Share

บทที่ 209

Author: เหยียนอี่เฟย
เสียงกรีดร้องดังลั่นไปทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยง

สีหน้าของเซิ่งถิงเชินมืดครึ้มลงในพริบตา รอบตัวแผ่ซ่านไอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 514

    เผยหลานหัวกำลังจะลุกขึ้นไปชั้นบน พอเห็นหรงซูกลับมา จึงเก็บสีหน้าอารมณ์ ยิ้มอย่างใจดี กล่าวว่า “เสี่ยวซู กลับมาแล้วเหรอ ช่วงนี้ยุ่งมากสินะ”หรงซูเดินเข้าไป นั่งลงบนโซฟา ยกริมฝีปากยิ้มกล่าวว่า “ถึงวันหยุดก็ได้พักผ่อนเต็มที่แล้วค่ะ เมื่อกี้แม่กับพ่อคุยอะไรกันเหรอคะ?”ก่อนเข้าบ้านเธอคล้ายว่าได้ยินทั้งสองคนโต้เถียงกันเผยหลานหัวถลึงตาใส่หรงชิงเหวินทีหนึ่ง กล่าวว่า “ไม่มีอะไร เสี่ยวซูช่วงวันหยุดลูกมีแผนอะไรหรือเปล่า? จะออกไปเที่ยวผ่อนคลายหน่อยไหม”หรงซูกล่าว “ช่วงวันหยุดคนออกไปเที่ยวเยอะเกินไป หนูพักผ่อนอยู่บ้านให้เต็มที่ดีกว่าค่ะ!”เผยหลานหัวกล่าว “เอาอย่างงั้นก็ได้ แต่ไม่ได้เจอเหมยเหม่ยมาช่วงหนึ่งแล้ว ช่วงวันหยุดพาเหมยเหม่ยมาเล่นที่บ้านสิ”หรงซูตอบรับ “วันที่หนึ่งหนูต้องไปบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งกับเหมยเหม่ย รอให้ถึงวันที่สองหนูค่อยพาเหมยเหม่ยกลับมาค่ะ”ได้ยินแบบนั้นเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินอดตะลึงไม่ได้หรงชิงเหวินรีบถาม “เสี่ยวซู ลูกไปตระกูลเซิ่งทำไม?”หรงซูจึงเล่าเรื่องที่ตัวเองเซ็นสัญญากับเซิ่งถิงเชินให้ทั้งสองคนฟังเมื่อเผยหลานหัวกับหรงชิงเหวินได้ยินคำพูดของหรงซู สีหน้าไม่ถือว

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 513

    นักเรียนรอบด้านต่างมองพวกเขาด้วยความตะลึงหรือว่ารุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นกับรุ่นพี่ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นแฟนกัน ทำไมดูเหมือนความสัมพันธ์ของสองคนนี้จะคลุมเครือแปลก ๆหรงซูหันไปพูดกับนักเรียนหญิงด้านข้าง “รบกวนน้องนักเรียนคนนี้ช่วยเขาถือแป๊บหนึ่งค่ะ ตอนนี้ในมือพี่ถือเสื้ออยู่ไม่สะดวก”นักเรียนหญิงอึ้งไปครู่หนึ่ง เมื่อเงยหน้ามองดูชายหนุ่มสูงใหญ่ตรงหน้า ติ่งหูก็แดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัวสายตาของเซิ่งถิงเชินเลื่อนจากหรงซูมาอยู่ที่นักเรียนหญิง แล้วพูดอย่างสุภาพบุรุษและมีมารยาท “รบกวนด้วยครับ!”หัวใจนักเรียนหญิงสั่นสะท้าน ยื่นมือไปรับมา แล้วกล่าวว่า “ไม่ต้องเกรงใจค่ะ”ต่อมาเซิ่งถิงเชินถอดนาฬิกาข้อมือแล้วยื่นให้หรงซู ใบหน้าหล่อมองเธออย่างอ่อนโยนหรงซูช้อนตามองเขาแวบหนึ่ง แล้วยื่นมือไปรับมุมปากเซิ่งถิงเชินยกขึ้นเล็กน้อย ต่อมาหันหลังเดินเข้าสนามบาส มองเซิ่งถิงเจ๋อ พูดว่า “นายจะรุกหรือรับ?”เซิ่งถิงเจ๋อกล่าว “ได้หมดครับ”สุดท้ายเซิ่งถิงเจ๋อเลือกเป็นฝ่ายรุกหลังแข่งกันสองสามรอบทั้งสองคนกลับเสมอกันไม่ว่าจะเป็นเกมรับหรือรุกของทั้งสองต่างสูสีกัน แทบจะกินกันไม่ลงหรงซูเองก็อดไม่ได้มองดูการแข่

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 512

    ครูใหญ่เพียงยิ้มกล่าวว่า “ได้ งั้นพวกเธอไปกันก่อน”หรงซูบอกลาครูใหญ่กับบรรดาผู้บริหาร จากนั้นจากไปพร้อมเซิ่งถิงเจ๋อไม่ว่าใครก็ดูออกว่าหรงซูเมินเซิ่งถิงเชินเธอหยิ่งยโสเพราะเชื่อมั่นในตัวเองมากเกินไป หรือมั่นใจเพราะไม่กลัวอะไรเลยจริง ๆ กันแน่ ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบเหมือนเซิ่งถิงเชินไม่แสดงออกถึงความโกรธเลยกลับเหมือนกำลังตามใจให้เธอพูดคำเหล่านี้ออกมาครูใหญ่มองแผ่นหลังทั้งสองคนที่จากไป แล้วมองเซิ่งถิงเชิน ถามด้วยความสงสัย “นี่ถิงเจ๋อกับเสี่ยวซูใกล้จะมีข่าวดีแล้วเหรอ?”เพราะนอกจากเหตุผลนี้แล้ว ครูใหญ่นึกไม่ออกจริง ๆ ว่าหรงซูมีความมั่นใจจากไหนที่เมินเฉยเซิ่งถิงเชินได้ขนาดนี้เซิ่งถิงเชินกล่าว “คุณหรงแต่งงานแล้วจริง ๆ ครับ แต่ไม่ใช่ถิงเจ๋อ พวกเขาเป็นแค่เพื่อนกัน”ครูใหญ่ตะลึงมากหรงซูกับเซิ่งถิงเจ๋อไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ประจำโรงเรียน“เสี่ยวซู มีแต่เธอที่กล้าพูดจากับเขาแบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่น ดูท่าพรุ่งนี้คงต้องล้มละลายถูกคิดบัญชี”หรงซูยิ้มอ่อน กล่าวว่า “งั้นนี่ถือเป็นเกียรติของฉันใช่ไหม”เซิ่งถิงเจ๋อยิ้มตาม แล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนาพวกเขาไม่ได้ให้ครูหัวหน้าฝ่ายตามต่อไป อยากไปเดินเล่นเ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 511

    ครูใหญ่นึกย้อนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “หิมะปีนี้น้อยกว่าในอดีตมาก ฉันจำได้ว่าตอนนั้นเธอยังเอ่ยปากชมเสี่ยวซูเลยนะ”เซิ่งถิงเชินมองหญิงสาวบนเวทีที่ปราศรัยได้อย่างชัดถ้อยชัดคำฉะฉานชัดเจน แสงไฟสาดส่องลงบนร่างกายเธอ ราวกับทั่วทั้งร่างเปล่งประกายเขายิ้มบาง ๆ กล่าวว่า “จำไม่ค่อยได้แล้วครับ”“ผ่านมาหลายปีแล้ว จำไม่ได้ก็ไม่แปลก” ครูใหญ่มองทั้งสองคนบนเวที แล้วนึกถึงอดีตอย่างอดไม่ได้ แล้วก็เล่าเรื่องต่อ “ถิงเจ๋อกับเสี่ยวซูหนุ่มหล่อสาวสวยเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริง ๆ ฉันจำได้ว่าตอนม.ห้า เสี่ยวซูป่วยเลยพักเรียนไปหนึ่งปี เพราะป่วยเลยทำให้เสี่ยวซูไม่สวย แต่ถิงเจ๋อก็อยู่เคียงข้างเธอมาตลอด ยังห้ามนักเรียนคนอื่นหัวเราะเยาะเธอ ตอนนี้ทั้งสองคนยังสนิทสนมกันขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจะมีข่าวดีเมื่อไหร่ ฮ่า ๆ!”เซิ่งถิงเชินได้ยินคำพูดของครูใหญ่ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ อยู่ตลอดเวลา เขาไม่ตอบรับคำพูดของครูใหญ่หลังจบคำปราศรัยพิธีบริจาคเงิน ต่อจากนี้คือกิจกรรมศิษย์เก่า ช่วงค่ำยังมีแสดงศิลปวัฒนธรรมมีนักเรียนไม่น้อยมาขอถ่ายรูปและลายเซ็นของหรงซูกับเซิ่งถิงเจ๋อเมื่อเผชิญหน้ากับคำร้องขอของพวกนักเรียน ทั้งสองไม

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 510

    เขาพูดแค่พอประมาณ ไม่ได้พูดอะไรอีก แต่ตอนก้าวเท้าจากไป จู่ ๆ ซูจิ่นซีก็เอ่ยปาก “น้องสาวแกโดนรังแกขนาดนี้ ชิงจือแกรักชิงเยว่ขนาดนั้น ไม่ควรไปทวงความยุติธรรมให้เธอหน่อยเหรอ?”ฝีเท้าซูชิงจือชะงัก แล้วหันมองแม่ พร้อมเอ่ยเสียงต่ำ “แล้วแม่คิดว่าผมควรไปทวงความยุติธรรมจากใคร? เซิ่งถิงเชิน จ้าวอี้โจว หรือเจียงหวยซวี่ หรือว่ากับภรรยาของเซิ่งถิงเชินดี?”ซูจิ่นซีมองดูลูกชาย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตึงเครียด “ชิงจือ สำหรับแก มีเพียงผลประโยชน์ของแกสำคัญที่สุดใช่ไหม?”ซูชิงจือได้ยินแบบนั้น สีหน้าเย็นชา กล่าวว่า “ผมต้องการอะไร เคยมีความสำคัญในใจแม่ด้วยเหรอ?”ซูจิ่นซีอึ้งไปสักครู่ ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไรซูชิงจือละสายตาอย่างเย็นชาแล้วสาวเท้าจากไป“ชิงจือ!”ซูจิ่นซีตะโกนเรียกฝีเท้าซูชิงจือก้าวต่อไป เขาขึ้นรถ แล้วให้คนขับรถขับออกจากวิลล่าตอนเที่ยงวันจู่ ๆ เขาได้รับข้อความที่ซูจิ่นซีส่งมา “ชิงจือ ขอโทษนะ ช่วงนี้แม่อารมณ์ไม่ค่อยดี เมื่อกี้พูดผิดไป แม่สำนึกผิดแล้ว”ซูชิงจือมองข้อความบนมือถืออยู่เนิ่นนาน ไม่รู้ว่าขณะนี้ในใจของเขาคิดยังไงกันแน่ เขาวางมือถือไว้ด้านข้าง ไม่ตอบข้อความกลับขณ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 509

    เหมยเหม่ยมองแม่หรงซูกล่อมให้เธอกลับห้องก่อนแม้เหมยเหม่ยจะไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ก็ยอมกลับไปที่ห้องกับแม่บ้านโดยดีเมื่อเห็นเหมยเหม่ยจากไปหรงซูละสายตากลับมา แล้วเงยหน้ามองชายหนุ่ม ดวงตาคู่สวยเย็นชา “ยังไม่ลงไปเหรอ?”เซิ่งถิงเชินหลุบตามองเธอแวบหนึ่ง ขณะที่หยิบมือถือออกมาเตรียมจะโทรหาซูชิงจือ ซูชิงจือก็โทรมาหาเขาพอดีตอนนี้เขาอยู่นอกวิลล่านี่เองซูชิงจือเดินเข้าห้องรับแขก เซิ่งถิงเชินกำลังลงมาจากชั้นบน“พี่เชิน!”อันชิงเยว่วิ่งเข้าไปหาเซิ่งถิงเชิน“ชิงเยว่!”ซูชิงจือตวาดห้าม เขาสาวเท้าเดินเข้าไป แล้วดึงแขนอันชิงเยว่ บอกว่า “กลับไปกับพี่”มือหนึ่งของอันชิงเยว่จับแขนซูชิงจือเอาไว้ ตาแดงก่ำพูดด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน “พี่ ฉันจะไม่กลับไป” แล้วเงยหน้ามองเซิ่งถิงเชิน พูดเสียงสะอื้น “พี่เชิน ฉันรักพี่จริง ๆ นะ ฉันไม่อยากเสียพี่ไป ฉันไม่อยากให้พี่โดนหลอก เธอจงใจกลับมายั่วยวนแก้แค้นพี่นะพี่เชิน เธอหลอกใช้เหมยเหม่ยเพื่อใกล้ชิดพี่ พี่เชิน พี่อย่าเชื่อเธอนะ”ระหว่างที่พูด ดวงตาที่เคียดแค้นจ้องหรงซูที่ยืนอยู่ตรงระเบียงชั้นสองหรงซูยืนอยู่ตรงนั้น เลิกคิ้วมองทั้งสามคนที่ชั้นล่างอย่างไม่เดือด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status