All Chapters of วันที่ฉันแท้ง เขาอยู่กับรักแรก: Chapter 1 - Chapter 10

แต่งงานมาสามปี คืนนี้เป็นครั้งแรกที่เจียงหนิงเปิดคอมพิวเตอร์ในห้องทำงานของลู่จวินเหยียนหากไม่ใช่เพราะมีเอกสารสำคัญที่ต้องรีบใช้และจำเป็นต้องส่งไปให้เขา เธอคงไม่มีวันได้เห็นตารางตรงหน้านี้ไปตลอดชีวิตโฟลเดอร์งานทั้งหมดในคอมพิวเตอร์ของลู่จวินเหยียนถูกตั้งชื่อเป็นภาษาจีน มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นโปรเจกต์ของบริษัททว่ามีเพียงโฟลเดอร์เดียวที่พิเศษ ชื่อของมันมีตัวอักษรภาษาอังกฤษเพียงแค่สามตัว:CQXเจียงหนิงดับเบิลคลิกเปิดโฟลเดอร์นั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นข้างในมีเพียงไฟล์ Excel ไฟล์เดียว ชื่อว่า—การแก้แค้นเจียงหนิงเติบโตมาในครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว แม่ของเธออยู่ที่โรงพยาบาล หากเทียบฐานะกันแล้ว การที่เธอได้แต่งงานกับคุณชายของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อย่างลู่ซื่อกรุ๊ป ถือเป็นเรื่องเกินเอื้อมอย่างแท้จริงการพบกันของเธอกับลู่จวินเหยียนนั้นราวกับละครรักวัยรุ่น และเรื่องราวหลังจากนั้นก็ดำเนินไปราวกับละครรักหวานซึ้งตอนที่ลู่จวินเหยียนประสบอุบัติเหตุแล้วคนชนหนี เป็นเธอที่แบกเขาไปส่งโรงพยาบาลและช่วยชีวิตเขาไว้ต่อมาวันหนึ่ง จู่ ๆ ลู่จวินเหยียนก็มาปรากฏตัวที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยของเธ

เจียงหนิงพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลหนึ่งเดือนเต็ม และทุกคืนเธอมักจะฝันในฝัน ลู่จวินเหยียนมาเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล เฝ้าอยู่ข้างเตียงทั้งวันทั้งคืน ยิ้มแย้มขณะแนบหูฟังเสียงทารกน้อยในครรภ์ของเธอทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมา เจียงหนิงน้ำตานองหน้าลูก...ไม่อยู่แล้วและลู่จวินเหยียนก็ไม่เคยมาเยี่ยมเธอเลยสักครั้งลู่จวินเหยียนอ้างว่าต้องไปดูงานที่ประเทศ M แต่ก็ส่งผู้ช่วยเสี่ยวจางให้นำดอกไม้มาเยี่ยมเธอสองครั้ง เป็นดอกกุหลาบสีชมพูทั้งสองครั้ง และจัดการเคลียร์ค่ารักษาพยาบาลให้ทั้งหมดมีหลายครั้งที่เจียงหนิงอยากจะยกดอกไม้ให้พยาบาลไปซะ แต่พอจะเอ่ยปากก็ตัดใจไม่ลง ยอมทนจามทุกวันดีกว่าเพิ่งตั้งครรภ์ได้เพียงสองเดือน การแท้งจึงไม่ได้มีความรู้สึกมากนัก แต่การเผลอยกมือขึ้นลูบท้องตัวเองบ่อย ๆ กลายเป็นความเคยชินของเจียงหนิงไปเสียแล้วพอคิดว่าในท้องเคยมีชีวิตน้อย ๆ อาศัยอยู่ช่วงสั้น ๆ จมูกของเธอก็พลันแสบร้อนขึ้นมานี่เป็นลูกคนแรกของเธอนะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอกับผู้ชายที่เธอรักมาตลอดสิบปีเต็มแล้วจู่ ๆ ก็จากไปแบบนี้...เจียงหนิงนอนร้องไห้ทุกคืน ร่างกายจึงฟื้นตัวได้ไม่ดีนัก แต่เธอก็ไม่สามารถนอนโรงพ

เช้านี้เจียงหนิงขี้เกียจลุกจากเตียงส่วนหนึ่งเป็นเพราะเมื่อคืนนอนดึก แต่อีกส่วนหนึ่งก็เพราะเธอไม่ต้องตื่นแต่เช้าตรู่ไปตลาดสดเพื่อซื้อผักที่สดที่สุด และไม่ต้องตื่นมาทำอาหารเช้าอย่างน้อยสี่อย่างกับซุปหนึ่งอย่างให้ลู่จวินเหยียนอีกต่อไปเจียงหนิงต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินเองที่บ้านอย่างเอร็ดอร่อย พอกินอิ่มก็ออกไปธนาคาร กรอกเช็คสั่งจ่ายโอนเงินให้ลู่จวินเหยียนจำนวนห้าสิบล้านหยวน โดยระบุหมายเหตุว่าเป็นค่ารักษาพยาบาลหลังจากออกจากธนาคาร เจียงหนิงก็ตรงไปยังร้านกาแฟไห่หลาน เธอมีนัดกินข้าวกับกู้หลานหลานหลังจากแต่งงาน เพื่อทุ่มเทให้กับการเป็นแม่บ้านของตระกูลลู่อย่างเต็มที่ เธอแทบจะตัดขาดการติดต่อกับเพื่อนนักเรียนและเพื่อนฝูงทุกคน แม้แต่กับเพื่อนซี้อย่างกู้หลานหลานก็ไม่ได้เจอกันมาสามปีแล้วพอนึกถึงช่วงเวลาวัยสาวตลอดสามปีที่ผ่านมา เจียงหนิงก็นึกอยากจะชูนิ้วกลางให้ตัวเองสักทีเจียงหนิงนั่งรอกู้หลานหลานที่โต๊ะที่จองไว้ล่วงหน้าตอนนี้กู้หลานหลานเป็นครูสอนร้องเพลงอยู่ที่โรงเรียนกวดวิชาที่มีชื่อเสียงในเมือง A เจียงหนิงเดาว่าที่กู้หลานหลานนัดเธอมากินข้าว นอกจากอยากเจอกันแล้ว อีกเหตุผลหนึ่งคงเพราะอย

“ไม่คุ้นเลย ดาราดาวรุ่งที่เพิ่งดังเหรอ”“หน้าตาสวยกว่าพวกดาราดาวรุ่งตั้งเยอะ”ผู้คนเริ่มจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์คู่ควงของปีเตอร์กันมากขึ้นเรื่อย ๆหญิงสาวที่ยืนเคียงข้างปีเตอร์นั้นโดดเด่นสะดุดตามาก ชุดราตรีผ้ากำมะหยี่เกาะอกสีดำสนิทขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าอันงดงามได้อย่างลงตัว ผมดัดลอนสลวยถูกเกล้าขึ้นอย่างประณีต ประดับด้วยกิ๊บติดผมฝังเพชรสีขาวดำ ซึ่งเป็นเครื่องประดับที่แพงที่สุดในคอลเลกชัน ‘เปียโน’ ส่องประกายเจิดจรัสจนไม่อาจละสายตาได้ลู่จวินเหยียนรู้สึกคุ้นตากับแผ่นหลังของหญิงสาวคนนั้น จนกระทั่งเธอหันกลับมา“เจียงหนิง?!”ฉู่ฉิงเสวี่ย ซ่งลี่ลี่ และหวังหยางต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้างลู่จวินเหยียนไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับเป็นประกายเจิดจ้ากว่าที่เคยนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเจียงหนิงแต่งหน้าทาปากแดงสด การแต่งหน้าที่จัดจ้านแต่กลับไม่ดูฉูดฉาด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฝีมือช่างแต่งหน้าที่เก่งกาจ หรือเป็นเพราะตัวเจียงหนิงเองที่ทำให้มันดูมีระดับ“นึกไม่ถึงเลยว่าที่คุณเจียงหาเสี่ยเลี้ยงคนใหม่ได้แล้ว เสียแรงที่ฉันอุตส่าห์เป็นห่วง...”ฉู่ฉิงเสวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน แต่แววตาของลู่

“แต่ฉันไม่มีเหตุผลต้องไปนี่คะ” เจียงหนิงเอ่ยพลางหันหน้าหนี“คุณปู่บ่นถึงคุณแต่เช้าว่าไม่ได้เจอนานแล้ว งานรวมญาติวันนี้จัดที่บ้านใหญ่ตระกูลลู่”หลังจากเจียงหนิงแต่งงานเข้าตระกูลลู่ ลู่ลี่เฟิง คุณปู่ของลู่จวินเหยียนคือคนที่ดีต่อเธอที่สุดความดีที่ลู่ลี่เฟิงมีต่อเธอนั้นคือความจริงใจ แตกต่างจากความดีแค่เปลือกนอกของลู่จวินเหยียนในที่สุดเจียงหนิงก็ชักเท้าที่ก้าวออกไปกลับมาเธอเดินไปเปิดประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับ แต่คนที่นั่งอยู่ข้างในกลับทำให้เจียงหนิงต้องตกใจ“คุณเจียง เราเจอกันอีกแล้วนะคะ” ฉู่ฉิงเสวี่ยยิ้มหวานหยดวันนี้เธอสวมชุดเซตสีเทาอมชมพู ดูหวานแหววแต่ยังคงความหรูหรา สร้อยคอเพชรสีชมพูที่คอสวมใส่อยู่นั้นยังคงเป็นเส้นที่ลู่จวินเหยียนมอบให้ ส่วนกุหลาบสีชมพูในอ้อมกอดไม่ต้องถามก็รู้ว่าลู่จวินเหยียนเป็นคนให้แน่นอนเจียงหนิงหวนนึกถึงสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ตอนที่ลู่จวินเหยียนตามจีบเธอ เขามักจะมอบกุหลาบสีชมพูให้ทุกครั้ง หลังคบหากันทุกครั้งที่ออกเดตก็เป็นกุหลาบสีชมพูเช่นกันตอนนั้นรูมเมตของเธอยังบอกเลยว่า ในสายตาของลู่จวินเหยียน เธอคงเหมือนกุหลาบสีชมพูอ่อนหวาน ลู่จวินเหยียนถึงได้มอบให้ต