บททั้งหมดของ Bad Love of Cold รักร้ายของนายเย็นชา: บทที่ 81 - บทที่ 90

“หึ” ชายหนุ่มหัวเราะออกมาเบา ๆ เมื่อเนื้อตัวเธอเปลี่ยนจากสีขาวนวลเป็นสีชมพูด้วยความเขินอายของเธอเอง พิ้งค์พราวเม้มริมฝีปากเข้าหากันเมื่อชายหนุ่มจับเรียวขาของเธอข้างหนึ่งขึ้นพาดพนักพิงโซฟา ก่อนที่เขาจะสอดลำแขนแกร่งข้างหนึ่งเข้าใต้ข้อพับขาของเธออีกข้าง“จะ ทะ ทำอะไร” หญิงสาวพึมพำออกมาเบา ๆ ก่อนที่เขาจ

-พิ้งค์พราว-หลายวันที่ผ่านมามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย แต่ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตคนเดียวแล้วนะ ฉันมีแม่ให้กลับบ้านมาหาเมื่อรู้สึกท้อและอยากกินอาหารอร่อย ๆ ฝีมือแม่ และตอนนี้ฉันก็มีวิลล์ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่ามีคนกำลังคิดถึงฉัน และฉันก็คิดถึงเขาก่อนหน้านี้วิลล์ยุ่งมากเพราะต้องทำเรื่องลาเรียน เนื่องด้วยคณะของ

“ผมแค่อยากปกป้องเธอ” ฉันรู้สึกถึงแรงกระชับฝ่ามือของวิลล์ และสิ่งที่เขาพูดมันทำให้ฉันหันไปมอง แต่ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไรกับเขา“รีบเคาะเถอะครับ พ่อจะพล่ามอีกนานแค่ไหน” เสียงของอิทธ์ก็ดังขึ้นเสียก่อน และคำพูดของเขามันก็ทำให้อาไทป์หันขวับไปมองทันที“หึ พ่อ? ว้าวลืมไปเลยว่ามีลูกอีกคน”“_” พอประโยคนี้จบ ท

“กลับห้องกันเถอะ” ร่างบางหันมาตามแรงรั้งข้อมือของคนตัวโต เสียงทุ้มลึกของเขาทำเอาเธออยากร้องไห้ออกมา เธอคิดไปแล้วว่าเขาคงไม่มาง้อเธอ พอเห็นแบบนี้แล้วใจดวงน้อยที่ห่อเหี่ยวเมื่อครู่มันก็ฟูขึ้นทันตาเห็น“ปล่อยนะ” แต่กระนั้นเธอก็อยากเล่นตัวหน่อย แต่เขากลับปล่อยข้อมือเธอออกอย่างว่าง่าย ทำเอาคิ้วเรียวสวยยู

~ ความในใจจากนักเขียน ~อ่านถึงประโยคนี้แสดงว่าทุกคนอ่านนิยายเรื่องนี้จบแล้ว เป็นยังไงกันบ้างคะ สนุกไหม รู้สึกดีหรือเปล่า หากว่ารู้สึกดี อย่าลืมแชร์ความรู้สึกนี้ให้เลซี่ได้รู้ด้วยนะคะ เขียนรีวิวความรู้สึกหลังอ่านจบให้ไรท์ด้วยก็จะดีมากค่ะนิยายเรื่องนี้ไม่มีอะไรมากเลย เป็นนิยายฟีลกู้ดที่เลซี่ตั้งใจรั