โจริญที รักกันดีตีกันตาย

หลังจากคืนนั้นโจริญไม่เข้าใจว่าทำไมของตัวเองถึงไม่แข็ง หดแล้ว หดอีก หดต่อ ขนาดนัดเจอกับสาวอกดูม หรือหนุ่มน้อยหน้ามนตามสเปคที่ชอบก็ไม่มีทีท่าว่าจะผงาดขึ้นมาแต่อย่างใดมันนิ่งสนิท...เหมือนมะเขือเผา เหี่ยวเฉาเหมือนชิเมโจใด๋🎶ชิโมโจใด ชิเมโจใด๋ เอาหัวใจเธอมา🎶ใครมาเปิดเพลงแถวนี้วะ!!เหนือสิ่งอื่นใด เขาคิดและปักใจเชื่อว่ามันเป็นเพราะคืนนั้นที่ทำให้ชีวิตเขาต้องรันทดขนาดนี้ ยิ่งคิดยิ่งพาลให้หงุดหงิดใจ เขาปฏิญาณกับตนเองว่า 'ต้องลากไอ้หล่อนั่นมารับผิดชอบให้ได้'ช่วงนี้ปาร์ตี้ในคลับวงในเลยเกิดข่าวซุบซิบกันใหญ่ว่าเพลย์บอยตัวพ่ออย่างโจริญนกเขาไม่ขันเลยอำลาวงการหนุ่มช่างสำราญไปแล้ว"ได้ข่าวว่ามังกรไม่ตื่นเหรอเพื่อน?" ชายหนุ่มหน้าหล่อร้ายคนหนึ่งถามขึ้น ขณะที่โจริญกำลังล้างมือหน้าอ่างล้างมือในห้องน้ำของคลับ"..." ใครเพื่อนมันวะ? โจริญคิดและถึงเขาจะรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดนั้นแต่ก็เลือกที่จะเมินเฉย ไม่โต้ตอบ"แนะนำสาวให้เอาเปล่า แถวรัตแม่งอย่างแจ่ม เบิ้มๆ ดูมๆ" ชายคนนั้นยังคงไม่ยอมแพ้ เขาพูดนำเสนอพร้อมทำไม้ทำมือประกอบหึ พวกนายหน้าสินะ...คิดได้โจก็หันกลับไปตอบตามมารยาท "โทษทีว่ะ หน้าอย่างกูไม่จำเป

"รวยหนิมึงอ่ะ ช่วยพี่เขาหน่อยดิ" "หึ" โจหัวเราะเสียงต่ำในลำคอเมื่อได้ยินผมพูดก่อนกวักมือเรียกสาวสวยนักศึกษาคนนั้น เอาแล้ว เพลย์บอยตัวพ่อเริ่มแล้ว!พอถูกเรียกเธอคนนั้นก็รีบเดินมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มดีใจ ผิวของเธอส่องสว่างขาวนวลท่ามกลางแสงจันทร์ยามกลางคืน ใบหน้าผุดผ่องมองเห็นแก้มอมชมพูเป็นธรรมชาติมาถึงเธอก็ถาม "หอมะคะ หอม้ะ" เป็นสำเนียงแปร่งๆ ลูกครึ่งมั้ยนะ?"ไม่เอาหอ จะเอาหอย" แต่ไอ้โจแม่งช็อตฟีลจัด เธอหลบตาเขินใบหน้าขาวเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ"ไอ้โจมึงก็ปล่อยๆบ้างก็ได้" ผมกระซิบกระซาบข้างหูคนขับเบาๆ "เหมาหมดนั่นแหละ เท่าไหร่?" โจถาม เธอหันมามองอย่างดีใจก่อนยื่นถุงหอยสี่ถุงมาตรงหน้าคนถามพร้อมบอกราคาเสียงสดใส"สี่ล้อ" ชูสี่นิ้ว"พี่เค้าบอกสี่ร้อย" ผมกระซิบบอกไอ้โจ กลัวมันช็อตฟีลทำเขาอายอีกแต่มันกลับตอบผมว่า "กูรู้แล้ว" ตามด้วยการหยิบถุงหอยมาให้ผมถือแล้วบอกผมว่า"มึงจ่าย""อ่าวเห้ย!" ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่หว่า แต่ไม่มีเวลาให้คิดมาก ผมรีบควักเงินแบงก์ม่วงในกระเป๋าออกมาจ่ายให้ทันที "ไม่ต้องทอนครับ" เจ็บใจฉิบหาย ถึงไม่ซื้อผมก็จะซื้ออยู่แล้ว!! จะทำเก๊กบอกเหมาทำเหี้ยไร ก่อนถึงสัญญาณไฟเข

มือนั้นจับผมพลิกหน้าเข้ากำแพงอย่างไม่ทันตั้งตัวพร้อมล็อคแขนไว้แน่นจนดิ้นไม่ได้ ตามมาด้วยเสียงกระซิบที่ฟังดูเหี้ยมเกียม "มารื้อฟื้นความหลังกันหน่อยมั้ยนที?""ปล่อย!! ความหลังเชี่ยไร!! ปล่อย!!" ผมดีดดิ้นสุดกำลังที่มี แต่เหมือนว่ามือนั้นจะไม่ได้แค่ถูกรวบเพราะรู้สึกถึงของแข็งที่เกี่ยวรัดข้อมือไว้แน่น รู้เลยว่าเป็นเชือก "มึงทำเหี้ยไร!! ปล่อย!!" โจไม่ตอบแต่เลือกแบกผมขึ้นบ่า แล้วเหวี่ยงร่างลงบนเตียงอย่างแรงจนเตียงสั่น ก่อนตามขึ้นมาทับร่างจนผมดิ้นหนีไม่ได้ "มีอะไรจะส่งเสียก่อนสมสู่มั้ยเบบี๋?" เขาถาม"บี๋พ่อง! อุบ..." กลิ่นเหล้าดรีกรีแรงวนเวียนในปากเมื่อลิ้นนุ่มสอดแทรกเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ผมขมวดคิ้วจ้องตาอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ จู่ๆเป็นบ้าอะไรของมันไม่ทันได้ตั้งตัวมือหยาบก็สอดเข้ามาในเสื้อบีบเค้นยอดอกทั้งสองข้างอย่างรุนแรงพร้อมเสียงครางต่ำ "อ่ะ...ชอบมั้ย"สติผมเริ่มเลือนรางพร้อมๆกับอารมณ์เสียวซ่านเข้ามาแทนที่ ความทรงจำวันนั้นพลันแล่นเข้ามาในหัวอีกครั้ง พอเขาถอนริมฝีปากผมก็ถามกลับทันที"ทำแบบนี้ทำไม ไหนบอกไม่ชอบกูไง" "มึงล่ะ คิดยังไงกับกู" "มึงตอบไม่ตรงคำถามโจ"ระหว่างที่คุยกันนั้นใบหน้

หลังค่ายจริยธรรมจบลง ไม่รู้คิดผิดคิดถูกถึงได้เดินทางมาบ้านโจริญตามสัญญา 'ห้าน้ำ' ที่ให้ไว้ ช่วงเย็นพระอาทิตย์ใกล้ตกดินท้องฟ้าเริ่มอึมครึม ผมยืนอยู่หน้ารั้วบ้านหลังใหญ่โอ่อ่า มองจากกำแพงเข้าไปเห็นรถหลายคันจอดนิ่งอยู่ ดูก็รู้ว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านของมหาเศรษฐี ผมชะโชกหน้ารออีกฝ่ายข้างนอกก่อนจะเห็นร่างสูงใหญ่คุ้นตาเดินออกมาจากบ้านหลังใหญ่ด้วยสีหน้าหงุดหงิดหัวคิ้วขมวดมุ่น เป็นอะไรของมันวะตามมาด้วยชายหนุ่มร่างสูงวัยผู้ใหญ่สวมสูทผูกไทดูภูมิฐาน ใบหน้าของเขาดูหงุดหงิดไม่ต่างกัน นั่นประธานนี่ เหมือนพ่อลูกคู่นี้กำลังทะเลาะอะไรกันอยู่และคนนิสัยไม่ดีแบบผมก็แอบมองนอกกำแพงเงียบๆ เหมือนโจรดักซุ่มขโมยของไม่มีผิด"เลิกสร้างปัญหาสักที!! ฉันขายขี้หน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไว้ที่ไหนแล้ว!!" ประธานตะคอกใส่หน้าลูกชายตัวเองอย่างหัวเสีย เสียงดังจนแว่วเข้ามาในหูผม"เพราะใครกันล่ะครับที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้" โจริญเถียงพ่อตัวเองกลับ น้ำเสียงของเขาดูไม่พอใจอย่างมาก"แกจะเอาอะไรจากฉันอีก!! รถก็ซื้อให้แล้ว เงินก็ให้ใช้ไม่ขาดมือ!! แล้วทำไมถึงยังทำตัวแบบนี้!!" คนเป็นพ่อเริ่มทนไม่ไหว"เลิกยุ่งกับผู้หญิงชั้นต่ำแล้วเอาแม่กลั