เวินถิงเยี่ยนที่หัวใจเธอรักมานานหลายปี ชีวิตคู่ที่เธอคอยปกป้องไม่ว่าจะต้องทนการหยามเหยียดเพียงใด ในที่สุดมันก็แปดเปื้อนไปหมดแล้วจริง ๆ ใช่ไหม?"ไม่คิดว่าฉันจะโทรมางั้นเหรอ" เวินถิงเยี่ยนมองไปทางเจี่ยงซื่อฝานที่นั่งอยู่ข้าง ๆ พลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันถาม "ฉันเป็นสามีเธอนะ ถ้าฉันไม่โทรหาเธอแล้วใครจะโทร"เธอส่ายหน้า พยุงบาร์ไม้ลุกขึ้นยืน "ใครจะไปรู้ล่ะ ฉันเองก็ไม่มีแฟนเก่าซะด้วยสิ"เขาสีหน้าเปลี่ยนทันที ขมวดคิ้วกล่าว "เจี่ยนจือ..."แต่เธอกลับหยิบห่อทิชชู่เปียกขึ้นมาจากพื้น ยังคงเดินกะเผลก ๆ ตรงไปหาเขาอย่างใจเย็น เธอหยิบกระดาษออกมาแผ่นหนึ่ง เช็ดที่ลำคอของเขา จากนั้นก็ยัดกระดาษทิชชู่ที่เปื้อนรอยลิปสติกใส่ลงในกระเป๋าเสื้อของเขา "คุณย่าทำเป็ดตุ๋นเบียร์ หอมมากเลย ได้เวลากินข้าวแล้ว"จากนั้นเธอก็หันกลับมาบอกอีก "นายควรเปลี่ยนเสื้อเชิ้ตหรือไม่ก็ซักก่อนเข้าบ้านนะ เดี๋ยวคุณย่าเห็นเข้าจะอธิบายยาก แต่ถ้านายไม่อยากอธิบายเลยก็ไม่เป็นไร"เธอเคยคิดว่าเวินถิงเยี่ยนจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับลั่วอวี่เฉิงหรือเปล่า แต่ไม่นึกเลยว่าพอถึงวันที่มันเกิดขึ้นจริง ๆ เธอจะสงบได้แบบนี้ เจ็บปวดอย่างสงบนิ่ง เอามือกดหน
Read more