บททั้งหมดของ ไฟริมธาร : บทที่ 21 - บทที่ 30

“แยมอยากจะคุยเรื่องน้องสาวของแยม ไปนั่งที่โต๊ะแยมไหมคะ มันเป็นส่วนตัวกว่า”“คือว่า...”วรัทยาไม่ฟังคำตอบ เธอกึ่งลากกึ่งจูงก้องหล้าไปที่โต๊ะของเธอซึ่งเป็นมุมในสุดจนได้ มือเธอจับมือเขาแน่นอย่างจะกลัวว่าอีกฝ่ายจะหนี เมื่อนั่งลงแล้ว เธอจึงเอ่ยถามเขาขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่มๆ หากแต่นัยน์ตาที่มองเขาทำให้ก้องหล้าหนาวเยือกได้เลยทันที“เมื่อคืนนี้ มันอะไรกันคะ? ทำไมคุณปล่อยให้น้องสาวแยมกลับบ้านคนเดียว”“นี่คุณบุษไม่ได้เล่าอะไรให้ฟังเลยเหรอครับ?”ก้องหล้ามองหน้าวรัทยาเหมือนไม่อยากจะเชื่อ ตอนแรกเขานึกว่าเรื่องที่เขาวางแผนจะจัดการรวบหัวรวบหางเพชรน้ำบุษ อีกฝ่ายคงจะไปเล่าให้กับคนในครอบครัวฟังแล้วเรียบร้อย เขายังนึกระแวงอยู่ว่าถ้าเกิดว่าเพชรน้ำบุษไปเล่าให้ณัฐฟังแล้ว คงจะต้องรับศึกใหญ่เข้าแน่ๆ“ไม่นี่คะ แยมถึงมาถามคุณหล้า แหม...อะไรกันคะ แยมอุตสาห์อยากจะให้คุณหล้ากับยายบุษสมหวัง แต่คุณหล้ากลับปล่อยน้องสาวของแยมกลับเอาดื้อๆ”นัยน์ตาคมสวยมองใบหน้าของเขาอย่างไม่ให้คลาดสายตาเพื่อจะจับอาการของชายหนุ่ม ก้องหล้าถอนใจเฮือก อย่างน้อยก็ยังไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน แม้จะสงสัยว่าไอ้หนุ่มนั่นมันหายไปไหน ถึงไม

“ลุงณัฐขา แยมคิดถึงลุงณัฐจัง”ร่างอิ่มโผนเข้าหาหนุ่มใหญ่ทันที เมื่อเข้ามาในที่รโหฐานด้วยกันตามลำพัง ณัฐพาวรัทยาออกมาเสพสุขด้วยกันข้างนอก ที่บ้านพักของเขาที่ปลูกไว้ต่างหาก บางคราวบางครั้งเขาก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศในเพศรส แล้วยิ่งกับวรัทยา ที่ต้องหาโอกาสเหมาะๆ ที่จะเสพสมกัน เนื่องจากกลัวทุกคนที่บ้านรู้ โดยเฉพาะบุตรสาวบุญธรรมของเขา ที่นี่จึงเหมาะมากที่สุดวรัทยาจูบไล่ไปตามสันกรามแข็งแรง มือเรียวลูบไล้ไปทั่วร่างแกร่ง ซุกซนปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเขา เล่นเอาณัฐถึงต้องปรามด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ“ใจเย็นๆ น่าเด็กดี เรายังมีเวลาสนุกกันอีกเยอะ”“แต่แยมทนไม่ไหวแล้ว ลุงณัฐสุดที่รักของแยม”สาวสวยเอ่ยอ้อน พลางประกบจูบเร่าร้อนมาที่เรียวปากได้รูปของหนุ่มใหญ่ ณัฐช่วยเธอปลดเสื้อผ้า วรัทยายืนยันความเร่าร้อนและต้องการเขาด้วยการผลักเขาลงบนเตียงกว้าง ก่อนจะทาบทับความชุ่มชื้นลงบนความแข็งแกร่งที่ผงาดรออยู่เสียงสูดปากด้วยความเสียวซ่านดังขึ้น เมื่อเธอเริ่มคุมจังหวะพิศวาส ณัฐช่วยประคองสะโพกผายให้ขยับจังหวะเร่งเร้าตามที่เขาต้องการ วรัทยาใช้มือดันอกกว้างไว้ ใบหน้าเงยสะบัดไปด้านหลัง เสียงครางเปล่งออกมาเป็นระยะเมื่ออ

“จะไปไหนว่ะไอ้ช้าง วันนี้ไม่ตามคุณหนูเหรอ?”ไอยราส่ายหน้าแล้วยิ้มนิดๆ ให้กับคนทัก เขาเดินตรงไปที่รถมอเตอร์ไซค์สี่สูบของตนเองที่จอดอยู่ในโรงรถของเรือนพัก คนที่ทำงานเป็นบอดีการ์ดให้กับบ้านดิลกธรรมชัยทุกคนจะอยู่รวมกันที่เรือนหลังนี้ มีห้องส่วนตัว แยกกันเป็นสัดส่วน เพื่อความเป็นส่วนตัวบางคนที่มีครอบครัวส่วนใหญ่จะกลับบ้านในวันพักของตนเอง ที่มีอาทิตย์ล่ะหนึ่งวัน แต่คนที่ทำงานกับณัฐส่วนมากจะไร้พันธะ เพราะงานเสี่ยงอันตรายแบบนี้ไม่เหมาะกับคนมีครอบครัวนักเขาสตาร์ทรถมอเตอร์ไซค์ ก่อนจะพามันโลดแล่นออกมาจากบ้านหลังใหญ่ เนื้อที่กว้างขวาง ที่เหมือนเป็นที่ทำงานของเขามาตลอดเวลาสี่ปีเต็ม ไอยราทำงานที่นี่อย่างซื่อสัตย์ นายสาวของเขาอย่างเพชรน้ำบุษ ไม่เคยก่อปัญหาหรือสร้างความหนักใจให้เขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว เธอเป็นคนน่ารัก และไม่เคยยกตนขึ้นเหนือเขา เรียกไอยราว่าพี่ช้างทุกคำ เหมือนให้เกียรติ ทั้งๆ ที่ตนเองมีสิทธิ์เป็นเจ้านายเหนือเขาไอยราทั้งรักและเอ็นดูเจ้านายสาวของเขาเหมือนกับเป็นน้องสาวแท้ๆ ความผูกพันนั้นเกินกว่าฐานะเจ้านายกับลูกจ้าง บางครั้งเขาก็แอบทำนอกเหนือหน้าที่อย่างไม่กลัวว่าณัฐจะลงโทษเพื่อเพชรน้ำบ

“กรี๊ดๆ ๆ”เสียงกรี๊ดอย่างดีใจของลัลนา ทำเอาเพชรน้ำบุษต้องปิดหู ก่อนจะรีบเอื้อมมือปิดปากเพื่อนสนิท เพราะเกรงว่าเสียงของลัลนาจะทำให้คนทั้งโรงแรมแตกตื่น เธอนัดกับเพื่อนรักที่โรงแรมแห่งนี้ ที่เธอติดต่อกับทางภัตราคารไว้เพื่อเตรียมอาหารไปในงานจัดเลี้ยงวันเกิดของบิดาในวันมะรืน หลังจากที่บอกเล่าเรื่องบอดีการ์ดคนใหม่ให้กับเพื่อนสนิทฟัง ลัลนาก็มีอาการกรี๊ดกร๊าดดีใจอย่างลืมตัว“เบาๆ สิยายหนูนา เสียงดังคนตกใจหมด ดูสิบริกรมองใหญ่แล้ว”เพชรน้ำบุษจุ๊ปาก มือยังคงปิดปากเพื่อนรักไว้ ลัลนาพยักหน้าเป็นเชิงว่าตกลงนั่นแหละ เธอถึงปล่อยมือออก ลัลนาจับมือของเพชรน้ำบุษมาเขย่าอย่างดีใจ นัยน์ตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับ“จริงๆ น่ะเหรอ ตายแล้ว! พี่วีเป็นการ์ดของบุษแทนอีตาพี่ช้างที่เดี้ยง เราดีใจจริงๆ เลย แบบนี้เราก็โชคสองชั้นได้เจอทั้งบุษทั้งพี่วีสินะ ดีใจมากๆ ตอนแรกเราไม่เห็นพี่วีพาเจ้ายุ่งมาวิ่งที่สวน ก็ใจหายหมดนึกว่าย้ายไปที่อื่นเสียแล้ว นี่แบบว่าได้ไปทำงานกับบุษ เราล่ะสุดแสนจะดีใจที่ได้เจอพี่วีอีก”“เราก็ตกใจเหมือนกันแหละที่รู้ว่าเป็นพี่วีน่ะ”เพชรน้ำบุษตอบยิ้มๆ เห็นอาการดีอกดีใจของเพื่อนสนิทแล้วก็นึกเอ็นดูลั

เพชรน้ำบุษก้มลงอ่านเอกสารในมือที่เธอเขียนตระเตรียมแผนงานวันเกิดของบิดาไว้ แผนงานคร่าวๆ ถูกตระเตรียมไว้พร้อมแล้วเรียบร้อย เพื่อวันสำคัญของบิดาของเธอ ซึ่งหญิงสาวตั้งใจจัดให้ยิ่งใหญ่สมเกียรติของท่าน พ่อเลี้ยงณัฐ มีแต่คนนับหน้าถือตา งานครบรอบวันเกิดของเขา จึงจะจัดแบบเล็กๆ ธรรมดาไม่ได้“เรียบร้อยนะครับ คุณบุษ จะปรับเปลี่ยนอะไรอีกไหมครับ?”“อืม...” นัยน์ตาหวานระยับมองกวาดไล่ตามแผนงานอย่างละเอียดอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างตกลงชอบใจกับสิ่งที่เห็น“ทั้งหมดนี้เพอร์เฟคแล้วล่ะค่ะ นักดนตรีที่จะจ้างมาเล่นเปียโนในงานนี่ จะมาสักกี่โมงคะ เพราะว่าบุษอยากจะให้เขาบรรเลงเพลงวันเกิดให้กับคุณพ่อ”“คงจะสักราวสองทุ่มน่ะครับ เครื่องดนตรีทั้งหมดตั้งในสวนใช่ไหมครับ งานนี้จัดในสวนส้ม เพื่อให้ได้บรรยากาศที่คุณบุษต้องการเราเลยจัดพวกเครื่องตกแต่งทุกอย่างให้เป็นสีส้ม พวกดอกไม้ที่ใช้ในงานก็เป็นโทนขาว แดง เหลืองนะครับ แล้วก็พวกเวทีผมก็ให้เด็กจัดการเข้าไปเคลียร์พื้นที่จัดงานวันนี้ แล้วก็หลังสามทุ่มไปจะเปลี่ยนเป็นเพลงขยับจังหวะขึ้นมานิดหนึ่งแล้วก็จัดเป็นคาราโอเกะ”“ค่ะ เอาตามนี้”เพชรน้ำบุษตอบตกลง ใบหน้างดงามยิ้มให้กับช