บททั้งหมดของ เสน่หาเมียรัก+เมียรักสุดสวาท: บทที่ 1 - บทที่ 10

นุชาจับพี่สาวอาบน้ำแต่งตัวเสียใหม่ หลังจากสั่งสาวใช้ให้จัดการงานในครัวต่อเพราะพี่สาวตระเตรียมข้าวปลาอาหารเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ก็ไม่ได้มีอะไรยุ่งยากนักหรอก“ว้าว! บอกแล้วไงว่าพี่สาวของนุชาสวยไม่เป็นสองรองใคร” นุชาตาวาว มองพี่สาวอย่างชื่นชม“เราออกไปกันเถอะค่ะ” นุชาดึงมือพี่สาวเข้าไปในงาน ในขณะที่นิตยาประหม่าอยู่มากการปรากฏตัวของนิตยาดูเหมือนจะทำให้ใครหลายคนตกตะลึง หญิงสาวรูปร่างอรชรสวยหวานในชุดสีฟ้าสดใส นุชายิ้มกว้างทันทีที่ทุกคนมองพี่สาวคนเดียวของเธออย่างชื่นชมนุชาหันไปทำไม้ทำมือกับมารดาก่อนจะยิ้มอย่างมีความสุข ไม่มีใครคิดถึงนิตยาสักคนเดียวนอกจากมารดาของเธอกิ่งกาญจน์เห็นลูกเลี้ยงขลุกอยู่แต่ในห้องครัวเลยกระซิบให้บุตรสาวจับนางซินสุดสวยไปแปลงโฉมเสียหน่อย“หนูนิตมาแล้วเหรอจ๊ะ มาไหว้ผู้ใหญ่ก่อนสิจ๊ะ”กิ่งกาญจน์ดึงมือลูกเลี้ยงให้มายืนใกล้ ๆ ก่อนที่นิตยาจะยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้าด้วยกิริยาอ่อนน้อม“นี่นิตยาหรือหนูนิตค่ะ ลูกสาวคนโตของคุณเลอยศ” กิ่งกาญจน์แนะนำเสียเอง เมื่อเห็นคนอื่น ๆ ไม่มีใครพูดอะไร“โตขนาดนี้แล้วเหรอครับ ไม่ค่อยเห็นหน้าค่าตากันเลย”“ยายหนูนิตไม่ค่อยชอบไปไหนน่ะค่ะ ชอ

คุณรุ้งลดาเกลียดมารดาของนิตยาจับใจ มารดาของนิตยาเป็นภรรยาคนแรกของเลอยศ อีกฝ่ายคบชู้สู่ชายจนทำให้เสียชื่อเสียง อีกทั้งท้องกับคนอื่นแล้วมาจับเลอยศ ความมาแตกเอาตอนนิตยาประสบอุบัติเหตุ นั่นยิ่งทำให้รุ้ง­ลดาไม่ใคร่จะพิสมัยในตัวหลานสาวคนโตนัก แต่ก็เลี้ยงดูมาเพราะไม่อยากให้ไปเป็นผู้หญิงขายตัวสำส่อนเหมือนแม่ กิ่งกาญจน์เป็นคนจัดการเรื่องการศึกษาเล่าเรียนของลูกเลี้ยงทุกอย่าง เพราะเลอยศให้ดูแลควบคุมการเงินในบ้าน นิตยาจึงรักและเคารพมารดาเลี้ยงเป็นอันมาก รักยิ่งกว่ามารดาของตัวเองที่ทิ้งเธอไปตั้งแต่เด็ก หากมีปัญหาอะไร ขาดเหลืออะไร กิ่งกาญจน์จะจัดการให้ไม่เคยติดขัดมารดาเลี้ยงเคยพูดกับเธอเมื่อตอนเด็ก ๆ ว่าคนเราสามารถรักใครได้หลายคน และไม่ได้หมายความว่ารักคนหนึ่งแล้วจะรักอีกคนลดน้อยลงไป ที่กิ่ง­กาญจน์ต้องพูดเช่นนั้นเพราะนิตยาในตอนเด็ก คิดว่าคนอื่นไม่รัก และคิดว่าหากมารดาเลี้ยงมีลูกใหม่ก็จะไม่รักตน กิ่งกาญจน์รักลูกเลี้ยงและดูแลเป็นอย่างดี เพื่อไม่ให้นิตยารู้สึกว่าพอมีลูกเป็นของตัวเองแล้วจะรักตัวเองน้อยลงไป ส่วนนุชานั้นค่อนข้างติดบิดา เลอยศจึงให้ความรักนุชาได้เต็มที่ แถมยังมีปู่ย่าตามใจอีก กิ

“สวยมากจริง ๆ ค่ะ สวยกว่านางในวรรณคดีอีกนะคะ” ช่างแต่งหน้าทำผมเอ่ยชม ตบมือรัว ๆ แต่งหน้าผู้หญิงมาเยอะแล้ว แต่นิตยาสวยจับจิตจับใจ“ผิวก็สวย โครงหน้าก็สวย คู่หมั้นของคุณนิตเห็นเข้า จะต้องตะลึงแน่ ๆ เลยค่ะ”“ชมกันเกินไปแล้วค่ะ” เธอถ่อมตัว คิดเสมอว่าความสวยไม่ได้มีผลดีเสมอไป บางทีมันก็สร้างเรื่องและปัญหาที่ชวนปวดหัว“แหม... คุณน้องถ่อมตัวเหลือเกิน”“หนูนิตเสร็จหรือยังจ๊ะ” เสียงของมารดาเลี้ยงขัดการเยินยอของช่างแต่งหน้าลงในทันที“เสร็จแล้วค่ะน้ากิ่ง”“หนูนิตของน้าสวยเหลือเกินจ้ะ พริกเห็นเข้าจะต้องตกตะลึงมากแน่ ๆ”“เขาอาจจะไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้นะคะ”“ถ้าไม่รู้สึกอะไรก็เป็นเกย์แล้วค่ะพี่นิต” เสียงของนุชานั่นเอง เธอมองพี่สาวอย่างตกตะลึงไม่แพ้กัน วันนี้พี่สาวของเธอสวยหวานจับใจ“พี่นิตสวยจับจิตจับใจจริง ๆ เลยค่ะ ชักหวงแล้วละค่ะคุณแม่ ไม่อยากให้แต่งงานเลย” คนขี้อ้อนกอดพี่สาวซบอกอย่างหวง ๆ“พี่เขาแค่หมั้นจ้ะแม่ตัวดี”“น้องสาวของพี่ก็สวยที่สุดในโลกเลยจ้ะ”“ดูสิคะคุณแม่ พี่นิตปากหวาน” นุชาอมยิ้ม“ไปกันได้แล้วจ้ะ เดี๋ยวจะเลยฤกษ์” กิ่งกาญจน์อมยิ้มให้สองพี่น้อง ก่อนจะพาลูกเลี้ยงลงไปเข้าพิธีหมั้นร่างอร

“จำได้ไหมพี่บอกว่ายังไง หนูนิตเป็นของพี่ ห้ามยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น ห้ามคุย ห้ามมองหน้า” เขาขยับเข้ามาแนบชิดทางด้านหลัง กุมไหล่เปลือยเปล่าเอาไว้ กระซิบเสียงดุ ๆ ที่ริมหูนิตยาอยากจะถามว่า เธอทำตัวเป็นใบ้ไปเลยดีไหม ไม่ต้องพูดต้องคุยกับใคร แต่ได้แค่คิด ไม่กล้าพูดออกไป“นิตรู้แล้วค่ะ รอให้พี่อิฐกับแพรวแต่งงานกัน นิตจะถอนหมั้นให้พี่เอง ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ”“คงอยากถอนหมั้นใจจะขาดละสิ อย่าหวังเลย” พฤทธิ์กระชากไหล่บอบบางเข้าหา ก่อนจะกดคู่หมั้นสาวเอาไว้ใต้ร่าง สีหน้าโกรธเกรี้ยวของเขา ทำเธอตัวสั่น ไม่รู้ว่าพูดอะไรผิดหูเขาไป“พี่พริกพานิตไปส่งบ้านเถอะค่ะ ป่านนี้ที่บ้านคงตกใจที่นิตหายมานานแล้ว”“อยากกลับไปหาไอ้วิวัฒน์หรือไอ้อิฐ หรือนัดผู้ชายคนไหนเอาไว้ล่ะ”“นิตเปล่านะคะ”“พี่ไม่เชื่อ”“นิตต้องทำยังไงคะ พี่พริกถึงจะเชื่อนิต”“ต้องมาทำงานกับพี่ที่ไร่ เธอต้องอยู่ในสายตาของพี่ตลอดเวลา”“แต่คุณย่า”“พี่จะขอคุณย่าให้เอง” นิตยาปิดปากเงียบ รุ้งลดาไม่ใคร่จะให้เธอไปทำงานที่ไหน พฤทธิ์ก็รู้ข้อนี้ดี เธอต้องอยู่ในสายตาของท่านตลอด ท่านกลัวเธอจะไปทำอะไรเสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูล“นิตต้องเป็นคู่หมั้นข

“พี่พริก!” เธออุทาน ก่อนจะรีบพยักหน้ารับรู้ กลัวเขาโมโหเอาอีก“พี่หิว ยังไม่ได้กินอะไรเลย” พอเธอรับปากเขาก็อารมณ์ดีขึ้น ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เธอเผลอหลุดอุทาน“คะ?”“หิวข้าว ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย ทำงานตั้งแต่เช้า” เขาลูบท้องไปมาท่าทีออดอ้อนระคนน่าสงสาร“พี่พริกอยากกินอะไรคะ” เธอเอ่ยถามยิ้มละไมให้เขา“อะไรก็ได้ พี่กินได้หมด” เมื่อสิ้นประโยคของเขา เธอจึงรีบเข้าไปรื้อวัตถุดิบในตู้เย็นมาปรุงอาหารให้ เมื่อก่อนเธอเคยมาเที่ยวที่ไร่ของพฤทธิ์ เคยลงมือทำกับข้าวให้เขากินมาแล้ว จึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร กับสิ่งที่ตัวเองชอบทำพฤทธิ์พิงสะโพกมองร่างน้อยที่สาละวนกับการทำอาหารแล้วเผยยิ้มโดยไม่รู้ตัว พอเธอหันมาเขาก็แกล้งทำหน้าขรึม“นิตจะทำอาหารง่าย ๆ นะคะ เพราะพี่หิว มีต้มยำ ไข่เจียวแล้วก็ผัดผักรวม นิตจำได้ว่าพี่ชอบทานต้มยำไก่”“ก็ทำสิ” เขาพูดอย่างเฉยเมย พอเธอหันไปแล้วก็แอบอมยิ้มกับประโยคใส่ใจของคู่หมั้นสาวนิตยาชอบทำอาหารอยู่แล้ว เธอจึงหยิบจับอะไรได้คล่องแคล่ว ไม่นานข้าวสวยร้อน ๆ ต้มยำหม้อขนาดกลาง ไข่เจียวหมูสับ ผัดผักรวมกับกุ้งสดก็เสร็จพร้อมเสิร์ฟ“อาหารเสร็จแล้วค่ะ พี่พริกมากินสิคะ” เธอเร่งมือ