บททั้งหมดของ หย่าหวนรัก: บทที่ 71 - บทที่ 80

หลังจากนั้นเขาก็มานอนกับเธอจวบจนเย็น คนที่อยากหนีหน้าแต่เมื่อต้องนอนห้องเดียวกันก็ทำไม่ได้ หญิงสาวตื่นในตอนหัวค่ำ อาบน้ำแต่งตัวและอยากลงไปหาอะไรกิน ชายหนุ่มก็เดินตามมาในห้องน้ำด้วยเช่นเดียวกัน “คุณฉันจะอาบน้ำ” “ผมก็จะอาบ” เขาถอดเสื้อผ้าโยนไว้นอกห้อง แล้วเดินสภาพร่างกายเปล่าเปลือยโชว์ความเป็นชายเข้ามาโดยไม่รู้จักอายเธอบ้างเลย เธอต้องพยายามแค่ไหนที่จะไม่มองส่วนนั้น ได้แต่ยืนล้างหน้าแปรงฟัน แล้วก็หมายจะออกจากห้องน้ำไปเอาผ้าขนหนู และถือโอกาสหนีหน้าเขาสักครู่เถอะ ตอนนี้ใบหน้าร้อนผะผ่าวไปหมด ไม่ต่างจากคนเป็นไข้เลย “คุณจะไปไหน” มือใหญ่รั้งต้นแขนเธอเข้าไปกอด แล้วลำท่อนส่วนนั้นของเขาก็แข็งราวกับสูบลมได้ “คุณจะทำอะไรนะ” “เปล่า...ก็แค่จะอาบน้ำ” “แล้วทำไมต้องแข็งด้วยเล่า” พูดไปก็กระดากปากไป แต่ไม่พูดก็จะโดนรังแกอีก “มันได้กลิ่นน้องสาวคุณไง” “ทะลึ่ง!” เธออยากจะอัดให้นอนสลบสักสองวันเสียจริง ลุกไม่ดูเวล่ำเวลา “ทำไมยังอายอีก ร่างกายคุณเป็นของผมแล้วนะ แล้วบนร่างกายของคุณผมก็เห็นมาทุกส่วน เราแทบไ

ตฤณขับรถมุ่งตรงสู่กรุงเทพทันทีในเย็นวันนั้น เขาไม่ทานข้าวเย็นแม้ว่าเธอจะชวนแล้วก็ตาม ในใจของเทียนไขมันเหมือนกำลังท่วมท้นไปด้วยน้ำตา เธอมองท้ายรถที่ขับลับตาไปอย่างกังวลใจ “ฉันจะไว้ใจคุณได้ไหม” เธอรำพันคนเดียว ยกมือขึ้นปิดปากกลั้นเสียงสะอื้อไว้จนรู้สึกจุกไปทั้งอก เทียนไขหันหลังให้กับความว่างเปล่าตรงหน้า สาวเท้าขึ้นไปยังห้องนอนแล้วก็นอนร้องไห้ เธอไม่ใจกว้างพอจะแบ่งหัวใจสามีให้กับใคร ‘ฉันขี้หวง’ ‘ทำไมหนึ่งดาวยังต้องเกี่ยวกับเขาด้วยนะ จบกันแล้วไม่ใช่เหรอ’ เธอสับสนไปหมดจนต้องพึ่งช่องแชทนางฟ้า @ ห้องแชทนางฟ้า เทียนไข: แกระหว่างแฟนเก่ากับเมียผู้ชายจะเลือกอะไร มัทนา: ทะเลาะกันเหรอ บุษบา: ยังไงไหนเล่า เทียนไข: เขารู้ว่าหนึ่งดาวประสบอุบัติเหตุ แล้วก็รีบกลับมากรุงเทพเพื่อไปดูอาการ มัทนา: คุณหนึ่งดาวก็มีสามีป่ะวะ บุษบา: นั่นสิ เทียนไข: ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับความรู้สึกดี แกว่าพี่ตฤณของพวกแกจะเหมือนพ่อฉันไหม มัทนา: สติ๊กเกอร์กอด!!! อย่าคิดมาก เขาแค่เป็นห่วงในฐานะเพื่อนก็ได้ บุษบา: ใจเ

เมื่อทานข้าวเสร็จเขาก็บังคับให้เธอเข้าไปทำงานที่ออฟฟิศด้วยกัน โดยสารพัดข้ออ้าง จนเธอต้องทำตาม แต่เมื่อถึงออฟฟิศแล้วมีหรือคนอย่างเทียนไขจะหยุดนิ่ง เธอเดินไปรอบ ๆ สำรวจออฟฟิศจนไปพบเข้ากับกล่องใบหนึ่งซึ่งเก็บซ่อนอยู่ในตู้ในสุด “กล่องอะไรอ่ะคุณ” “กล่องดวงใจมั้ง” เขาพูดเล่นไปอย่างนั้นโดยไม่ได้หันมองว่าเธอกำลังถือกล่องอะไรอยู่ “ฉันเปิดนะ” เธอเปิดออกแล้วหัวใจก็หล่นวูบ ภายในมีรูปที่ถ่ายกับหนึ่งดาวอยู่หนึ่งใบ พร้อมกับข้อความที่เขียนว่า หนึ่งเดียวในใจ ในกล่องมีกุญแจหนึ่งดอก เธอหยิบมันขึ้นมาแล้วพลิกดูป้ายที่เป็นพลาสติกสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ‘ที่ของเรา’ เธอฉวยเอากุญแจไป แล้วก็ทิ้งกล่องนั้นบนโต๊ะที่ทำงาน จนของในกล่องกระเด็นใส่หน้าเขา เพล้ง!!! “เก็บรักษากล่องดวงใจให้ดี” ชายหนุ่มที่นั่งตรวจงานอยู่ก็สะดุ้งโหยง แล้วก็ต้องเอามือกุมขมับทันที “บ้าเอ้ย...ไอ้ตฤณ เมียเกือบจะเคลิ้มแล้วเชียว...ปากมึงนี่นะ...แล้วกล่องบ้านี่มึงจะเก็บไว้ทำซากอะไร” “เทียน...เทียน...!” เดินตามเมียออกมา แต่ก็ไม่ทันเหมือนตัวเองกำลังเล่นหนังอินเดียวิ่

“ครางดัง ๆ เหรอคะ อ๊ะ...อื้อ...!” ยังไม่ทันจบประโยคเธอก็ได้ครางดังครางแรงสมใจไปเลยค่ะ ดวงตากลมโตจ้องมองเขาที่กำลังดูดดื่มเนินนมอย่างคลั่งไคล้ สีหน้าเว้าวอนที่ส่งสายตาหวานเชื่อมมองทุกการกระทำของเขาด้วยความปรารถนา เธอรักเขา รักหมดทั้งหัวใจและเผลอใจไปกับการงอนง้อแสนหวานของเขาเสมอ ชายหนุ่มดูดดึงปลายยอดถันอย่างพึงพอใจ แล้วค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าลงไปส่วนล่างสุดปลายเท้าของเธอ มือหนาจับยกขึ้นประพรมจูบเป็นทางยาวไปตามปลีน่อง สายตามุ่งมั่นอยากทำรักเมียปรายตามองคนที่ครางเสียงกระเส่าอย่างพึงพอใจ ริมฝีปากหนาค่อย ๆ เคลื่อนไปตามผิวที่เนียนละเอียดไร้เส้นขน จนไปถึงโคนขาอ่อนด้านใน เขาบดริมฝีปากอย่างเชื่องช้าราวกับกำลังละเลียดชิมขนมแสนอร่อยที่ไม่อยากให้มันหมดเร็ว เทียนไขขนกายลุกชูชันยามเมื่อริมฝีปากของชายหนุ่มค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้จุดที่อ่อนไหวทุกขณะ อาการเมาเหล้าหายเป็นปลิดทิ้ง เหลือเพียงอาการเมารักที่เขาเป็นผู้มอมเมาเธอ ดวงตาที่อ่อนหวานมองการกระทำของตฤณ ทำให้ร่างกายรู้สึกหวามไหวจนสองขาเรียวขยับแนบชิดกัน แต่ทว่ามีร่างใหญ่ที่แทรกเข้ามากลางกั้นและง้างอ้า

“ตฤณ เมียคุณร้ายกาจนะคะ” หนึ่งดาวได้ทีก็ฟ้อง คนเป็นสามีทันทีจะได้รู้ว่าภรรยาที่เลือกนั้นเป็นคนยังไง “เพราะร้ายยังไงละครับ ผมถึงได้รัก” ตฤณพูดด้วยรอยยิ้มเพราะเมียเขาร้ายแบบนี้แหละ ถึงเอาคนอย่างเขาอยู่หมัด “ตฤณเปลี่ยนไปจากเดิมที่หนึ่งเคยรู้จักนะคะ” หนึ่งดาวอึ้งเล็กน้อยกับคำตอบ ตฤณนอกจากเข้าข้างเทียนไขแล้ว สายตาที่มองเทียนไขนั้นไม่เหมือนสายตาที่มองเธอเมื่อก่อนเลยสักนิด “หนึ่งมีอะไรจะคุยกับผมครับถึงมาหาที่นี่” เขาไม่ปล่อยให้ยืดเยื้ออยากสะสางเรื่องราวระหว่างหนึ่งกับเขาให้มันจบเสียที “ตฤณยังรักหนึ่งไหมคะ” “หนึ่ง...ผมขอพูดให้ชัดเลยนะครับ ผมหมดรักหนึ่งตั้งแต่หนึ่งแต่งงานกันไอ้กิต เพราะดันทุรังไปมันก็ไม่มีประโยชน์” เขาไม่คิดว่าหนึ่งอยากจะมาทวงถามหาความรักจากเขาเอาตอนนี้ “ตฤณรังเกียจที่หนึ่งเคยแต่งงานมาแล้วเหรอคะ” ดวงตาสั่นไหวของหนึ่งดาวมองเขาอย่างรู้สึกน้อยใจ ไหนเคยบอกว่าไม่รักใครนอกจากเธอ “ตอนนี้เราทั้งคู่ ต่างเลือกทางเดินชีวิตของกันและกันแล้ว ผมก็มีทางของผม หนึ่งก็มีทางของหนึ่ง เมื่อก่อนผมอาจจะเป็นไอ้โง่ ที่ทุ่มเทความรักให้กับผู้