บททั้งหมดของ ❣️you are not my brother❣️ พี่ชาย: บทที่ 11 - บทที่ 20

"ไอ้เรย์!!!!! มันเกินไปปะ นั่นพี่มึงนะพี่ชายมึงจะไปแล้วนะเว้ย เลิกทำตัวงี่เง่าสักที""พี่กลับก่อนนะเรย์ แล้วเจอกันค่ะ"ฉันทำได้แค่ส่งยิ้มและพยักหน้าตอบรุ่นพี่คนนั้นไปอย่างจริงใจและกลับมานั่งกินไอติมต่อโดยไม่ได้สนใจใยดีอะไรกับวายุเลยแม้แต่น้อย"ไอ้เรย์!!!!!" วายุเริ่มตะโกนออกมาด้วยนํ้าเสียงที่ดูจริงจั

"แล้ว...พระรามก็ปะ....เออ....เสียแล้วนะลูก""ป๊าพูดอะไร!! มันไม่จริงม๊ากับพี่ไม่ได้เป็นอะไร ป๊าโกหกอ่ะ พี่กับม๊าต้องอยู่กับเรย์อ่ะ ป๊าโกหกอ่ะ งื้อออ ป๊าโกหกเรย์ทำไมพี่กับม๊าต้องอยู่ดิ ทำไมอ่าป๊า ทำไมอ่า!!" นํ้าเสียงที่สั่นคลอนก่อนที่มือหนาของพ่อพี่พระรามจะค่อยๆเข้ามาจับฉันไว้แต่ก็ถูกสลัดออกไปจากแรงท

และเด็กน้อยคนนี้ที่เคยเป็นเมียของผมมาแล้วครั้งหนึ่งตอนเธออยู่มัธยมปลายคงเพราะฤทธิ์ยาบางอย่างที่เพื่อนของผมเคยเอาให้ และผมก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรผมเลยลองผสมใส่ลงในนํ้าดื่มเพื่อจะลองชิมดูแต่ก็ไม่ทันได้ชิมยัยน้องก็ดันหยิบไปดื่มแทนและปฏิกิริยานั้นมันก็ทำให้ผมรู้ได้เลยว่ามันคือยาเสียสาวนั่นเอง แต่ดีที่ผมใส

"ปล่อยออกมาดิ!"พี่สหรัฐพูดจบก็รีบเร่งจังหวะนิ้วมือเข้าออกให้เร็วขึ้นมากกว่าเดิมและเกิดเสียงอันน่าพึงพอใจสำหรับตัวเขาเป็นอย่างมากแต่กลับเป็นเสียงที่น่ารังเกียจเอามากๆสำหรับฉัน พี่สหรัฐแสยะยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงครางของคนตัวเล็กของเขาอีกครั้งหลังจากวันนั้นซึ่งมันก็ผ่านมาแล้วตั้ง5ปี ถึงแม้เขาจะลองเค

เมื่อถึงจุดสุดยอดสหรัฐก็ยังคงไม่ยอมหยุดและยังคงปล่อยท่อนเอนแช่ไว้ในร่องรักนั้นอยู่ ก่อนที่จะล้มลงมาทับตัวฉันและใบหน้าก็ยังคงซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอขาวอยู่อย่างว่าเล่นเพราะกลิ่นกายจากตัวฉันที่ไม่ได้แต่งแต้มแต่อย่างใด"พะ...พี่รัฐ เอาออกไปได้แล้ว""รอบเดียวเองนะ อีกสัก2นํ้าค่อยพอ"สำหรับคนหื่มกามอย่างพี่สห