หย่ารักทวงใจ のすべてのチャプター: チャプター 201 - チャプター 210

หรงซูใช้มือถืออัดคลิปวิดีโอเห็นท่าทางมีความสุขของลูกสาว สามารถอยู่กับลูกได้แบบนี้ ตอนนี้ในใจเธอเต็มไปด้วยความสุขหลังวิ่งไปหนึ่งรอบหรงซูอุ้มเหมยเหม่ยลงมาพักผ่อนบนเก้าอี้ด้านข้าง แล้วหยิบน้ำให้เธอ “จิบน้ำก่อน”ปลดหมวกของเธอออก แล้วซับเหงื่อบนหน้าผากให้เธอขณะนี้เซิ่งถิงเชินเดินเข้ามา“คุณพ่อ!”เหมยเหม่ยเรียกเซิ่งถิงเชินเดินเข้าไป นั่งอยู่ข้างกายเหมยเหม่ย จัดหน้าม้าของเธอที่เปียกชื้นเพราะเหงื่อ “เดี๋ยวคุณอากับคุณอาสะใภ้จะพาพี่นันนันมาเล่นด้วย”เหมยเหม่ยเรียกพวกฟู่สิงโจวเหมือนเซิ่งจิ่งฮุยกับเซิ่งจิ่งรุ่ยเหมยเหม่ยบอก “พี่นันนันจะมาเหรอคะ”เซิ่งถิงเชินตอบรับเหมยเหม่ยชอบฟู่นันนันมาก ดังนั้นเมื่อฟู่นันนันจะมา เธอดีใจมากเหมยเหม่ยบอกหรงซู “คุณน้าเอเวอลินพวกเราจะได้ขี่ม้ากับพี่นันนันค่ะ”หรงซูตอบรับเธอเงยหน้ามองเซิ่งถิงเชิน ความจริงวันนี้เธออยากอยู่กับลูกสาวตามลำพังมากกว่า แต่ก็ช่างมันเถอะ ก็ยังดีกว่าให้อยู่กับลูกพร้อมเขาแน่นอนว่าเซิ่งถิงเชินเองก็ไม่อยากอยู่กับเธอระหว่างเธอกับเซิ่งถิงเชินไม่มีอะไรให้คุยกันอยู่แล้ว จะได้ไม่ต้องส่งผลกระทบต่อลูกเดิมทีวันนี้ฟู่สิงโจวก็พ

ฟู่สิงโจวตอบ “เธอคิดว่าไงล่ะ?”เจี่ยงเวยหยางเข้าใจอะไรบางอย่างทันที จึงถอนหายใจบอกว่า “พอมองแบบนี้เธอเปลี่ยนไปเยอะมาก จู่ ๆ ฉันก็นับถือเธอขึ้นมา เธอดีกว่าอันชิงเยว่จริงๆ”แม้อันชิงเยว่จะหน้าตาดีมีชาติตระกูล แต่ยังไงก็เป็นลูกคุณหนูที่ถูกประคบประหงม ต้องการให้คนตามใจให้คนคอยโอ๋ คบเป็นแฟนได้ แต่ถ้าให้เธอเป็นภรรยาเซิ่งถิงเชิน เธอไม่เหมาะสมจริง ๆฟู่สิงโจวบอก “เรื่องของถิงเชิน พวกเรายุ่งไม่ได้ ต้องดูว่าเขาจะจัดการยังไงดีกว่า!”เจี่ยงเวยหยางอดหัวเราะไม่ได้ “ถ้าเขาจัดการได้ไม่ดี คิดว่าคุณปู่น่าจะไม่ชอบเขาแน่”ฟู่สิงโจวหัวเราะตามภายในรถตู้วีไอพีเหมยเหม่ยกำลังอ้อนให้หรงซูอยู่เป็นเพื่อนเธอคืนนี้หรงซูมองดวงตากลมโตของลูกสาวที่มองเธอตาปริบ ๆ ยังไงก็พูดปฏิเสธออกมาไม่ได้ เธอเงยหน้าปรายตามองชายหนุ่มที่นั่งเยื้องอยู่ตรงข้ามเซิ่งถิงเชินมองดูเธอ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใด และไม่มีทีท่าว่าจะเอ่ยปากพูด“ดีไหมคะคุณน้าเอเวอลิน?” เหมยเหม่ยบ่นพึมพำพร้อมเรียกอีกครั้ง ในดวงตาเต็มไปด้วยความกระหายและคาดหวังหรงซูหลุบตามองลูกสาว พูดคำปฏิเสธไม่ออก ได้แต่รับปากไปก่อนเหมยเหม่ยกอดหรงซูไว้อย่างดีใจ“เอาละ เ

เผยอวี้อดถามไม่ได้ว่า “เธอพาเหมยเหม่ยออกไปข้างนอกกับถิงเจ๋อตามลำพังเหรอ?”หรงซูส่งเสียง “อืม” ตอบรับ ก่อนจะอธิบายว่า “ตอนนี้ในใจเขาคงรู้ดีแล้วว่าฉันคือใคร เซิ่งถิงเชินก็แค่คงไม่มีวิธีปฏิเสธเหมยเหม่ย”เดิมทีเธอคิดว่าหลังจากหย่ากับเซิ่งถิงเชินแล้วค่อยดูว่าจะเปิดอกคุยกับเขายังไงดี แต่ช่วงที่ผ่านมาเธอใกล้ชิดกับเหมยเหม่ยมากเกินไป แน่นอนว่าคงปิดบังต่อไปได้ยากการที่เหมยเหม่ยติดและชอบเธอมากขนาดนี้ เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน โดยเฉพาะตอนที่ได้เห็นภาพวาดของเหมยเหม่ย ความรู้สึกกระวนกระวายใจนั้นก็คลายลงอย่างสิ้นเชิงตราบใดที่เหมยเหม่ยไม่ได้เกลียดเธอต่อให้เซิ่งถิงเชินจะรู้ว่าเป็นเธอ เธอก็ไม่มีอะไรต้องกลัวเจียงอวี่สงสัย “แล้วในเมื่อเขารู้ว่าเป็นเธอ เสี่ยวซู ทำไมเขาถึงไม่เปิดโปงล่ะ?”หรงซูตอบ “ฉันกับเขาตอนนี้ถือว่าเป็นแค่คนแปลกหน้ากันเท่านั้น ไม่มีอะไรให้ต้องเปิดโปงหรอก”เจียงอวี่พูดอย่างโกรธเคืองขึ้นมาทันทีว่า “ว่าที่อดีตสามีของเธอนี่น่ารังเกียจยิ่งกว่าจ้าวอี้โจวซะอีก”จ้าวอี้โจวก็คืออดีตสามีของเจียงอวี่เจียงหวยซวี่กับเจียงอวี่อยู่ได้ไม่นานนักสามวันต่อมาหรงซูไปร่วมงานเลี้ยงอาห

เซิ่งถิงเชินแกว่งแก้วไวน์ในมือเบา ๆ จากนั้นแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วจิบไปหนึ่งอึก ริมฝีปากบางยกยิ้มพร้อมเปล่งเสียงหัวเราะออกมา “ยังมีผู้หญิงที่คุณจีบไม่ติดอีกเหรอ”เดวิดมองตรงไปยังหรงซู นัยน์ตาสีฟ้าซ่อนความชื่นชมเอาไว้ไม่มิด เขาพูดขึ้นว่า “เอเวอลินเป็นผู้หญิงคนแรกที่ปฏิเสธผม ผมชอบเธอมากจริง ๆ ผมยังคงคิดถึงเธออยู่เสมอ ที่ผมมาจีนครั้งนี้ ก็เพื่ออยากจะเจอเธออีกสักครั้ง”เซิ่งถิงเชินมองตามสายตาของเดวิด นัยน์ตาสีดำขลับที่ลึกล้ำทอดมองไปที่ร่างของหรงซู “ข้างกายคุณไม่ได้ขาดแคลนผู้หญิงที่หน้าตาสะสวยกว่าเธอเลยนะ ที่คุณยังคงคิดถึงเธออยู่แบบนี้ เป็นเพราะเธอปฏิเสธคุณ เลยไปกระตุ้นความอยากเอาชนะของคุณงั้นสิ?”เดวิดหันกลับมามองเซิ่งถิงเชินอีกครั้ง ยกยิ้มมุมปากแล้วหัวเราะออกมา “ไม่ใช่แค่ความสวยหรอกนะ แต่ในตัวเธอมีเสน่ห์พิเศษมากจริง ๆ ซึ่งดึงดูดผมอย่างลึกซึ้ง คุณไม่รู้สึกเลยเหรอว่าเธอไม่เหมือนใคร?”เซิ่งถิงเชินยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความเย็นชา เขาเอ่ยว่า “ผมไม่เห็นจะรู้สึกเลยว่าเธอต่างจากผู้หญิงคนอื่นตรงไหน”เดวิดหัวเราะ “นั่นต้องเป็นเพราะคุณมีแฟนแล้วแน่ ๆ คุณหนูอันก็สวยมากเหมือนกัน”อ

เจียงหวยซวี่เอ่ย “หวังว่านี่คงไม่ใช่การขายฝันให้เจ้านายหรอกนะ”ในตอนนั้นเองโทรศัพท์มือถือของหรงซูสั่นเตือน เธอหยิบมันออกมาจากกระเป๋า ไม่ต้องดูก็รู้ว่าเป็นเบอร์ของใคร“เหมยเหม่ยโทรมาเหรอ?”หรงซูขานรับในลำคอ “ค่ะ”เจียงหวยซวี่ลุกขึ้นยืนพลางเอ่ย “ดึกแล้ว คุยโทรศัพท์เสร็จก็พักผ่อนให้สบายเถอะ คืนนี้ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น”หรงซูตอบรับ “ได้ค่ะ”เจียงหวยซวี่หันหลังเดินออกจากห้องนอนไปหรงซูปรับอารมณ์ให้เป็นปกติแล้วกดรับสายของเหมยเหม่ย“คุณน้าเอเวอลิน!”พอได้ยินเสียงใสแจ๋วร่าเริงของลูกสาว หรงซูก็รู้สึกราวกับมีความอบอุ่นแผ่ซ่านโอบล้อมไปทั้งร่างในพริบตา“เหมยเหม่ย”ทั้งสองคนคุยกันอีกยี่สิบนาทีถึงได้วางสายตอนนี้เหมยเหม่ยพักอยู่ที่บ้านใหญ่ตระกูลเซิ่ง โดยมีบรรดาพี่ชายคอยอยู่เป็นเพื่อนเมื่อวางโทรศัพท์ลงหรงซูลุกขึ้นเดินไปที่ห้องน้ำเธอเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จและสวมชุดคลุมเดินออกมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นหรงซูเดินไปเปิดประตู เมื่อเห็นคนที่อยู่ตรงหน้าเธอก็ชะงักไปเล็กน้อย “เดวิด?”เดวิดมองหรงซู ไล่สายตามองสำรวจเธอครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยถาม “เอเวอลิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”หรงซูยิ้มแล้วตอบ “ฉันไ