ซือซือฮองเฮาพันโฉม 의 모든 챕터: 챕터 211 - 챕터 220

247 챕터

บทที่ 210 อัครมหาเสนาบดี

“หัวหน้าสวีเจ้าส่งคนตามไปด่วน!” สวีเหยียนเล่อเห็นท่าทางเจ้านายของตนร้อนรนก็รีบออกไปสั่งการ หงอี้เทียนคาดการณ์แม่นยำนัก ครั้งนี้คงจะเกิดเหตุเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จึงได้สั่งให้ติดตามนักฆ่าพวกนั้นไปดู “เกิดอันใดขึ้นหรือขอรับ ” จินวั่งซูเห็นท่าทีของสองพี่น้องก็รีบถามไถ่ “ฝูจินหรงคงระดมนักฆ่ามืออสูรไปจัดการกับต้วนเหรินเจี๋ยเป็นแน่...จากนั้นก็มุ่งขึ้นเหนือเพื่อจัดการกับต้วนจินป้าน” จินวั่งซูก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเหตุใดจึงต้องส่งคนตามสืบอย่างใกล้ชิด ในเมื่อแม่ทัพต้วนก็เป็นกบฏและใต้เท้าฝูก็เป็นกบฏปล่อยให้พวกเขาฆ่าฟันกันเองก็ถูกแล้ว หงซือซือเห็นสีหน้าของบุรุษตรงหน้ายังคงเต็มไปด้วยคำถามจึงรีบเฉลย “ใต้เท้าฝูระดมนักฆ่าทั้งหมดเพื่อหวังจัดการกบฏแม่ทัพต้วนให้สิ้น นี่เป็นโอกาสที่เราจะได้รู้ว่าฝูจินหรงผู้นี้ซ่องสุมนักฆ่ามืออสูรไว้เท่าใด เพราะอีกไม่นานเขาจะแว้งกัดพวกเราแน่” “อืม....จริงของท่านกุนซือ” จินวั่งซูผงะเล็กน้อย “หากใต้เท้าฝูเลี้ยงคนพวกนี้ไว้มากถึงคราวพวกเราต้องจัดการพวกเขาก็คงลำบากแน่” “มิใช่แค่ลำบาก....แต่ตอนนี้ต้องรีบระดม
더 보기

บทที่ 211 งานเลี้ยงเหล่าจิ้งจอก

“ราชครูหมิง....ท่านว่างานเลี้ยงครั้งนี้ทุกอย่างจะเรียบร้อยหรือไม่ ” “ได้โปรดวางพระทัย ในเมื่อทุกคนมารวมตัวอยู่ในงานเลี้ยง ย่อมเหมาะสมที่จะเปิดโปงพ่ะย่ะค่ะ” ฮ่องเต้โจวเฟิงทรงผงกพระเศียรเบาๆ จงยินดีไปเถิดฝูจินหรง เส้นทางสู่อำนาจล้วนมิเคยโรยด้วยกลีบกุหลาบ ครั้นประชุมเสร็จฮ่องเต้นทรงเสด็จไปยังตำหนักของฮองไทเฮา‘อันดับแรกข้ากับราชครูหมิงต้องไปข่มขู่เสด็จแม่เอาไว้ก่อน หากว่านางยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี งานนี้ย่อมราบรื่น’ เมื่อโจวเฟิงปรากฏพระวรกาย ฮองไทเฮาถึงกับหน้าซีด หลังจากที่พระนางคายความลับไปเมื่อคราวก่อนก็ได้รับราชโองการให้สวดมนต์เช้าและเย็น ข้าราชบริพารทั้งตำหนักต้องถูกตรวจสอบและตรวจตราการเข้าออกอย่างเข้มงวด “ฝ่าบาท มีเรื่องใดกับข้าอีกหรือ” โจวเฟิงทรงอนุญาตให้โจวอ๋องมาเยี่ยมพระนางได้เพียงเดือนละสองครั้ง ท่านอ๋องโจวชุ่นเมื่อได้ยินเรื่องราวที่เสด็จแม่ของตนเคยส่งคนมาลอบฆ่าฮ่องเต้ถึงกับแทบลมจับ แม้จะรู้ว่าพระมารดาต้องการบัลลังก์มังกรแต่ก็มิได้คิดว่าจะกล้าร่วมมือกับคนนอกส่งมือสังหารที่อันตรายที่สุดในยุทธภพเข้ามาถึงวังหลวง โจวอ๋องจึงมิกล
더 보기

บทที่ 212 ไส้ศึกในวังหลวง

งานเลี้ยงพระราชทานที่จัดขึ้นในวังหลวงเพื่อ ฉลองตำแหน่งและชัยชนะในการปราบกบฏให้แก่อัครมหาเสนาบดีฝูนับเป็นงานที่ใหญ่โตที่สุด หากจะว่าไปใหญ่พอๆ กับงานบูชาเทพเจ้าประจำปีเลยเลยทีเดียว เพียงแต่จัดเลี้ยงเฉพาะในวังหลวงสำหรับเหล่าขุนนางระดับสูงเท่านั้น ในขณะที่งานเลี้ยงภายในกำลังจะเริ่มต้นขึ้น กุนซือหง จินวั่งซู ท่านอาเจียง หงอี้เทียนและหัวหน้า สวีเหยียนเล่อ กำลังตระเตรียมกองกำลังอย่างคร่ำเคร่ง ส่วนองครักษ์จังจิ้นเล่อและจงหลวนชุนทำหน้าที่อารักขาฮ่องเต้โจวเฟิง ราชครูหมิงหรือฮ่องเต้หมิงเฟยหลงทรงให้สัญญาณเหล่าแมวดำของพระองค์คอยอารักขาตนเองอย่างใกล้ชิด เพราะยังไม่รู้แน่ชัดว่าฝูจินหรงวางแผนไว้เช่นใดกันแน่ “แม่ทัพถงมาถึงหรือยัง ” “มาแล้ว ซุ่มรออยู่นอกเมือง รอให้คนของใต้เท้าฝูปรากฏตัวเมื่อใดจะออกมาช่วยทันที”หงซือซือที่วางแผนกับพี่ชายและท่านอาเจียงในการกำจัดนักฆ่าสำนักมืออสูรมิให้บุกเข้าไปถึงวังหลวง ซึ่งยังไม่รู้ว่ามีนักฆ่าแอบแฝงเข้าวังไปได้กี่มากน้อย แต่หงซือซือได้ส่งแมวดำไปเฝ้าจับตามองการกลับมาของพวกเขาที่หลังจวนใต้เท้าฝูอย่างใกล้ชิด“พี่อี้เท
더 보기

บทที่ 213 ท่านอ๋องเป็นตัวประกัน

คนผู้นี้ทำหน้าที่ส่งข่าวระหว่างกลุ่มของหงอี้เทียนกับกลุ่มของท่าอาเผิง“หัวหน้าสวี ทางนั้นมีคนมากกว่าที่เราคาด พวกเขาแหวกวงล้อมออกไปร่วมยี่สิบคนน่าจะบุกไปทางวังหลวงแล้ว อีกอย่างพวกกองปราบดูเหมือนจะเข้าไปในวังหลวงแล้วด้วย” สวีเหยียนเล่อตกใจรีบหันไปตะโกนบอกหงอี้เทียน“หัวหน้าหง คนของกองปราบเข้าไปในวังหลวงแล้ว มีนักฆ่าปะปนไปร่วมยี่สิบคน พวกเขาต้องเร่งมือแล้วนะขอรับ”หงอี้เทียนยืนกุมกระบี่รอจูจิ้นติ้งที่แทงนักฆ่าคนสุดท้ายล้มลง ขณะเดียวกันเหล่าองครักษ์จากแคว้นหมิงที่ต่อสู้ร่วมกับพวกเขาก็จัดการกับนักฆ่ารอบเรือนของใต้เท้าฝูเรียบร้อยหมดแล้ว“ให้ทหารส่วนหนึ่งลำเลียงศพทั้งหมดออกจากเรือนนี้ให้เรียบร้อย แล้วปิดเรือนพร้อมติดประกาศห้ามเข้าเรือนนี้โดยเด็ดขาด” กุนซือหงหันไปสั่งการนักคุ้มภัยและนายกองผู้หนึ่ง “ส่วนพวกข้าจะเร่งรุดเข้าวังหลวงไปถวายการอารักขาฮ่องเต้”กลุ่มของหงซือซือไปพร้อมหน้ากับกลุ่มของท่านอาเจียงที่ข้างกำแพงวังหลวงยามนั้นประตูหน้าวังปิดสนิทมีคนของกองปราบสี่คนยืนเฝ้าอยู่“แย่ล่ะ! คนของฝูจินหรงบุกเข้าวังหลวงไปแล้ว” “หัวหน้ากองปราบแซ่ฝูผู้นั้นนำคนบุกไปในงานเลี้ยงเพราะหวังจับกุม
더 보기

บทที่ 214 ปราบในงานเลี้ยง

“คงเป็นเช่นนั้น ข้าสงสัยว่ามือปราบเมืองหลวงคงบุกเข้ามาในวังหลวงแล้ว เราต้องเร่งประเมินว่าคนของใต้เท้าฝูในวังหลวงนี้มีมากน้อยเพียงใด” จังจิ้นเล่อรีบนำองครักษ์ส่วนหนึ่งออกไปตามเส้นทางหลักในวังหลวงที่นำไปยังประตูหน้า ไม่นานนักก็ไปเจอการต่อสู้ระหว่างกลุ่มชายชุดเทากับมือปราบจำนวนมากจังจิ้นเล่อนำคนบุกทะลวงเข้าไปจนถึงตัวของหงซือซือ “กุนซือหงด้านนอกเรียบร้อยหรือไม่” “มีแต่ข้างในนี่ล่ะที่อันตราย ฝูหยางนำมือปราบเข้ามาหมายฆ่าฮ่องเต้ คนที่เข้าไปแล้วมีนักฆ่ามืออสูรอยู่ด้วยยี่สิบกว่าคน เจ้ารีบกลับอารักขาฮ่องเต้เถอะ!” นางทั้งสู้ทั้งร้องบอกจังจิ้นเล่อ องครักษ์หนุ่มได้ยินก็ตกใจ “มือปราบเมืองหลวงมีแปดร้อยนายเชียวนะ” “ใช่! ยามนี้พวกเขาแห่กันมาทั้งหมด เพียงแต่เรายังไม่รู้ว่าในวังหลวงมีไส้ศึกมากน้อยเพียงใด” “ไอหยา!” หัวหน้าองครักษ์ประจำพระองค์ตกตะลึงมือปราบร่วมสองร้อยนายที่กำลังต่อสู้กันในยามนี้เมื่อเทียบกับจำนวนของคนที่มาจากสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟกับจอมยุทธ์จากแคว้นหมิงเมื่อเทียบกับมือปราบพวกนี้นับว่าสูสี ทว่าอีกหกร้อยกว่านายที่มุ่งไปล้อมงานเลี้ยงเล่า
더 보기

บทที่ 215 พิษสงของฮองไทเฮา

จังจิ้นเล่อแสร้งส่งทหารผู้หนึ่งให้เข้าไปสอบถามอยู่ครู่ก็กลับออกมารายงาน “องครักษ์จังพวกทหารเล็กๆ รู้เพียงว่าตนต้องฟังคำสั่งหัวหน้า หัวหน้าสั่งให้มาล้อมงานเลี้ยงขอรับ!” หงซือซือหันไปหารือกับพี่ชาย หงอี้เทียนจึงตัดสินใจให้บุกเข้าด้านหน้างานเลี้ยง“จังจิ้นเล่อ ท่านจงประกาศว่าบัดนี้ด้านนอกแม่ทัพถงได้ล้อมวังหลวงไว้หมดแล้ว หากผู้ใดคิดกบฏต่อฮ่องเต้ จะถูกประหารทั้งสิ้นเพื่อให้พวกเขาเปลี่ยนใจ ส่วนพวกเราจะบุกตะลุยเข้าไปช่วยฮ่องเต้” จินวั่งซูที่คุมกำลังคนตามมาทีหลังเห็นว่าคนทั้งหมดคิดจะบุกเข้าไปช่วยฮ่องเต้ แต่ประเมินกำลังแล้วก็ยังเสียเปรียบ “ข้าจะนำคนกลับออกไปตามแม่ทัพถงเข้ามาช่วยจะดีกว่า ดูจากคนที่ล้อมงานเลี้ยงในคืนนี้มีนับพัน กองกำลังของเราแค่หลักร้อยเสียเปรียบยิ่ง” “ดี! พวกเราจะประวิงเวลาเอาไว้” หงซือซือหันไปพยักหน้า จินวั่งซูจึงเรียกเอาองครักษ์อีกสองคนรีบกลับออกไป “ข้าจะรีบมาให้เร็วที่สุด!” จังจิ้นเล่อโผล่ออกจากพุ่มไม้ไปยืนอย่างสง่าผ่าเผยหน้าทางเข้างานเลี้ยง “ทหารทั้งหลายจงฟัง ข้าคือหัวหน้าองครักษ์ประจำพระองค์ขอ
더 보기

บทที่ 216 ราชครูหมิง

ใต้เท้าฝูกับหัวหน้ามือปราบหยางยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นที่ตัวสั่นงันงกก็หัวเราะเสียงดังลั่น “ฮ่าๆ แค่ชีวิตโจวเฟิงพวกเจ้ายังไม่รู้ว่าจะช่วยได้หรือไม่ อย่าเอ่ยถึงชีวิตขุนนางพวกนี้ให้กระดากปากเลย คนของข้าล้อมงานเลี้ยงไว้หมดแล้ว” เมื่อดูจากจำนวนทหารที่ล้อมงานเลี้ยงไว้นับพัน จังจิ้นเล่อเกลี้ยกล่อมไว้ได้กว่าสองร้อยนาย บัดนี้จำนวนคนที่จงรักภักดีแม้จะด้อยกว่าของคนฝูจินหรงอยู่มากพอสมควร ทว่าฝีมือกลับเหนือกว่าอย่างชัดเจน องครักษ์เงากลุ่มเดียวฆ่าฟันมือปราบของฝูจินหรงร่วงลงพื้นราวใบไม้ร่วง “ใต้เท้าฝูท่านดูคนของราชครูหมิงสิ ล้วนเป็นยอดฝีมือที่น่ากลัวทั้งนั้น” นักฆ่าสำนักมืออสูรบัดนี้ประมือกับคนชุดดำของราชครูหมิงกลับล้มตายด้วยการใช้เคล็ดลับในวิชากระบี่กระชากวิญญาณของสำนักตนออกมาต่อสู้อย่างสูสี กลุ่มคนชุดเทามีบาดเจ็บบางเล็กน้อยแต่กลับยังไม่มีผู้ใดล้มตาย แม้จำนวนจะน้อยกว่ามากแต่กลับพลิกสถานการณ์ ทั้งองครักษ์ฮ่องเต้โจวเฟิงที่เหลือและกลุ่มของกุนซือหงที่ตามมาสมทบบัดนี้กลายเป็นกลุ่มใหญ่ที่ยืนประจัญหน้ากับฝูจินหรง “ใต้เท้าฝู เจ้าคงเห็นแล้วว่าพวกเรามิไ
더 보기

บทที่ 217 ล้อมจนหลังชนฝา

ฮองไทเฮายกมือขึ้นกุมบาดแผลที่ท้องด้านซ้ายไว้แน่น “ไม่เป็นไร รีบฆ่ามันเร็ว!” พระนางตะโกนขึ้น ทหารรายรอบยืนละล้าละลังแต่กลับชี้ปลายกระบี่เข้าหาสองแม่ลูก ฝูจินหรงที่ถูกประคองไปนั่งพิงอยู่เสาใหญ่ในท้องพระโรงจึงออกแรงสั่ง “ฆ่าโจวอ๋องกับฮองไทเฮาเดี๋ยวนี้!” ทหารที่ยืนล้อมเมื่อครู่พุ่งเข้าไปหาคนทั้งสองในทันที ฮ่องเต้ที่ยืนอยู่บนเวทีมองไปเห็นพระอนุชากำลังถูกรุมทำร้ายก็รีบร้องขึ้น “จงหลวนชุนช่วยโจวอ๋องด้วย!” องครักษ์จงเห็นอาการตกพระทัยของฮ่องเต้ก็มองตามไป “พ่ะย่ะค่ะ!” จงหลวนชุนทะยานนำหน้าองครักษ์รักษาพระองค์ในสังกัดของตนตรงไปยังโจวอ๋องที่กวัดแกว่งกระบี่ไปรอบๆ ร่างของฮองไทเฮาที่นอนกุมบาดแผลถูกแทงอยู่บนพื้น “กระหม่อมมาช่วยแล้วพ่ะย่ะค่ะ!” จงหลวนชุนมองเห็นสภาพของโจวอ๋องที่เริ่มจะเลือดออกตามบาดแผลจำนวนมาก รีบตรงเข้าไปพยุงขณะที่องครักษ์คนอื่นๆ เข้าป้องกันคมกระบี่จากทหารของฝูจินหรง “ไปรวมกับฮ่องเต้เถอะพ่ะย่ะค่ะ” “เสด็จแม่ของข้าเล่า ” โจวอ๋องก้มลงมองร่างพระมารดาที่เลือดไหลออกจากช่วงท้องค่อนข้างมาก สองมือข
더 보기

บทที่ 218 แม่ทัพถงปกปิด

หงอี้เทียนที่ยืนในตำแหน่งบัญชาการของค่ายกลเก้าดวงดาวมองเห็นกลุ่มทหารจำนวนมากที่มุ่งตรงมาก็ตกใจ “มีทหารมาสมทบข้างหน้าโน่น! พวกท่านดูสิ!” เสียงร้องของเขาทำให้ทุกคนรีบมองไปด้านหน้าท้องพระโรงเป็นจุดเดียวกัน เหล่าขุนนางเมื่อเห็นทหารมาสมทบอีกก็พลันอกสั่นขวัญแขวนมิรู้ว่าคนกลุ่มนั้นเป็นพวกของผู้ใดกันแน่ “เป็นพวกของใครกัน” ฮ่องเต้โจวเฟิงรีบเดินไปข้างหน้าเพื่อจะได้มองให้ถนัดจินวั่งซู ท่านอาเจียงและหัวหน้าสวีช่วยนำทหารป้องกันอยู่ด้านข้าง มิให้พวกกบฏบุกเข้ามาใกล้ ทุกคนล้วนเหนื่อยอ่อนจากการต่อสู้มาร่วมสองชั่วยาม “ฝ่าบาท แม่ทัพถงมาช่วยแล้วพ่ะย่ะค่ะ!” หัวหน้าองครักษ์จังจิ้นเล่อมองเห็นแม่ทัพในชุดเกราะที่นำหน้ามาก็ใจชื้นขึ้น “ฆ่ากบฏให้หมด! เข้าไปช่วยฮ่องเต้ให้ได้” ถงเหยียนแม่ทัพใหญ่ภาคกลางชูกระบี่ขึ้นสูง ตะโกนบอกให้ทหารทั้งหมดที่ตามหลังตนมาบุกตะลุยเข้าไปในท้องพระโรง ฝูหยางเห็นทหารจำนวนมากบุกเข้ามาก็ตกใจ “ใต้เท้าฝู ถงเหยียนบุกมาขอรับ!” ใต้เท้าฝูผงกศีรษะขึ้นมองเมื่อได้ยินว่าทหารจากกองทัพภาคกลางบุกเข้ามาช่วยฮ่องเต้ก็หน้าซีด “ถงเหยี
더 보기

บทที่ 219 บุตรฝาแฝดของราชครู

หมอหลวงถูกนำตัวไปตรวจอาการของกุนซือหงที่เรือนรับรอง เมื่อจับชีพจรแล้วหมอหลวงถึงกับตกใจ ใบหน้าและร่างนอนที่อยู่ตรงหน้าที่ทุกคนเข้าใจว่าเป็นบุรุษมาโดยตลอดที่แท้ก็เป็นสตรี ซ้ำกำลังตั้งครรภ์ “ท่านราชครู นางเพียงแค่จิตใจวิตกกังวลมากไปหน่อยจึงทำให้เกิดการปวดท้องขอรับ” “ไม่อันตรายใช่ไหม” “ไม่ขอรับ พักสักหน่อยทำใจให้สบายและผ่อนคลายเดี๋ยวก็ดีขึ้น ข้าจะให้ยาไว้ต้ม ดื่มแล้วพักสักวันสองวันก็ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ขอเพียงอย่าให้นางออกแรงมากๆ อีกก็พอแล้ว” หมิงเฟยหลงพยักหน้ารับ เขาระบายลมหายใจอย่างโล่งอก เมื่อนางบ่นว่าปวดท้องสิ่งที่เขากังวลคือนางจะเป็นอันตรายและยังลูกในท้องอีก “ว่าแต่ท่านราชครูรู้ใช่หรือไม่ว่าข้างในมีเด็กอยู่หลายคน” “หือ เจ้าว่าอันใดนะ” “ชีพจนเด็กปรากฏสามคนด้วย” “ไอหยา!” ราชครูหมิงยิ้มกว้างหันมามองหงซือซือด้วยสีหน้ายินดีสุดขีด “ข้า ข้ามีลูกทีเดียวสองคนเลยหรือ ซือซือเจ้าได้ยินหรือไม่ ข้ามีลูกแฝดสามแล้ว” หงซือซือยิ้มตอบ “พี่สาม ท่านอย่าเขย่าข้าแรงนัก” “อ้อ! ข้าขอโทษ ข้ามัวแต่ดีใจ” ราชครูหมิ
더 보기
이전
1
...
202122232425
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status