บททั้งหมดของ THE INVESTIGATOR : บทที่ 11 - บทที่ 19

Pov: Samantha.Nakahinga na ako ng maluwag ng mailigtas ko mula sa pagkakagapos Sir, Bryan. Dahil na rin sa tulong ng mga kasama ko. nailigtas na rin ng iba kong kasama ang mga dayuhang bihag ng mga kaaway, mabuti na nga lang at medyo nabawasan ang bilang ng mga armadong nagbabantay sa loob ng compound na ito.Kaya madali lang namin silang napabagsak, pasalamat na rin ako dahil walang nasawi sa mga kasama ko kanina habang nakikipag laban sa mga armadong kalalakihan. talagang napagplanohan namin ang hakabang simula palang na pasukin namin itong loob ng compound."Sergeant Samantha, na search na namin ang buong lugar na ito, Wala na kaming nakitang tao, bukod sa mga toristang nakakulong kanina sa lumang bodega na iyon, nakakatiyak akong wala na rito ang pinuno nila.Pero kahit ganoon pa man ay matagumpay nating nailigtas ang mga bihag nila lalo na si luetenant Cortez," paliwanag ni Spo1 Dereck Zamora.

Pov- Samantha Pagtapos kong tumawag kay Luna, nagpaalam na ako kay Mang Dante at dahil nagawa na ang motor ko kinuha ko na rin ito, para naman magamit ko na, at hindi na ako nagcocomute sa tuwing may pupuntahan ako. Ibinigay sa akin ni Mang Dante ang helmet at pagkakuha ko ay ka-agad rin akong sumakay sa motor. "Mam Samantha mag-iingat po kayo sa daan at sakto lang ang pagmamaneho," wika niya. "Maraming salamat po Mang Dante. So pa-ano po maiiwan na po kita," Saad ko. Sinuot ko ang hawak kong helmet at mabilis ko nang pintakbo ang motor patungo sa hospital, hanggang marating ko na ng ito dahil wala naman sagabal sa daan. Marahan akong pumasok sa malaking gate at ng makapasok ako sakay ng motor ay nagtungo ako sa parking lot, subalit napansin ko ang mga matang nakatitig sa akin, hindi ko alam kung bakit. Dahil siguro maingay tunog ng aking motor at maganda ito, kaya agaw pansin sa mga taong nasa labas ng hospital. Syempre hamble lang ako at hindi ko na sila pinansin pa. Na

The INVESTAGATOR- chapter 15Nang mga oras na iyon ay nasa labas ako ng gate ng subdivision at nang makita ako ng security ay ka-agad niya akong pinagbuksan.Ngumiti siya sa akin, at saka, bumati, humingi ito ng pasensya dahil naghintay ako ng matagal sa labas ng gate."Good morning po Mam Samantha, pasensya po kakatapos ko lang po mag-umagahan. Hindi ko naman po kayo ka-agad napansin dito sa labas ng gate," paliwanag niya."Ahmmm, Okay lang po iyon Manong, maganda umaga rin po at maraming salamat," pagbati ko na may kasamang ngiti."Pumasok na ako sa loob ng subdivision habang sakay pa rin ng aking motor at muli naman sinarado ng security ang gate, for secure na rin sa lahat ng nasa loob ng subdivision na ito. Dahil mahirap na baka may masamang tao ang pumasok at mapahamak ang lahat.Ilang sandali nga ay nakarating na ako sa tapat ng bahay namin at bumaba na rin ako ng motor, hinubad ko

Habang nagkwekwento si Sir, Bryan, tungkol sa aking Ama ay hindi ko napigilan hindi mapaluha. Naalala ko ang aking mahal na Ama na hindi ko manlang nakasama ng matagal.Galit ang aking naramdaman sa mga oras na ito, ipapangako ko na mananagot kung sino ang taong nasa likod nang pagkamatay ng aking Ama, hindi ko siya mapapatawad kahit sino pa siya, kalaban man ito o kakampi ang mahalaga mabigyan ko ng hustisya ang pagkamatay niya---" bulong ko.Ang lungkot na aking naramdaman ay napansin ni Sir Bryan, hinawakan niya ang kamay ko at niyakap ako ng walang pasabi. Nagulat ako sa kaniyang ginawa, ngunit alam kong paraan lang niya ito para ako ay damayan sa aking kalungkotan.Hinayaan ko na lang siya, dinama ko na na lang ang mainit niyang yakap na nagpagaan ng pakiramdam ko. Niyakap ko rin siya ng mahigpit habang tumutulo pa rin ang mga luha ko sa aking mata."Samantha okay kalang ba?" tanong niya. "Pasensya dahi

Pagkapasok sa loob ng bahay ni Sam. Ay natoon ka-agad ang atensyon ni Mama at Rita sa kaniya. Natulala pa nga at parang nakakita sila ng multo. may kung anong tanong din sa kanilang isipan lalo't ngayon lang nila ito nakita."Samantha anak sino siya?" Nagtatakang tanong ka-agad ni Maam habang seryoso itong nakatingin sa akin. Samantalang si Rita naman ay tahimik lang at pasimple sumusulyap sa mukha ni Sam.Hindi ko na nga nasagot pa ang tanong ni Mama, dahil ka-agad naman nagpakilala si Sam at nagawa pa niyang kunin ang kamay ni Mama saka, inilagay sa noo niya bilang paggalang sa Ina ko."Magandang tanghali po tita, By the way ako po si Samuel, o mas kilala sa tawag na Sam, kaibigan po ako ng anak ninyo. Narito po ako para bisitihin si Samantha dahil nabalitan ko po ang nangyari sa kaniya. Heto nga po pala at may dala akong mga prutas," paliwanag niya sa aking Ina sabay abot ng isang basket na prutas at nagbigay pa ng ngi