All Chapters of บ่วงรักมาเฟียเถื่อน: Chapter 51 - Chapter 60

“ลิปดา…”เสียงของมาร์คดังขึ้นแผ่วเบา แต่สั่นไหวอย่างเห็นได้ชัดเธอหันมามองเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นโดยไม่พูดอะไร เขาก้าวเข้ามาใกล้ ยื่นมือออกไปจับแขนเธอไว้ แต่ลิปดาสะบัดแรงจนเขาชะงัก จากนั้นจึงเดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลยมาร์คเม้มริมฝีปากแน่น ส่ายหน้าเบา ๆ เขารู้ดีว่าตัวเองผิด ผิดตั้งแต่วันแรกที่ตัดสินเธอด้วยความแค้นและอคติ เขาเคยทำให้ผู้หญิงที่รักต้องเจ็บทั้งกายและใจ... และเขาสัญญาว่าจะชดเชย ชดใช้ในสิ่งที่เธอต้องการทุกอย่าง ไม่ว่าอย่างไรเขาตั้งทำให้เธอกลับมาอยู่กับเขาให้ได้“คุณลิปดาอยู่ข้างนอกหรือเปล่า คุณปัญญาตามเธอให้ผมหน่อยบอกว่าผมอยากได้กาแฟ”เขาสั่งเสียงอ่อนโยน“คุณลิปดาออกไปข้างนอกแล้วครับ ผมถามเธอบอกไปหาคุณแม่ที่บ้าน ให้ผมบอกลุงชูเอารถออกไหมครับ ท่านประธาน”มาร์คส่ายหน้า“ไม่ต้อง... เดี๋ยวผมไปเองดีกว่า”พูดจบมาร์คคว้าเสื้อและกุญแจรถมุ่งหน้าไปยังบ้านลิปดาทันทีบ้านลิปดา“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่... ลิปดาอยู่ไหมครับ”เสียงทุ้มนุ่มของมาร์คทำให้ทั้งรำพึงและนิคมหันมามอง“สวัสดีลูก ลิปดาอยู่ในครัวนั่นแหละ ..ว่าแต่ทำไมวันนี้ไม่มาพร้อมกันล่ะลูก”มาร์คยิ้

“ผม...จะชดใช้ให้คุณไง”เขาพูดเสียงแผ่ว“คืนที่ผมขังคุณไว้ในโรงเก็บอุปกรณ์ ฝนก็ตกหนักแบบนี้ คุณหนาว คุณทรมาน ผมต้องลิ้มรสความทุกข์ทรมานนั้น”หัวใจของลิปดาเหมือนสะดุดไปวินาทีหนึ่ง ก่อนจะรีบกลบด้วยความแข็งกร้าว“ฉันไม่ได้ต้องการดูใครทรมาน! ลุกขึ้นมาแล้วไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันง่วง...ฉันจะนอน”มาร์คยังคุกเข่าอยู่ที่เดิม สายตาเขายังคงมองเธอไม่วาง“คุณให้อภัยผมนะ...ลิปดา”เธอสูดหายใจลึก สายตาเย็นชาทั้งที่หัวใจร้อนรน “ทุกอย่างต้องใช้เวลา ความเจ็บปวดของฉัน... มันฝังอยู่ในความทรงจำไปแล้ว”มาร์คหลุบตาลง ก่อนพูดด้วยเสียงแน่วแน่“ผมสัญญา ผมจะทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้ใจคุณกลับมาเหมือนเดิม ไม่ว่านานแค่ไหน... ผมจะรอ รอวันที่คุณจะให้อภัยผม”ฝนยังคงเทซัดแรงขึ้น ลิปดาสะบัดร่มเบา ๆ อย่างหงุดหงิด“จะขึ้นบ้านได้หรือยัง... ถ้าอยากคุกเข่าต่อก็เชิญ ฉันไม่ห้าม”มาร์คยิ้มบาง ๆ ทั้งที่น้ำฝนไหลผ่านใบหน้า“ครับ... แค่คุณลงมาดูผม แค่นั้นผมก็รู้แล้วว่า... ใจคุณไม่ได้เย็นชากับผมจริง ๆ”เธอชะงักไปครู่หนึ่ง มองเขาอยู่อย่างนั้น ชายที่เธอทั้งเกลียด ทั้งรัก และยังไม่รู้จะหนีจากความรู้สึกนี้ได้อย่างไรมาร์คลุกขึ้นช้า ๆ

มาร์คขับรถพุ่งไปตามถนนลูกรังที่เต็มไปด้วยฝุ่นและโคลนจากฝนที่ตกพรำ เขาไม่มองสิ่งรอบข้าง มีเพียงภาพโครงการบ้านริมน้ำที่ไฟลุกโชนอยู่ในสมองเมื่อมาถึง หน้างานเต็มไปด้วยกลุ่มคนงานที่วิ่งวุ่น แสงไฟสีส้มแดงกะพริบสะท้อนควันหนาทึบ มาร์คกระโดดลงจากรถทันที ร่างสูงเหยียบพื้นดินอย่างมั่นคง แม้ควันจะร้อนจนแทบหายใจไม่ออกมาร์คมองเข้าไปในอาคารที่ไฟกำลังลุกโชน เปลวไฟสีส้มแดงสะท้อนบนตัวบ้าน“คุณปัญญา คนงานติดอยู่กี่คน?”“เจ็ดคนครับคุณมาร์ค ตอนนี้นักดับเพลิงกำลังเร่งช่วยเหลืออยู่”เสียงนายปัญญาเลขาตอบอย่างร้อนรนสายตาของมาร์คจับจ้องไปที่เงาของคนงานบางส่วนที่ติดอยู่ในอาคารหัวใจเขาเต้นแรง แต่สายตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว“ผมจะเข้าไปใกล้ ๆ เผื่อมีใครออกมา จะได้ช่วยส่งต่อให้กับหน่วยกู้ภัย”"ไปพวกเราไปช่วยคุณมาร์ค"นายปัญญาสั่งเหล่าลูกน้องและบอดี้การ์ดมาร์คก้าวเท้าเข้าไปท่ามกลางควันหนาและเปลวไฟ เสียงกรีดร้องเบา ๆ ของคนงานดังแทรกอยู่ในความมืดมือของมาร์คมั่นคงและรวดเร็ว เขาช่วยดึงคนงานออกมาทีละคนจากนักดับเพลิง แล้วส่งต่อให้ทีมกู้ภัยจนแน่ใจว่าทุกคนออกมาอย่างปลอดภัย“ทั้งเจ็ดคนปลอดภัยทุกคนใช่ไหมครับ?” เข

แสงอาทิตย์ยามเย็นค่อย ๆ ลับขอบเขา อุณหภูมิลดลงจนไอหนาวเริ่มล้อมรอบบ้านพักตากอากาศเสียงจิ้งหรีดแผ่วเบาปะปนกับเสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อนที่กำลังช่วยกันจัดโต๊ะอาหารตรงลานหน้าบ้านหลอดไฟเล็ก ๆ ถูกแขวนเรียงเป็นสายเหนือศีรษะ แสงไฟสีส้มอ่อนส่องกระทบไอหมอกบาง ๆ ที่ลอยคลอเคลียอยู่รอบตัว ราวกับเพิ่มประกายให้ค่ำคืนนี้มีมนตร์เสน่ห์ยิ่งขึ้น“แก้วนี้เพื่อมิตรภาพของพวกเรา!”กริชพูดพลางยกแก้วขึ้น เสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมเสียงแก้วกระทบกันเบา ๆกลิ่นอาหารปิ้งย่างลอยแตะจมูก ลิปดานั่งย่างเห็ดร้อน ๆ ให้ทุกคน ส่วนมาร์คนั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ คอยยื่นผ้าคลุมไหล่ให้เมื่อเห็นว่าเธอสั่นหนาวเล็กน้อย“อากาศเย็นแบบนี้ ต้องอยู่ใกล้เตาไฟหน่อยครับ เดี๋ยวจะไม่สบาย”เสียงของมาร์คอ่อนโยนจนลิปดาเผลอยิ้ม เธอพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะเอนตัวพิงไหล่เขาอย่างอาย ๆรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงเพลงเบา ๆ จากลำโพง เสียงพูดคุยหยอกล้อของเพื่อน และกลิ่นหอมของอาหารที่อบอวลอยู่ในอากาศทั้งหมดนั้นผสมกันเป็นภาพของ “ความสุขเรียบง่าย”แก้มบุ๋มหันไปยิ้มให้กริช“หนาวจังเลย แต่ไฟตรงนี้อบอุ่นมาก”“อุ่นเพราะนั่งใกล้ผมหรือเปล่าครับ”กริชหัวเราะ พลางเอื้อมมือไป

งานวิวาห์ลิปดา&มาร์คบ้านพักตากอากาศที่เขาใหญ่ ท่ามกลางสายลมเย็นและหมอกบาง ๆ ที่ค่อย ๆ ลอยละล่องอยู่เหนือยอดไม้ งานแต่งงานของลิปดาและมาร์คถูกจัดขึ้นอย่างงดงามในสวนกุหลาบสีขาวที่กลีบดอกบานสะพรั่งเต็มไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ซึ่งผสมผสานกับบรรยากาศที่เขียวชอุ่ม ทำให้ทุกคนที่เข้ามารู้สึกสงบและอบอุ่นไปพร้อมกันพิธีจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความหมาย คุณปู่ของมาร์คยืนอยู่ด้านหน้า มองหลานชายและหลานสะใภ้ด้วยรอยยิ้มอิ่มเอม พ่อแม่ของลิปดาก็ยืนอยู่ข้าง ๆ ส่งรอยยิ้มเต็มใบหน้าให้กับทั้งคู่คู่บ่าวสาวสวมชุดที่หรูหราสมกับทายาทธุรกิจหมื่นล้าน มาร์คสวมสูทสีเข้ม ตัดกับผ้าไหมขาวบริสุทธิ์ของลิปดา ทำให้เธอดูสง่างามและงดงามดั่งเจ้าหญิงที่หลุดออกมาจากเทพนิยายยี่หวาและพอล แก้มบุ๋มและกริช รวมถึงคุณปัญญาเลขา และเพื่อน ๆ แขกผู้มีเกียรติอีกมากมาย ต่างยืนจับมือ ส่งยิ้มอย่างอิ่มเอม พวกเขามองคู่บ่าวสาวด้วยสายตาเต็มไปด้วยความรักและความยินดี“คู่บ่าวสาว สวยหล่อเหมาะสมกันมาก”“เจ้าสาวสวยเหมือนดาราเลย”“เจ้าบ่าวหล่อจนฉันอยากเป็นเจ้าสาวเสียเอง”“วาสนาเจ้าสาวมากได้สามีหล่อ”“อิจฉาเจ้าบ่าวเจ้าสาวสวยยังกะนางฟ้า”"เมื่