เจินอวิ๋นร้องไห้หนักกว่าเดิม“ตอนนี้หน้าที่การงานของเจินเจินกำลังไปได้สวย แล้วทำไมคุณปู่ต้องบีบบังคับให้เธอแต่งงานออกไปด้วยล่ะคะ?”“เธอไม่เข้าใจหรอก! ทั้งหมดนี้มันก็แค่เรื่องสกปรกโสโครกในตระกูลฮั่วทั้งนั้นแหละ!”เจินอวิ๋นถ่มน้ำลาย ก่อนจะเค้นเสียงพูดด้วยความเคียดแค้น “เขาก็เอาแต่รู้สึกฝังใจว่าตัวเองติดค้างครอบครัวของลูกรองอยู่ร่ำไป อะไร ๆ ก็ประเคนให้ทางนั้นจนหมด แล้วลูกของฉันไม่ใช่สายเลือดของเขาหรือไง? เอาแต่ตราหน้าว่าฮั่วเยวียนถูกคุณหญิงย่าตามใจจนเสียคน ในสายตาของตาแก่นั่น ก็มีแค่ลูกรองคนเดียวเท่านั้นแหละที่เป็นลูกรัก!”“ที่เจินเจินทุ่มเททำงานแทบตายขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะอยากพิสูจน์ตัวเองหรอกเหรอ? แต่ตาแก่นั่นพอเห็นเข้า แทนที่จะชื่นชมกลับมีแต่ความเดือดดาลระแวงแคลงใจ กลัวว่าเจินเจินจะหอบสมบัติของตระกูลฮั่วแต่งงานออกไปแล้วตกเป็นของคนอื่น คิดจะบีบให้ลูกสาวฉันแต่งงานออกไปตัวเปล่าเล่าเปลือยงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!” สวี่เพียวเพียวไม่รู้ถึงตื้นลึกหนาบาง หรือคุ้นเคยกับนิสัยใจคอของผู้อาวุโสฮั่วมากเท่ากับเจินอวิ๋น นั่นเป็นเพราะมีฮั่วจี้เซินคอยปกป้องเธอและเหลียนฮว่าอยู่เสมอ ทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้า
더 보기