All Chapters of เมียเด็กของนายมาเฟีย NC25+: Chapter 11 - Chapter 20

EP.10 กวนประสาทเนื้อหาต่อจากเดิม ตอนนี้เด็กสาวนั้นกำลังนั่งสงบสติอารมณ์ของตัวเองอยู่เพื่อคิดหาวิธีที่จะทำให้คิรันลบรูปของเธอออกจากโทรศัพท์ของเขา แต่แล้วจู่ๆอีกหนึ่งความคิดก็ได้โลดแล่นเข้ามาในสมองของเธอ“ลืมถามว่าปกป้องกันไหม ไอ้คิวบ้า!”“ยาคุม! งั้นฉันต้องกินยาคุมดักก่อนตอนนี้!” เมื่อเด็กสาวไม่รู้ว่าเหตุการณ์เมื่อคืนนี้คิริวได้ป้องกันไหมเธอจึงคิดที่จะป้องกันด้วยตัวเองก่อน โดยที่เธอจะเป็นคนออกไปซื้อยาคุมฉุกเฉินด้วยตัวเอง“ไปไหนลูกน้องบี”“เอ่อ.. ไปซื้อของค่ะป้าชาร์ หนูของยืมรถได้ไหมคะ”“ให้คนขับรถไปให้สิลูก หนูจะได้ไม่ต้องขับเอง”“ไม่เป็นไรค่ะป้าชาร์ งั้นเดี๋ยวหนูเรียกแก๊ปมารับก็ได้ค่ะ”“ขี้น้อยใจเหมือนพี่ริวไปได้เด็กคนนี้” เมื่อเด็กสาวได้ยินชื่อของคิริวก็ทำให้เธอนั้นต้องชะงักไปทันที“หนูขอขับไปเองนะคะป้าชาร์~”“มีอะไรกันครับ” “อ่าวตารัน กลับมาไวจัง”“ลืมของครับ มีอะไร?” คิรันตอบคำถามของมารดาก่อนจะหันมาถามเด็กสาวที่กำลังทำสีหน้าเคร่งเครียดอยู่“พอดีหนูจะยืมรถป้าชาร์ขับไปซื้อของค่ะ”“ขับเอง?”“ค่ะ”“ไปที่ไหน?”“เอ่อ..~”“เดี๋ยวไปกับฉัน”“…”“ไปกับพี่รันเถอะลูก ป้าจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง

EP.8 โชคร้ายของบีน่าPrat คิรันหลังจากที่คิริวเข้ามาในห้องนอนของตัวเองแล้วเขาจึงเดินไปหยิบขวดไวน์และแก้วเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที มาเฟียหนุ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกทีละชิ้นก่อนจะลงไปนอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำโดยที่ด้านซ้ายมือของเขานั้นมีทั้งแก้วไวน์และโทรศัพท์วางอยู่ และในขณะเดียวกันโทรศัพท์ก็ได้สั่นขึ้นฉุดให้เขาต้องมองไปที่หน้าจอเพื่อดูชื่อเจ้าของปลายสายที่โทรเข้ามามีสายเรียกเข้าจาก น้ำริน“ริวคะ”“อืม”“เมื่อคืนหายไปไหนคะ ไปไหนไม่บอกรินเลย แถมโทรไปก็ไม่รับด้วย”“มีธุระ”“งั้นคืนนี้รินรอคุณที่คอนโดนะคะ”“อืม 3 ทุ่มไป”“ค่ะ เดี๋ยวรินสั่งอาหารที่ริวชอบไว้ให้นะ” “…” คิริวไม่ได้ตอบอะไรปลายสายกลับไปทำให้หญิงสาวในสายต้องขอตัววางสายไปเอง เขาจึงวางโทรศัทพ์ไว้ที่เดิมก่อนจะหลับตาลงอีกครั้งเวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงหลังจากที่มาเฟียหนุ่มได้ผ่อนคลายร่างกายของตัวเองจนพอใจแล้ว เขาจึงลุกขึ้นไปชำระล้างฟองออกและไปแต่งตัวเพื่อเตรียมออกไปข้างนอกอีกครั้งทันทีติ๊ง! ในขณะที่เขากำลังสวมใส่เสื้อผ้าอยู่นั้นจู่ๆเสียงแจ้งเตือนไลน์ของเขาก็ได้ดังขึ้น พร้อมกับปรากฏชื่อของใครบางคนที่เขานั้นไม่ชอบขี้หน้ามากที่สุดเด็

EP.9 ห้องเก็บเสียง NC เนื้อหาต่อจากเดิม “กรี๊ดดด อื้ออๆ” ทันทีที่เด็กสาวส่งเสียงกรี๊ดออกมาคิริวจึงปิดปากของเธออีกครั้งด้วยการใช้ริมฝีปากหนาของตัวเองประกบจูบลงไปที่ริมฝีปากของเธอ เธอจึงใช้กำปั้นของตัวเองทุบไปที่หน้าอกของคิริวพร้อมกับพยายามดันเขาออก “ปากดีนัก จะกลัวอะไร!”“อะ..ไอ้บ้า! ไอ้โรคจะ.. อื้อ!” ไม่ทันที่เด็กสาวจะได้ด่าจบคิริวนั้นก็ประกบจูบลงที่ปากของเธออีกครั้ง“หึ ฉันกำลังหาที่ลงอยู่พอดี ช่วยฉันอีกสักทีจะเป็นอะไรไป!”“ไม่นะ! ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ!” เด็กสาวส่งเสียงร้องขึ้นทันทีที่เธอนั้นถูกคิริวอุ้มพาดบ่าและกำลังตรงไปที่เตียงนอนของเขา ตุบ!“โอ๊ย! ไอ้ริวบ้า!” ด้วยความจุกจากการถูกโยนลงบนที่นอนทำให้เด็กสาวต้องเอ่ยด่าชายหนุ่มตรงหน้าออกมาด้วยความเจ็บอย่างลืมตัว “ฉันเพื่อนเล่นเธอหรือไง!”“ก็พี่ทำหนูเจ็บก่อน!”“เธอจะได้เจ็บกว่านี้อีก!” “ไม่นะ! ไม่ๆๆ ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ!” เด็กสาวส่งเสียงขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอถูกคิริวใช้เนกไทผูกที่แขนทั้งสองข้างเอาไว้“ช่วยด้วย! พี่รันช่วยบีด้วย!”“โทษทีพอดีห้องฉันเก็บเสียงเป็นอย่างดี หึ!” “ไม่เอานะ! อย่าทำแบบนี้นะพี่ริว!”“…” คิริวไม่ได้สนใจที่เด็กสา

EP.16 ข่มขืนหรือสมยอม ? Prat บีน่า 1 วันผ่านไป วันนี้เป็นวันที่เด็กสาวนั้นจะต้องตื่นไปมหาวิทยาลัยแล้ว เนื่องจากเมื่อวานนี้เธอนั้นหยุดเรียนและใช้เวลาไปกับนอนอยู่ในห้องทั้งวันหลังจากที่ไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินครั้งที่2 โต๊ะอาหาร “ทำไมตาริวกับตารันยังไม่ลงมาอีกล่ะเนี่ย! น้องต้องไปมหาลัยอีกนะ แย่กันจริงๆ” ชาร์ลอคต์บ่นขึ้นเมื่อลูกชายทั้งสองของตัวเองยังไม่ลงมาจากห้องนอน “บ่นอะไรอีกแล้วครับ” เป็นเสียงของคิรันที่ดังขึ้นซึ่งเขากำลังเดินเข้ามากับคิริว ฉุดให้เด็กสาวที่เห็นเช่นนั้นต้องรีบหลบตาของทั้งสองทันที “ทำไมมาช้ากันจังสองคนนี้!” “ขอโทษครับ” ทั้งสองกล่าวขอโทษพร้อมกับก่อนจะนั่งลงประจำที่ของตัวเอง หลังจากนั้นทุกคนจึงเริ่มทานอาหารเช้ากันทันที เมื่อทุกคนทานอาหารเช้าเสร็จแล้วจึงต่างแยกย้ายกันเพื่อจะไปทำงานทันที โดยที่วันนี้เด็กสาวนั้นเลือกที่จะขอติดรถไปกับคิรันแทน “เอ่อ พี่คิรันคะ” บีน่าเอ่ยเรียกคิรันขึ้นในขณะที่เธอกำลังจะเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถ “อืม” “วันนี้ขอติดรถพี่รันไปด้วยได้ไหมคะ” “ทำไมไม่ไปกับไอ้ริว?” คิรันเอ่ยถามเด็กสาวขึ้นพร้อมกับมองไปที่พี่ชายของตัวเองที่เดินออกไปก่อนหน้าน

EP.18 ข้อเสนอ เนื้อหาต่อจากเดิม 12:00 น.“ฉันยังไม่อยากกลับบ้านอ่ะ ไปห้างกันนะ” ไอด้าเอ่ยชวนเพื่อนทั้งสองในขณะที่พวกเธอกำลังพากันเดินลงมาจากตึกคณะ“ธิไปด้วย บีไปด้วยกันนะ”“อืม เอาดิ แต่เดี๋ยวฉันโทรบอกพี่นิ๊กก่อนว่าไม่ต้องมารับ”“โอเคๆ” หลังจากนั้นบีน่าจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหานิ๊ก เพราะเธอกลัวว่านิ๊กจะมารอรับเธอที่หน้าตึกคณะ“ฮัลโหลค่ะพี่นิ๊ก”“ครับคุณบีน่า”“วันนี้ไม่ต้องมารับบีนะคะ เดี๋ยวบีกลับกับเพื่อนค่ะ”“ได้ครับคุณบีน่า เดี๋ยวผมบอกนายให้นะครับ”“ไม่ต้องไปบอกเขาหรอกค่ะ แค่พี่นิ๊กไม่ต้องมารับบีก็พอค่ะ”“เอ่อ ครับ” “ค่ะ ขอบคุณนะคะ”“ครับ”ตู๊ดดดดดๆ หลังจากที่บีน่ากดวางสายนิ๊กไปแล้วเธอและเพื่อนๆจึงพากันเดินไปขึ้นรถที่หน้ามหาวิทยาลัยทันที ห้างสรรพสินค้าเมื่อสามสาวเดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าแล้วพวกเธอก็รีบพากันไปที่ร้านประจำทันที ซึ่งในขณะที่ทั้งสามกำลังนั่งรออาหารอยู่นั้นจู่ๆสายตาของธิดาก็ได้เหลือบไปเห็นใครบางคนจนทำให้เธอต้องเอ่ยเรียกบีน่าหันไปดู“บี! นะ..นั่นมันพี่ริว!”พรึ่บ! ประโยคของธิดาฉุดให้บีน่าและไอด้าต้องรีบพากันหันไปมองที่หน้าร้านทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ม