5

นิตยาร้องไห้เบา ๆ ก่อนจะปาดน้ำตาทิ้ง เธอจะไม่อ่อนแอเด็ดขาด รอให้อิฐกับแพรว­พรรณแต่งงานกัน เธอก็จะไปจากเขา ผู้ชายใจร้ายที่เกลียดเธอจับใจ

“พี่พริกขา นี่เพื่อนของแพรวเองค่ะ ชื่อนิตค่ะ น่ารักไหมล่ะ” แพรว­พรรณแนะนำเพื่อนรักให้พี่ชายคนเดียวได้รู้จัก หลังจากที่เขาเรียนจบกลับมาจากต่างประเทศ

พฤทธิ์ถึงกับตกตะลึงพรึงเพริดเมื่อได้เห็นเพื่อนของน้องสาว นิตยาสบตากับพี่ชายเพื่อนแล้วสะเทิ้นอาย หัวใจของเธอเต้นรุนแรง เพราะไม่เคยเกิดความรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายคนไหนมาก่อน

“ฮันแน่! พี่พริก มองเพื่อนแพรวตาเป็นมันเลยนะคะ คนนี้โสดนะจะบอกให้” แพรว­พรรณกระแทกไหล่พี่ชายก่อนจะกระซิบบอก แต่นิตยายังได้ยิน       เธอค้อนเพื่อน อยากจะหยิกให้เนื้อเขียวนัก

“จีบได้นะคะ ยังไม่มีแฟนจริง ๆ” แพรว­พรรณยังพูดแล้วอมยิ้ม นิตยาก้มงุดเขินอายกับสายตาของพฤทธิ์

หลังจากนั้นพฤทธิ์ก็ได้เจอกับนิตยาบ่อยขึ้น ด้วยการเป็นแม่สื่อแม่ชักของน้องสาวอย่างแพรว­พรรณ

อิฐซึ่งเป็นคู่หมั้นของแพรว­พรรณกลับมาจากต่างประเทศ แพรว­พรรณจึงได้แนะนำคู่หมั้นหนุ่มให้เพื่อนสาวได้รู้จัก

อิฐกับแพรว­พรรณหมั้นกันแต่เด็ก ชายหนุ่มหมั้นเพราะผู้ใหญ่ เมื่อเจริญวัยขึ้นเขาก็ยังเอ็นดูเธอแต่ความรู้สึกที่มีให้เหมือนเธอเป็นน้องสาวมากกว่า     ไม่เหมือนแพรว­พรรณที่ยิ่งโตขึ้น ยิ่งตกหลุมรักคู่หมั้นตัวเองเข้าเต็มเปา มีผู้ชายมาจีบก็ไม่เคยสน รักเดียวใจเดียวกับอิฐมาโดยตลอด

แต่การแนะนำให้คู่หมั้นได้รู้จักกับเพื่อนรัก นั่นทำให้ความสัมพันธ์สั่นคลอนลงในเวลาต่อมา

“พี่อิฐชอบนิตเหรอคะ พี่ไปกอดจูบกับเพื่อนของแพรว ทั้ง ๆ ที่เป็นคู่หมั้นของแพรว” แพรว­พรรณพูดแล้วร้องไห้เสียงสะท้าน ผิดหวังที่เพื่อนและคู่หมั้นแทงข้างหลังแบบนี้

“แพรว ฟังนิตก่อนนะ” อิฐมาปล้ำจูบเธอเอง แม้เธอจะพยายามหลบหน้าหลบตาเขาเท่าไหร่ หลังจากที่เขาสารภาพว่ารักเธอและจะไปถอนหมั้นกับแพรว­พรรณ เธอก็ตกใจปฏิเสธเขาไป แล้วพยายามหลบเลี่ยง แต่แพรว­พรรณยังชวนเธอไปโน่นไปนี่ ทำให้ต้องเจอกับอิฐ จึงเกิดเรื่องขึ้น

“ไม่ฟัง คนอื่นว่าเธอบ้าผู้ชาย ทำให้ผู้ชายมีปัญหาทะเลาะกัน ฉันไม่เคยสนใจคำพูดไร้สาระพวกนั้น ยังดึงดันที่จะคบเธอต่อไป แต่ดูเธอทำสิ หน้าด้านไร้ยางอาย แย่งคู่หมั้นของเพื่อนได้อย่างไม่สะทกสะท้าน”

“แพรว...” นิตยาตัวเย็นเยียบ ปวดหนึบหน้าชา ยิ่งเห็นสายตาของพฤทธิ์ยิ่งทำให้หัวใจของเธอเจ็บแปลบมากขึ้นไปอีก เขาคงเห็นว่าเธอกอดจูบกับอิฐเหมือนแพรว­พรรณ ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ได้ยินยอมพร้อมใจ

ผู้ชายที่น่ารัก อ่อนโยน เอาใจเก่ง บัดนี้ใบหน้าบึ้งตึง สายตาดูถูกเหยียดหยาม เย็นชารังเกียจ ทำเธอสะท้านในอก

“ต่อจากนี้ไป ฉันกับเธอเราขาดกัน ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับผู้หญิงไร้ยางอายอย่างเธออีก!”

นิตยาผวาตื่นจากที่นอนเหงื่อโซมกาย เธอปาดเหงื่อที่ไหลท่วมใบหน้า เสียงเคาะประตูของมารดาเลี้ยงทำให้เธอสำนึกว่าวันนี้เป็นวันหมั้นของเธอกับพฤทธิ์ หัวใจดวงน้อยเต้นถี่แรง แม้เขาจะเกลียดเธอ แต่เธอก็รักเขา แค่ได้แอบรักเขาแค่นี้ก็ดีที่สุดแล้ว สำหรับคนไร้ค่าไร้ความหมายอย่างเธอ

“หนูนิตตื่นหรือยังจ๊ะ”

“ตื่นแล้วค่ะน้ากิ่ง” เธอเดินไปเปิดประตูห้อง มารดาเลี้ยงมองมาอย่างเอ็นดู

“ทำไมหน้าตาไม่สดชื่นเลยจ๊ะ มีอะไรไม่สบายใจบอกน้าได้นะ”

“หนูนิตแค่ยังไม่อยากหมั้นไม่อยากแต่งงานเลยค่ะ ไม่อยากไปอยู่บ้านคนอื่น เดี๋ยวจะทนคิดถึงน้ากิ่งไม่ไหว” คนขี้อ้อนโอบกอดซบหน้าที่อ้อมอกที่แสนอบอุ่น เธอแอบน้ำตาซึม คงมีแค่กิ่งกาญจน์เท่านั้นที่รักเธอจากใจ

 “จ้า... แม่คนปากหวาน” กิ่งกาญจน์ลูบศีรษะของลูกเลี้ยงไปมาด้วยความรักใคร่

“หนูนิตเป็นคนดี ตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ ไปอยู่ที่ไหนก็ต้องมีคนรักจ้ะ” กิ่งกาญจน์กุมใบหน้าสวยหวานของเด็กสาวเอาไว้

“พี่พริกเขา...” นิตยาอ้ำอึ้ง อยากเล่าปัญหาให้มารดาเลี้ยงฟัง แต่กลัวท่านไม่สบายใจ

“มีอะไรเล่าให้น้าฟังได้นะ”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ”

“งั้นไปอาบน้ำได้แล้วจ้ะ เดี๋ยวต้องแต่งตัวแต่งหน้าอีก เดี๋ยวไม่ทันฤกษ์หมั้นนะจ๊ะ”

“ค่ะน้ากิ่ง”

“แล้วก็ยิ้มหวาน ๆ จ้ะคนดีของน้า วันนี้เป็นวันดี ห้ามหน้างอนะ”

“ค่ะ”

“น้ารู้ว่าหนูนิตเป็นคนเข้มแข็ง เอาความดีชนะใจเขาให้ได้นะจ๊ะ”

“น้ากิ่งหมายความว่ายังไงคะ”

“แม้คุณแม่จะตอบตกลงเรื่องที่ตาพริกพาผู้ใหญ่มาสู่ขอ ไม่ถามหนูนิตสักคำ แต่หนูนิตก็มีใจให้เขาใช่ไหมจ๊ะ ไม่อย่างนั้นคงหาทางปฏิเสธไปแล้ว”

“คือว่านิต...” คนถามมองอย่างรู้ทัน คนตอบหน้าแดงน้อย ๆ

“เอาเถอะ น้าเป็นกำลังใจให้เสมอ น้ารักหนูนิตนะคะคนดี มีปัญหาอะไรสามารถคุยกับน้าได้ทุกเรื่อง ได้ตลอดเวลา น้ายินดีรับฟัง”

“หนูนิตขอบคุณน้ากิ่งมากนะคะ” เธอกราบที่อกมารดาเลี้ยง กอดท่านอีกครั้ง ด้วยความรักสุดหัวใจ กิ่งกาญจน์ยิ้มกว้าง ลูบศีรษะลูกเลี้ยงไปมาอย่างแสนรัก

นิตยานั่งมองตัวเองหน้ากระจกเงาบานใหญ่ในห้องแต่งตัว              ผู้หญิงตรงหน้าที่เธอเห็นดูแปลกตาไปจากทุก­วัน ผิวหน้าเนียนละเอียดถูกตบแต่งอย่างประณีต ผมนุ่มสลวยถูกเกล้าขึ้นไปกลางกระหม่อม ทำให้มองเห็นลำคอระหงได้อย่างชัดเจน ชุดไทยที่สวมใส่เป็นชุดไทยประยุกต์มิดชิด แต่เน้นทรวดทรงองค์เอวอรชรอ้อนแอ้น มีสัดส่วนยวนตา