ฮ่องเต้หมิงนิ่งไปครู่หนึ่ง เขามิได้สนใจตระกูลจีเลยนับตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ “ท่านชายจีอย่างนั้นหรือ?” “ใช่ พะยะค่ะ เสด็จพี่ ท่านอย่าลืมว่าพวกเขาถือตรามังกรคู่ไว้” “เจ้าคงไม่ลืมคำทำนายที่ร่ำลือกันของท่านผู้เฒ่าฝู่กั๋วกงผู้นั้นดอกกระมัง?” “พะยะค่ะ แต่หม่อมฉันคิดว่าเสด็จพี่ดูแลบ้านเมืองได้เรียบร้อยเป็นแน่ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาใด?” ชินอ๋องสบตาพี่ชาย “เราเพิ่งผ่านกบฏฮองเฮามาไม่นาน หลายฝ่ายสงบนิ่งอยู่ ท่านเองก็จัดระเบียบเหล่าขุนนางแล้ว หากมีสิ่งใดซุกซ่อนอยู่เราจะค่อยๆ ค้นหามัน” หมิงเฟยหลงพยักหน้า “ข้ามีเจ้าช่วยจัดการปัญหาพวกนี้ก็จริง แต่เรื่องของตระกูลจีอย่างไรก็ประมาทไม่ได้ พวกเขาถือตรามังกรคู่ที่รู้กันว่ามีสิทธิ์ในการครองราชย์หากตระกูลหมิงไม่สามารถดูแลบ้านเมืองได้” “ยามนี้ท่านชายจีก็ไปเป็นครูฝึกในค่ายของหม่อมฉันแล้ว หากเสด็จพี่คิดจะส่งคนเข้าไปสืบความในวังจี คงจะลงมือที่เขาได้ยาก” “มิได้! ข้าเคยได้ยินเสด็จพ่อกล่าวอยู่ครั้งหนึ่งว่าบุตรสาวตระกูลจีเท่านั้นจึงจะเป็นผู้มีสิทธิ์รักษาสิ่งของสำคัญของตระกูล”
اقرأ المزيد
