ภูริทำเป็นนิ่ง แต่สายตากลับหลุกหลิกมองไปทั่วห้องทำงานกว้างของเพื่อน ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาในนี้ เขาก็มองไปทั่วออฟฟิศแล้ว แต่ก็ไม่เห็นคนที่เขาอยากเจอ ตุลย์ก็ไม่สนใจเพื่อน เพราะเขากำลังเร่งมือตรวจงานอยู่ความเงียบที่ปกคลุม ทำให้คนมาเยือนทนไม่ไหว จนต้องแสร้งถามออกไป“น้องมึงล่ะ ไม่มาทำงานเหรอ”ตุลย์เงยหน้าจากงาน แล้วหรี่ตามองคนที่ถามหาน้องสาวเขา ทั้งที่ร้อยวันพันปีมันไม่เคยถามหา“เอ่อ...ลูกเมียมึงล่ะ ขิมน่ะ แล้วก็...ตะวัน ต้นกล้า เตยหอม ตันหยง ไม่มาทำงานเหรอ” ภูริถามแล้วยิ้มแหยให้เพื่อน ยิ้มเพราะเขารู้ตัวว่า ตัวเองได้ถามคำถามที่ไม่น่าถามออกไป รู้ก็รู้อยู่ว่า ขิมและลูกชาย 2 คนกับลูกสาวอีก 2 คนของเพื่อนคงไม่อยู่แถวนี้หรอก เพราะตุลย์รักและหวงลูกกับเมียมาก มันไม่มีทางให้เมียมาทำงานหรอก แล้วลูกของเพื่อนก็ยังตัวกะเปี๊ยกคนโตก็แค่ 6 ขวบ คนเล็กเพิ่ง 1 ขวบเอง พ่อบ้าที่ไหนจะให้ลูกเล็กๆมาทำงานตุลย์กอดอกพิงพนักเก้าอี้ตัวใหญ่พร้อมกับถอนหายใจ เขามองหน้าเพื่อนอย่างจับผิด“สรุปมึงมาหาใคร” “ก็แวะมาเยี่ยมมึง แต่ไม่เห็นคนอื่น กูก็เลยถามหา”“พ่อกับแม่กูอยู่บ้าน เมียกูก็อยู่บ้าน ต้นกล้า เตยหอม ตันหยง อยู่บ้
Last Updated : 2026-01-20 Read more