ล้อมรักริมรั้ว의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

ราวบ่ายแก่ ๆ รถยนต์คันเก่าก็แล่นมาจอดใต้ร่มไม้ใหญ่ที่ประจำ มาธวีก้าวลงจากรถก่อน ใบหน้ากระจ่างด้วยรอยยิ้มขณะก้าวไว ๆ เอาของกินไปแขวนที่แฮนด์รถพ่วงจะมีอะไรสุขไปกว่าอิ่มจังแต่ตังยังอยู่ครบทุกบาทแม้ว่าบรรยากาศในการเดินตลาดในวันนี้จะขมุกขมัวเป็นระยะ ๆ เพราะมีบรรดาสาวน้อยสาวใหญ่คอยเรียกคนเดินข้าง ๆ ตลอดทาง แต่ปฏิกิริยาของพี่ผาที่คอยเดินตามประกบ ไม่คิดปิดบังว่ามากับใคร มันทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจอยู่ลึก ๆหญิงสาวยิ้มหน้าบาน เมื่อมือว่างแล้วก็วิ่งกลับไปช่วยคนตัวโตที่กำลังขนของอย่างอื่นลงจากท้ายกระบะ“ไม่เป็นไรครับ พี่ขนคนเดียวได้ มันมีแต่ถุงหนัก ๆ”“เยอะขนาดนี้พี่ต้องเดินกี่รอบ ไปค่ะรีบขน แดดร้อนมากเลยเนี่ย”แม้ภูผาจะพยายามห้าม เพราะไม่อยากให้มือขาว ๆ นั้นเจ็บ แต่สุดท้ายมาธวีก็แย่งถุงบางส่วนไปจนได้ มิหนำซ้ำเธอยังรีบจ้ำหนีราวกับกลัวเขาแย่งคืนอีกด้วยดื้อจริงจริ้งงงเขาโคลงศีรษะอย่างอ่อนใจแล้วรีบก้าวตามเธอไปติด ๆ“ให้เอาไปวางที่ไหนคะ”“ครัวหลังบ้านครับ เดินอ้อมไปทางนั้นได้เลย”เมื่อได้คำตอบมาธวีก็เดินตัวเอียง ตรงดิ่งไปทางหลังบ้านซึ่งเป็นครัวแบบเปิด รอยยิ้มที่มีกว้างขึ้นไปอีกเมื่อเจอกับสองผู้ใหญ่

@เดือนถัดมาหลังเดินตรวจตราต้นมะม่วงที่อยู่ในการดูแล กระทั่งแน่ใจแล้วว่าไม่มีกิ่งก้านของต้นไหนมีปัญหา มาธวีก็เดินหลบแดดมานั่งหย่อนขาตรงเฉลียงบ้าน ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นมุมโปรดของเธอไปแล้วเท้าเรียวแกว่งไกวเตะน้ำเล่นไปตามจังหวะของเพลงลูกทุ่งที่ดังระคนไปกับเสียงตะโกนหยอกล้อของสองสมุน เปี๊ยกกับต๋อง ซึ่งวันนี้รับหน้าที่คุมคนงานในสวน เพราะวันนี้ภูผา ลูกพี่ใหญ่ของสวนเมฆาข้ามฝั่งไปทำภารกิจสำคัญอยู่กับบิดาของเธอที่สวนฟากนู้นและจนถึงบัดนี้รั้วกั้นเขตแดนระหว่างสองสวนก็ยังไม่ได้รับการซ่อมแซมใด ๆมุมปากอิ่มแย้มยิ้มกับภาพที่เห็น นับตั้งแต่เธอโพล่งคำว่า ‘มีสิทธิ์’ ออกไป ภูผาก็ทึกทักเอาเองว่าอยู่ในสถานะคนคุยรอวันเลื่อนเป็นคนรัก แถมยังรุกหนัก ทั้งขยันหยอดคำหวานให้เธอใจสั่นเล่นไม่เว้นวัน ทั้งขยันทำคะแนนกับคนรอบตัวเธอบางวันก็เอาผลไม้มาให้ชิม บางวันก็เอากับข้าวมาแบ่งปัน และบางวันก็แวะมาคุยกับบิดาเรื่องมะม่วงพันธุ์ใหม่บ้างล่ะ อยากเอาต้นนู้นต้นนี้มาลงที่สวนเพิ่มบ้างล่ะ ซึ่งเธอนั่งฟังด้วยทีไรก็เหม่อทุกที เพราะไม่อินกับการปลูกต้นไม้และเพราะเหตุนี้ตลอดเดือนที่ผ่านมา มื้อเย็นที่เคยมีกันเพียงสามคนพ่อแม่ลูก จึ

มาธวีเม้มปากข่มความเก้อเขิน เมื่อเข้ามาด้านในเธอก็ยืนนิ่ง ไม่กล้าก้าวไปไหนด้วยกลัวจะทำพื้นเปียกไปทั่ว และต่อให้เธอจะมานั่งเล่นที่บ้านริมสระนี้บ่อย ๆ หากนี่เป็นครั้งแรกที่เธอมีโอกาสย่างเท้าเข้ามาในถ้ำเสือจะว่าไปก็เป็นโอกาสดี และไหน ๆ ก็ได้เข้ามาแล้ว ขอส่องดูหน่อยสิว่าเขาแอบซุกอะไรไว้ไหมมาธวีหรี่ตามอง พยายามสอดส่องหาของใช้หรือเส้นผมเส้นยาวที่บ่งบอกว่ามีผู้หญิงอื่นเคยเข้ามาที่นี่ด้านเจ้าของห้องพอเห็นสาวที่ตามจีบกวาดสายตามองไปรอบห้องก็เริ่มร้อนรน ไม่ใช่เพราะมีความลับ แต่เพราะกระดากอายกับสภาพห้องที่รกเป็นรังหนู ตามเป็นสไตล์ชายโสด“โทษที ห้องรกไปหน่อย นอกจากแม่ก็ไม่เคยพาใครเข้ามา เลยไม่ค่อยได้เก็บ”ภูผาอ้อมแอ้มบอกพลางรีบเดินไปตลบผ้าห่มที่ม้วนกองอยู่ปลายเตียงให้คลี่คลุม กลบร่องรอยของความยับยู่ จากนั้นก็เอื้อมมือไปหยิบเสื้อยืดและบ็อกเซอร์ลายตารางที่พับวางอยู่บนโต๊ะญี่ปุ่นใกล้กับหัวเตียงมายื่นให้เธอ“อันนี้ซักหมดแล้ว ถ้าไม่รังเกียจก็เอาไปเปลี่ยนได้นะ”แน่นอนว่ามาธวีไม่ได้รังเกียจเลยสักนิด ทว่าตัวเธอเปียกไปถึงข้างใน จะเปลี่ยนชุดมันก็ต้องถอดออกหมดแต่ ... มันคงไม่เป็นไรหรอกมั้งผ้าเนื้อหนาใช้

คล้ายมีกระแสไฟอ่อน ๆ แล่นผ่านร่างในวินาทีนั้น มาธวีเบิกตาโต หัวใจกระตุกไหวกับสัมผัสที่กดแนบ ก่อนจะเต้นเร็วแรงขึ้นเมื่อตระหนักได้ว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นให้ตาย ทั้งที่นี่ไม่ใช่การจูบกับผู้ชายครั้งแรก แต่กลับเป็นครั้งที่ทำให้เธอใจเต้นแรงที่สุด“...”“...”ท่ามกลางความมืดสลัว สองสายตาสบประสาน พี่ผาดูจะอึ้งไม่ต่างจากเธอในตอนแรก หากเพียงครู่เดียวสายตาของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นหวามหวานอันตราย! ลางสังหรณ์ร้องบอกเธอแบบนั้นทว่าน่าแปลกที่ต่อให้รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น แทนที่จะหวั่นเกรง เธอกลับรู้สึกตื่นเต้นเสียอย่างนั้น แต่ ...ถ้ายอมตอนนี้ มันจะเร็วไปไหมเขาจะหาว่าเธอใจง่ายหรือเปล่าความสับสนสะท้อนชัดในแววตาคู่สวย ก่อนเธอจะเสหลบสายตา ท่าทางดูเขินอายมากกว่าจะโกรธขึงที่เขาจูบ ทำเอาภูผาใจเต้นรัว มือที่วางทาบตรงเอวคอดขยำแรงขึ้น มองหน้าคนเขินที่เม้มปากกลั้นเสียงคราง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปหาเธออีกครั้งปากร้อนประทับจูบที่มุมปากเธอเบา ๆ ก่อนเพื่อหยั่งเชิง และเมื่อเธอไม่หันหนี ไม่ต่อต้าน ครั้งต่อมาเป้าหมายจึงเป็นริมฝีปากที่เขาจดจ้องมานานสองนานแล้วความพึงพอใจก็ยิ่งเพิ่มพูนจนหลุดครางพร่า เมื่อคนตัวเล็กเอ

“อะ พี่ผา อย่าเพิ่ง อื้อ ตรงนั้น มัน มัน ... อ๊า~”เสียงหวานร้องครวญคราง ส่งสายตาขอความเห็นใจ หากนั่นกลับกระตุ้นให้ภูผารังแกเธอหนักมือขึ้น ชายหนุ่มตอกย้ำเน้นจุดที่ทำหญิงสาวสะดุ้ง หวีดร้องเสียงหลงเป็นพิเศษ ไม่กี่อึดใจร่างนุ่มก็แอ่นเกร็ง ร่องรักอุ่นนุ่มรัดรึงท่อนร้อนแนบแน่น“อ๊ายยยย~”“อาส์”ภูผาคำรามลั่น สั่นสะท้านไปทั้งตัว แรงบีบรัดแทบจะรีดเค้นให้เขาเสร็จสมไปด้วยอีกคน กรามแกร่งขบกันแน่นพลางผ่อนแรงขยับ เว้นจังหวะให้เธอพักหายใจและประวิงเวลาให้ตัวเอง ครู่หนึ่งเขาก็จับร่างนุ่มให้พลิกคว่ำ“ต่อนะ”ดะ...เดี๋ยวสิ เธอยังไม่หายเหนื่อยเลย!แต่มาธวีก็ทำได้แค่ท้วงในใจ เพราะคนหื่นใจร้อน สอดเสยจากทางด้านหลังจนสุดลำในคราเดียว“อื้ออ พี่ผา จุกกก”“จุกนิดเดียว นิดเดียว”นิดเดียวอีกแล้ว คนโกหก!มาธวีหันขวับไปค้อนใส่ และดูเหมือนเขาจะมองออกว่าเธอด่าอะไรทางสายตาบ้าง“นิดเดียวจริง ๆ”เพราะที่เหลือมันจะมีแต่ความเสียวภูผายิ้มกับความคิดร้าย ๆ ในหัว เขาจัดแจงให้เธออยู่ในท่าหมอบคลาน จากนั้นก็สาวสะโพกถอยจนส่วนปลายเกือบหลุด ก่อนจะอัดกระแทกเข้าหาเธอลึก ๆ“อ๊าย พี่ผาาา”ดวงตาคู่สวยเหลือกลาน คลอด้วยหยาดน้ำ หากนั่นกล