All Chapters of สายลับจับอ๋องใหญ่: Chapter 101 - Chapter 110

168 Chapters

บทที่ 101 ข่าวลือที่ไม่บังเอิญ

....การสร้างข่าวลือที่ดีต้องไม่จงใจ.... ในแคว้นจินรู้กันดีว่าหากบุรุษใดปักใจในบุรุษด้วยกันแล้วยากยิ่งที่ชายตามองสตรีได้อีก เรื่องซุบซิบในห้องหอเกี่ยวกับความรักลับๆ ของเหล่าคุณชายกับคุณชาย หรือคุณชายกับบัณฑิต หรือแม้แต่คุณชายกับบุรุษอุ่นเตียงนั้น ล้วนเป็นเรื่องที่ปิดกันแล้วรู้ทั่วหน้าในแคว้นจิน คุณหนูสกุลใดเผลอตบแต่งให้กับคุณชายเหล่านั้นล้วนต้องน้ำตาเช็ดหัวเข่าเพราะยากนักที่จะเปลี่ยนใจสามีให้กลับมาพิศวาสในตนเองได้ บางคนจึงทำได้ดีที่สุดเพียงตั้งครรภ์คลอดบุตรสักคน จากนั้นก็ก้มหน้าทำตัวเป็นภรรยาจอมปลอมที่ดี แต่ที่ทนไม่ไหวหย่าขาดไปก็มีหลายคู่ ซึ่งพวกนางล้วนได้เปิดเผยความลับบนเตียงของสามีในที่สุดดังนั้นเรื่องซุบซิบเกี่ยวกับบุรุษที่นิยมตัดแขนเสื้อจึงเป็นเรื่องที่แต่ละตระกูลซึ่งมีบุตรสาวให้ความสนใจอย่างมาก “ไปกันเถอะ ไปเข้านอนกัน!” ท่านอ๋องใหญ่ทรงอมยิ้มเมื่อนำหลานชายทั้งสองขึ้นเตียงนอนและเล่านิทานจนหลับไป‘เจ้าตัวก่อกวน ข้าอุตส่าห์คิดว่ามีโอกาสดีแล้วเชียว’ ทั้งคิดทั้งเคืองทั้งรู้สึกเอ็นดูเจ้าก้อนแป้งน้อยทั้งสองที่นอนหลับแก้มยุ้ยอยู่ใกล้จนต้องแอบย
Read more

บทที่ 102 ขอภรรยา

เจ้าเมืองเป่าจูเหลียงฮุ่ยฟู่กับไป๋ฮูหยินทำหน้าราวกับถูกผีหลอกเมื่อท่านอ๋องใหญ่ทรงเสด็จมาถึงจวนโดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าร่างสูงใหญ่ที่ลงจากรถม้านั้นยังคงสวมหน้ากากครึ่งใบอยู่ บุรุษร่างแน่งน้อยที่ตามหลังพระองค์ลงมาจากรถม้าเป็นคุณชายน้อยประจำจวนเจ้าเมืองของตนที่หายหน้าไปเมืองหลวงพร้อมกับพี่ชายที่เป็นตุลาการคนล่าสุดเหลียงฮุ่ยฟู่ถึงกับเหงื่อแตกเมื่อเห็นว่าท่านอ๋องใหญ่ทรงกลับไปยื่นพระหัตถ์รับเหลียงเจินซินลงจากรถม้า ใบหน้าของบุตรชายคนเล็กดูเลิ่กลั่กเพราะรู้ว่าบิดามารดาเห็นว่าตนเองสนิทสนมกับองค์รัชทายาทเช่นนี้คงจะเริ่มเสียวที่ลำคอกันบ้างแล้ว! “คารวะท่านอ๋อง เหตุใดจะทรงเสด็จจึงมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าเล่าพ่ะย่ะค่ะ หม่อมฉันจะได้เตรียมการรับเสด็จให้สมพระเกียรติ” “อย่ามากความเลยเจ้าเมืองเหลียงที่ข้าเร่งเดินทางมาจากเมืองหลวงก็เพราะมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับท่าน” เมื่อท่านอ๋องทรงตรัสอย่างเป็นทางการด้วยใบหน้านิ่งเฉยเช่นนั้น ทำเอาเจ้าเมืองเป่าจูขาสั่นพั่บๆ ดีที่ไป๋ฮูหยินขอตัวเข้าไปกะเกณฑ์บ่าวและสาวใช้เตรียมขนมและเครื่องดื่มมาถวายท่านอ๋องจึงมิได้เผชิญเหตุการณ์น่าหวาดผวา
Read more

บทที่ 103 ท่านอ๋องอยากเข้าหอ

“ซินเอ๋อร์ บอกพ่อมาตามตรง เจ้ามีใจให้ท่านอ๋องหรือไม่” เหลียงเจินซินอึกอักเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าที่แดงซ่านขึ้นสบตากับบิดามารดา “เจ้าค่ะ” “เจ้าก็ได้ยินแล้วว่าท่านอ๋องเอ่ยเรื่องการอภิเษกสมรสว่าอย่างไร เจ้ายินดีหรือไม่ หากต้องเป็นพระชายารองของท่านอ๋อง” ซินเอ๋อร์ลังเลอยู่ชั่วครู่ “ท่านอ๋องได้ให้คำมั่นกับข้าว่าจะไม่ยอมแต่งพระชายาเอกเด็ดขาดเจ้าค่ะ ข้าเองก็เชื่อในคำสัตย์ของท่านอ๋อง” “คำสัญญาของท่านอ๋องใหญ่ย่อมเชื่อถือได้ พ่อเองไม่อยากจะให้เจ้าไปเป็นอนุภรรยาของผู้ใด แต่หากเจ้าและท่านอ๋องมีใจให้แก่กันและท่านอ๋องได้รับรองกับข้าว่าจะดูแลเจ้าอย่างดี...เช่นนั้นข้าก็วางใจ” “ท่านพี่จะดีหรือเจ้าคะ” ไป๋ฮูหยินรู้สึกหวาดหวั่นการเกี่ยวพันกับคนชั้นสูงมิใช่จะเป็นเรื่องดีเสมอไป บางครั้งก็นำภัยมาสู่ครอบครัวของตนเสียมากกว่า “ซินเอ๋อร์ ฐานะของเรากับท่านอ๋องใหญ่แตกต่างกันนัก ข้าเกรงว่าเจ้าจะลำบาก ในวังหลวงนั้นเรามิได้รู้จักมักจี่กับผู้ใด หากปล่อยเจ้าไปแล้ววันนี้ท่านอ๋องยังรักยังเมตตาเจ้าก็จะอยู่ได้อย่างสุขสบาย แต่หากวันใดท่านอ๋องหมดรักหมดเมตตาเจ้าเ
Read more

บทที่ 105 คดีอีแปะปลอม

“เจ้าแน่ใจหรือ ” นักสืบสาวหันไปล้างมือในอ่างทองเหลืองแล้วซับด้วยผ้าที่หมิ่นซูปี้วางไว้ข้างๆ “ข้าว่าใช่แน่! ดูเหมือนคดีของหยวนหรู่ซือผู้นี้น่าจะเกี่ยวพันกับการตายของคุณชายเหมาถูเป็นแน่” เหลียงเจินซินตื่นเต้นขึ้นมาในทันที นางรีบยกน้ำชาที่หมิ่นซูปี้รินให้ดื่มอย่างรวดเร็ว “อีกจอก” เมื่ออิ่มแล้วนางก็ตบท้องเบาๆ สองสามที “เห็นท่าเราจะมิได้แค่หนึ่งพันตำลึงเสียแล้วล่ะเสี่ยวเหวิน” สองพี่น้องรีบร้อนออกไปหาหัวหน้ามือปราบไป๋บิดาของไป๋ฉิงเหวิน ที่ออกไปตรวจตราเรือเล็กที่จอดทิ้งไว้ท่าของเรือนหลังหนึ่งมีมือปราบพบว่าในเรือนั้นมีหีบใส่เหรียญอีแปะปลอมจำนวนมากอยู่ “ท่านน้า ของกลางเยอะเช่นนี้มีเจ้าของหรือไม่ ” ไป๋มู่หลิวผินหน้ามามองบุตรชายและหลานสาวที่ยืนทำหน้าอยากรู้อยากเห็นอยู่ใกล้ๆ “กำลังให้คนไปสอบสวน ดูท่าพวกเจ้าจะอยากช่วยงานนี้สินะ” เหลียงเจินซินพยักหน้าถี่ๆ “คดีใหญ่ ซ้ำยังเกี่ยวพันกับคดีฆาตกรรม พวกเราสองคนย่อมสนใจอยู่แล้ว” หัวหน้ามือปราบไป๋ดึงแขนคนทั้งสองไปหลบห่างคนอื่นก่อนจะสอบถามเรื่องคดีฆาตกรรมคุณชายเหมาถูแห่งเมืองหลวง
Read more

บทที่ 106 ท่านอ๋องทรงงานหนัก

องค์ชายจินเสวี่ยหลงปรึกษากับรองแม่ทัพเล่อชิงหยวนและกานเฟิงหลินแทบจะพลิกค่ายทหารตามหาผู้ที่เป็นสายของเจ้ากรมกลาโหมลู่ปู้โถว นับตั้งแต่ออกจากคฤหาสน์เหวินเต๋อจนพลบค่ำพระองค์กับรองแม่ทัพทั้งสองทำการสอบสวนทหารตั้งแต่ระดับสูงจนถึงระดับกลางนับร้อยนาย จึงพบหนอนบ่อนไส้ “ลากมันไปคุกใต้ดิน....” ท่านอ๋องใหญ่ที่ยังคงสวมหน้ากากครึ่งใบพระเนตรแข็งกร้าวดุดัน สาย พระเนตรเช่นนี้รองแม่ทัพทั้งสองรู้ดีว่าสายลับที่ถูกจับกุมไปขึงพืดไว้ที่คุกใต้ดินคงจะต้องมีสภาพอยู่มิสู้ตายเสียแล้ว หลังจากทรงเสวยพระยาหารแล้วท่านอ๋องใหญ่ก็ลงไปสอบสวนสายลับทั้งสองด้วยพระองค์เอง รองแม่ทัพเล่อเป็นผู้พบความผิดปกติของนายกองในสังกัดของตนผู้หนึ่งจากนายทหารคนสนิท ที่เขามารายงานว่านายกองเซี่ยผู้นั้นระยะหลังดูใช้จ่ายเงินทองมากกว่าปกติ ครั้นสืบเค้นเข้าก็พบว่าในห้องพักของคนผู้นี้มีอีแปะปลอมหลงเหลืออยู่หนึ่งพวง ควับ! ควับ! ควับ! เสียงแส้ยาวฟาดไปบนตัวของนายกองเซี่ยครั้งแล้วครั้งเล่า เขาได้แต่ร้องโอดโอยจนเสียงแหบแห้ง เลือดไหลซึมออกมาตามแนวเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งจนเปรอะเปื้อนไปทั่วกาย
Read more

บทที่ 107 เบาะแสนักฆ่า

ดวงตาของเหลียงเจินซินเป็นประกาย นางรีบหันไปบอกพ่อบ้านเมี่ยวให้เตรียมอาหารเพื่อถวายท่านอ๋องและเผื่อแผ่นายทหารชั้นผู้ใหญ่ จากนั้นหันไปหา หมิ่นซูปี้ให้ช่วยเตรียมน้ำให้นางล้างหน้าล้างตาก่อนจะเข้าค่ายทหาร รถม้าของคฤหาสน์เหวินเต๋อมาถึงค่ายทหารก็เข้าไปข้างในโดยผ่านการตรวจอย่างละเอียด บรรดาคนใกล้ชิดของรองแม่ทัพเล่อและรองแม่ทัพกานต่างรู้ว่าคุณชายน้อยเหลียงกับมือปราบไป๋ยามนี้มาทำงานรับใช้ท่านอ๋องใหญ่จึงอำนวยความสะดวกในการเข้าไปในค่ายเป็นอย่างดี “ข้านำอาหารมาส่งท่านอ๋องใหญ่และนายทหารทั้งหลาย” เหลียงเจินซินให้ ทหารช่วยหิ้วปิ่นโตไม้หลายเถาในรถม้าออกไป องครักษ์ซ่งและองครักษ์หร่วนทำการตรวจสอบพิษแล้วนำไปให้จัดเตรียมโต๊ะเสวย ท่านอ๋องใหญ่ตรวจเรือต่อจนมืดค่ำจึงเพิ่งได้ออกมาจากอู่ต่อเรือ การทดสอบยิงปืนใหญ่ยังไม่เสร็จสิ้น ดังนั้นท่านอ๋องจึงต้องอยู่ค้างคืนที่ค่ายทหารต่อ เหลียงเจินซินได้ยินรองแม่ทัพเล่อกล่าวเช่นนั้นก็ใบหน้าหมองลง “ท่านอ๋องยังต้องทรงประทับที่นี่อีกคืนหรือขอรับ ” “คงต้องเป็นเช่นนั้น” สองพี่น้องนักสืบไปนั่งรออยู่ห้องรับรองสักครู่ท
Read more

บทที่ 108 ใต้เท้าลู่กรมกลาโหม

ท่านเจ้าเมืองเป่าจูฟังบุตรสาวคนเล็กที่ไล่เรียงคดีฆาตกรรมดังในเมืองหลวงเชื่อมโยงกับคดีฆาตกรรมพ่อค้าชาวเหลียนหยวนหรู่ซือที่ทำให้เจ้าเมืองเป่าจูกับหัวหน้ามือปราบไป๋มู่หลิวที่เป็นน้องชายของภรรยาปวดเศียรเวียนเกล้าอยู่นับเดือนก็ยังปิดคดีไม่ได้ “เจ้ากับเสี่ยวเหวินคิดว่าคดีทั้งสองเกี่ยวโยงกันหรือ ” “ท่านพ่อ หยวนหรู่ซือเป็นคนถวายฏีกาแด่ฮ่องเต้เพื่อให้ตรวจสอบอีแปะปลอม เมื่อพ่อค้าแซ่หยวนผู้นั้นถูกฆ่า เรื่องนี้ย่อมเกี่ยวข้องกับเหมาจือหยวนพ่อค้าเมืองหลวงที่ขนเอาอีแปะปลอมจำนวนมากเข้ามาขายและซื้อของในเมืองเป่าจู ไม่แน่ว่าเหมาจือหยวนผู้นี้อาจจะเป็นญาติกับคุณชายเหมาถูที่ถูกฆ่าตายในโรงเตี๊ยมบนถนนสุขสันต์ในเมืองหลวง สภาพศพจากที่ข้ากับเสี่ยวเหวินตรวจสอบแล้วการตายของคุณชายเหมาถูกับพ่อค้าหยวนหรู่ซือบาดแผลลักษณะเดียวกันและไม่พบอาวุธในที่เกิดเหตุ คาดว่าฆาตกรอาจจะเป็นคนเดียวกัน” “หากตระกูลเหมาเกี่ยวข้องกับคดีเงินอีแปะปลอมจริง เห็นทีเรื่องนี้จะเป็นเรื่องใหญ่ที่น่าจะกระทำโดยขุนนางที่มีตำแหน่งไม่ธรรมดา” หัวหน้ามือปราบไป๋มู่หลิวจิบชานั่งพยักหน้าไปทางบุตรชายและหลานสาว
Read more

บทที่ 109 องค์กรสายลับ

ไป๋ฉิงเหวินคิดได้ถูกต้อง ในเมืองหลวงยามนี้มีผู้ร้องเรียนทางการถึงเรื่องเงินปลอมที่ถูกนำมาซื้อขายจำนวนมากแต่ยังไม่อาจจะจับผู้เป็นต้นตอได้ ตุลาการเหลียงเป็นผู้รับชอบคดีนี้โดยตรงได้แต่นั่งกุมขมับ แม้จะส่งมือปราบประจำตัวออกไปสืบแต่พอจะจับกุมผู้ต้องสงสัยที่เป็นต้นตอได้กลับกลายเป็นคดีฆาตกรรมแทน เหลียงเจาหลินจึงส่งจดหมายให้คนนำมาหารือกับบิดา เจ้าเมืองเหลียงฮุ่ยฟู่กับหัวหน้ามือปราบไป๋ที่ตามสืบคดีนี้อยู่แต่เดิมจึงได้นำเรื่องนี้มาบอกกับสองพี่น้องนักสืบได้ “พวกเราจากมาไม่กี่วันพี่เจาหลินก็ได้รับคดีชวนปวดหัวเช่นนี้แล้วหรือ ” “ซินเอ๋อร์ ดูท่าเจ้าจะคึกคักอยากกลับไปสืบคดีช่วยพี่เจาหลินที่เมืองหลวงซะแล้วสิ!” ไป๋ฉิงเหวินหันมามองอย่างรู้ทัน “แน่สิ! คดีที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้เจ้าว่าไม่น่าสนใจหรือไร” “น่าสนใจ...แต่ข้าว่าก็ดูท่าจะอันตรายมากด้วย มีทั้งชาวบ้าน พ่อค้า คนของทางการ นักฆ่าและขุนนางใหญ่” “ท่านพ่อคิดจะทำสิ่งใดหรือเจ้าคะ ” “อยากให้เจ้ากับเสี่ยวเหวินกลับเมืองหลวงไปช่วยเจาหลินสืบเสาะเรื่องอีแปะปลอม ข้าจะบอกวิธีให้เจ้าติด
Read more

บทที่ 110 ห้ามร่วมห้อง

องค์ชายจินเสวี่ยหลงเร่งให้เสมียนกองทัพทั้งสามคนเขียนรายละเอียดการตรวจสอบปืนใหญ่อยู่ครึ่งค่อนวันก็เรียบร้อยจึงทรงเขียนฎีฏาขึ้นถวายฮ่องเต้เตรียมเอาไว้ การเดินทางที่มีเป้าหมายหลักเป็นการมาสู่ขอภรรยากลายเป็นการตรวจสอบงานในกองทัพอย่างเข้มข้น ใต้เท้าลู่นับว่าเหิมเกริมยิ่งกล้าปล่อยให้คนของตนสร้างปืนใหญ่ที่มีขนาดผิดเพี้ยนจากต้นแบบขนาดนี้เห็นทีคงจะมั่นใจในอิทธิพลที่ตนเองสร้างไว้ในราชสำนัก แค่คิดท่านอ๋องใหญ่ก็ร้อนใจอยากกลับไปกราบทูลเสด็จพ่อกับเสด็จแม่ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นนอกวังในยามนี้ “จิงเทียนเจ้าไปเตรียมตัว เราจะเดินทางกลับเมืองหลวงกันพรุ่งนี้ชักช้าจะเสียการใหญ่” เหลียงเจินซินกับไป๋ฉิงเหวินเมื่อได้ยินว่าสั่งอ๋องสั่งให้เตรียมเดินทางก็คึกคักยิ่งกว่าผู้ใด สองพี่น้องรีบเก็บข้าวของขึ้นรถม้าอย่างกระตือรือร้น อยากจะไปติดตามข่าวสารจากคนของเจ้าเมืองเป่าจู เครือข่ายที่ถูกซุกซ่อนไว้นับยี่สิบปี! “ข้าดูว่าเจ้าดูมีความสุขยิ่งนัก มีเรื่องอันใดที่เมืองหลวงหรือ ” “หม่อมฉันได้ยินว่าพี่เจาหลินรับผิดชอบคดีอีแปะปลอมจึงอยากจะกลับไปช่วยพี่ชายสืบเพคะ” “คดีของพ
Read more

บทที่ 111 ความดื้นรั้นของลู่เย่

จู้หย่งปังรู้สึกตื่นเต้นเมื่อมีข่าวลือออกมาหนาหูว่าท่านอ๋องใหญ่เป็นผู้มีใบหน้าคมคายงดงามยิ่ง ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ในวันที่หน้ากากของท่านอ๋องแตกมีจำนวนมาก พวกเขาล้วนยืนยันตรงกันจู้หย่งปังกับซ่งเหรินจีไม่รอช้ารีบออกจดหมายข่าวออกมายืนยันเรื่องนี้โดยมีความคิดเห็นของผู้ที่เห็นเหตุการณ์หลายคนมาประกอบทำให้จดหมายข่าวกว่าห้าร้อยฉบับขายหมดในเวลาอันรวดเร็วจู้หย่งปังตื่นเต้นกับรายได้ ครั้งนี้จนต้องให้ซ่งเหรินจีออกไปแจ้งสายสืบทั้งหลายว่าให้หาข่าวเกี่ยวกับ ท่านอ๋องใหญ่มาเพิ่ม ไม่นานนักพลันมีคนผู้หนึ่งมาส่งข่าวที่ชวนตื่นตระหนก บุรุษที่ควบคุมดูแลสำนักข่าวเปี่ยนฝูทั้งสองหันหน้าไปสบตากัน “นี่คงมิใช่เรื่องโกหกดอกนะ ” “ให้เจ้าเขียนก็จงเขียนไปเถอะ...” คนผู้นั้นกล่าวสั้นๆ พร้อมทั้งวางถุงเงินสิบตำลึงทิ้งไว้ให้ นับว่าเป็นข่าวที่ได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง มีทั้งค่าเขียนข่าวและยังจะทำให้จดหมายข่าวฉบับต่อไปขายดีเป็นเทน้ำเทท่า จดหมายฉบับต่อมาถูกปั่นต้นฉบับและออกภายในเช้าวันรุ่งขึ้น นับเป็นข่าวที่สั่นสะเทือนเมืองหลวงและราชสำนัก ....ท่านอ๋องใหญ่มีคนรักเป็นบุรุษ!...
Read more
PREV
1
...
910111213
...
17
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status