Todos os capítulos de แสนหลง: Capítulo 91 - Capítulo 100

ผมยาวสยายสวยงามดุจแพรไหมถูกดัดจนกลายเป็นลอนคลื่นสวยงาม สีผมที่เคยดำขลับบัดนี้ถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเข้มข้นชวนมอง เช่นเดียวกับดวงตาคู่หวานงดงามสีดำอมม่วงที่ถูกเปลี่ยนให้เป็นสีน้ำตาลอมดำ...แล้วก็ปิดท้ายด้วยแว่นตาอันโต เท่านี้ก็เป็นอันเรียบร้อย!แสนหลงมองเงาสะท้อนในกระจกแล้วหมุนตัวเบา ๆ ไปสองรอบครึ่ง ค่อยฉีกยิ้มกว้างให้กระจกคล้ายทักทายตัวเองในภาพใหม่...อืม เรียกง่าย ๆ ว่า...แสนหลง Ver.2.0!ยักษิณีสาวกระหยิ่มยิ้มย่องให้กับรูปลักษณ์ใหม่คล้ายพึงพอใจ ก่อนจะแบกกระเป๋าเป้ใบเล็กแต่อัดแน่นด้วยข้าวของสารพัดออกจากห้องพักของโรงแรมด้วยความกระตือรือร้น แวะเคาะประตูห้องพักข้างกันแค่สองสามครั้ง ครู่เดียวข้างห้องก็เปิดประตูออกมาด้วยท่าทางหงุดหงิดนิด ๆพนาที่เหมือนจะเพิ่งตื่นนอนหมาด ๆ หาวฟอดใหญ่ ก่อนจะชะงักงันไปเล็กน้อยเมื่อกวาดตาสำรวจยักษิณีที่ยืนยิ้มหวานอยู่หน้าประตูห้องพักของตนเอง ขยี้ตาแล้วลูบหน้าอีกสองสามทีค่อยตื่นเต็มตา“ทำไมหัวมันหยิกเป็นสาหร่ายน้ำลึกแบบนี้ล่ะ?”เสียงเหมือนจะประหลาดปนหวาดเล็กน้อยตั้งคำถาม มือหนาคีบปอยผมช่อหนึ่งขึ้นมาพิจารณาแล้วดมฟุดฟิด“ก็ไม่มีกลิ่นไหม้นิ? แสดงว่าเมื่อคืนไม่ได้เส

แสนหลงเริ่มตงิด ๆ ใจกับคำว่า ‘ไม่น่าเลย’ ก็ตอนได้เจอกับคุณมนุษย์ป้าอุ่นอีกครั้งนั่นเอง คุณป้าแม่บ้านร่างท้วมที่เหมือนจะอ้วนขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยขมวดคิ้วขุ่นเมื่อได้ยินเธอยืนยันว่ามาสมัครงาน สักพักก็ทำท่าลำบากใจ แล้วเปลี่ยนเป็นคิดหนัก...สุดท้ายก็เหลือบมองว่าที่คนงานใหม่ด้วยสายตาเป็นกังวล“งานหนักนะ ตัวเล็ก ๆ บาง ๆ แบบนี้จะไหวแน่เหรอ?”แสนหลงพยักหน้าหงึกหงัก อยากจะอวดเอามาก ๆ ว่าถึงจะยกภูเขาเป็นลูก ๆ ไม่ได้เหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่เธอก็ยังสามารถยกคุณป้าอุ่นลอยได้ด้วยมือเดียวเชียวละ!“แข็งแรงมาก ๆ ค่ะ ป้าไม่ต้องห่วง”“...”มือเหี่ยวย่นเชยคางมนของคนที่เอาแต่พูดเจื้อยแจ้วขึ้นเล็กน้อย อยากดูหน้าของว่าที่คนงานใหม่ให้ชัด ๆ แต่พอสบเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลอมดำที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคยแบบแปลก ๆ ก็ผงะถอยหลังอย่างลืมตัว“ลูกแม่ร่วง!”ป้าอุ่นโพลงออกมาเสียงสูงด้วยสีหน้าตระหนกตกใจ ก่อนจะถอนใจเมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าเอียงหัวมองเล็กน้อยคล้ายไม่ค่อยเข้าใจ“ป้าตกใจอะไร?”“ไม่มีอะไรหรอก ๆ แค่คลับคล้ายคลับคราว่าเคยเจอเราที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า”อดีตเสือขาวตัวน้อยที่เคยก่ออาชญากรรมกับมนุษย์ป้าอุ่นมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วนย

แสนหลงกำลังสงสัย? ว่ามนุษย์ป้าอุ่นหายไปคุยอะไรกับข้ามสมุทรอยู่เป็นนานสองนาน พยายามเงี่ยหูฟังอยู่เหมือนกันแต่กลับได้ยินแค่เสียงแวว ๆ ที่ฟังไม่ได้ศัพท์ แต่ครั้นจะให้แนบตัวแนบหูไปกับข้างฝาประหนึ่งจิ้งจก ก็คิดว่าอาจจะเป็นการกระทำที่เกินกว่าเหตุไปสักหน่อย...หรือเปล่า? สุดท้ายก็เลยทำได้แค่นั่งรอไปเงียบ ๆรอไปอีกสักพักใหญ่ป้าอุ่นก็เดินมาหาเธอ ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดแล้วบ่นพึมพำในลำคอ“คุ...ยายหนูตามป้ามาค่ะ ป้าจะพาไปห้องพัก”มนุษย์ป้าอุ่นเหมือนจะเรียกผิดเรียกถูก แต่ในน้ำเสียงกลับฟังดูเหมือนจะเกรงอกเกรงใจอยู่หลายส่วน พอเห็น ‘ยายหนู’ ที่ถูกเรียกยังคงนั่งนิ่ง แถมยังหรี่ตามองคล้ายจับผิดก็ย้ำอีกครั้ง“รีบมาสิค่ะ ถ้าคุณครามมาเห็นเดี๋ยวก็โดนดุอีก!”ไม่รู้เหมือนกันว่าใครจะโดนดุก่อน ระหว่างคนที่ยืนเกาะหน้าประตูห้องนั่งเล่นแล้วกวักมือไหว ๆ กับคนที่นั่งรากงอกอยู่บนโซฟาไม่ยอมขยับ“...ค่า ๆ ไปแล้วค่า”ยักษิณีสาวเดินตามป้าอุ่นขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน เพิ่งสังเกตว่าบ้านหลังใหญ่มีจำนวนห้องไม่มาก มีห้องหนังสือ ห้องทำงาน...แล้วก็ห้องนอนอีกสองห้องเท่านั้นเอง“ยายหนูอยู่ห้องนี้นะคะ”ผู้นำทางเปิดประตูห้องนอนหนึ่งในสองห

หลังจากใช้เวลาตลอดช่วงบ่ายเสิร์จหาข้อมูลเกี่ยวกับอาชีพแม่บ้าน แสนหลงก็เหมือนจะได้นิยามใหม่ให้กับงานของตัวเองในไร่ฟ้าครามเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จะให้เรียกสั้น ๆ และเข้าใจง่ายก็...เด็กรับใช้ ยังไงละ!“เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ?”ข้ามสมุทรที่กำลังนั่งกินข้าวเย็นอยู่ตรงข้ามกับ ‘คุณแม่บ้าน’ คนใหม่เอ่ยถามเหมือนไม่ได้ยิน แต่อันที่จริงอาจหมายความว่าให้โอกาสเปลี่ยนคำพูดก็ได้? แต่ก็นะ ถ้าเธอเป็นยักษ์ที่มีความรอบคอบสักหน่อยก็คงพอคิดได้ แต่น่าเสียดาย...ที่มันดันไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในพจนานุกรมความคิดของแสนหลง“เด็กรับใช้”เจ้าของเสียงหวานตอบเจื้อยแจ้ว ก่อนจะหั่นสเต๊กเนื้อชิ้นพอดีคำส่งเข้าปากแล้วเคี้ยวกร้วม ๆ อย่างเอร็ดอร่อย“จะบอกว่าตัวเองเป็นเด็กรับใช้?”“อื้อ”เคี้ยวตุ้ย ๆ อยู่เต็มปาก จึงได้แต่ส่งเสียงตอบรับแล้วพยักหน้าหงึกหงัก“แล้วรู้หรือเปล่า ว่าเด็กรับใช้ห้ามนั่งกินข้าวกับเจ้านาย?”“...”แสนหลงขมวดคิ้วขุ่น ก่อนจะเอียงคอมองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเล็กน้อยเหมือนไม่ค่อยเข้าใจ“แต่นาย...คุณ...เจ้านายเป็นคนเรียกให้มานั่งกินข้าวด้วยกัน”“บอกให้นั่ง ไม่ได้บอกให้กิน”“...”คราวนี้คุณแม่บ้านที่เรียกตัวเองว่าเด็ก

ใครใจกว้างนะ ไหนลองพูดใหม่อีกทีสิ?แสนหลงที่กำลังนั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้นห้องอาบน้ำภายในห้องนอนของตัวเองตั้งคำถาม เบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อนึกถึงใบหน้าถมึงทึงของข้ามสมุทรโกรธมากแค่ไหนไม่รู้? แต่ที่รู้คือเธอนี่ละที่จะโดนดีไม่ใช่น้อย!ย้อนกลับไปสักประมาณห้านาทีที่แล้วตอนที่ข้ามสมุทรเห็นสภาพห้องน้ำ เขาก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดแล้วถามว่าเธอทำอะไรลงไปบ้าง? พอบอกว่าตักฟองไปกองไว้ที่มุมห้องน้ำเท่านั้นละ...เขาก็ลากเธอกลับมาเก็บที่ห้อง ซ้ำยังสั่งให้อาบน้ำสระผมให้เรียบร้อย!“ถ้ายังไม่ยอมอาบน้ำ ผมจะเข้าไปอาบให้นะ”เสียงทุ้มที่ดังมาจากหน้าประตูห้องน้ำ ทำให้ยักษ์ที่นั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้นสะดุ้งโหยง เพราะคิดว่าเขากลับห้องตัวเองไปแล้ว“เร็ว ๆ ผมรออาบต่อ”เขาท้วงอีกครั้ง น้ำเสียงเหมือนจะหงุดหงิดขึ้นมานิด ๆ“เข้าใจแล้ว ๆ”แสนหลงตอบกลับ รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะติดเป็นนิสัย...ก็ที่บ้านของเธอเป็นห้องอาบน้ำรวมนี่นะ ใช้กันอยู่สามตนพี่น้อง ถ้าอาบน้ำช้าจนพี่สาวตนรองต้องรอนานก็มีแนวโน้มจะถูกนางยักษ์หักคอเอา!ยักษิณีสาวเลยติดนิสัยลนลานนิด ๆ เวลาที่รู้ว่ามีคนรอเข้าห้องน้ำต่อสิบห้านาทีไม่ขาดไม่เกิน ร่างบางระหงในชุดนอน