Simula

Bahagyang nakabukas ang itim ng polo ng binata, nilalantad ang malapad at maskuladong dibdib nito at ang kaakit-akit na mabatong tiyan. Sa medyo madilim na ilaw, buong kumpyansa itong naglakad palapit sa kanya gamit ang malalaking hakbang.Nakaramdam siya ng takot at wala sa sariling humakbang paatras. “H-h’wag kang lumapit…” Patuloy lang itong naglalakad palapit hanggang sa wala na siyang maatrasan. Nang makarating ito sa kanyang harapan ay tumigil ito. He then held her chin with his large hand and stared at her.“Still trying to run?” he asked in a hum.Nagbaba siya ng tingin at pinilit ang sariling umiling sa takot. “H-hindi…”Pinisil nito ang kanyang baba dahilan para muli siyang mag-angat ng tingin dito. At halos maninig ang kanyang tuhod nang haplusin ng hinlalaki nito ang kanyang ibabang labi. “Raia Aquino, don’t you ever think of leaving me. Because you’re mine.”Her cheeks burned red from his shameless and domineering words.Magkahalong hiya at galit ang kanyang nararamdam

Huling Na-update : 2026-01-13

Magbasa pa

Kabanata 01: Familiar Voice

Ang restaurant ay matatagpuan sa thirty fifth corner street, sa mismong gilid ng Grand Hyatt Manila 8th Avenue kung saan napakamahal ng lupa. Ito ang Anaiz Hotel, isang kilalang limang-star na hotel.Back in the 1980s and 1990s, ang Anaiz Hotel ang paboritong puntahan ng mga anak ng matataas na opisyal sa gobyerno. Naturally, they could afford it. Ang mga kumakain doon ay mga anak ng mga officials o hindi kaya ng mga negosyante. In short, lahat ay may estado at pinanggalingan.At sa paglipas ng panahon, mas lalo nilang pinataas ang reputasyon ng hotel, at kapalit nito, mas lalo rin silang nagmukhang kagalang-galang. Ang kakayahang pumasok at lumabas ng Anaiz Hotel ay naging sukatan kung sapat ang lakas ng background ng isang tao. Ang mga hindi makapasok ay hindi itinuturing na tunay na bahagi ng Anaiz social circle.But that atmosphere no longer existed. Bukod sa mga anak ng matataas na opisyal sa Manila, kahit sino na may pera ay puwede nang pumasok at mag-enjoy.Noon, hindi sapat an

Huling Na-update : 2026-01-13

Magbasa pa

Kabanata 02: Toast

Sa sandaling tumayo si Raia, tumayo rin ang lahat ng nasa loob ng silid. Si Gabriel ang pinakamabilis—nakatakbo na ito palabas, kasunod ang lahat, maliban sa kanya.Nanatili si Raia sa kinatatayuan niya, parang napako ang mga paa sa sahig.Sa totoo lang, nang magpasya siyang pumunta sa Manila, matagal na niyang inihanda ang sarili niya sa posibilidad na makaharap si Thorn. May mga naisip na rin siyang paraan para harapin iyon. Hindi lang niya inasahan na mangyayari ito nang ganito kabilis. Habang iniisip niya, unti-unti niyang napagtantong… hindi ito nagkataon lang.Para itong eksaktong pag-uulit ng nangyari walong taon na ang nakalipas, nang aksidente siyang pumasok sa maliit na gusaling tinutuluyan ni Thorn habang nagpapagaling. Noon, inakala niyang tadhana iyon. Kalaunan lamang niya nalaman na isa pala iyong planadong bitag. Plano mismo ni Thorn.Maya-maya, bumalik ang lahat sa loob.Si Thorn ang nanguna.Ang malamig ngunit nangingibabaw nitong presensya at ang matangkad at matika

Huling Na-update : 2026-01-13

Magbasa pa

Kabanata 03: Memories

Nang tuluyang nang matapos ang hapunan, hindi na mapakali si Raia at agad na nagtungo sa restroom. Sumunod agad si Alanis. Pagkalabas ni Raia, hinila siya nito sa isang tahimik na sulok at marahang nagtanong, “Anong nangyari? Ano bang namamagitan sa’yo at kay President Dela Merced?”Mapait na ngumiti si Raia. “Wala. Just a bad debt.”SA LIKOD ng isang haligi, malamig na pinagmasdan ni Thorn ang eksena, may bahagyang ngisi sa labi at nagyeyelong titig sa mga mata.He truly wanted to cut open her heart and see whether it was warm. Whether it was red, soft, and made of flesh at all.Paano nagagawa ng isang mukhang napakabanayad na tao na magkaroon ng pusong kasing tigas ng bato?Mukhang may balak pa sanang itanong ang kaibigan ni Raia nang biglang mag-ring ang phone nito. Agad nitong sinagot ang tawag ang naglakad palayo. THE MOMENT Alanis left, Raia was about to leave as well. When suddenly, a powerful arm suddenly wrapped around her waist and dragged her into the nearest private room

Huling Na-update : 2026-01-13

Magbasa pa

Kabanata 04: Flashbacks

“H’wag mo nga akong tawaging Rara,” reklamo ng dalaga, habang pumipiglas sa mga bisig ng binata. “Ang pangit pakinggan.”Tumawa nang mahina si Thorn, mahigpit pa rin ang hawak sa kanyang baywang. “I think it sounds cute.”Mababa at mabagal ang tinig nitong dumadampi sa kanyang tenga. Raia felt a faint shiver run down her spine. Muli siyang pumiglas saka tuluyang sumuko. Nanghina ang katawan niya habang bahagyang higpitan ni Thorn ang pagkakayakap nito. Hindi masakit, ngunit hindi na siya makatakas. There was an ease to the way he held her, as if closeness like this was perfectly natural.Raia was nineteen that year. Nasa pagitan ng pagkabata at pagiging adult. Sa nakaraang taon, nagbago ang kanyang katawan, mas malambot at medyo nagkalaman. Madalas siyang nahihiya, ngunit tila nagugustuhan iyon ni Thorn.She had once believed that was why he wanted her.Ngunit kalaunan, naintindihan niya kung gaano siya nagkamali.Thorn’s desire had never been about her body alone. Mula sa unang tingi

Huling Na-update : 2026-01-13

Magbasa pa

Lahat ng Kabanata ng My Boyfriend's Uncle is Obsessed With Me: Kabanata 1 - Kabanata 5

Simula

Kabanata 01: Familiar Voice

Kabanata 02: Toast

Kabanata 03: Memories

Kabanata 04: Flashbacks