LOGIN"ทำยังไงดีนะ พรุ่งนี้จะถึงกำหนดที่พวกนั้นจะมาทวงหนี้แล้วด้วย"
ฉันคิ้วขมวดไปพลาง พยายามไล่หางานที่เปิดรับสมัครจากหน้าจอโทรศัพท์ไปพลาง
"งานที่เพิ่งไปสัมภาษณ์มาเมื่อวันก่อนก็ไม่เห็นจะติดต่อกลับมาสักที"
ความเครียดของฉันมันยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดไม่ใช่ความลำบาก แต่กลัวว่าพวกเฮียกวงจะมาทำอะไรแม่ฉันต่างหาก ซึ่งฉันไม่ยอมแน่ๆ
"เงินตั้งห้าหมื่น วันเดียวจะหาจากที่ไหนกัน" ฉันถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก แล้วอยู่ๆน้ำตามันก็ไหลออกมาเอง
ตึ๊ง!
เสียงไลน์แจ้งเตือนอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่ามันทำให้ฉันนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาแบบไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไม ฉันถึงได้นึกถึงหน้าผู้ชายเลือดเย็นคนนั้นขึ้นมาได้
"เรย์"
ฉันนึกถึงทั้งหน้าเขา ทั้งคำพูดของดาวที่บอกกับฉันวันนั้น ฉันไม่รู้ว่าอะไรดลบันดาล แต่จิตใต้สำนึกของฉันมันบอกว่าฉันไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
"ยังไงแม่ก็สำคัญที่สุดนะลิน ส่วนอย่างอื่น...เสียไปก็ไม่เห็นจะเป็นไร"
ฉันกัดฟันบอกตัวเอง น้ำตาก็ยังไหลลงจากตาไม่หยุด ไม่ใช่ว่าไม่เสียใจ ไม่ใช่ว่าไม่เสียดายศักดิ์ศรีที่ตัดสินใจจะทำแบบนี้ แต่แค่ฉันคิดดีแล้ว ว่าอะไรสำคัญกว่าอะไร
-NALIN END
ตึ๊ง!
"อะไรวะสัส หยุดเดินทำไม"
"แป็บ ลายเด้ง มึงขับไปก่อนเลยก็ได้ เดี๋ยวกูขับตาม"
"เออๆ เอางั้นก็ได้เว้ย"
ไอ้เจบอกแล้วเดินไปขึ้นรถ ส่วนผมล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านไลน์
LINE
NaLin: นาย พอจะมีเวลาว่างคุยกับฉันสักนาทีสองนาทีมั้ย
ผมอ่านข้อความแล้วถึงกับคิ้วขมวด
"ใครวะ ไม่คุ้นชื่อสักนิด"
เพราะผมสงสัยเลยตอบกลับไป ปกติผมไม่ค่อยตอบไลน์ใครหรอก แต่กับคนนี้ ไม่รู้สิ ผมอยากตอบ
LINE
R.ay: เธอเป็นใคร
NaLin: ฉันชื่อนลิน
NaLin: มีเรื่องจะคุยกับนาย
R.ay: มีอะไรก็รีบพูดมา
NaLin: ฉัน
.
..
...
ทิ้งห่างไปสักนาทีได้ เธอถึงตอบผมมา
NaLin: อยากนอนกับนาย
หึ! ว่าแล้วเชียว เหมือนอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด ผู้หญิงที่ทักผมมาแต่ละคน มันไม่เคยมีเรื่องอื่นหรอก นอกจากเรื่องบนเตียง
R.ay: ฉันต้องเห็นหน้าเธอก่อน
R.ay: ฉันเลือก
R.ay: รู้ใช่มั้ย
ที่ผมถามแบบนั้นเพราะมั่นใจว่าอยู่ดีๆผู้หญิงพวกนี้คงไม่ปุบปับส่งมาหรอก คงต้องศึกษาข้อมูลมาแล้วทั้งนั้น
NaLin: อืม
NaLin: จะให้เจอที่ไหน
NaLin: บอกมาเลย
NaLin: ฉันจะไปหานายเอง
...
ผมคิดอยู่สักพัก ตอนนี้เย็นมากแล้ว ผมกำลังจะไปผับกับไอ้สองตัว งั้นคงต้องอยู่นาน คืนนี้สงสัยจะไม่ว่าง งั้น
R.ay: พรุ่งนี้ฉันจะบอกเธออีกที
NaLin: ขอเป็นวันนี้ได้มั้ย
อะไรกัน อยากขนาดนั้นเลยเหรอ ผมคิดในใจ
R.ay: แต่วันนี้ฉันมีนัด
NaLin: ขอร้องเถอะนะ เห็นใจฉันเถอะ
ฮึ! ให้ผมเห็นใจเรื่องที่เธออยากมีอะไรกับผมใจจะขาดเนี่ยนะ แต่ก็เอาเถอะ นัดมาเจอหน้าก็ไม่เสียหาย ถ้าผมถูกใจ จะได้จัดการสงเคราะห์ความร่านของยัยนี่ซะเลย
R.ay: โอเค
R.ay: งั้นมาเจอฉันที่ผับ X
R.ay: ถึงแล้วค่อยไลน์มาหาฉันอีกที
NaLin: ตกลง
NaLin: ขอบใจนะ
อะไรกันยัยนี่ ขอบใจผมเรื่องที่ผมจะสงเคราะห์ความร่านให้น่ะเหรอ หึ! แปลกดีเหมือนกันนะ ผมไม่เคยเจอแบบนี้ว่ะ ...ชักอยากจะเห็นหน้าซะแล้วสิ(😏)
-RAY END
หลังจากที่คุยกับเรย์เสร็จฉันก็นั่งทำใจอยู่อีกสักพัก ทั้งๆที่ทำใจมาตั้งแต่ตอนหน้าด้านไลน์ไปบอกเกรซให้เพิ่มฉันเข้ากลุ่มไลน์ของเรย์แล้ว ตอนส่งไลน์ไปหาเรย์ ไม่ว่าจะทั้งตอนตัดสินใจแอดไลน์เขาไป หรือแม้แต่ตอนพิมพ์ข้อความ มือฉันก็สั่นตลอด แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจทำสิ่งที่คิดลงไป ใช่แล้วล่ะค่ะ ตอนนั้นฉันตัดสินใจแล้วว่าจะหาเงินด้วยการนอนกับเรย์ ฉันหน้าด้าน ฉันรู้ตัว รู้ด้วยว่าทำแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับขายตัว แต่ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ ไม่มีทางไหนที่จะได้เงินเร็วกว่าทางนี้อีกแล้ว
"เอาน่าลิน ไม่เป็นไร ท่องไว้ เพื่อแม่"
ฉันยิ้มกับตัวเอง แต่ไม่รู้ทำไม น้ำตามันไหลอีกแล้ว เมื่อรู้ตัวว่าคืนนี้ฉันจะไปหาเงินด้วยวิธีที่ไม่สะอาดสักเท่าไหร่ ลึกๆฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงตัดสินใจนอนกับเรย์ ทำไมต้องเป็นเรย์ ทั้งๆที่ไปขายตัวที่อื่นก็ได้ ฉันแค่คิดว่าถ้าจะต้องเสียสิ่งหวงแหนที่สุดในตัวของฉันไป ฉันก็อยากจะเสียให้เขา ผู้ชายที่ทำให้ฉันใจสั่นตั้งแต่แรกเจอ
-NALIN END
2 ทุ่ม
@PUB X
"มึงมองหาอะไรวะเหี้ยเรย์ กูเห็นหันหลายทีละ"
"เออ นั่นดิ กูก็เห็น"
ไอ้เจสมทบไอ้เชนทร์ขึ้นมาอีกคน แต่ผมก็ไม่ปฏิเสธหรอก ผมหันจริงๆ หันไปดูที่ประตูทางเข้าผับ ไม่รู้ทำไมมันรู้สึกอยากเห็นหน้ายัยผู้หญิงใจกล้าคนนั้นแปลกๆ
"หรือมึงนัดสาวไว้วะเหี้ยเรย์"
ไอ้เจมันเดาอะไรไม่เคยพลาดจริงๆ ผมนี่ยอมรับเลยว่ะ
"เออ" ผมยอมรับไปตรงๆ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ผมต้องปิดบัง เรื่องนี้มันธรรมดาจะตายไปสำหรับผมกับพวกมัน
"ป๊ะ สวยมั้ยวะ ไหน พวกกูขอดูหน้าหน่อยดิ"
"ไม่มี"
"ห้ะ?"
ไอ้เชนทร์เลิกคิ้วเอียงหน้าแล้วหรี่ตามองผม ท่าทางของมันผมเข้าใจแหละ ว่ามันกำลังถามผมทางสายตาว่าทำไมมึงถึงไม่มีรูปสาวที่หลงเข้ามาติดกับได้วะ!?
"ยังไงวะ ไม่มีได้ไงวะสัส"
ไอ้เจถามอีกคน
"ไม่มีก็คือไม่มี"
ผมตอบไปนิ่งๆตามแบบฉบับของผม
"แล้วมึงนัดมาเจอ ทั้งๆที่ยังไม่เคยเห็นหน้าเนี่ยนะ เชรดดด นี่มันไม่ใช่มึงเลยอ่ะเหี้ยเรย์"
ไอ้สองตัวทำหน้าอย่างกะเห็นผมเป็นสัตว์ประหลาดต่างดาวเลยครับตอนนี้
"ช่างแม่งเหอะ เดี๋ยวมาก็เห็นเอง" ผมตอบมันแล้วหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาซัดรวดเดียวหมดแก้ว พลางนึกในใจ ว่าทำไมป่านนี้ถึงยังไม่มา ทั้งๆที่ตอนยัยนั่นไลน์หาผม แม่งท่าทางรีบร้อนอย่างกะจะขึ้นเตียงตอนนั้นซะให้ได้
ตึ๊ง!
ระหว่างที่ผมนึกกำลังนึกในใจเสียงไลน์ก็เด้งขึ้นครับ หึ สงสัยมาแล้ว ผมเลยรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
LINE
NaLin: นาย
NaLin: ฉันถึงแล้วนะ อยู่หน้าประตู นายอยู่ตรงไหนเหรอ
ผมเห็นข้อความแล้วถึงกับกระตุกยิ้มเลยครับ ในเมื่อมันเป็นอย่างที่คาดเอาไว้จริงๆ
...มาแล้วก็ดี ฉันรอเห็นหน้าเธออยู่นานแล้วเหมือนกัน
"เปล๊า คนอย่างเกรซไม่เที่ยวค่ะ แต่มาล่าผู้"ฉันคิดไม่ถึงว่าเกรซจะรู้จักคนพวกนี้นะ แต่ฟังจากคำพูดแล้ว น่าจะสนิทสนมกันในระดับนึงเลยอ่ะ"แหม พูดกันตรงๆอย่างงี้ คนเคยร่วมเรียงเคียงหมอนอย่างฉันก็น้อยใจแย่อ่ะดิ""ถุ๊ย! ไอ้เหี้ยเชนทร์ ทำเป็นพูดนะไอ้สัส"เสียงผู้ชายอีกคนแทรกขึ้นมา เอ๊ะ ชื่อเชนทร์เหรอ ชื่อนี้ฉันว่าคุ้นๆนะ เหมือนเคยได้ยินดาวพูด"นี่ลิน ไม่เงยหน้าไปคุยกับเจ้านายหน่อยเหรอ คิๆ"ดาวสะกิดฉันแล้วกระซิบบอกเบาๆ หรือจะเป็นไอ้ประโยคนี้ ที่ดาวตั้งใจจะพูดกับฉันเมื่อกี้"เจ้านาย?"ฉันหันไปมองดาวแล้วคิ้วขมวด สุดท้ายฉันก็ไม่มีทางเลือก ความอยากรู้มันทำให้ต้องหันกลับไปมองคนที่โต๊ะโดยปริยาย หัวใจแทบหยุดเต้นไปโดยปริยายเหมือนกัน ในเมื่อตรงหน้าฉัน ใช่แล้ว ฉันเห็นเรย์ แถมเขากำลังจ้องฉันอยู่ตาไม่กะพริบเลย ส่วนฉันเหรอ แค่เห็นเขาฉันก็ก้มหน้าแทบไม่ทัน ฉันไม่กล้าสบตาเขาเลย มันรู้สึกเสียวสันหลังวาบยังไงไม่รู้"ไงยะลิน นี่ไง ที่ฉันบอกว่าแกเก็บเงียบ"เกรซหันมาพูดกับฉันยิ้มๆ "เปล่าซะหน่อย"ฉันตอบไปไม่เต็มเสียงเท่าไหร่ บอกตรงๆฉันยังกลัวเรย์ไม่หาย เขามองฉันเหมือนฉันทำอะไรผิด หรือว่าเขาจะโกรธ ที่ฉันออกมาข้างน
ผมแทรกมันคืนบ้าง หมั่นไส้มันแม่ง ไม่เคยเลย ไม่เคยมีอะไรที่ผมปิดไอ้สองตัวนี่ได้มิดเลยเอาจริงๆ"รู้ดีก็ดีกว่าไม่รู้เว้ยเพื่อน ยังไงวะ คราวนี้สาวคนไหนอ่ะ""นั่นดิ อ๊ะๆ หรือว่าสาวคนที่มึงลงทุนแท็กเฟสวะ แม่งคนนี้เอาจริงเหรอครับสัส ถึงได้เปิดตัวซะแบบว่าๆโนแคร์สื่ออ่ะ""ไม่เสือก!"ผมถลึงตาใส่ขนาดนี้ ไอ้สองตัวแม่งยังหัวเราะ"ไม่เสือกไม่ได้หรอกเว้ย มึงลืมไปแล้วเหรอ ว่าเรื่องมึงก็เหมือนเรื่องพวกกู เพราะฉะนั้น บอกกูสองคนมาเดี๋ยวนี้เว้ย ว่าคนนี้มึงเอาจริงหรือหมาหยอกไก่""แค่เบื่อช้ากว่าคนอื่น""แล้วน้องริต้าที่มึงนัดมาวันนี้ล่ะวะ นี่หรือว่ามึง""เออ""แม่งสารเลว"ไอ้เชนทร์สวนผมแบบไม่ต้องคิด"อย่างกับพวกมึงเลวน้อยกว่ากู""อ้าวสัส อย่าเพิ่งพาดพิง แม่งเอาเรื่องมึงให้จบก่อนเว้ย""เออ นั่นดิๆ สรุปคือกับน้องริต้านี่มึงจะเอาคืนนี้ แต่น้องลินอะไรสักอย่างนี่เก็บไว้กินยามดึกเหรอวะ"ไอ้สองตัวยังสอดไม่เลิกครับ แต่ผมไม่ตอบมันหรอก รำคาญ ก็มันเดาถูกแล้ว จะตอบให้เปลืองน้ำลายเพื่อ??? ผมเอาปากไว้เทเหล้าใส่อย่างตอนนี้ยังจะดีกว่าหึ ตอนนี้กำลังด่าว่าผมเลวอยู่ใช่มั้ย งั้นก็ตามนั้นแหละครับ พวกคุณคิดถูกแล้ว ริต้าอ่ะ ผม
3 ทุ่ม@CONDO"คืนนี้เธอนอนก่อนเลย ฉันมีนัดกับพวกไอ้เจ ถือว่าคืนนี้ฉันยกผลประโยชน์ให้เธอแล้วกัน"เรย์บอกฉันนิ่งๆ เสร็จแล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำ มีแต่ฉันที่ยืนนิ่งอยู่คนเดียว"ยกผลประโยชน์เหรอ ทั้งๆที่นายเคยบอกว่าจะไม่ยอมขาดทุนเนี่ยนะ"ฉันถามตัวเอง แล้วอยู่ๆไลน์ก็เด้ง แต่เดี๋ยวก่อนนะ! มันไม่ใช่ของฉันนี่นา "ของนายเหรอ"ฉันคิ้วขมวดแล้วลูกกะตาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของเรย์วางอยู่บนโต๊ะพอดี เท้าฉันเริ่มขยับเข้าไปหามันโดยอัตโนมัติเพราะความอยากรู้ บวกกับลางสังหรณ์บางอย่าง บางอย่างที่คิดว่าไม่ค่อยจะดีต่อใจฉันสักเท่าไหร่ แต่จะหยุดสอดรู้สอดเห็นโทรศัพท์เรย์ตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว เพราะมือฉันหยิบมันขึ้นมาแล้ว และตาฉันกำลังไล่มองบางอย่างในหน้าจอLINE Rita: เรย์ เดี๋ยวริต้าถึงแล้วไลน์หานะRita: เออ โต๊ะไหนแล้วอ่ะเรย์ คือริต้าลืม "ริต้าเหรอ"ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามือตัวเองเริ่มสั่นแล้วล่ะ"นายยกผลประโยชน์ให้ฉัน หรือว่านายเบื่อฉันแล้วกันแน่นะเรย์"ตอนนี้ไม่ใช่แค่มือฉันที่ออกอาการ แต่เบ้าตาฉันก็เริ่มร้อนแล้วด้วย มันปวดหนึบๆที่อกซ้ายยังไงบอกไม่ถูก ทั้งๆที่ฉันไม่ควรจะมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นเลย"อย่าสำ
ตึ๊ง! ตึ๊งๆ! ตึ๊งๆๆๆ!เสียงไลน์ดังรัวๆ ฉันเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ฉันถึงได้รู้ว่าที่แท้ก็คือไลน์กลุ่มเรย์นี่เอง จริงสินะ ฉันคงยังไม่ได้บอก ว่าตั้งแต่วันนั้นที่ฉันกระโจนขึ้นรถเรย์(เพราะโดนขู่)ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบจะครบอาทิตย์นึงแล้วล่ะ และมันเหลืออีก 2 วันฉันก็จะหมดพันธะกับเรย์ หมดทั้งงานตอนกลางวันและกลางคืน ถ้าถามว่าฉันดีใจมั้ย ฉันก็ดีใจนะ แต่ลึกๆมันรู้สึกหวิวๆยังไงไม่รู้ ในเมื่อไอ้ใจไม่รักดีของฉันมันเริ่มชินกับการที่มีเรย์นอนกอดทุกคืนซะแล้วน่ะสิ ฉันชินง่ายมากเลยใช่มั้ย ฉันยอมรับ ฉันมันก็ง่ายจริงๆนั่นแหละ--!!!"ไม่เอาน่าลิน อย่าฟุ้งซ่านสิ"ฉันพยายามปลอบตัวเองเบาๆ พยายามยิ้มเข้าไว้ แต่เอ๊ะ! ฉันลืมไปเลย เมื่อกี้ที่ไลน์เรย์เด้ง ฉันเห็นอะไรไม่สบายๆนะ แป๊บนะ ฉันขอดูใหม่อีกทีRay____ GP.Today👤R.ay(Photo)👤cd124@___เรย์ เป็นไรอ่ะ 👤GiFFF-zyyyyyyพี่เรย์ งื้อออ ไม่สบายเหรอคะ 👤Kkeithอุ๊ย พี่เรย์ ให้น้องไปช่วยดูแลถึงเตียงดีมั้ยค้าาา👤C.inเรย์ ไม่สบายจริงๆเหรอ 👤Fhgaaaนั่นสิเรย์ ว่าแล้วเชียว ทำไมนายหายไปหลายวัน👤PINKนั่นดิ👤wi"""""ใช่ๆ👤cannn'Dyyyอือ คิดถึงพี่เรย์น้าาาา*O*?
"ฉันถามว่า...อุ๊ย!"เรย์กดไหล่ฉันให้น่ะลงข้างๆโดยที่ไม่บอกฉันสักคำ พอฉันทำท่าจะอ้าปากพูดเขาก็ชิงหันหน้านิ่งๆมาขู่ฉันซะก่อน ก่อนเสียงนิ่งๆดุๆจะตามมา"หยุดก่อกวนประสาทหูฉันสักที รำคาญ ใกล้ขนาดนี้ คงเข้าใจนะ"พูดจบเรย์ก็หันกลับไปนั่งตรงๆแล้วสนใจแต่หน้าจอไอโฟนต่อไป ส่วนฉันน่ะเหรอ ก็เงิบไปตามระเบียบไง สรุปคือฉันทำอะไรเรย์ไม่ได้เลยสินะ ขนาดฉันแค่จะเอาเรื่องเขาเรื่องที่เขาด่าฉันว่าเป็นตัวมีเขา แต่สุดท้ายเขาก็กลับทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองผิดซะงั้น รู้ซึ้งเลยแหละทีนี้ ว่าวิธีใช้ชีวิตเวลาอยู่ใกล้เขา คือควรนั่งเงียบๆและงดใช้เสียง เพราะงั้นฉันก็เลยเงียบไปจนเรย์กินใกล้จะเสร็จ ส่วนฉันไม่หิวเลยไม่กิน เรย์ก็ไม่เซ้าซี้ สุดท้ายฉันเลยนั่งเล่นโซเชียลของฉันไปคนเดียว พยายามทำตัวเหมือนตัวเองเป็นฝุ่นละอองแล้วกัน ให้เขารู้สึกว่าตรงนี้มันไม่มีฉัน เขาจะได้ไม่รำคาญ...แชะ!ฉันหันไปมองแทบไม่ทันเพราะได้ยินเสียงกดชัตเตอร์ เห็นเรย์กำลังหันหน้าจอโทรศัพท์กลับไปมองบางอย่างในหน้าจอพอดี และฉันมีลางสังหรณ์ว่าสิ่งที่เขามองมันคือฉันแน่ๆ"นายถ่ายรูปฉันเหรอ"ฉันถามเรย์เบาๆ และสิ่งที่เขาตอบมาคือ"ใครใช้ให้เสียมารยาท""เสียมา
สุดท้ายฉันก็ยอมเปิดเสื้อให้ดู เรย์ก็ดูด้วยสายตาแบบไหนฉันไม่รู้ รู้แต่เรย์โน้มตัวเข้ามาใกล้มาก เขาไม่รู้หรือไงนะ ว่าฉันใจสั่น ฉันอ่อนไหว ยิ่งกับเขาด้วยแล้ว หัวใจฉันมันก็ยิ่งไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มันฟังดูเหมือนฉันใจง่ายใช่มั้ย อืม ฉันยอมรับ ยอมรับว่าไม่ยอมควบคุมหัวใจตัวเอง ทั้งๆที่ระหว่างฉันกับเขา มันไม่ควรจะมีความผูกพันเกิดขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว"คงเพราะแผลไม่ใหญ่มาก ฉันเลยไม่เห็น"เรย์บอกแล้วเหลือบมองฉัน ก่อนถอยกลับไปนั่งฝั่งคนขับ สายตาเขาก็ยังคงเหมือนคนที่ไม่รู้สึกอะไรเหมือนเดิม ยังไงคนเย็นชาก็คือเย็นชาวันยังค่ำสินะ"บอกทางด้วย ฉันจะไปใช้หนี้ให้"เรย์พูดแล้วออกรถทันที ทำเอาฉันตั้งตัวไม่ทัน แล้วทำไมเขาต้องไปใช้หนี้ให้ฉันด้วยตัวเองด้วยล่ะ ฉันไม่เข้าใจ(x__x???)เรย์ขับรถมาตามทางที่ฉันบอก จนมาถึงบ้านเฮียกวง"ที่นี่เหรอ""อืม""คิดยังไงถึงมายืมเงินไอ้พวกหน้าเลือดพวกนี้""ตอนนั้นไม่มีทางเลือก""อยู่บนรถนี่แหละ ไม่ต้องลงมา"พูดจบเรย์ก็เปิดประตูลงจากรถไป"มาหาใครวะ"ลูกน้องเฮียกวงเดินเข้าหาเรย์ด้วยท่าทางนักเลง แต่เรย์ไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด เขาเดินผ่านพวกนั้นไปเหมือนไม่กลัวอะไรเลย นี่ฉันเห็







