มนุษย์ประหลาด? 100

เสียงเอะอะโวยวายที่ประสานเข้ากับเสียงวี้ดว้ายของสาว ๆ ในไร่ ทำให้ยักษาที่นอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่นกว้างของข้ามสมุทรนึกสนใจขึ้นมา แต่เหลียวซ้ายแลขวากลับไม่เห็นใครที่พอถามได้? ออ! ส่วนเจ้าของบ้านที่นอนกอดเธอจนถึงเช้านั้น...

ไม่รู้หายไปไหน? ตื่นมาก็ไม่เห็นแล้ว

อืม ข้างนอกเขาจัดงานเลี้ยงกันหรือเปล่านะ?

คิดได้ก็ลุกพรวดพราด! ทำเอาป้าอุ่นที่ถือถาดขนมเดินเข้ามาพอดีตกอกตกใจจนขวัญบนหัวแทบจะปลิวหายไปหมด

“คุณหลง? ทำแบบนี้ป้าตกใจหมดนะคะ!”

ผู้สูงวัยเอ็ดเสียงเข้ม ก่อนจะวางถาดของว่างลงบนโต๊ะ

“ข้างนอกเขามีงานเลี้ยงอะไรกันเหรอป้า หลงได้ยินเสียงแว่ว ๆ”

คร้านจะสนใจว่าทำไมมนุษย์ป้าอุ่นถึงเรียกตัวเองว่า ‘คุณหลง’ เพราะจี้ถามหลายหนแล้วแต่คนตรงหน้าก็เอาแต่ยืนยันกระต่ายขาเดียวว่า...ให้ไปถามคุณครามเอาเอง!

แหม! พูดอย่างกับว่าคุณครามของป้าจะอยู่ให้ถาม?

นึกแล้วก็แอบฉุนขึ้นมาหน่อย ๆ  จะไปไหนมาไหนข้ามสมุทรก็น่าจะบอกเธอสักคำสิ! ไม่ใช่นึกจะมาก็มานึกจะไปก็ไป แถมยังทิ้งเธอให้รอเก้ออยู่บ้านตนเดียวไปอีก...แต่เอ๊ะ! ไอ้พฤติกรรมแบบนี้ทำไมมันดูคุ้น ๆ หว่า?

“งานเลี้ยง?”

ผู้สูงวัยทวนคำเบา ๆ คิดวนไปก็ไม่เห็นนึกออกว่ามีงานเลี้ยงที่ไหนในไร่

“งานเลี้ยงไม่มีหรอกค่ะ มีแต่ที่เขารับสมัครคนงานใหม่”

ยักษิณีสาวที่กำลังแทะคุกกี้อยู่อย่างเอร็ดอร่อยตาวาวขึ้นมาทันที นึกได้ว่าเพื่อนสนิทของตัวเองก็อยู่ในกลุ่มคนงานใหม่วันนี้ด้วย

“หลงจะออกไปดูนะป้า!”

ว่าจบก็กวาดคุกกี้ที่เหลือในถาดไปจนเกลี้ยงแล้ววิ่งฉิวออกไปโดยไม่ฟังเสียงร้องห้ามของมนุษย์ป้าอุ่นสักนิด

“ไม่ได้นะคะคุณหลง!?”

ร่างบางระหงในชุดเอี๊ยมยีนขาสั้นด้านในเป็นเสื้อสีขาวพอดีตัว ผมหยักศกยาวสยายถูกถักเป็นเปียคู่แลดูทะมัดทะแมง ใบหน้าเล็กน่ารักยังคงถูกปกปิดไว้ด้วยแว่นตาอันโตเหมือนเดิม แต่กลับไม่อาจปกปิดความงดงามและดวงตากลมโตสุกสกาวได้เลยสักนิด

แสนหลงเดินตามเสียงวี้ดว้ายสลับเสียงเฮเหมือนเชียร์มวยอยู่พักเดียว ยักษิณีสาวค่อยเห็นว่ามีกลุ่มก้อนมนุษย์มากมายรายล้อมเป็นวงใหญ่เหมือนกำลังมุงดูอะไรสักอย่าง?

ส่วนสูงที่มีแค่ร้อยหกสิบแปดทำให้แสนหลงลำบากพอประมาณ เพราะไม่ว่าจะกระโดดเหยง ๆ ไปกี่ครั้งก็ยังมองไม่เห็น แต่ครั้นจะกระโดดให้สูง ๆ ไปเลยก็กลัวจะถูกจับได้ว่าไม่ใช่มนุษย์ สุดท้ายเลยตัดสินใจมุดผ่านช่องว่างของผู้คนเข้าไปแทน ใช้เวลาแหวกฝูงชนสักพักค่อยมองเห็นว่าภายในวงล้อมคืออะไร...

ผู้ชายถอดเสื้อยืนเรียงรายกันเป็นสิบ!?

ซิกซ์แพ็กละลานตาชายละลายใจสาวของหนุ่ม ๆ ทำเอาบรรดาสาว ๆ ในไร่ส่งเสียงหวีดร้องระงม ยักษิณีสาวกระพริบตาปริบ ๆ กับภาพตรงหน้า ก่อนจะนั่งจุ้มปุ๊กอยู่แถวหน้าสุด ข้าง ๆ มีสาวบ้านไร่ที่อายุราวสิบแปดสิบเก้ากำลังจับกลุ่มกับซุบซิบถึงชายหนุ่มที่ตัวเองถูกใจ...และที่ได้รับความนิยมสูงสุดจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากพนา!

ยักษาตัวโตกล้ามใหญ่ ซิกซ์แพ็กแน่น เครื่องหน้าเป๊ะ แถมยังมีผิวคมเข้มอีกต่างหาก...แหม ๆ เห็นเพื่อนได้รับความนิยมล้นหลามขนาดนี้...แสนหลงละภูมิใจแทนเผ่าพันธุ์ยักษาจริง ๆ

แสนหลงโบกไม้โบกมือให้เพื่อนสนิทที่ยืนกอดอกหน้าตึงอยู่กลางฝูงชนไหว ๆ  แต่เมื่ออีกฝ่ายไม่เห็นก็ส่งเสียงเรียกออกไป…

“พนา ๆ”

แค่เรียกเบา ๆ เท่านั้น ยักษาหน้าตึงก็หันขวับกลับมามองทันที พอเห็นยักษิณีที่นั่งยิ้มหวานโบกไม้โบกมืออยู่ไม่ห่าง ใบหน้าคมคายละลายใจหญิงก็มีรอยยิ้มผุดออกมาให้เห็น...รอยยิ้มเดียวเท่านั้น เสียงหวีดร้องของสาว ๆ ในไร่ก็ดังขึ้นมาแทบจะพร้อม ๆ กัน เสียงดังเสียจนแสนหลงต้องยกมือปิดหูกันเลยทีเดียว