All Chapters of MY BAD DAD! แม่ครับ...พ่อผมเป็นคนเลว!: Chapter 191 - Chapter 200

ในตอนนั้น เปลวเพลิงที่โหมลุกไหม้อย่างหนักส่งผลให้ข้าวของและเพดานด้านบนเริ่มที่จะพังลงมา เควิ่นประคองเรือนร่างบางให้ลุกขึ้น และในตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่ผจญเพลิงได้เข้ามาถึงพร้อมกับเจ้าหน้าที่กองปราบ นายอาทิตย์แลเห็นและเกรงว่าตนจะถูกจับก็รีบหยัดกายลุกขึ้นแล้วพรวดเข้าไปคว้าร่างของหยาดพิรุณเอาไว้เป็นตัวประกัน แม้เควิ่นวิ่งจะปราดเข้าไปขวาง ทว่ากลับถูกแทงเข้าด้วยคมมีดปลายแหลม! ฉึบ! "โอ๊ะ! " เควิ่นถูกแทงเข้าที่หน้าท้องแกร่ง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไร ทว่าตอนนี้ชีวิตของภรรยาและลูกในท้องของเธอสำคัญที่สุด "ถอยไป...ถ้าไม่อยากให้นังนี่ตาย! " นายอาทิตย์ล็อกเข้าที่ลำคอระหง ขณะที่จ่อปลายมีดมาที่ต้นคอของหญิงสาวผู้ที่ตกเป็นตัวประกัน "กูบอกให้ถอยไป! " นายอาทิตย์ตะคอกเสียงดังลั่น! "มึงอย่าทำอะไรเมียกูนะ" เควิ่นยกมือขึ้นปราม พร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยกปืนขึ้นเล็ง "ปล่อยเมียกู! " เควิ่นเกลี้ยกล่อมพลางกดแผลที่ถูกแทงเอาไว้เพื่อไม่ให้เลือดไหลออกมามากมายนัก "มึง นั่น แหละ ที่ต้องถอยออกไป ไม่งั้นกูฆ่าลูก กับเมียของมึงแน่! " ไม่พูดเปล่าแต่จ่อปลายมีดแหลมคมมาไว้ที่บริเวณหน้าท้องแบนราบ ทว

"เป็นยังไงบ้างคะ" วีรนุชหันไปเห็นคุณหมอลีออนที่เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน จึงขยับเข้าไปหาพร้อมกับเอ่ยถาม ก่อนที่ร่างกายกำยำจะผละออกห่างจากเรือนร่างเล็กของลูกชายแล้วหันไปสบตาคุณหมอหนุ่มที่เพิ่งจะเดินออกมาด้วยสีหน้าที่ดูราบเรียบ ในขณะที่เควิ่นนั้นไม่กล้าที่จะเอ่ยถามคำถามใด ๆ "ปลอดภัยทั้งแม่และลูก...ดีใจด้วยนะครับ" เป็นคำพูดที่หลุดออกจากปากของคุณหมอลีออน ก่อนที่เขาจะระบายยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกโล่งใจ ทว่าตัวเองก็รู้สึกเคร่งเครียดอยู่ไม่น้อยตลอดระยะเวลาที่อยู่ภายในนั้น "เข้าไปเยี่ยมได้แล้วนะครับ เชิญเลยครับ" ร่างสูงของคุณลีออนพูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้อง "พี่เค..." หยาดพิรุณที่สติสัมปชัญญะยังครบถ้วนนอนนิ่งอยู่บนเตียงผู้ป่วยด้วยใบหน้าเศร้าหมองเต็มไปด้วยคราบน้ำตา แม้ว่ามันจะหยุดไหลและเหือดแห้งไปจวนจะหมดสิ้นแล้วก็ตาม "พี่ดีใจนะคะ ที่หนูปลอดภัย" หยาดน้ำตาไหลรินออกมาอีกครั้ง เมื่อได้เห็นแววตาเปล่งประกายความอบอุ่นของผู้เป็นสามี นัยน์ตาเศร้าเหลือบมองใบหน้าหล่อเหลาเจ้าของร่างกายกำยำที่เข้ามายืนอยู่ใกล้ ๆ พร้อมกับกุมมือบางนุ่มของภรรยาสาวด้วยความทะนุถนอม "ลูก ของ เรา..." เธอพูดด้วย

"กำลังคิดอยู่ว่าจะให้ลูกในท้องของเราชื่ออะไรดี" "อืม~ พี่ชอบนะคะ ที่หนูตั้งชื่อลูกของเราว่า ไอคิโด้ พ่อชื่อเควิ่น ไอ ลูเทอรัน พี่ชายชื่อไอคิโด้น้องก็น่าจะตั้งชื่อให้มี สระไอ หรือ สระโอ ด้วย เพื่อให้คล้องจองกันดีมั้ยคะ" พูดพร้อมกับโน้มลงมาฉวยจูบริมฝีปากนุ่มนิ่มของภรรยาสาวอย่างไม่ให้เธอได้ตั้งตัวแล้วผละก่อนจะอมยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ "อ๊ะ! พะ พี่เค ลูกเล่นอยู่แถวนี้นะ" "อยู่ก็จะเป็นไรไปล่ะคะ พ่อกับแม่แสดงความรักต่อกันลูกต้องดีใจสิคะ มันแปลว่าเราสองคนกำลังจะมีน้องมาเป็นเพื่อนเล่นเพิ่มขึ้นให้กับแกอีก" "พูดแบบนี้ทุกที จะมีให้ครบทีมฟุตบอลเลยหรือไงคะ" "ถ้าหนูไหว...พี่เคก็อยากมีให้ครบทีมไปเลยค่ะ" ว่าจบก็นั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้าง ๆ พลางกุมมือนุ่มของภรรยาสาวที่ท้องเริ่มโย้จนเห็นได้ชัด "อีกไม่กี่เดือนก็จะได้เห็นหน้ากันแล้วเนอะ อยากรู้จังว่าจะหล่อเหมือนพ่อหรือว่าเหมือนพี่" "ถ้าความหล่อ...อันนี้ไม่แน่ใจหรอกค่ะ แต่ถ้าความเจ้าเล่ห์ แล้วก็ความทะเล้นเนี่ย ไม่แน่ว่าจะเหมือนพ่อมากน้อยแค่ไหน" "ทำไมล่ะคะ ลูกชายก็ต้องเหมือนพ่อสิคะ ถึงจะดี" "ถ้าหื่นเหมือนพ่อก็ไม่ไหวหรอกค่ะ เชอะ! " เธอว่าพลา

หลังจากที่ทั้งคู่เดินทางมาจดทะเบียนสมรสตามสถานที่เกิดของ เควิ่น ไอ ลูเทอรัน ที่ถือสัญชาติอังกฤษและไทย โดยทั้งคู่ได้เลือกที่จะจดทะเบียนสมรสกันที่นี่ ตามคำแนะนำของทนายความ หลังทั้งคู่มีทายาทด้วยกันแล้วถึงสองคน และ ได้รับมรดกมหาศาลส่วนแรก 50% จากทรัพย์สินทั้งหมดที่มีมูลค่ามากกว่าพันล้าน และ กำลังจะได้รับทรัพย์สินในส่วนที่เหลือ หากตั้งท้องทายาทคนที่สี่ ซึ่งแน่นอนว่าเวลานี้ เธอกำลังตั้งครรภ์ทายาทลำดับที่สามให้กับลูเทอรัน "ที่นี่สวยจังเลยนะคะ" เรือนร่างระหงมองทอดสายตาออกไปยังสถานที่โล่งกว้างที่เต็มไปด้วยพื้นที่สีเขียวสด ท้องฟ้าสีครามปลอดโปร่ง ของอากาศที่อบอุ่น ไม่ร้อนและหนาวจนเกินไป "ถ้าหนูชอบ เรามาพักผ่อนที่นี่กันทุกปีแบบนี้ก็ได้นี่คะ แต่ว่าอาจจะต้องรอให้ลูกคนที่สามคลอดก่อน จะได้พามาพร้อมกับไซโค และ ไอคิโด้ ด้วยเลย อีกอย่างเราต้องมาเคารพร่างบรรพบุรุษกันอยู่แล้ว หนูว่าดีมั้ยคะ" คนตัวโตถามก่อนกระชับอ้อมแขนให้เรือนกายนุ่มเข้าไปยืนชิดติดกับแผงอกกว้างแล้ววางศีรษะทุยเล็กของเธอไว้ที่แอ่งชีพจรบริเวณบ่าแกร่ง "แล้วแต่พี่เคค่ะ" เสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกมา ระหว่างสายตาคู่นั้นกำลังจับจ้องไปที่ร่างเ

"จำได้ใช่มั้ย...ว่านี่เป็นท่าที่ปลอดภัยที่สุด" น้ำเสียงพร่าแผ่วเอ่ยถาม ก่อนที่มือคู่แกร่งจะช่วยถอดเดรสคลุมท้องออกจากเรือนกายส่วนบนแล้ววางมันลงกับพื้นของเบาะหลัง "จำได้สิคะ...ก็พี่เคเป็นคนบอกเอง" เธอตอบก่อนที่มือคู่เล็กเอื้อมไปปลดตะขอบราเซียร์ตัวสวยที่อยู่ด้านหลัง จับที่สายแล้วยื่นมันมาไว้ตรงหน้าของแววตาที่หื่นกระหาย เธอกัดปากเบา ๆ อย่างยั่วยวนแล้วสะบัดด้านหลังผมไปมาให้สยายออกเต็มแผ่นหลัง "อื้มมม...หอมจัง~" ปลายจมูกโด่งสูดดมความหอมเย้ายวนของเนื้อกายสาวจากเส้นผม และ บราเซียร์สีหวานที่ถอดออกเบา ๆ เพียงแค่นั้นก็ทำให้แก่นความเป็นชายที่ไวต่อความรู้สึกของเขาผงาดลุกชูชันขึ้นมาฟาดงวงฟาดงาในทันใด "อยากสุด ๆ ไปเลย ต้องรอให้ไซโคกับคิโด้หลับก่อนทุกคืน แถมมาที่นี่ยังไม่มีโอกาสได้อยู่ด้วยกันตามลำพังเลยด้วย อยากโดนหนูขย่มเต็มที่แล้วค่ะ ที่รัก" พูดพร้อมกับปลดซิบกางเกงแล้วถอดออกมาตามเรียวขาตามด้วยกางเกงชั้นใน ขณะที่ภรรยาสาวค่อนข้างที่จะรู้งานยกสะโพกสูงขึ้นเพื่อให้เขาถอดออกอย่างง่ายดายเผยให้เห็นความเป็นชายที่กำลังแข็งชันโอบล้อมด้วยเส้นเลือดปูดโปนดีดเด้งขึ้นพร้อมที่จะฟาดงวงฟาดงา "ขอคนที่สี่เล