกคิ้วถาม“ฉันไง! เธอจะทิ้งฉันไปงั้นเหรอ”“คะ?”“เธอหูดีอยู่แล้ว จะถามอีกทำไม” เขาว่าหน้างอๆ“ฟังนะคะ" เธอว่าเสียงอ่อนใจ "ฉันไม่ได้ทิ้งใครไปทั้งนั้นแหละ ก็แค่กลับไปในที่ของฉัน เมื่อก่อนคุณอยากไล่ให้ฉันกลับไปเร็วๆ ไม่ใช่เหรอ พอฉันจะกลับจริงๆ ทำไมมีปัญหาล่ะ”“ก็เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกันไง! ฉันก็บอกอยู่ปาวๆ ว่าจะทำทุกทางเพื่อให้เธออยู่ที่นี่ด้วยกัน ยังไม่ชัดเจนอีกหรือว่าความรู้สึกของฉันมันเปลี่ยนไปแล้วน่ะ”พอเขาตะโกนออกมา สองแฝดที่กอดขาใหญ่อยู่ก็ตกใจสะดุ้งตัวโหยง ร้องไห้จ้าวิ่

แสงอาทิตย์เพิ่งจะลาลับขอบฟ้าไปไม่นาน แขกเหรื่อก็ทยอยตบเท้าเข้ามาในงานจนหนาตาในเวลาเดียวกันนี้เอง ช่างแต่งหน้าทำผมก็กำลังเร่งกันช่วยดูแลฤทัยรักษ์ให้สวยๆ ตามคำสั่งของเจ้าสาวอยู่ ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก เพียงแต่งนิดเติมหน่อย ใบหน้าสวยหวานของฤทัยรักษ์ก็งามขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อสวมชุดราตรีหรูสีฟ้าเทาที่เตรียมไว้เข้าไป ยิ่งเสริมให้คนดูสวยแพงมากขึ้นแน่นอนว่ายังไม่สวยเท่าเจ้าสาวที่ต้องสวยสุดในงานคืนนี้ ไม่งั้นพวกเขาคงโดนเจ้าบ่าวยึดเช็คเงินสดก้อนใหญ่คืนแน่คืนนี้เจ้าสาวต้องสำคัญที่สุด! สวยที่สุด!ระหว่างนี้เด็กหญิงกรองขวัญที่ไม่ยอมอยู่ห่างจากฤทัยรักษ์ก็ถูกหลอกล่อให้ใส่ชุดกระโปรงสีฟ้าเทาเข้าคู่กับมามี๊ของแก และเปียผมขึ้นเป็นมงกุฎล้อมศีรษะเล็ก ปัดแก้มให้ระเรื่อๆ เป็นเจ้าหญิงน้อย ส่วนเด็กชายก้องภพไม่ต้องใช้อะไรหลอกล่อก็ใส่ชุดสูทสีเดียวกับแม่และน้องอย่างว่าง่าย บอกช่างให้เสยผมหน้าม้าขึ้นหล่อๆ ด้วยซ้ำ“น่ารักจริงๆ”ทีมช่างทั้งห้าคนเอ่ยชมเปาะ เมื่อจับเจ้าชายเจ้าหญิงตัวน้อยมายืนคู่กัน เจ้าแฝดเขินตัวบิดวิ่งหนีไปหลบอยู่ข้างหลังแม่ทูนหัว ไม่รู้ว่านั่นยิ่งทำให้คนมองอิจฉาภาพแม่ลูกที่ทั้งสวยและน่ารักหนักข

“ใครหนอช่างใจร้าย ทำให้น้องอุ่นของพี่ร้องไห้เสียใจขนาดนี้”"!" ฤทัยรักษ์ที่ก้มหน้าสะอื้นอยู่ได้ยินเสียงนี้ก็ชะงักตัวแข็ง ค่อยๆ เงยหน้ามองเจ้าของร่างเพรียวที่ยืนอยู่ไม่ไกลเป็นดนัยภพที่ยืนยิ้มกริ่มอยู่ตรงนั้น!แม้ว่าเขาจะยิ้มอยู่ แต่เธอกลับรู้สึกหวาดกลัวจนต้องถดตัวหนีไปด้านหลังพลางมองหาคนช่วยเลิ่กลั่ก ในใจพร่ำขอให้แดนดินเปลี่ยนใจกลับมาหาด้วยเถอะดนัยภพเห็นท่าทางของฤทัยรักษ์ก็ยิ้มตาเป็นประกาย เมื่อกี้เขาซ่อนตัวดูอยู่ห่างๆ เลยไม่ได้ยินว่าทั้งสองทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่เขามั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นจะไม่กลับลงมาเร็วๆ นี้แน่ เขาแสร้งทำหน้าน้อยใจเอ่ยเสียงเศร้า “อะไรกันคะ ดูทำเข้าสิ เห็นพี่เป็นยักษ์เป็นมารไปได้ มานี่สิคะ พี่ช่วยนะ”หญิงสาวรีบถอยไปข้างหลัง ไม่ยอมให้อีกฝ่ายจับเนื้อตัว แค่เห็นหน้าเธอก็ขยะแขยงจะแย่ แขกในงานมีอยู่เป็นร้อยเป็นพัน เขายังกล้าเข้ามาก่อเรื่องกับเธอบนตึกนี้“ไม่ต้องกลัวนะคะ พี่ไม่ได้คิดจะทำอะไรน้องอุ่นเลย”“ขอร้องล่ะ” เธออ้อนวอน “อย่าทำอะไรฉันเลย”“น้องอุ่นพูดเรื่องอะไร พี่เคยทำให้น้องอุ่นกลัวจนต้องอ้อนวอนขนาดนี้เลยเหรอคะ”ความหน้าด้านหน้าทนของดนัยภพทำให้เธอขนลุกไปหมด เขาทำอะ

ภาสกรรีบให้รปภ. ดึงดนัยภพออกจากห้องทันที แต่ ‘ไอ้ห่านี่’ ของท่านรองดันสะบัดตัวหนีไม่ยอมให้จับ“อย่าเอามือของพวกแกมาจับตัวฉัน! ฉันเป็นใคร พวกแกเป็นใคร กล้าทำแบบนี้กับฉันก็คอยดูผลของมันได้เลย ฉันจะฟ้องให้ฉิบหายทั้งคนทั้งโรงแรมนี้ให้ดู อ้อ พวกแกคงไม่รู้สินะ ว่าพ่อฉันเป็นใคร ไปค้นดูนามสกุลของฉันไป๊!” ดนัยภพร้องขู่ลั่นอย่างที่เคยทำมาหลายต่อหลายครั้ง และมันก็สำเร็จทุกครั้งด้วยแดนดินแค่นยิ้มบอก “กูไม่ค้นให้เป็นเสนียดตัวกูหรอก! เชิญมึงขี่ม้าสามศอกไปฟ้องพ่อได้เลย แล้วเตรียมตัวรับทราบข้อหาทำร้ายร่างกายและกักขังหน่วงเหนี่ยวด้วยนะ นามกุลเลวๆ ของมึงน่ะ เดี๋ยวกูจะทำให้ฉิบหายวายวอดเอง ไอ้หน้าวอก!”“มึง!”“สั่งให้โรงแรมในเครือของเราทั้งหมด จากนี้เราจะไม่ให้บริการกับลูกค้าที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับวงศ์ตระกูลไอ้ห่านี่”“จะจัดการให้ทันทีครับ” ภาสกรตอบรับอย่างขันแข็งดนัยภพนั้นโกรธจนตัวสั่น “พวกมึงคงไม่รู้จริงๆ ว่าพ่อกูเป็นตำรวจยศใหญ่ ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็กราบขอโทษกูมาเดี๋ยวนี้”“กูว่ามึงกราบขอขมาแฟนกูก่อนเป็นไง” แดนดินบอกเสียงต่ำ“แฟนมึง” ดนัยภพมองฤทัยรักษ์แล้วหัวเราะร่า “แฟนมึงแล้วไง น้องเขาเคยเป็นเมียกูมาก

ฝ่ายคุณชายหนุ่มไม่ได้สบถออกมา เพียงกัดฟันกรอดๆ อย่างแค้นใจ เขามอบมิตรภาพให้ มันกลับตอบแทนเขาด้วยการทำมิดีมิร้ายน้องสาวเขา เดิมทีเขาก็ไม่ชอบหน้าคนขี้เบ่งอย่างดนัยภพ แต่จำใจคบไว้เพื่อใช้งานในบางครั้ง“พี่ขอโทษนะหนูอุ่น” เขาบอกอย่างเสียใจจริงๆ “ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นคนแบบนี้ไปได้”ฤทัยรักษ์รีบส่ายหน้าบอก “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพี่ชายเลยค่ะ เขาบอกว่าเป็นเกมที่เล่นกับเพื่อนๆ ที่อยู่คนละกลุ่มกับพี่ชาย เห็นว่ากำลังเก็บแต้มล่าพรหมจรรย์อะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ”“แล้วยังไงต่อ เรากับเพื่อนได้ไปแจ้งความอะไรบ้างไหม”“ก็อย่างที่บอกค่ะ เขาขู่ว่าถ้าเอาเรื่องนี้ไปแจ้งตำรวจหรือบอกให้คนอื่นรู้ เขาจะให้คนมาทำร้ายหนูอุ่นกับเพื่อนๆ และคนในครอบครัวของพวกเราจนอยู่ไม่ได้ จะยัดข้อหาให้ด้วย หนูอุ่นไม่อยากให้ทุกคนเดือดร้อนไปด้วย ยังไงหนูอุ่นก็ยังปลอดภัย ยังไม่ถูกเขาทำร้ายจริงๆ ก็เลยไม่ได้บอกใครว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนั้นค่ะ” บอกด้วยสีหน้าไม่สู้ดี“ฉันไม่รู้จะด่ายังไง ไม่ด่าก็แล้วกัน” แดนดินว่าเสียงเย็นฝ่ายพี่ชายถอนใจถาม “แล้วตอนนี้ดนัยภพอยู่ที่ไหน”“ในคุกค่ะ” ฤทัยรักษ์ตอบพลางเหลือบมองคนช่วยจัดการให้“พูดจริง?!” “ผมให