CRUEL GUY 4 หนี้ห้าหมื่น

@V COMPANY

"ไว้ทางเราจะติดต่อกลับไปนะคะ ส่วนวันนี้น้องกลับบ้านไปก่อนได้เลยจ้ะ"

"เอ่อ ค่ะ แต่ขอถามอะไรนิดหน่อยได้มั้ยคะ"

"คะ?"

"คือ หนูมีโอกาสได้งานมั้ยคะ"

"อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับคนที่สัมภาษณ์น้องนะคะ ว่าเขาจะพิจารณายังไง พี่ตอบไม่ได้หรอกค่ะ แต่ก็ขอให้โชคดีนะคะ"

"เอ่อ ค่ะ ขอบคุณค่ะ"

ฉันตอบพนักงานฝ่ายบุคคลเสร็จแล้วก็เดินคอตกออกมาจากบริษัท พูดแบบนี้ก็คงเหมือนเดิมอีกตามเคยสินะ

Rrrrrrrrrrrrr...!!!

"ฮัลโหลดาว"

"ว่าไงลิน ตกลงได้งานป่ะ"

"เขาบอกให้รออ่ะดาว"

"ชิ! ตอบแบบนี้อีกและ บอกให้รอๆๆ สุดท้ายก็เงียบหายอย่างกับตายไปพร้อมกันทั้งคนทั้งบริษัท!"

"เอาน่าดาว ช่างเหอะ สักวันมันต้องมีวันของเราบ้างแหละ เออ ดาวๆ เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะ รถเมล์มาพอดี เดี๋ยวถึงบ้านแล้วลินโทรหานะ"

"อืมๆ"

"โอเคจ้ะ"

ฉันบอกดาวแล้วรีบวางสาย ก่อนรีบวิ่งไปขึ้นรถเมล์ เห้อ โชคดีนะที่ทัน แต่ฉันก็โดนยืนแหละ ก็คนมันเต็มน่ะ ลองนึกภาพนะ สภาพรถเมล์ที่คนอัดกันแน่นอ่ะ แบบนั้นเลย ฉันก็เลยกลายเป็นปลากระป๋องไปตามระเบียบ ยืนจนถึงป้ายรถเมล์ใกล้ปากซอยเข้าบ้านฉันเลย(-_-)

"มอไซต์มั้ยลิน เราไปส่ง ไม่คิดตังค์"

อ้นเดินเข้ามาหาฉันทันทีที่ฉันเดินไปถึงปากซอย จริงสิ อ้นเป็นเพื่อนฉันมาตั้งแต่มัธยมแล้วล่ะ จบม.6มาด้วยกัน แต่อ้นไม่เรียนต่อ แต่อยากทำงานเลยมากกว่า ทุกวันนี้เลยขับวินมอไซต์อยู่แถวบ้านนี่แหละ

"ไม่เป็นไรอ้น แค่นี้เอง ลินเดินไปก็ได้ เสียเวลาอ้นเปล่าๆ"

"ไม่เป็นไรหรอก นี่เรานั่งมาครึ่งวันแล้วลิน บอกตรงๆ วันนี้ลูกค้าเงียบมากอ่ะ สงสัยซื้อรถใช้เองกันหมดละ"

อ้นตอบติดตลก พาฉันยิ้มไปด้วย

"อ้นก็พูดไป งั้นลินไปดีกว่า ไว้จะใช้บริการอ้นวันหลังแล้วกัน"

"เอางั้นจริงดิ"

"อือฮึ ขอบใจมากนะ"

ฉันยิ้มให้อ้นแล้วเดินกลับบ้าน เดินไปเรื่อยๆก็ได้ยินเสียงโครมครามๆ ฉันพยายามมองหาต้นเสียงนะ เอ๊ะ! มันมาจากบ้านฉันนี่

"แม่!"

ฉันตกใจมาก ตอนนี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม่ฉันอยู่บ้านคนเดียวซะด้วย

"แม่! เกิดอะไรขึ้นจ๊ะ"

ฉันรีบวิ่งไปพยุงแม่ขึ้นมา คาดว่าแม่คงโดนพวกนักเลงสองสามคนมันผลักจนล้มลงไป ใช่แล้วล่ะ คนพวกนี้เข้ามารื้อค้นบ้านฉัน ขนของมีค่าพวกทีวี โซฟาอะไรออกมาด้วย แม่ฉันคงเข้าไปห้าม เลยโดนทำร้ายเอา

"ถามพวกพี่ก็ได้น้องลิน ก็เรื่องหนี้ห้าหมื่นที่แม่น้องไปยืมเฮียมาไง ตอนนี้เฮียเขาอยากได้คืนแล้ว"

"เอ่อ ขอเวลาหน่อยได้มั้ยจ๊ะ ตอนนี้เอ่อ ลิน ลินกำลังหางานทำอยู่ ได้งานเมื่อไหร่ ลินจะรีบเอาไปใช้คืนให้นะจ๊ะ"

ฉันขอร้องออกไป เพราะมันไม่มีทางอื่นแล้ว แต่ก็โดนนักเลงหน้าเหี้ยมลูกน้องเฮียกวงตวาดกลับมา

"เฮียเขาไม่ทนรอนานขนาดนั้นหรอกเว้ย! ไม่รู้ล่ะ ยังไงเฮียก็จะเอาทั้งต้นทั้งดอกคืนภายในอาทิตย์นี้ ส่วนของพวกนี้ พวกกูจะถือว่าเป็นดอกเบี้ย เห้ย! ขนขึ้นรถ"

มันสั่งลูกน้องมันแล้วตวัดสายตากลับมาที่ฉันกับแม่อีกที

"แล้วอาทิตย์หน้า พวกกูจะมาเอาทั้งต้นทั้งดอก แต่ถ้าไม่มี มึงคงรู้นะว่าสภาพแม่มึงจะเป็นยังไง เห้ย! กลับเว้ย!"

แล้วมันก็ขึ้นรถกลับไป พร้อมข้าวของในบ้านฉัน แต่สิ่งที่พวกมันทำมันไม่ได้ทำให้ฉันกลัวเท่ากับสิ่งที่มันพูด

"แม่"

"อย่าร้องลูก ไม่เป็นไรหรอก"

"แต่แม่ต้องเดือดร้อนเพราะลิน เงินที่แม่ไปกู้มา แม่ก็เอามาให้ลิน"

"อย่าโทษตัวเองลินลูก ไปเถอะ เข้าบ้านกัน"

แม่บอกฉันแล้วยิ้มทั้งน้ำตา แววตาของแม่ยิ่งทำให้ฉันกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ฉันรู้สึกผิดมากจริงๆที่มีส่วนทำให้ครอบครัวเดือดร้อน ฉันยังไม่ได้บอกสินะ ว่าตอนต้นเทอมฉันไม่สบายจนต้องผ่าตัดด่วน เงินที่มีอยู่ก็ไม่พอค่าผ่าตัด แม่ก็เลยต้องไปยืมเฮียกวง ยืมมาแค่สองหมื่น ส่วนที่เหลือเป็นดอกเบี้ยที่ไม่รู้ว่าพวกเขาใช้สูตรไหนคิดมันถึงได้ล้นต้นไปจนถึงขนาดนั้น

แล้วสิ่งที่ฉันรู้สึกผิดมากไปกว่านั้นคือตอนนี้ฉันช่วยอะไรแม่ไม่ได้เลย ฉันยังหางานทำไม่ได้ แล้วจะเอาที่ไหนมาใช้เขากัน เข้าใจใช่มั้ยว่าเงินห้าหมื่นมันอาจไม่มากสำหรับใครบางคน แต่สำหรับครอบครัวฉันมันหายากมากจริงๆ แล้วตอนนี้ฉันก็มืดแปดด้านด้วย

"ยังไงลินก็จะหาเงินมาช่วยแม่ให้ได้จ้ะ ลินไม่ยอมให้พวกนั้นมันทำอะไรแม่แน่ๆ"

ฉันตัดสินใจแน่วแน่แล้วถึงได้บอกแม่ไปอย่างนั้น เงินนั่นมันหายากก็จริง แต่ฉันต้องหามันมาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม ยังไงแม่ก็สำคัญที่สุดในชีวิตฉัน จะให้ฉันแลกด้วยอะไรก็ได้ ถ้ามันจะเป็นการรักษาชีวิตแม่ไว้ ฉันยอม

-NALIN END

@JS FITNESS

"ยังไงวะไอ้สัส มึงกลัวแบกกล้องไม่ไหวเหรอ วันนี้ถึงได้ถ่อมาเพิ่มกล้ามเนื้อถึงฟิตเนสกู"

ไอ้เจมันเดินมาหาผมถึงที่ แถมมันยิ้มประหลาดราวกับเห็นผมกำลังยกช้างทั้งตัวให้ผมหนึ่งทีด้วย ไม่รู้ว่ามันจะตกใจอะไรนักหนา กะอีแค่เห็นผมยกดัมเบลล์

"ทำไมวะ แปลกเหรอ"

"ไม่แปลกหรอกเว้ย แค่ไม่ชินตา ปกติมึงมาฟิตเนสกูเดือนนึงแม่งนับครั้งได้นี่หว่า"

คราวนี้มันพูดยิ้มๆแล้วเดินไปนั่ง ตอนนี้มันเปิดฟิตเนสเป็นของตัวเอง ส่วนเงินทุน ผมขอใช้คำว่ามันไปถลุงเงินป๊าม๊ามันมาแล้วกัน มันขอเอาไว้ตั้งแต่ก่อนเรียนจบ เสร็จแล้ว ก็นี่ไง อย่างที่เห็น จบปุ๊บมันลุยปั๊บ เห็นอย่างงี้มันเป็นเทรนเนอร์เองด้วยนะ ถึงหุ่นจะไม่ให้ก็เหอะ

"พอดีกูเบื่อๆ" ผมตอบมันไป

"เป็นงั้นไปดิ งั้นเอางี้เว้ย คืนนี้ออกล่าเหยื่อหน่อยดีกว่าว่ะ ตั้งแต่เรียนจบ กูแม่งรู้สึกว่าห่างหายจากวงการไปนาน"

"กูเห็นมึงอัพตัวเองลงกลุ่มไลน์ทุกวัน"

"ไอ้สัส กูหมายถึงออกล่าเองแบบใช้ฝีมือเองล้วนๆเว้ย สรุปว่าไง มึงไปป่ะวะ"

"เออ"

สุดท้ายผมก็ตอบตกลงเพราะผมเองก็รู้สึกอย่างที่ไอเจมันว่านั่นแหละ ตั้งแต่เรียนจบไม่ค่อยจะได้ไปไหนมาไหนกับไอ้พวกนี้สักเท่าไหร่

"เคเว้ย งั้นเดี๋ยวกูไลน์ไปชวนไอ้สัสเชนทร์แป๊บ ป่านนี้แม่งกกสาวอยู่อีกรึเปล่าก็ไม่รู้"

แล้วมันก็บ่นๆๆไปเรื่อยตามประสาอ่ะนะ ส่วนผมก็ยืนมองมันบ่น ไม่รู้สิ ฟังมันบ่นคนอื่นแล้วรู้สึกสนุกดีเหมือนกัน แต่วันนี้ผมรู้สึกอีกอย่างว่ะ รู้สึกเหมือนจะมีบางอย่างมาให้แก้เบื่อ ไม่รู้สิ...?!

-RAY END