ฮั่วจี้เซินขมวดคิ้วเล็กน้อยหัวใจของสวี่เพียวเพียวพลันเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งครั้ง ขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ ก็ได้ยินเสียงของฮั่วจี้เซินพูดขึ้นว่า “อืม ได้สิ”เขาหันมามองสวี่เพียวเพียว น้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังขึ้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะปรึกษาหารือใด ๆ “ช่วยดูแลฉินอวี่โยวหน่อย ถือว่าเป็นค่าชดเชยเรื่องชุดก็แล้วกัน”ชุดพวกนั้น สำหรับเขาแล้วไม่ได้มีความหมายอะไรนักอย่างมากก็แค่เป็นของที่ฮั่วสวินเจินส่งมาให้ ซึ่งถ้าเธอถามถึงในภายหลังเขาก็แค่ต้องอธิบายสองสามคำ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรแต่เพราะชุดพวกนั้นที่ทำให้เธอต้องคิดมากจนพลิกตัวไปมา หรือถึงขั้นนอนไม่หลับทั้งคืนมันก็ไม่เลวเหมือนกันอย่างน้อย เรื่องที่ทำให้เธอต้องคิดวนเวียนอยู่ ก็คือเรื่องของเขาตอนที่สวี่เพียวเพียวเพิ่งจะบอกเลิกและจากเขาไปใหม่ ๆ ฮั่วจี้เซินต้องเผชิญกับอาการนอนไม่หลับอยู่เป็นเวลานานและตั้งแต่นั้นมา เขาก็เริ่มสูบบุหรี่บ่อยขึ้นเมื่อครู่นี้ตอนที่ออกไปสูบบุหรี่ ระหว่างทางมีพยาบาลหลายคนลอบมองเขา และบางคนถึงขั้นรวบรวมความกล้าเข้ามาขอช่องทางติดต่อฮั่วจี้เซินนึกไปถึงสวี่เพียวเพียวตอนสมัยมหาวิทยาลัยตอนเริ่มเปิดเทอมใหม
Read More