All Chapters of ตรวนรักพญามาร: Chapter 11 - Chapter 20

       ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!                 เมื่อเห็นว่าคนข้างในยังเงียบอยู่จึงเคาะเรียกอีกครั้ง                “ใครครับ” พอลเอ่ยถามทั้งๆ ที่ยังนอนกอดรัตนา                “นมหอมเองค่ะคุณพอล” เมื่อได้ยินคนข้างในถาม นมหอมจึงตอบกลับไป                “ตายแล้ว!...ต่อลืมพอลี่เลย”หญิงสาวผลักพอลออกห่างพร้อมกับจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะวิ่งไปเปิดประตู เพราะรู้แล้วว่านมหอมมาเคาะห้องทำไม สงสัยจะเป็นเพราะลูกเธอแน่ๆ และมันก็จริงอย่างที่คิด เมื่อเปิดประตูออก ก็พบกับห

ด้านหนูน้อยทั้งสองไม่รู้เรื่องอะไรเลยว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำให้พ่อกับแม่เป็นห่วง เดินจูงมือกันเดินดูของเล่นไปเรื่อยๆ อย่างสนุก ด้วยความเป็นเด็กจึงไม่คิดถึงเรื่องอันตราย ก็อย่างว่าเด็กยังไงก็คือเด็ก หากยังโตพอดูแลตัวเองยังไม่ได้ยังไงก็ยังเป็นภาระของพ่อแม่อยู่เสมอ“พี่เซน พอลี่อยากไปดูน้องหมีค่า” หนูน้อยพอลี่ชี้มือไปยังร้านขายตุ๊กตา“พี่เซนพาไปก๊าบ” เอ่ยจบก็จูงมือหนูน้อยเดินไปทันที พอเดินมาถึงทั้งสองก็ดูตุ๊กตาตัวนั้นที ตัวนี้ทีอย่างสนุกสนาน“พี่เซนเบื่อตรงนี้แย้ว...เราปาย...ร้านไอติมกัน” เซนชี้มือไปยังร้านขายไอศกรีมที่อยู่หน้าร้านขายตุ๊กตา“ไปกินติมกาน...” หนูน้อยพอลี่ก็เห็นด้วยกับหนุ่มน้อย แล้วทั้งสองก็เดินไปยังร้านขายไอศกรีมอีกมุมหนึ่งในร้านอาหารที่อยู่ถัดจากร้านไอศกรีมไป ชายหนุ่มกำลังนั่งคุยงานกับลูกค้า แต่พอมองออกมานอกร้านที่เป็นกระจกก็เห็นเด็กสองคนยืนอยู่หน้า

 เมื่อกลับมาจากเกาหลี ชายหนุ่มก็รีบมาหาหญิงสาวที่ตนแอบรักที่บ้านทันที แต่พอมาหาที่บ้านกลับได้ทราบว่าหญิงสาวกลับไปคืนดีกับสามีแล้ว แถมยังย้ายไปอยู่บ้านกับเขาคนนั้นแล้ว ชายหนุ่มนั้นเจ็บปวดใจเหลือเกิน แต่ยังไงก็ไม่ยอมแพ้หรอก ความรักที่มีให้หญิงสาวนั้นมันเป็นความรักที่บริสุทธิ์ ความรักที่ได้แต่แอบมอง และหวังว่ารัตนาจะมีความสุข ในเมื่อเธอตัดสินใจกลับไปหาสามีแล้ว ก็ถือว่ารัตนานั้นได้เลือกชายคนนั้น ไม่ได้เลือกตน แต่ก็จะไม่วางใจเสียทีเดียว ในเมื่อครั้งหนึ่งชายผู้นั้นเคยทำให้รัตนาเสียใจ เจ็บปวด เขาจะคอยอยู่ห่างๆ ดูแลอยู่ห่างๆ ยามใดที่หญิงสาวนั้นเสียใจ เศร้า เขาจะได้เป็นคนแรกที่ช่วยให้เธอรู้สึกดี เขารู้ว่ามันผิด รู้ว่าทำยังไงหญิงสาวก็ไม่เคยรักตน แต่ก็ทำใจให้หยุดรักเสียไม่ได้ เพราะตลอด 5 ปีที่ผ่านมา เขาทำทุกอย่างเพื่อให้หญิงสาวนั้นรักและสนใจ แต่กลับได้แค่มิตรภาพกลับคืนมา รัตนาไม่เคยเห็นเขาเป็นมากกว่าเพื่อนสนิทคนหนึ่งเลย ไม่เคยคิดจะรักเขาเลย แต่เขาไม่สนอะไรทั้งนั้น ในเมื่อใจรักแล้วเขาก็พร้อมจะทรมานกับการแอบรับภ

“ต่อน่าจะบอกพี่เขานะ เคไม่อยากให้พี่เขาเข้าใจผิดเรื่องของเรา”อยากจะเป็นผู้ร้ายแย่งเธอมาจากเขาเหลือเกิน แต่ก็ทำไม่ได้ ในเมื่อพื้นฐานเขานั้นเป็นคนดี ไม่อาจจะทำร้ายคนที่ตนรักได้ จึงทำได้เพียงเท่านี้“เคอย่าพูดถึงเขาได้ไหม ต่อไม่ชอบ ที่ต่อกลับไปอยู่กับเขา เพราะอยากให้พอลี่ได้อยู่ใกล้ชิดพ่อของเขาบ้าง วันไหนที่ต่อพร้อมจะไป ต่อจะไปพร้อมกับพอลี่ และจะมีแค่เรากับลูกสองคนเท่านั้น ส่วนพี่พอลเขาจะเป็นยังไงก็ช่างเขา” หญิงสาวเอ่ยอย่างไม่ชอบใจ ที่พายุนั้นพูดเหมือนจะเข้าข้างชายหนุ่มที่ตนพยายามเกลียด“ไม่พูดแล้ว อย่าหงุดหงิดสิ” พายุเอ่ยหลังจากพายุเอ่ยออกมาเช่นนั้น รัตนาได้แต่นั่งหน้าบึ้ง ไม่ยอมพูดอะไรกับชายหนุ่ม จนตอนนี้มาถึงโรงเรียนของลูกสาวของตน หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น“ไปรับพอลี่ด้วยกันเค” พูดจบก็เปิดประตูลงรถ และพายุก็เช่นกัน เดินตามรัตนาไปรับหนูน้อยพอลี่“มี๊เ

“ไม่มีแต่แล้วลูกเขยพ่อ ไม่มีใครมาเป็นลูกเขยพ่อได้นอกจากพอล งานนี้ช่วยเต็มที่ลูก เล่นตามบทเขาหน่อยก็เท่านั้นเอง พญามารน่ะ พอลเข้าใจไหมพญามาร ส่วนใครจะเป็นพระเอกแสนดีก็ปล่อยไป พญามารอย่างเราต้องร้ายให้ถึงที่สุด โหด ดิบเถื่อน จัดให้พ่อได้ไหมลูก”รักชาติพูดตัดหน้าชายหนุ่มด้วยความขัดใจ ไม่รู้ทำไมลูกเขยเขาถึงคิดหนักขนาดนี้ แค่เป็นคนเลวก็ทำไม่ได้“พอลไม่อยากทำให้น้องต่อกับลูกเกลียดไปมากกว่านี้แล้วครับ อีกอย่างไม่อยากเห็นน้องต่อร้องไห้อีกแล้ว”ค้านอย่างมีเหตุผล เพราะเขารักหญิงสาวจึงไม่อยากทำให้อีกฝ่ายผิดหวังในตัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า“จะทำตามที่พ่อบอกหรือไม่ทำ พ่อไม่ชอบพูดอะไรซ้ำซาก หากพอลจะทำก็เริ่มมันซะตั้งแต่วันนี้เลย หากไม่ทำก็หย่ากับต่อซะ จะได้จบๆ กัน”พูดเอาจริงเอาจังขึ้นมาบ้าง ทีอย่างนี้ทำเป็นคนดี ทั้งๆ ที่เมื่อสมัยก่อนนั้นพ่อลูกเขยเขาช่างหาความดีในตัวไม่ได้เลย นอกจากเรื่องงาน ส่วนเรื่องอื่นนั้น