The Runaway Girlfriend of the Billionaire's Son のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Year 2019Pinaikot ni Sheilla Mae ang mga mata nang makita na naman niya si Kent Wilson na nasa paanan ng hagdan at tila ba may hinihintay. Hindi niya tuloy alam kung aakyat pa ba siya sa classroom o hindi na lang siya papasok. Makita pa lang kasi ang pagmumukha nito ay umiinit agad ang ulo niya. Kahit nga marinig lang ang pangalan ng lalaki ay nag-aalburoto na ang bumbunan niya. Ewan din ba niya pero naiirita talaga siya sa presensiya ng binata. Palagay niya ay kumukulo talaga ang dugo niya kapag nakikita niya ang lalaki. At hindi niya talaga mapigilan ang sarili niya o kahit sabihan na lang ang sarili na kumalma. Hindi yata applicable ang word na ‘yon sa vocabulary niya kapag si Kent na ang pag-uusapan.Hindi niya matukoy kung bakit siya galit dito o bakit siya nakararamdam ng inis. Wala namang ginawa ang lalaki na masama sa kaniya. Hindi nga rin sila close. Hindi nga rin siya sure kung kilala ba siya nito o hindi. O baka hindi nga rin nito alam na nag-e-exist siya sa mundo. Sa tot

“Hoy!”Halos lumipad ang kaluluwa ni Mae dahil sa gulat. Para siyang magnanakaw na nahuli ng may-ari. Nabitawan niya ang libro na nahirapan pa siyang makuha dahil sa walang-hiyang Kent na 'yon. Ayaw pa talagang ibigay ang libro na siya naman talaga ang nauna. Masiyado lang talaga itong bida-bida.Agad niyang kinurot ang pinsan niya. Sumigaw ba naman ito malapit sa kaniyang tainga. Palagi na lang talaga siyang nahuhuli ni Vanessa kapag may kabaliwan siyang ginagawa.“Sino ba ang sinisilip mo d'yan?" Usisa pa nito sa kaniya. "Para kang timang,” dagdag ng pinsan niya at nakisilip na rin sa baba ng building nila.Wala siyang sinisilip, sinisiguro niya lang na wala ang kumag na Kent sa baba. Simula kasi kaninang umaga ay napapansin niyang para siya nitong binabantayan. Parang binabantayan nito kung bababa na siya sa building.Hindi ako assuming, sigurado ako na binabantayan niya talaga lahat ng mga galaw ko. Pagkumbinsi niya sa sarili. Kasi impossible naman na nakasunod agad ito sa library

PADABOG na ibinalik ni Mae ang baso sa mesa dahil sa inis na nararamdaman niya, hindi na talaga siya natutuwa sa pinaggagawa ni Kent Wilson Orquina. Hindi lang inis ang nararamdaman niya, kun'di galit na talaga. Galit na galit na talaga siya. Pakiramdam niya ay umiinit na ang ulo niya at puputok na siya na parang bulkan.Simula nang maging kasama na ito sa Blossom ay mas nadagdagan ang inis niya rito. Hindi nakaya ng powers niyang pigilan ang pagpasok nito kaya araw-araw tuloy siyang naiimbyerna. Mali, hindi pala araw-araw kun'di minu-minuto pala. Kumukulo ang dugo niya tuwing malapit ito sa kaniya. Kahit nga maamoy niya lang ang gamit nitong pabango ay parang sinisilaban na siya sa galit. Ang mas malala pa ay umaabot siya sa punto na ang sarap na nitong kalbohin.Pasalamat na lang talaga ang Kent na iyon dahil may natitira pa siyang konsensiya sa sarili. Kunting-kunti na lang, hindi na siya maniniwala sa tinatawag na karma. Dahil kung wala na siyang natitirang kabaitan, baka nasumbon

“Bakit lukot na lukot na naman 'yang mukha mo?”Pinaikot ni Mae ang mga mata at hindi tinapunan ng tingin ang pinsan niyang si Vanessa. Paglipas ng ilang segundo ay tumayo siya at lumapit sa mesa na kadalasan niyang ginagamit tuwing may laboratory sila. Kung gaano kakalat ang mesa niya ay ganoon din kagulo ang utak niya ngayon. At mas lalo lang tuloy siyang na-stress kasi magulo na nga ang utak niya, magulo din ang environment niya. Napailiing na lang siya at nagbuntonghininga.Kinuha niya ang meter stick na nasa ibabaw ng mesa. Hinaplos niya iyon mula sa tuktok hanggang sa baba. Parang wala siya sa sarili na tinititigan ang bawat numero na nakasulat do'n hanggang sa narinig niya ang pagtawa ng pinsan niya.“Don’t tell me gagamitin mo 'yan sa boyfriend mo? Or sinusukat mo lang kung gaano kahaba ang ano ni Kent—”Hindi natapos ni Vanessa ang mga sasabihin pa sana nito dahil agad niyang nahablot ang tailorʼs chalk niya at binato sa pinsan. Kahit kailan talaga walang nasasabing matino an

Itinaas ni Mae ang kaliwang kamay pagkatapos makuha ang chalk na gagamitin niya upang isulat ang mga maaaring maging agenda nila sa araw na iyon. Ikalawang araw na ngayon ng Intramurals na taon-taon ipinagdiriwang ng unibersidad.Maraming nangyari kahapon, halos pagod silang lahat. Hindi pala halos dahil pagod naman talaga. At hanggang ngayon, masakit pa rin ang mga binti niya. Siya kasi ang naka-assign sa lahat ng activities sa field upang kumuha ng litrato. Kaya halos buong campus ay nalibot niya.Bawat laro na nagaganap doon ay kinukunan niya ng litrato. Bawat nagaganap ay tinatala niya sa bitbit niyang cellphone. Kahit hindi naman talaga siya magaling kumuha ng litrato ay wala siyang magawa. Marami naman silang taga-picture, pero inilagay pa rin siya doon dahil sabi ng adviser nila, “the more, the merrier” daw. Tama naman kaya hindi na lang siya nagreklamo. Para sa Blossom naman ang ginagawa nila.Pero sa tuwing tinitingnan niya kahapon ang mga kuha niya, napapailing na lang siya.