จินวั่งซูที่ควบม้าตามหลังมือปราบขบวนใหญ่มาติดๆ มิได้นึกเป็นห่วงท่านหญิงจีมากเท่าใดนัก “ขอเพียงนางได้สติขึ้นมา ข้ายังไม่แน่ใจเลยว่าผู้ใดจะกลายเป็นผู้เคราะห์ร้ายกันแน่” เฟิ่งหู่หันไปมองหน้าคุณชายใหญ่ “นางโดนรมยานะขอรับคุณชาย” “อืม...เราต้องเร่งไปช่วยให้นางตื่น ว่าแต่จะไปยังไงจึงจะไปทันนางเล่า?” “คุณชายข้ามีแผนที่ทางลัด” “เจ้าได้แผนที่นี้มาได้อย่างไร?” เฟิ่งหู่เล่าถึงตอนที่พวกเขาเข้าไปในเรือนรักษา ยามนั้นบนโต๊ะใกล้เตียงมี แผนที่นี้วางอยู่ “ข้าจึงฉวยมาเก็บเอาไว้” “เจ้าขโมยของผู้อื่น เหตุใดจึงฟังดูดีเช่นนั้นไปได้?” จินวั่งซูส่ายหน้าเล็กน้อย เห็นทีเจ้าองครักษ์ผู้นี้คงจะซึมซับความสามารถดีๆ จากเขาไปไม่น้อย คุณชายจินกางแผนที่ไล่นิ้วปราดไปตามแนวภูเขา “เราต้องไปให้เร็วกว่าขบวนมือปราบ” “คุณชายท่านไม่รอบอกใต้เท้าฟ่านก่อนหรือขอรับ” “ไม่ทันแล้ว! ช้าไม่ได้แม้แต่นิดเดียว” จินวั่งซูควบม้าถือคบเพลิงนำหน้าเฟิ่งหู่ไปตามเส้นทางเล็กๆ คดเคี้ยว ไม่ถึงครึ่งเค่อพวกเขาทั้งสองก็มอ
اقرأ المزيد
