All Chapters of หย่ารักทวงใจ: Chapter 111 - Chapter 120

วันนี้หรงซูต้องไปเตรียมงานสุดยอดการประชุมด้านการเงินสำหรับพรุ่งนี้เป็นครั้งสุดท้ายเซิ่งถิงเจ๋อไม่รบกวนเธอ วันนี้อยู่เล่นเกมกับเผยอวี้ที่วิลล่า แล้วพูดคุยกันเรื่องงานบ้างจู่ ๆ เผยอวี้ถามขึ้น “นายสนิทกับซูชิงจือไหม?”มือที่กำลังเล่นเกมของเซิ่งถิงเจ๋อนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นตอบเขา “เขาสนิทกับพี่เชินมากกว่า เขาก็คือพี่ชายของอันชิงเยว่ เมื่อห้าปีก่อนพี่ก็เคยเห็นเขาแล้ว ทำไมอยู่ดี ๆ มาถามเรื่องนี้ล่ะ?”เผยอวี้ตอบ “ปีนี้บริษัทเถิงฮุยเทคโนโลยีถูกเอ็มเคกรุ๊ปเทคโอเวอร์แล้ว การร่วมมือกับจีเอ็นครั้งนี้ เดิมทีคุยเรื่องสัญญากับป๋อเหิงแล้ว แต่ทางเถิงฮุยก็ยื่นข้อเสนอมา ตอนนี้เลยไม่แน่นอน”ในตอนที่ป๋อเหิงยังไม่ก่อตั้ง เถิงฮุยเทคโนโลยีก็มีชื่อเสียงในวงการแล้ว แต่เพราะการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีมาถึงทางตัน บวกกับผู้บริหารภายในเกิดปัญหา ทำให้บริษัทหยุดนิ่งไม่ก้าวหน้า กระทั่งถอยหลังปีนี้บริษัทถูกเทคโอเวอร์ ทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนในวงการอย่างมากในสายตาเผยอวี้ นี่เป็นหายนะมากกว่าโอกาสสำหรับเถิงฮุย เพราะเอ็มเคกรุ๊ปไม่เคยทำด้านเทคโนโลยีมาก่อนแต่นึกไม่ถึงว่าหลังจากบริษัทถูกเทคโอเวอร์หนึ่งเดือน เถิงฮุยไ

การประชุมจะดำเนินไปสามวันหรงซูกำลังยุ่งกับการติดต่อประสานงานกับผู้ดูแลที่เกี่ยวข้องในงานสุดยอดการประชุมครั้งนี้อยู่หลังเวทีเวลาประมาณเก้าโมงผู้เข้าร่วมประชุมทยอยมาลงทะเบียนหรงซูตามหัวหน้าสำนักงานกำกับดูแลการเงินออกไปต้อนรับ เพื่อทำหน้าที่ล่ามให้ผู้รับผิดชอบวันนี้หรงซูสวมเสื้อเชิ้ตสีชมพูเข้าคู่กับกางเกงสูทขากระบอกสีเทา ผมรวบมัดเป็นหางม้าต่ำ การแต่งหน้าที่สะอาดและพอดี รูปร่างที่โดดเด่น ความเก่งและเป็นมืออาชีพ ทำให้คนสนใจเธอไม่น้อยเจียงหวยซวี่และฉีเยี่ยนเฉามาถึงงานตอนเก้าโมงครึ่งเจียงหวยซวี่อยู่ในชุดสูทสีเทาอ่อน รูปร่างสูงสง่า ฝีก้าวมั่นคง ขณะนี้ใบหน้าหล่อเหลาลึกซึ้งคมคายมีรอยยิ้ม ทั่วทั้งตัวแฝงไปด้วยความรู้สึกสุภาพอ่อนโยนอย่างที่สุดฉีเยี่ยนเฉาสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม เพิ่มความโดดเด่นมีเสน่ห์มากขึ้นหัวหน้าเข้าไปคุยกับทั้งสองคนสองสามคำ หรงซูยิ้มให้พวกเขา“วันนี้ลำบากแล้วนะ” เจียงหวยซวี่บอกหรงซูหรงซูยิ้มจาง ๆ “ฉันพาพวกคุณเข้าไปก่อนค่ะ”ขณะเดียวกันเซิ่งถิงเชินออกมาจากลิฟต์ เดินมุ่งหน้าไปทางงาน มีคนสัญจรไปมามากมาย แต่เขากลับมองเห็นร่างหนึ่งที่สูงโปร่งได้ในแวบเดียวตอนเข

แม้จะคาดเดาไว้ก่อนแล้วว่าคุณหนูใหญ่คือลูกที่เกิดจากหรงซูแต่ตอนนี้พอหลักฐานอยู่ตรงหน้า ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจอยู่ดีเมื่อเซิ่งถิงเชินได้ยิน ใบหน้าหล่อเหลาก็ไม่ได้มีอารมณ์ใด ๆ มากนัก เอ่ยว่า “เข้าใจแล้ว”เขากดวางสายพร้อมลดมือลง เอี้ยวหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างรถ สีหน้าหล่อเหลานั้นดูลึกล้ำเสียจนคนเดาไม่ออกว่าตอนนี้เขากำลังคิดอะไรอยู่หรงซูยุ่งมาตลอดจนถึงสามทุ่มครึ่งช่วงสามวันนี้เธอต้องพักอยู่ที่โรงแรมแถวนี้ชั่วคราว ดังนั้นคืนนี้จึงไม่กลับไปที่วิลล่า ตอนนี้เจียงหวยซวี่ยังคงรอเธออยู่ที่ลานจอดรถ เตรียมตัวจะไปหาอะไรกินเป็นมื้อดึกพอไปถึงลานจอดรถก็เห็นเจียงหวยซวี่ที่ยืนพิงประตูรถรอเธออยู่เจียงหวยซวี่เห็นเธอ จึงโบกมือให้เธอหรงซูขึ้นไปนั่งบนรถของเขา คาดเข็มขัดนิรภัย แล้วเจียงหวยซวี่ก็ขับรถออกไป“พี่เยี่ยนเฉาล่ะคะ?”เจียงหวยซวี่พูดว่า “ต้องไปคอยเอาใจแฟนสาวคนใหม่ที่เพิ่งคบน่ะสิ”หรงซูอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “เขาไม่คิดจะหยุดอยู่ที่ใครเลยจริง ๆ นะคะ”เจียงหวยซวี่ตอบ “คงเป็นเพราะยังไม่เจอคนที่สามารถทำให้เขาหยุดได้ละมั้ง!”“คบแฟนมาตั้งเยอะขนาดนี้ ดูท่าเขาคงไม่อยากแต่งงานจริง ๆ นั่

เวลาหนึ่งทุ่มตรงงานเลี้ยงช่วงค่ำใกล้จะเริ่มต้นขึ้นแล้วหรงซูเปลี่ยนชุดเป็นชุดราตรีสีม่วงไล่เฉดสี ผมยาวถูกเกล้าขึ้นประดับด้วยดอกไอริสทั้งสองข้าง ใบหน้าแต่งแต้มงดงามเหมาะกับงานเลี้ยง ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายสง่างามสูงส่ง ยามแสงไฟสาดส่องลงมา เธอราวกับเทพธิดาที่จุติลงมาบนโลกสายตาจากด้านล่างเวทีล้วนจับจ้องมาที่ร่างของเธอ กล้องของช่างภาพต่างเล็งมาที่เธอและกดชัตเตอร์อย่างไม่ขาดสายหลังจากเธอกล่าวสุนทรพจน์จบ ก็เชิญฟางหงเหว่ยขึ้นมากล่าวปิดงานในคืนนี้ โดยหรงซูทำหน้าที่เป็นล่ามแปลภาษาอังกฤษสดในงานผ่านไปยี่สิบนาทีการกล่าวสุนทรพจน์ก็จบลงเสียงปรบมือดังกึกก้องกังวานไปทั่วทั้งบริเวณงานหรงซูจึงเชิญฟางหงเหว่ยเดินลงจากเวทีไปพร้อมกันแชมเปญชั้นเลิศ แสงไฟสว่างไสว ส่องประกายเจิดจรัสงานเลี้ยงอาหารค่ำเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการหรงซูเดินเป็นเพื่อนฟางหงเหว่ยแทรกตัวไปท่ามกลางฝูงชน เธอวางตัวได้เหมาะสมและสง่างาม ท่าทีสุขุมตอนพูดคุยดึงดูดคำชมจากผู้คนอย่างต่อเนื่อง“คุณเอเวอลินนี่เพียบพร้อมทั้งความสวยและความสามารถเลยจริง ๆ นะครับ!”“...”คำชื่นชมทำนองนี้มีให้ได้ยินอย่างนับไม่ถ้วนฟางหงเหว่ยพอใจกับผ

เซิ่งถิงเชินละสายตากลับมา “การที่เซี่ยอันหมิงมองคนไม่ออกเป็นปัญหาของเขาจริง ๆ แต่ผู้หญิงที่คอยประจบประแจงฉีกยิ้มให้นายได้ ก็ถือว่าไม่ได้เพียบพร้อมทั้งคุณธรรมและความสามารถ ไม่คู่ควรให้คนไปยกย่องตามจีบหรอก”พอพูดจบสีหน้าของหรงซูก็เย็นชาลงในพริบตาเขาไม่เพียงแต่ประชดประชันดูถูกเธอ แต่ยังไม่เว้นกระทั่งฉีเยี่ยนเฉาด้วยตอนที่ฉีเยี่ยนเฉาเผชิญหน้ากับเซิ่งถิงเชิน แม้เขาจะไม่ได้มีท่าทีหวาดหวั่นเลยแม้แต่น้อย ทว่ารัศมีรอบกายกลับถูกเซิ่งถิงเชินกดข่มเอาไว้อย่างเห็นได้ชัด“ก็จริงนะครับ ในสายตาของประธานเซิ่ง เกรงว่าคงจะมีแค่คนแบบคุณหนูใหญ่อันเท่านั้นที่ถือว่ามีความประพฤติดีงาม”“ฉีเยี่ยนเฉา! คุณยังไม่มีสิทธิ์มาวิพากษ์วิจารณ์ต่อหน้าผม”“...”ดวงตาดำขลับของฉีเยี่ยนเฉาเย็นชาลง ฝ่ามือที่ล้วงอยู่ในกระเป๋ากำแน่นขึ้นเรื่อย ๆชั่วขณะนั้น บรรยากาศก็ตึงเครียดขึ้นมาเจียงหวยซวี่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างหรงซูพลันลุกขึ้นยืน ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวพร้อมเอ่ยกับเซิ่งถิงเชิน “ไม่ทราบว่าฉันไปล่วงเกินประธานเซิ่งตรงไหนคะ? แน่นอนว่าหากเป็นเพราะวันนั้นฉันทำให้คนของคุณบาดเจ็บ ประธานเซิ่งจึงไม่พอใจฉัน ฉันยอมให้คุณต