เจ้านายสายฟ้าแลบ의 모든 챕터: 챕터 511 - 챕터 520

รถของซูหว่านมีขนาดเล็กกะทัดรัดดูราวกับเป็นเพียงยานพาหนะที่เธอซื้อไว้ใช้ขับไปทำงานตามความจำเป็นเท่านั้น ไม่ใช่รถสปอร์ตที่เขาเคยพาเธอไปเลือกชมด้วยกันก่อนหน้านี้ภายในรถถูกตกแต่งน่ารักมีตุ๊กตาเนื้อนุ่มสีหวานละมุนวางประดับอยู่เต็มไปหมด ดูท่าเจ้าตัวคงจะเป็นคนขี้หนาวเสียจนต้องหาปลอกผ้าขนฟูมาหุ้มไว้บนพวงมาลัยกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ อบอวลชวนให้หวนนึกถึงกลิ่นกายเฉพาะตัวของซูหว่านบรรยากาศในรถยังคงอบอวลไปด้วยความหอมหวานของถังหูลู่ ดูเหมือนว่าทางร้านจะเคลือบน้ำตาลมาหนาเกินไปจนมีเศษน้ำตาลกรอบที่ยังไม่ละลายดี ตกค้างกระจัดกระจายอยู่ซาลวี่เอินกระตุกยิ้มที่มุมปาก ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับเลือนหายไปอย่างรวดเร็วเขาทดสอบท่าทีของซูหว่านแล้วและผลลัพธ์ก็เป็นไปตามที่คาด ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ให้ความสำคัญกับตระกูลซูมากเท่าที่ควรการปฏิบัติที่เธอได้รับจากตระกูลซู เห็นได้ชัดว่าแม้กระทั่งรถที่มีระบบให้ความอุ่นพวงมาลัยอัตโนมัติ ก็ยังไม่ยอมซื้อให้เธอใช้ท่าทีที่ซูอันและซูมู่แสดงออกต่อเธอ คงเป็นเพราะได้รับไฟเขียวจากทางบ้านมาโดยตรงอนุญาตให้พวกเขาเหิมเกริมและข่มเหงเธอได้ตามอำเภอใจแต่ถึงอย่างไร ที่นั่นก็ยังคงเป็น

เธอกลับมานั่งลงหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง ซูหว่านพยายามข่มใจให้สงบโดยบอกตัวเองว่า ก็แค่แสร้งทำเป็นไม่รู้อะไรเลยก็พอเมื่อนึกถึงบริษัทเหล่านั้นที่เคยอยู่ในกำมือของซูอันกำลังจะล้มละลาย เลือดในกายของเธอก็พลุ่งพล่าน ทุกอณูในร่างกายต่างพากันส่งเสียงโห่ร้องด้วยความกระหายต้องสู้! ต้องช่วงชิง!เพราะสำหรับเธอแล้ว ไม่มีใครในตระกูลซูที่จะคู่ควรกับการสืบทอดกิจการได้มากไปกว่าตัวเธออีกแล้ว!-บ่ายวันรุ่งขึ้น ฮั่วจี้เซินเดินทางมาถึงโรงพยาบาลในเมืองเอตามเวลานัดหมายอย่างตรงเวลา หลังจากการตรวจเช็คร่างกายชุดใหญ่เสร็จสิ้นลง เขาก็นั่งลงในห้องตรวจของแพทย์ เพื่อรอฟังผลการวินิจฉัยแพทย์ในชุดกาวน์สีขาวภายใต้หน้ากากอนามัยกำลังพิจารณารายงานผลตรวจในมืออย่างละเอียดลออ“คุณฮั่วครับ ตอนที่เราปรึกษากันผ่านระบบออนไลน์ครั้งก่อน คุณบอกว่ากังวลเรื่องสมรรถภาพทางกาย ไม่ทราบว่าคุณหมายถึงด้านไหนครับ? เพราะจากตัวเลขเหล่านี้ ทุกอย่างดูยอดเยี่ยมมาก แม้แต่เงื่อนไขในการเจริญพันธุ์ก็จัดว่าอยู่ในเกณฑ์คุณภาพสูงทีเดียว”คุณหมออดไม่ได้ที่จะลอบสำรวจชายหนุ่มเบื้องหน้าฮั่วจี้เซินอยู่ในชุดเสื้อโค้ตตัดเย็บประณีต มองปราดเดียวก

ครึ่งเดือนผ่านไปบนโต๊ะอาหารของตระกูลซูในเวลานี้ ซูอันจ้องมองพ่อซูด้วยดวงตาที่แดงก่ำ“พ่อครับ พ่อต้องช่วยผมนะครับ บริษัทพวกนั้นที่อยู่ในมือผมกำลังถูกใครบางคนเล่นงานอยู่ พวกซัพพลายเออร์ที่เคยร่วมงานกัน จู่ ๆ ก็พร้อมใจกันบอกว่ารับงานของผมไม่ได้แล้ว! แถมยังเร่งให้ผมปิดยอดชำระเงินที่ค้างอยู่ด้วย!”นอกจากปัญหาเรื่องซัพพลายเออร์ที่สร้างความลำบากแล้ว ลูกค้าขาประจำก็พากันตีตัวออกห่างจนแทบไม่เหลือธุรกิจใดในมือที่ยังคงดำเนินไปได้ ทุกอย่างกำลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ที่รุมเร้าเข้ามาทุกทิศทางบริษัทผลิตภัณฑ์อาหารของซูอันกำลังเผชิญกับมรสุมใหญ่เมื่อถูกนักข่าวที่ปลอมตัวเข้าไปสืบความจริงออกมาแฉผ่านสื่อว่า สายการผลิตในโรงงานของเขาเต็มไปด้วยหนูจำนวนมาก!หากเป็นช่วงเวลาปกติ เขาคงพอจะมีช่องทางชี้แจง หรือใช้อิทธิพลจ้างสื่อเขียนบทความแก้ต่างเพื่อกลบเกลื่อนให้เรื่องเงียบหายไปได้ทว่าในยามนี้ วันคุ้มครองผู้บริโภคกำลังใกล้เข้ามาทุกที ทำให้เหล่านักข่าวต่างออกปฏิบัติการสวมรอยเข้าไปฝังตัวตามโรงงานต่าง ๆ เพื่อขุดคุ้ยตีแผ่ความจริงกันอย่างคึกคักซูอันมืดแปดด้าน เขาไม่เข้าใจเลยว่านักข่าวพวกนั้นเข้าไปในโรงงานข

การประชุมสิ้นสุดลง พร้อมกับการยืนยันแบบร่างของชุดเครื่องประดับชุดใหม่ที่จะเปิดตัวในไตรมาสหน้าทุกคนในห้องต่างยอมรับเป็นเสียงเดียวกันว่าพรสวรรค์ด้านการออกแบบของฮั่วสวินเจินนั้นน่าทึ่งภายในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เธอได้สร้างสรรค์ผลงานชุดเครื่องประดับสีแดงที่ใช้ทับทิมเป็นหัวใจหลักออกมาได้อย่างงดงาม ความหรูหราอลังการที่เปล่งประกายแม้จะอยู่ในรูปแบบของภาพร่าง ก็ทำเอาฉีเมี่ยวและซูหว่านถึงกับอุทานออกมาด้วยความตื่นตะลึงทว่าสวี่เพียวเพียวกลับสะดุดตากับเข็มกลัดชิ้นหนึ่ง เธอจ้องมองมันด้วยความรู้สึกคุ้นตา“นี่คือรูปทรงของอะไร?”“มันคือต้นแอปเปิลในสวนของพี่กับพี่ชายใหญ่น่ะ ฉันนำแรงบันดาลใจจากตรงนั้นมาออกแบบเป็นเข็มกลัด ชุดเครื่องประดับนี้มีชื่อว่าสวนอีเดน มองดูแล้วชวนให้หวนนึกถึงช่วงเวลาแห่งความรักที่งดงามและเจิดจ้าไหม?”สำหรับฮั่วสวินเจินความรักไม่ได้มีแค่ความเพ้อฝันในฟองสบู่สีชมพูเพียงอย่างเดียว แต่มันยังมีความสดใสและดิบเถื่อนเหมือนต้นแอปเปิลในสวนอีเดน เมื่ออีฟและอดัมร่วมกันลิ้มลองผลไม้ต้องห้ามจนก่อกำเนิดมวลมนุษยชาติขึ้นมาความรักควรเป็นดั่งต้นแอปเปิลที่หยั่งรากลึก เติบโตอย่างแข็งแกร่ง และ

คำพูดของเจินอวิ๋นทำเอาสวี่เพียวเพียวถึงกับสำลักซุปในปากจนเกือบพุ่งออกมาอะไรคือคำว่า ให้ถือว่าเลือกผู้ชายอีกรอบมุมปากของโสงเจี๋ยกระตุกขึ้นเล็กน้อย “พูดมาได้ยังไง ถ้าอาเซินมาได้ยินเข้าแล้วมาตามหาเรื่องเธอ ฉันไม่รู้ด้วยนะ”โชคดีที่เวลานี้ฮั่วจี้เซินยังไม่กลับมาไม่อย่างนั้นหากเขามาได้ยินประโยคนั้นขึ้นมา สีหน้าคงดำมืดอย่างไม่ต้องสงสัยเจินอวิ๋นไม่ได้ใส่ใจนัก “นั่นน่ะเป็นการชมว่าเพียวเพียวตาแหลมต่างหากล่ะ ถึงได้เลือกคุณชายเซิน ให้เธอช่วยเจินเจินสกรีนผู้ชายให้ฉันถึงจะวางใจ”สวี่เพียวเพียวได้รับสายตาขอความช่วยเหลือที่ส่งมาจากฮั่วสวินเจิน ก็หัวเราะพลางเอ่ย “ฉันเลือกเสี่ยวเซินคนเดียวเองค่ะ แต่ผู้ชายบุคลิกแบบเสี่ยวเซินไม่เหมาะกับเจินเจินหรอกนะคะ ส่วนผู้ชายคนอื่น ฉันเองก็ไม่มีประสบการณ์เหมือนกันค่ะ”ฮั่วสวินเจินเอ่ยขึ้น “แม่คะ ขนาดแม่กับพ่อยังใช้ชีวิตคู่กันจนเป็นแบบนี้ แล้วมาเร่งรัดหนูทำไมกัน?”มื้อค่ำคืนนี้ ฮั่วหยวนไม่ได้มาร่วมโต๊ะด้วยได้ข่าวว่าเมื่อสองสามวันก่อนเขาเพิ่งกลับมาจากไปเยี่ยมคุณปู่ที่บ้านใหญ่ แต่ตอนกลับมากลับมีรอยนิ้วมือประทับเด่นหราอยู่บนใบหน้า ด้วยความอับอาย เขาจึงหลบซ่