All Chapters of โจริญที รักกันดีตีกันตาย: Chapter 11 - Chapter 20

วันศุกร์ช่วงเที่ยง ช่วงเวลาพักที่หลายคนต่างไปทานข้าวโรงอาหาร ผมมานั่งรอโจริญอยู่ศาลาหน้าสนามกีฬา ระหว่างรอก็มองวิวชมบรรยากาศไปด้วย สัมผัสลมเย็นๆ เสียงคนคุยจ้อผ่านไปมา ท้องฟ้าอึมครึมเหมือนฝนกำลังจะตก ไม่นานคนที่นัดเจอก็เดินมานั่งข้างๆ ผมมองเขานิ่ง ทำไมพอเห็นหน้าแล้วรู้สึกใจสั่นแปลกๆ "อ่ะนี่" ผมยื่นกล่องข้าวในมือให้คนข้างๆ มันคือซุปเห็ดที่ม้าทำให้ช่วงเช้า"อะไร?" โจริญทำหน้าสงสัย"ซุปเห็ด" "?" ยิ่งงงเข้าไปให้ ใบหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม"ก็ตอนนั้นมึงบอกอยากกินเห็ดไม่ใช่เหรอ?"คิดได้ก็หัวเราะลั่น "อุบ....ฮ่าๆๆๆ" โจริญหัวเราะเสียงดังเมื่อได้ฟังคำตอบ เห็ดในความหมายของเขากับนทีคงต่างกัน แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับทำให้เขาหุบยิ้มไม่ได้เลย น่ารักฉิบหาย"ประสาท" หัวคิ้วผมหมวดมุ่นขณะปรายตามองเขาหัวเราะเหมือนคนบ้า"คิกๆๆ" มีอะไรน่าขำวะ?"จะกินไม่กิน" ผมเริ่มหงุดหงิด คนอุตส่าห์ห่อมาให้ทำเป็นเรื่องตลกไปได้ คิดแล้วก็รีบยื่นมือไปคว้ากล่องซุป แต่เขาเบี่ยงหลบ ก่อนแสยะยิ้มแล้วเปิดกล่องยกซดรัวๆอึกๆๆๆ~เหมือนแดกน้ำเปล่าอ่ะ เถื่อนฉิบหายยกซดหมดเกลี้ยง โจก็วางกล่องเปล่าข้างๆผมน่าจะพกช้อนมาด้วยจะได้

โรงแรมK.Y.ได้ชื่อว่าเป็นโรงแรมที่มีสไตล์ห้องให้แขกได้เลือกตามรสนิยมมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นSMแนวห้องเชือดสีแดงโซ่แซ่กุญแจมือ แนวห้องเรียนใสๆโต๊ะเรียนขาวกระดานเขียว หรือชอบความตื่นเต้นเร้าใจก็แบบจำลองรถไฟฟ้า เขาว่าการเลือกห้องบ่งบอกรสนิยม แต่ทำไมไอ้คนดิบเถื่อนอย่างโจริญถึงเลือกสไตล์เรียบหรูล่ะภายในห้องเต็มไปด้วยแสงสีเหลืองนวลดูอบอุ่น มีกลิ่นจากเทียนหอมอ่อนๆคละคลุ้งทั่วห้อง ฟูกนอนขาวเต็มไปด้วยกลีบกุหลาบแดงสดพร้อมผ้าขนหนูพับอย่างปราณีตรูปทรงคล้ายหงส์ผมกวาดตามองสำรวจรอบห้องพร้อมหัวใจที่เต้นถี่รัว พอรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ประหม่าจนมือสั่น"ขอไปอาบน้ำก่อนนะ" ความจริงต้องพูดว่า ขอทำใจก่อนนะต่างหากถึงจะถูก ผมบอกโจริญขณะที่เขานั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง"อืม" เขาพยักหน้ารับได้ทีก็รีบคว้าชุดคลุมพร้อมผ้าขนหนูบนเตียงเข้าห้องน้ำทันที ก่อนปิดประตูล็อคกลอนแล้วแขกหัวเข้ากำแพง ฉันมาทำอะไรที่นี่...คิดไม่ตกกับสิ่งที่ตัวเองเคยพูดเอาไว้ ทำไมตอนนั้นถึงต้องรับปากหมอนั่นว่าจะเป็นคู่นอนให้ด้วยวะ "อยากจะบ้าตาย..."เหมือนจิตหลุด สติฟั่นเฟือน เดี๋ยวร้องไห้ เดี๋ยวฮึกเหิม มาถึงจุดนี้ได้ยังไงกันนะ... จู่ๆก็ฉุกคิดขึ้น

หอพักย่านน้ำออกรู_นิ้วหัวแม่มือเคาะปุ่มเอ็นเทอร์ ก่อนหน้าจอจะแสดงผลลัพธ์"ประสบการณ์ขนหัวลุก เชี่ย!!" ผมอุทานเมื่ออ่านหัวข้อเว็ปแรกจบ รีบเลื่อนเมาส์จิ้มอ่านทันที'สวัสดีครับผมขอแทนชื่อตัวเองว่า A อยากมาเตือนทุกคนครับ มีหอพักอยู่หอหนึ่งย่านน้ำออกรู เป็นหอพักที่ภายนอกดูธรรมดาทั่วไป บอกตรงๆว่าช่วงนั้นผมช็อต เงินในบัญชีมีไม่ถึงพัน มาหางานทำเลยอยากได้หอถูกๆนอนค้างสักคืนสองคืน แต่แล้วก็เจอกับหอนั้นราวกับพรหมลิขิต 150บาทต่อคืน เป็นราคาที่น่าพอใจครับ แต่พอเห็นสภาพห้อง โทรมๆ เก่าๆมีใยแมงมุมเต็มไปหมดผมก็แทบเป็นลม มันเหมือนห้องที่ปล่อยทิ้งร้างมานาน แต่ก็อย่างว่าไปถึงก็ค่ำมืดแล้ว ตัวเลือกไม่เยอะเลยจำใจนอนทั้งอย่างนั้นครับกระทั่งเที่ยงคืน...เสียงกุกกักเหมือนคนกำลังหมุนลูกบิดดังขึ้น ตอนนั้นผมไม่ได้คิดไรมาก ง่วงด้วยเลยไม่สนใจ นอนต่อ แต่พอได้ยินเสียง แอ๊ด! ประตูเปิดผมก็ลืมตาขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เห็นเงาตะคุ่มๆเดินย่องเข้ามา ถึงจะมองเห็นไม่ชัดแต่ก็พอเดาได้ครับว่าเป็นเงาของเด็กผู้หญิงผมยาวส่วนสูงไม่แน่ใจแต่ถ้าให้เดาคงอายุราวๆเก้าขวบสิบขวบ เธอเดินมาค้นอะไรบางอย่างในกระเป๋าผมครับ ตอนนั้นเลยเอ่ยทักไปว่า

"อ่ะ..เดี๋ยว" ประตูห้องน้ำเปิดกว้าง พร้อมร่างกำยำที่อุ้มผมกระแทกขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง ขณะก้าวขาออกห้องน้ำท่านได้แรงแต่ใดมาเรียวขาผมเกี่ยวพันรอบเอวเขาไว้แน่น ไม่นานก็ถูกวางลงบนเตียงนุ่มพร้อมลำท่อนที่ขยับเข้าออกในร่องลึกไม่หยุดหย่อน เกินไปมาก "ไม่ไหว...แล้ว"ข้างในแฉะจนขยับได้ไหลลื่นมากขึ้น ผมจิกข่วนแผ่นหลังกว้างตามจังหวะหนักที่เร็วขึ้น"โคตรยั่วเลยว่ะที" เขาแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผากตัวเองพร้อมสีหน้าหื่นกามเหมือนพวกโรคจิตทั้งยังขยับสะโพกไม่พัก ตับๆๆๆ!!"อื้อ~" หยาดน้ำคาวพวยพุ่งจากปลายหัวเอ็นอีกครั้งก่อนกระตุกถี่อย่างเสร็จสม ผมไม่ทันได้พักหายใจก็ถูกดึงตัวขึ้นไปนั่งบนตักแกร่งของเขาพร้อมกับท่อนเนื้อที่สวนขึ้นมาไม่หยุดพักเถอะ พักบ้าง ไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว รู้แค่ว่าหยาดเหงื่อเปียกโชกทั่วร่างของเราสองคนจนตัวเหนียวเหนอะหนะ จนผมเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ เหลือบมองนาฬิกาบนโต๊ะติวหนังสือ ก็พบว่าเกือบตีสี่แล้ว โชคดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด"นที...อ่ะ พรุ่งนี้ไปด้วยกันนะ" ถึงจะอยากถามว่าไปไหนแต่เปลือกตาเริ่มหนักอึ้งลงไปทุกขณะ ภาพตรงหน้าเริ่มพร่าเบลอ สมองมึนงง ศึกแห่งศักดิ์ศรีนี้จ

เช้าวันเสาร์ที่เลือดกำเดาของสาวข้างถนนพุ่งกระฉูดเป็นทอดๆเมื่อหนุ่มหล่อสองสไตล์เดินคู่กันใบหน้าของพวกเขาสะท้อนแสงแดดอ่อนยามเช้าระยิบระยับวิบวับออร่ากระจายราวกับรูปปั้นประติมากรรมคนหนึ่งผิวสีน้ำผึ้งดูสุขภาพดีแต่งตัวลุคสบายเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีเข้มเข้ากับรองเท้าผ้าใบสีหม่นอีกคนคมเข้มบาดใจในลุคสุดเท่เสื้อเชิ้ตดำที่ติดกระดุมเพียงสามเม็ดเพราะอยากโชว์กล้ามอก กางเกงสแลคดำและเข็มขัดกุดจี่ทำคนเดินผ่านไปมาเหลียวมองตาเป็นมัน บางคนถึงกับลืมวิธีหายใจไปชั่วขณะ อะไรมันจะหล่อขนาดน้าน!! นี่สินะที่มาของคำว่าหล่อวัวตายควายล้ม...เพราะถ้าควายไม่ล้มดิฉันล้มเองค่ะ และนั่นคือความคิดของหญิงสาวที่รอคอยการมาของหนุ่มๆที่เธอนัดหมาย เธอชื่อพอลลี่ ยืนเหม่อสติหลุดตาละห้อยอยู่หน้าร้านคาเฟ่สุดหรู และเมื่อสองหนุ่มมาหยุดอยู่ตรงหน้าก็อ้าปากพะงาบๆ "ชะ...เชิญค่ะ" เธอเดินนำเข้าไปในร้านโดยมีสองหนุ่มเดินตามทันทีที่ก้าวขาเข้าร้าน ทุกคนต่างพากันเหลียวมองเหมือนถูกมนต์สะกด ยิ่งกว่าอภิมหากาพย์การมาเยือนของ มาริโอ้เมาเหล้า หรือ ณเดชรูนี้นะจ๊ะอีกดวงตาของพวกเขาหวานเยิ้ม อ้าปากจนน้ำลายไหลย้อยเป็นสายเหมือนก๊อกน้ำรั่ว กระทั่งสอ