All Chapters of เจ้านายสายฟ้าแลบ: Chapter 121 - Chapter 130

คุณนายฮั่วเปิดรูปภาพขึ้นมาดูอยู่หลายครั้งยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกชอบใจจนอดเร่งเร้าฮั่วจี้เซินที่อยู่ข้างกายไม่ได้"ถ้าแกไม่คิดแต่งงานจริง ๆ ละก็ งั้นก็หาผู้หญิงสักคนมาคลอดลูกซะ พอคลอดเสร็จแกจะไปเอ้อระเหยยังไงก็เชิญตามสบาย"ฮั่วจี้เซินถึงกับหลุดหัวเราะออกมาด้วยความโมโห"แม่ครับ ผมเป็นคนนะ ไม่ใช่เครื่องจักรผลิตลูก""อีกอย่าง ผมก็บอกแม่แล้วไง เดี๋ยวผมจะพาเด็กผู้หญิงคนนี้มาเป็นหลานสาวให้แม่เอง"คุณนายฮั่วกลอกตาใส่ด้วยความเหนื่อยใจเมื่อเห็นฮั่วจี้เซินกำลังจะเดินขึ้นไปชั้นบน เธอก็นึกถึงประเด็นสำคัญประจำคืนนี้ขึ้นมาได้อีกครั้ง"ที่แกพูดเมื่อกี้มันหมายความว่ายังไง? ที่บอกว่าพลาดไปแล้วคืออะไร?""ตกลงว่าแกชอบแม่หนูคนนั้นหรือเปล่า?"เรื่องนี้ถ้าถามไม่รู้เรื่อง คุณนายฮั่วก็รู้สึกว่าคืนนี้คงนอนไม่หลับแน่ ๆฮั่วจี้เซินที่ก้าวขาขึ้นบันไดไปแล้ว พอได้ยินดังนั้นก็หันกลับมามองคุณนายฮั่วใบหน้าครึ่งหนึ่งอาบไล้ไปด้วยแสงสว่าง ส่วนอีกครึ่งหนึ่งซุกซ่อนอยู่ในเงามืดเขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "แม่ครับ เรื่องพวกนี้ ผมไม่อยากพูดถึงแล้ว"เขาไม่อยากพูดถึงความชอบของตัวเอง กับคนที่ไม่เกี่ยวข้องคำว

การต้องหาบ้านใหม่และย้ายออกไปภายในสามวันไม่ใช่เรื่องง่ายสักนิดบ้านของสวี่เพียวเพียวใกล้หมดสัญญาเช่าแล้ว น้ำเสียงของเจ้าของบ้านฟังดูค่อนข้างเกรงใจโดยบอกว่าลูกชายกำลังจะแต่งงานอยู่ต่างประเทศ จำเป็นต้องใช้เงินก้อนหนึ่ง และสองสามีภรรยาวัยชราก็ไม่คิดกลับประเทศแล้วที่กลับมาแค่ไม่กี่วัน ก็เพื่อจะจัดการขายบ้านหลังนี้เท่านั้นเจ้าของบ้านบอกว่า การซื้อขายไม่ลบล้างสิทธิการเช่า ยินดีจ่ายค่าเช่าครึ่งเดือนให้สวี่เพียวเพียวเป็นค่าชดเชย แต่ขอให้เธอรีบย้ายออกไปโดยเร็วในเมื่อพูดกันมาถึงขั้นนี้แล้วสวี่เพียวเพียวจึงทำได้เพียงตอบตกลงเธอกดเปิดแอปพลิเคชันนายหน้า เห็นว่าในหมู่บ้านเดียวกันมีประกาศให้เช่าอยู่บ้าง พอกดเข้าไปสอบถาม กลับได้รับคำตอบว่าเพิ่งจะปล่อยเช่าไปแล้วทั้งนั้นอะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้?หมู่บ้านของพวกเขา กลายเป็นทำเลทองที่คนแย่งชิงกันตั้งแต่เมื่อไหร่ตอนที่เหลือบดูกระจกมองหลัง สายตาของฮั่วจี้เซินก็ชำเลืองไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของสวี่เพียวเพียวเข้าพอดี"เมารถก็อย่าดูโทรศัพท์ ยิ่งดูเดี๋ยวจะยิ่งเมา"หลังส่งข้อความหานายหน้าเสร็จ สวี่เพียวเพียวก็เก็บโทรศัพท์เมื่อจ้องโทรศัพท์อยู่พั

การวาดรูปฮั่วจี้เซินสำหรับสวี่เพียวเพียวแล้ว ไม่ถือว่าเป็นเรื่องยากเย็นอะไรหรืออาจเรียกได้ว่าเป็นเรื่องถนัดเสียด้วยซ้ำเพราะในอดีต เธอเคยวาดรูปฮั่วจี้เซินมาแล้วหลายครั้ง แต่ทั้งหมดก็เป็นแค่ภาพร่าง พอเขาเห็นแล้วไม่ค่อยพอใจ สวี่เพียวเพียวจึงไม่ได้ลงสีต่อแต่ตอนที่เริ่มฝึกวาดสรีระร่างกายมนุษย์ในช่วงแรก เธอมีสมุดวาดภาพเล่มหนาอยู่เล่มหนึ่ง และภาพสรีระทั้งหมดในนั้น ก็มีแต่สรีระของฮั่วจี้เซินทั้งสิ้นความยากของการวาดภาพเช่นนี้ อยู่ในระดับที่ทำให้สวี่เพียวเพียวรู้สึกผิดเล็กน้อยที่รับเงินมาก้อนโต ฮั่วจี้เซินไม่รู้หรอกว่าเธอเคยแอบวาดภาพตัวเขามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนและตัวสวี่เพียวเพียวเองก็ไม่ได้บอกจนกระทั่งตอนหลัง เมื่อไปนั่งเรียนวิชาเอกเป็นเพื่อนฮั่วจี้เซิน สวี่เพียวเพียวเกิดเบื่อขึ้นมา จึงเอาหนังสือของเขามาวาดรูปการ์ตูนเล่นเป็นรูปฮั่วจี้เซินแล้วก็วาดรูปตัวการ์ตูนเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ไว้ข้างกัน ซึ่งก็คือตัวของสวี่เพียวเพียวเองรูปคนตัวจิ๋วสองคนอยู่เคียงข้างกัน และตรงกลางก็ยังมีสัญลักษณ์รูปหัวใจมองดูแล้วช่างงี่เง่าดีแท้แต่เธอก็กอดหนังสือเล่มนั้นนั่งหัวเราะชอบใจอยู่ตั้งนานเมื่

แต่สวี่เพียวเพียวรับเงินอุดหนุนสำหรับเลี้ยงดูบุตรไม่ได้ตอนที่มีนโยบายนี้ออกมา เยี่ยนชิวก็รีบแชร์ให้สวี่เพียวเพียวรู้เป็นคนแรกสวี่เพียวเพียวรู้สึกซึ้งใจเหลือเกินที่เวลามีเรื่องอะไรเยี่ยนชิวมักนึกถึงเธอเสมอเธอไม่มีทั้งทะเบียนสมรส และก็ไม่มีใบหย่าต้องมาติดอยู่ในขั้นตอนนี้เงินจำนวนนี้ เธอจึงไม่มีสิทธิ์รับสวี่เพียวเพียวกล่าวขอบคุณอวี๋ฮุ่ย พร้อมรับปากว่าถ้ามีเวลาว่างจะจัดการยื่นเรื่องขอรับสิทธิ์แน่นอนแต่ผลลัพธ์กลับมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นอวี๋ฮุ่ยสอนสวี่เพียวเพียวยื่นเรื่องไปพลาง ตัวเองก็อัปโหลดข้อมูลเอกสารของฉินอวี่โยวไปพลางผลปรากฏว่า ระบบแจ้งเตือนว่าไม่สามารถรับเงินอุดหนุนการเลี้ยงดูบุตรซ้ำซ้อนได้มือของอวี๋ฮุ่ยสั่นเทา เกือบจะถือโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่ระบบนี้จำเป็นต้องสแกนใบหน้าเพื่อยืนยันตัวตนมีเพียงพ่อแม่ของเด็กเท่านั้นถึงจะยืนยันตัวตนผ่าน และสามารถรับเงินอุดหนุนการเลี้ยงดูบุตรได้นั่นก็หมายความว่าเงินก้อนนี้ถูกพ่อของฉินอวี่โยวชิงรับไปก่อนแล้วสำหรับอวี๋ฮุ่ย เงินก้อนนี้ไม่ได้มากมายอะไร แต่ก็มากพอที่จะทำให้รู้สึกขยะแขยงในใจเธอรู้จักผู้ชายคนนั้นดีปกติเขาไม่มีทางสน

อวี๋ฮุ่ยกลัวว่าตัวเองจะพูดอะไรผิดไปจึงรีบละล่ำละลักบอกว่า "แต่บ้านเราหัวสมัยใหม่มากนะ ต่อให้คุณจะมีลูกติด ขอแค่อาเซินชอบก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก!"สวี่เพียวเพียวฝืนยิ้มขื่น พลางหันไปมองอวี๋ฮุ่ยในแววตาเพิ่มความจริงใจขึ้นมาหลายส่วน"ฉันกับฮั่วจี้เซิน สมัยเรียนก็คล้าย ๆ คุณกับอดีตสามีนั่นแหละค่ะ ฉันไม่รังเกียจที่เขายากจน ส่วนเขา... ก็คงรังเกียจนิสัยเอาแต่ใจแบบคุณหนูใหญ่ของฉันพอสมควร"บนใบหน้าของอวี๋ฮุ่ยมีความประหลาดใจพาดผ่านวูบหนึ่งจากนั้น จึงนึกถึงกฎระเบียบของลูกหลานตระกูลฮั่วขึ้นมาได้อวี๋ฮุ่ยเป็นถึงซีอีโอบริษัทสาขาในเครือฮั่วซื่อกรุ๊ป ทั้งยังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการเจรจาต่อรองที่มีชื่อเสียง นับได้ว่าเป็นคนเฉลียวฉลาด และเก่งกาจในการจับความหมายแฝงที่ซ่อนอยู่ในคำพูดอย่างยิ่งเพียงคำพูดไม่กี่คำของสวี่เพียวเพียว เธอก็สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวในอดีตช่วงนั้นออกมาได้ทันทีน่าจะเป็นช่วงมหาวิทยาลัย ฮั่วจี้เซินที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กยากจนสู้ชีวิต ได้คบหาดูใจกับสวี่เพียวเพียวซึ่งตอนนั้นมีฐานะทางบ้านดีเลิศอวี๋ฮุ่ยอยากพูดอะไรบางอย่างแต่เมื่อสบเข้ากับดวงตาของสวี่เพียวเพียวซึ่งคล้ายลูกแก