บทที่ 1 พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ (1/2)

บทที่ 1

พี่เลี้ยงคนใหม่ของคุณไงครับ

ใบสมัครงานถูกโยนกระแทกลงมาบนโต๊ะตรงหน้าเวนิส

"คิดว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะรับพี่เลี้ยงของเด็กจากกาวิโน แคลนจริง ๆ รึไง ถึงได้กล้าสมัครมา!"

เวนิสเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย เขาเมินเฉยท่าทีหยาบคายของอีกฝ่าย เซเทอร์ แฟมิลีขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อนอยู่แล้ว แก๊งมาเฟียที่มุ่งเน้นในการทำธุรกิจมืดเป็นหลัก หากหลีกเลี่ยงได้เวนิสก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยว 

แต่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้นี่สิ

"ได้ข่าวว่าบอสเซเทอร์อิจฉาที่นายน้อยกาวิโนโตมาดีนี่ครับ ไม่อยากให้นายน้อยแฟมิลีคุณได้เป็นมาเฟียอย่างสมภาคภูมิบ้างหรือครับ คุณคอนซีลเยเร[1]?"

คอนซีลเยเรแห่งเซเทอร์ แฟมิลีแค่นเสียง "ก็แค่โอเมก้า ไม่ใช่ว่าแกเลี้ยงเด็กนั่นดี แต่ยั่วยวนจนมันเชื่อฟังเสียมากกว่า วางแผนจะปั่นหัวทายาทหัวหน้ามาเฟียทุกแก๊งอยู่รึไงกัน?"

"คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยใช้เพศรองมายุ่งเกี่ยวกับงาน ก่อนหน้าที่ผมจะโดนเปิดโปงเรื่องเพศรองก็ไม่เคยมีใครรู้เรื่องที่ผมเป็นโอเมก้า ก่อนวางมือก็ใช่ว่าเซเทอร์ แฟมิลีจะไม่เคยจ้างวานผมนี่ครับ"

คอนซีลเยเรโน้มตัวลงมา "และหลังจากการจ้างวานครั้งนั้นแกก็ไปเป็นพี่เลี้ยงให้เด็กกาวิโนนั่น มีแต่เรื่องน่าสงสัยเต็มไปหมดไม่ใช่รึไง?"

นิ้วเรียวยกขึ้นมาสัมผัสที่ตำแหน่งของริมฝีปากผ่านหน้ากากผ้าสีดำที่เขาสวมไว้ "ความลับทางธุรกิจครับ"

คอนซีลเยเรยกยิ้มเหยียดหยาม "หึ! ถึงอย่างไรนายน้อยของเราก็เป็นอัลฟ่า ยิ่งกำลังอยู่ในช่วงเจริญวัย แกคิดจริงรึว่าโอเมก้าจะเป็นพี่เลี้ยงให้กับอัลฟ่าวัยรุ่นได้ แค่ได้กลิ่นก็คงลงไปนอนเปลือยกายให้แล้วมั้ง"

เวนิสลอบถอนใจด้วยความเหนื่อยหน่าย "คุณเป็นเบต้าคงจะไม่เข้าใจกลไกการทำงานของกลิ่นฟีโรโมน แต่ไม่ต้องห่วงครับ เรื่องนั้นไม่เคยเป็นปัญหาสำหรับผมอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นผมคงจะรักษาชีวิตในฐานะนักฆ่าไม่ได้ เพราะเป้าหมายเกินครึ่งของผมเป็นอัลฟ่า"

"ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องของแก ที่ฉันห่วงคือนายน้อยจะโดนฟีโรโมนตัวเมียของแกมัวเมา ผ้าพันคอผืนเดียวน่ะ เอานายน้อยของเราไม่อยู่หรอก"

"เรื่องนั้นยิ่งไม่ต้องห่วงเข้าไปใหญ่เลยครับ หลังจากผมกลับไปแล้วคุณสามารถให้อัลฟ่าเข้ามาในห้องนี้เพื่อตรวจสอบ เขาจะไม่ได้กลิ่นอะไรทั้งนั้น"

คอนซีลเยเรแห่งเซเทอร์ แฟมิลีทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หลังโต๊ะอย่างแรง แค่งานรับสมัครคน หากเป็นการรับพันธมิตรหรือโซลเจอร์ตามปกติเขาก็คงจะมอบหมายให้พวกคาโป[2]เป็นคนจัดการ แต่เนื่องจากการรับสมัครงานครั้งนี้คือการตามหา 'พี่เลี้ยง' ให้กับนายน้อยของแฟมิลีนี่สิ บอสถึงกับกำชับให้เขาเป็นคนมารับเลือกด้วยตนเอง

และแน่นอนว่าผู้ที่ขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งอันดับสองแห่งแฟมิลีได้ย่อมต้องมีสายตาที่ไม่ธรรมดา แม้เขาจะคิดไว้แล้วว่าการได้คนที่ปั้นนายน้อยแห่งกาวิโน แคลนจนได้ดิบได้ดีเป็นสิ่งที่เซเทอร์ แฟมิลีในตอนนี้ต้องการมากอย่างแท้จริง และแม้จะมีความรู้สึกดูถูกอยู่บ้าง แต่ตัวเขาที่เป็นเบต้าก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องเพศรองมากเท่าพวกอัลฟ่ากับโอเมก้า

ถึงกระนั้นอีกฝ่ายก็เคยอยู่กับแก๊งศัตรูมาก่อน แค่คุณสมบัติข้อนี้ก็มากเพียงพอที่จะไม่รับเข้าทำงานแล้ว ตัวเขาเองแม้จะอยู่ในตำแหน่งที่ต้องทำงานไกล่เกลี่ยอยู่เสมอแต่เนื้อแท้ก็มีสายเลือดนักสู้แห่งเซเทอร์อยู่เต็มเปี่ยม ไม่ใช่พวกชื่นชอบการประนีประนอม คอนซีลเยเรแค่นเสียงออกมา "หึ! ถ้าทำงานดีจริงแล้วกาวิโน แคลนจะไล่แกมาเรอะ!"

"ผมไม่ได้โดนไล่ออก แต่หมดสัญญาจ้างวานครับ"

คอนซีลเยเรยกยิ้มเยาะ "แล้วพวกนั้นก็ไม่จ้างแกต่อ"

เวนิสเพียงยิ้มมุมปาก แต่อีกฝ่ายไม่เห็นเพราะเขาใส่หน้ากากผ้าสีดำปิดบังใบหน้าครึ่งล่างเอาไว้ตามปกติ "เป็นผมออกมาเองครับ"

คอนซีลเยเรนิ่งอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะแค่นเสียงในลำคอออกมา "ใครก็อ้างอย่างนั้นได้ กาวิโน แคลนเป็นแก๊งอะไร จะปล่อยคนที่อยู่กับแคลนมาหลายปีแบบแกมาเฉย ๆ ได้รึ? ไปซะ เซเทอร์ แฟมิลีของเราไม่ต้อนรับคนโกหก!"

เวนิสหยิบใบสมัครงานของเขาขึ้นมาหมุนกระดาษให้หันไปทางคอนซีลเยเรและวางลงตรงหน้าเขา ในนั้นลงชื่อไว้ว่า 'มาร์โก'

"ถ้าคุณได้อ่านใบสมัครงานของผมแล้วก็คงรู้ครับ แต่ก่อนผมก็เป็นนักฆ่าอิสระ หลังวางมือแล้วก็ยังอยากทำงานอิสระ ไม่อยากอยู่องค์กรไหนนานเกินไปจนกลายเป็นคนขององค์กรนั้น ๆ ครับ"

"ยิ่งอยู่นานก็ยิ่งรู้ความลับภายในเยอะ ใครจะยอมปล่อยหนอนอย่างแกให้วิ่งเล่นอยู่ในแฟมิลี ไสหัวไป!"

ปืนถูกชักออกมาตบลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น คอนซีลเรเยหมดความอดทนแล้ว

เวนิสใช้ความสงบนิ่งเข้าโต้ตอบ เคราะห์ดีที่คอนซีลเยเรคนนี้เป็นเบต้าและมีภรรยาเป็นโอเมก้าจึงไม่ค่อยมีอคติกับเขามากนัก แม้จะแสดงออกอย่างหยาบคายแต่ก็เป็นเพียงแค่บทพูดบทหนึ่งที่พบได้ทั่วไป โอเมก้าอย่างเขาจะไปที่ไหนก็ต้องพบกับคำพูดพวกนี้อยู่แล้ว สิ่งเดียวที่ยังติดอยู่ในใจของอีกฝ่ายมีเพียงเพราะเขาเคยเป็นพี่เลี้ยงให้กับนายน้อยของแก๊งมาเฟียคู่อริก็เท่านั้น

เขายังมีโอกาสในการซื้อใจอีกฝ่าย และเขาจะทำพลาดไม่ได้โดยเด็ดขาด

"ผมไม่คายข้อมูลใด ๆ ทั้งนั้น ในสัญญาจ้างวานก็เขียนอยู่ครับ"

"ของแบบนั้นเชื่อได้ที่ไหนกัน!"

เวนิสถอนหายใจ "คุณก็รู้ว่านักฆ่าอย่างผมหลังวางมือและถูกเปิดโปงว่าเป็นโอเมก้าแล้วหางานยากมากแค่ไหน ผมย่อมต้องรักษาชื่อเสียงให้ดีที่สุดเพื่องานใหม่ไม่ใช่หรือครับ? ที่สำคัญผมไม่สนใจความลับในแฟมิลีคุณหรอกครับ ผมไม่รู้ความในของพวกคุณ พวกคุณไม่มีจุดอ่อนของผมถือไว้ในมือ เรียกว่าพันธมิตรยังไม่ได้ด้วยซ้ำ ผมก็เป็นแค่ลูกจ้าง พวกคุณคือบริษัท งานของผมลุล่วงตามสัญญาเมื่อไรก็ไม่เกี่ยวข้องกันอีก หลังจากพวกคุณได้อันเดอร์บอสที่สมเกียรติแล้วเมื่อไรผมก็จะจากไป"

"เฮ้ย! เด็กพวกนั้นน่ะ เกมเซนเตอร์ของฉันไม่ใช่สนามเด็กเล่นที่จะให้พวกเธอมาเล่นได้ฟรี ๆ หรอกนะ เล่นเสร็จแล้วก็จ่ายเงินมา!"

"หา? นี่ลุงคิดว่ากำลังพูดกับใครอยู่?!"

"อย่าบอกนะว่าเปิดร้านเกมในประเทศเอเรียลแล้วไม่รู้จักเจ้าถิ่นน่ะ"

"เปิดร้านใหม่สิท่า ได้จ่ายค่าที่บ้างไหม ห๊ะ?"

เจ้าของร้านได้ยินดังนั้นก็โกรธจนหน้าดำหน้าแดง "พูดอะไรของพวกเธอ ร้านเกมเซนเตอร์ของฉันเปิดอย่างถูกต้องตามกฎหมายมาครึ่งปีแล้ว ค่าเช่าที่ก็จ่ายตรงตามเวลาทุกเดือนไม่เคยบิดพลิ้ว มีแต่เด็กอย่างพวกเธอนั่นแหละที่คิดจะใส่ร้ายฉันเพื่อโกงค่าเกม!"

พลั่ก!

เจ้าของร้านถูกหนึ่งในแก๊งวัยรุ่นที่เขากำลังต่อกรด้วยต่อยจนลงไปทรุดอยู่ที่พื้น เลือดแดงสดไหลกบปากพร้อมกับฟันซี่หนึ่งที่หลุดกระเด็นออกมา ลูกค้าที่เหลือภายในร้านแตกตื่นกันทันที

"กรี๊ดดด!"

"ต่อยกันแล้ว รีบโทรแจ้งตำรวจเร็ว!"

"จะบ้าหรือไง ไม่เห็นหรือว่าคนที่ออกหมัดเป็นใคร?!"

"รอยสักรูปแพะที่แขนขวา นั่นมันนายน้อยเซเทอร์ แฟมิลีนี่! รีบเผ่นเร็ว!"

"นี่มันวันซวยอะไรกัน ตายแน่ ๆ!"

ได้ยินว่าผู้ก่อความวุ่นวายคือนายน้อยแห่งเซเทอร์ แฟมิลี คนในร้านก็วิ่งกรูแย่งกันออกประตูร้านไปประหนึ่งหนีตาย

"เซเทอร์...แฟมิลี?" เจ้าของร้านที่ยังเลือดไหลไม่หยุด กุมใบหน้าบวมเป่งของตัวเองด้วยความมึนงง

"หา? อย่าบอกนะว่าลุงไม่รู้จักนายน้อยน่ะ"

"เฮ้ย ๆ ไปมุดอยู่ในรูไหนมาลุง เปิดร้านมาได้ตั้งครึ่งปีแต่ไม่เคยมาทำความรู้จักกัน แบบนี้มันหยามกันนี่นา"

"เฮ้ย ไอ้แก่"

เสียงเข้มดุดันดังออกมาจากในกลุ่มเด็กวัยรุ่น เหล่าเด็กหนุ่มที่กำลังถมถุยซ้ำเติมเจ้าของร้านอยู่รีบแยกตัวเปิดทางให้นายน้อยของพวกเขา

เด็กหนุ่มตัวสูงชะลูด ร่างกายใหญ่หนาไปด้วยมัดกล้ามมาพร้อมกับรอยสักรูปแพะบนท้องแขนขวาโผล่พ้นแขนเสื้อที่พับขึ้นสูงออกมา ใบหน้าหล่อเหลาคมคายแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมดั่งพญามัจจุราช ผมย้อมสีแดงแสบตาไถเกรียนออกไปข้างหนึ่งดูเข้ากับรูปหน้าของเขาอย่างลงตัว

โดดเด่นกว่าใครในทุกด้าน แข็งแกร่งกว่าใครในรุ่นเดียวกัน

นี่คือลักษณะของเพศรองแห่งผู้นำอันหาได้ยากยิ่ง ลักษณะของอัลฟ่า

[1] Consigliere แปลว่า ที่ปรึกษา เป็นคนที่บอสใหญ่ไว้วางใจ มีอำนาจสั่งการเกือบทุกอย่างเป็นรองแค่บอสเท่านั้น มักเป็นคนกลางในกรณีพิพาทภายในและประสานงานกับเครือข่ายนอกแก๊ง คอยควบคุมคนในแก๊งให้มีภาพลักษณ์ในสังคมที่ดี เป็นบุคคลที่แก๊งอื่นห้ามแตะต้อง

[2] Caporegime หรือ Capo หน้าที่ควบคุมสั่งการคนในสังกัดให้ไปปฏิบัติงานต่าง ๆ โดยจะต้องรับคำสั่งจากบอสโดยตรงหรือรับคำสั่งผ่านคอนซีลเยเร คาโปมีโซลเจอร์ในสังกัดของตนเอง