Lahat ng Kabanata ng His Obsession is My Sweetest Revenge : Kabanata 61 - Kabanata 70

Ilang oras matapos ang pag-alis ni Ma’am Kelly, nanatili akong nakaupo sa kama. Ang bawat salita niya ay tila sirang plaka na paulit-ulit sa aking isipan, ngunit sa halip na panghinaan ng loob, mas lalo pang tumindi ang apoy ng aking determinasyon.Hindi ako magiging laruan. Hindi kailanman. Pinilit kong lunukin ang pait na iniwan ng kaniyang mga salita. Kung iniisip nilang matatapos ako sa loob ng kwartong ito, nagkakamali sila. Ang bawat pangungutya ni Ma’am Kelly ay nagsilbing paalala na wala akong ibang maaasahan kundi ang sarili ko.Noong dati ay sinasabayan ko si Locke sa apoy ng aming laro dahil sa paghihiganti, ngayon ay muli ko siyang sasabayan para sa aking kalayaan. Mahal ako ni Locke? Pwes, gagamitin ko ang pagmamahal niya para makaalis sa kwartong ito. Gagawin ko ang lahat para lang makatakas dito. At sa oras na makatakas ako, kahit konting anino ko ay hindi ko ipapakita sa kanila. Maging ang magiging anak ko, hinding-hindi nila makikita. Kumain ako nang tahimik h

Nakiliti ako nang dahan-dahan kong tinanggal ang sandata ni Locke sa aking perlas. Ang pinagsama naming libido ay umagos sa aking hita. Binalewala ko ito at hinihingal na nahiga sa tabi ni Locke. Napapikit pa ako dahil pakiramdam ko ay nasa loob ko pa rin ang sandata niya.Naramdaman ko ang pagtayo ni Locke sa tabi ko. Akala ko ay papasok ito sa banyo para magbanlaw ng katawan, pero nagkamali ako dahil bigla niya lang hinila ang mga paa ko kaya napunta ako sa dulo ng kama.Binuksan ko ang mga mata ko. Tiningnan ko si Locke na nasa dulo ng kama—nakatayo, habang hawak-hawak ang dalawa kong paa.“We’re not yet done, darling. We’re just starting,” nakangising wika nito.Itinaas nito ang dalawa kong paa. Inilagay niya ang mga ito sa kaniyang balikat bago niya ikiniskis ang kaniyang sandata sa aking tinggil.“Hmmm…” mahina kong daing nang maramdaman ko na naman na muling nabubuhay ang init sa aking katawan.“Magdamag tayong magtatalik, Talitha,” lîbóg na lîbóg na wika nito.Hindi pa man ako

Doble-doble ang kaba ko habang pinagmamasdan ko ang paglapag ni Ashley ng pagkain sa lamesa. Akala ko ito na ang pagkakataon upang makausap ko siya, pero halos tumigil ang pagtibok ng puso ko nang may sumunod na kasambahay sa kaniya na may dalang inumin ko.“Ma’am Talitha, pinasama ni Sir Locke si Ashley upang may makausap ka kahit papaano,” sambit ng batang kasambahay.Napapikit ako nang mariin. Isa lang ang ibig sabihin nito: hindi pa talaga naniniwala sa akin si Locke. May pagdududa pa siya. Wala pa talaga siyang tiwala sa akin. Ang kaniyang kabutihan kagabi ay tila isang pain lamang upang mas lalo akong mabitag sa kaniyang mga kamay.“Kumain na kayo, Ma’am.”Tumango ako sa batang kasambahay. May ngiti ito sa kaniyang labi, kaya kahit magmukhang peke ang ngiti ko ay ngumiti rin ako sa kaniya.Bumaba ako sa kama at nagtungo sa lamesa. Habang naglalakad ako ay na kay Ashley lang ang mga mata ko. Blanko naman itong nakatingin sa akin, tila ba galit ang mga mata habang pinagmamasdan ak

Lumakad palabas sina Ma’am Kelly at Lucy, ngunit bago sila tuluyang umalis, tiningnan pa ako nang masama ni Ma’am Kelly, samantalang nginisian naman ako ni Lucy sabay irap sa akin.Itatapon na parang basahan. Pumintig sa utak ko ang sinabi ni Ma’am Kelly. Ang mga binitawang salita niya tungkol sa kasal nina Locke at Sofia ay tila naghahanap ng pagsisiksikan sa utak ko upang mas lalo ko silang kamuhian.Mukhang hindi ko nga makukuha pa ang tiwala ni Locke kahit na maging maamo akong tupa sa harapan niya… kahit na ibigay ko ang lahat sa kaniya, at kahit na… sabihin kong mahal ko siya.Paano ko nga naman makukuha ang tiwala niya… kung ikakasal na pala siya?Narinig ko ang mahinang hikbi ni Marie sa tabi ko, ngunit si Ashley ay nanatiling tahimik bago tuluyang sumunod sa pag-alis ng kaniyang mga amo. Hindi ko sila tiningnan. Wala akong lakas na harapin ang kanilang mga mata—dahil ang isa ay puno ng awa, at ang isa ay puno ng poot.Dahan-dahan kong itinaas ang aking kamay upang haplusin a

Hindi ko halos tingnan si Locke habang kumakain ako. Hindi ko alam kung paano kami mag-uusap ni Ashley kung parati na si Locke sa tabi ko. Gusto kong umalis ito, pero batid kong makakahalata siya kapag pinilit kong paalisin siya. Nagtungo ako sa banyo matapos kumain upang maglinis na ng katawan. Nang matapos ako at lumabas ako, nakita ko agad si Locke na tahimik na nakahiga sa kama. Nakapikit ang mga mata nito nang lapitan ko siya. Bumuntonghininga ako. Mukhang hindi ako agad na dadatnan ng tulog nito dahil na rin kakagising ko lang. Kaya naman nagtungo ako sa balcony at umupo sa bakal na upuan na naroon. Tanaw ang maliwanag na buwan at puno ng bituin na langit, pinapatuyo ang aking buhok gamit ang puting tuwalya, niisip ko kung ano ang maaaring maging buhay ko kapag nakalaya na ako kay Locke. Kung ano ba ang kinabukasan na naghihintay sa amin ng anak ko sa labas ng walang buhay na kwartong ito. Ang bawat kisap ng mga bituin na tinatanaw ko ngayon ay tila mga pangarap na pilit k