Chapter 3

“Hoy!”

Halos lumipad ang kaluluwa ni Mae dahil sa gulat. Para siyang magnanakaw na nahuli ng may-ari. Nabitawan niya ang libro na nahirapan pa siyang makuha dahil sa walang-hiyang Kent na 'yon. Ayaw pa talagang ibigay ang libro na siya naman talaga ang nauna. Masiyado lang talaga itong bida-bida.

Agad niyang kinurot ang pinsan niya. Sumigaw ba naman ito malapit sa kaniyang tainga. Palagi na lang talaga siyang nahuhuli ni Vanessa kapag may kabaliwan siyang ginagawa.

“Sino ba ang sinisilip mo d'yan?" Usisa pa nito sa kaniya. "Para kang timang,” dagdag ng pinsan niya at nakisilip na rin sa baba ng building nila.

Wala siyang sinisilip, sinisiguro niya lang na wala ang kumag na Kent sa baba. Simula kasi kaninang umaga ay napapansin niyang para siya nitong binabantayan. Parang binabantayan nito kung bababa na siya sa building.

Hindi ako assuming, sigurado ako na binabantayan niya talaga lahat ng mga galaw ko. Pagkumbinsi niya sa sarili. Kasi impossible naman na nakasunod agad ito sa library kung hindi siya nito binabantayan, diba?

Sige, ipilit mo pa, Mae! Ang feeling mo naman masiyado.

"Wala akong sinisilip uy! Sino naman ang sisilipin ko, aber?"

Bumalik siya sa puwesto niya at umupo. Ito talagang pinsan niya masyadong OA. Lahat na lang ng mga galaw niya napapansin din. Nakita niyang nakasunod din si Vanessa at lumilingon pa rin sa baba ng building.

Panigurado, hindi siya nito titigilan kung hindi siya aamin.

Ipinasok na niya sa bag ang hiniram niyang libro. Mahirap na at baka maagaw pa, nag-iisa na lang kasi ang libro na 'to sa library nila kaya pilit na inagaw ni Kent ang libro. Para naman talagang nag-aaral ang kumag na 'yon. May balak pa yatang sirain ang kinabukasan niya.

“Sino ang tinitingnan mo sa baba? May crush ka sa Filipino major 'no?” Usisa na naman nito sa kaniya. Hindi talaga siya nito titigilan.

Pinaikot niya ang mga mata. Siya? May crush? Magiging puti na lang ang mga buhok niya pero never siyang magkakaroon ng crush. Imposible 'yon! Mas gugustuhin na lang niyang magbasa ng mga libro kaysa ibaling ang atensiyon niya sa mga crush-crush na 'yan.

"Ako?" Tinuro pa niya ang sarili. "Ako? May crush?"

“Sus, kunwari ka pa. Hindi mo ko maloloko, hoy! Gawain ko rin iyan kapag nandiyan si Gian, My Love. Kinikilig talaga ako,” dagdag ulit nito. Hinampas pa siya sa braso. "Para talagang may mga stars at butterflies sa paligid ko kapag nakikita ko si Gian."

“Edi ikaw na.” Pinaikot niyang muli ang mga mata. “So, kamusta naman kayo ni Sir Gian?” tanong niya sa pinsan na namumula pa rin.

Ngumiti ito tapos tumingin sa harapan. Eksaktong pagpasok ni Sir Gian sa classroom nila, ito ang instructor nila sa English Enhancement Program Two. Ang crush ng pinsan niya ay mismong instructor nila na nagbigay sa kaniya ng 1.50 na grado.

“Hi Sir, good morning po.”

Napahawak siya sa kaniyang noo, magsisimula na naman ang kalbaryo ni Sir Gian sa kamay ng pinsan niya. Ito talaga ang totoong malas.

Mas may malas pa pala sa kaniya. Napabulong na lang siya ng 'good luck' para kay Sir Gian na mahihirapan na namang ipabalik sa katinuan ang pinsan niya.

NAPASINGHAP si Mae nang may biglang humila sa kaniya papasok sa comfort room. Agad na tinakpan ng kung sinong mapangahas ang bibig niya upang hindi siya makagawa nang kung anong ingay.

Pilit siyang nagpupumiglas upang makawala sa mahigpit na pagkahawak ng tao sa kaniya pero mas mahigpit ang pagkakahawak nito sa kaniyang bewang habang ang isang kamay nito ay nasa kaniyang bibig.

Hindi na niya talaga maintindihan ang nangyayari sa kaniya. Una, may Kent na umaaligid, ngayon naman parang maki-kidnap pa yata siya ng wala sa oras.

Kailangan niyang gumawa ng paraan, hindi maaaring ma-kidnap siya.

Hinawakan niya ang kamay ng lalaki at kinagat ang mga daliri nito. Diin na diin ang mga ngipin niya kaya ang lalaki naman ang umimpit sa sakit dulot nang ginawa niyang pagkagat sa daliri nito.

“F*ck!”

Nanlaki ang mga mata niya sa gulat. Boses pa lang ay kilala na niya kung sino ang may-ari niyon. Agad siyang napalingon sa lalaki at tama nga ang hinala niya. Si Kent na naman.

“Are you crazy?” dagdag nitong reklamo. Napangiwi siya nang makitang namumula ang mga daliri nito at may marka sa ginawa niyang pagkagat.

“Ako pa ngayon ang baliw! Ikaw nga 'tong mukhang papatayin ako sa kaba.” Humakbang siya papalayo rito. Baka kung ano pang gawin nito sa kaniya. Hindi pa niya lubusang kilala si Kent, baka addict pala ito at gahasain pa siya.

“Diyan ka na nga!”

Tatakbo na sana siya ngunit mabilis siyang nahawakan ni Kent at naharangan nito ang pagtangka niyang pag-alis. Mabilis nitong sinara ang pinto ng comfort room na mas lalong nagpabilis nang pagkabog ng dibdib niya.

Pinalibot niya ang tingin sa buong comfort room. Dapat pala hindi comfort room ang tawag dito, hindi siya comfortable ngayon. Parang hinahabol ng kabayo ang dibdib niya at tila sumikip ang space ng comfort room.

Hindi niya mabasa ang iniisip ni Kent at mga balak nitong gawin. Hindi niya rin mawari kung bakit kailangan pa nitong ikulong siya sa comfort room.

Dios ko po, ayokong umuwing hindi na virgin.

“Next time, baby. Don’t bite me kung ayaw mo ring kagatin kita.”

Iyon lang ang naintindihan niya bago nilapat ni Kent ang mga labi nito sa labi niya. Ramdam na ramdam niya ang malambot nitong mga labi na lumapat sa mapupula niyang labi. Marahan itong gumalaw at parang inaanyayahan siyang sagutin at sundin ang mga halik nito.

Dapat tumutol siya. Dapat ilayo niya ang mga labi niya sa labi ng lalaki. Dapat sumigaw siya. Pero bakit tinutugon niya ang mga halik ni Kent? Bakit binuka niya ang labi niya upang tanggapin ang mga halik nito? Bakit nasasarapan siya? Bakit ganito ang nararamdaman niya?

Tinugon niya ang halik nito at tinumbasan ang mga halik na binibigay nito sa kaniya.

Parang may sariling utak ang mga braso niya dahil yumakap ito sa leeg ni Kent upang palalimin ang halik na pinagsasaluhan nilang dalawa. Ngunit parang mali yata ang ginagawa niya.

“That’s wild, baby. But I guess, you need practice,” wika nito na nagpapula sa mga pisngi niya.

Tangina, anong nangyayari?