《เมื่อนางร้ายหายไป》全部章節:第 61 章 - 第 70 章

80 章節

CHAPTER 61 บทละครในคฤหาสน์แอสเตอร์

     สุดท้ายก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้ ทั้งที่แม‍รี่บอกให้ทุกคนรับรู้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้วว่าอาจจะมีเหตุการณ์ไม่ดีเกิดขึ้น เป็นเพราะเธอปล่อยให้ท่านหญิงคลาดสายตาไป โชคดีแค่ไหนที่แกรนด์‍ดยุกมาเจอเสียก่อน ก่อนที่มาร์ควิสอลันจะได้กระทำเรื่องหยามเกียรติท่านหญิงของเธอ สองครั้งแล้ว เกิดเหตุการณ์เช่นนั้นสองครั้งแล้วนะ แม‍รี่รับรู้เรื่องราวในเช้าวันนั้นโดยมีอาร์‍ดิ‍โตเป็นผู้มาเล่าให้ฟัง บรรยากาศตอนเช้าเลยค่อนข้างมาคุ แม‍รี่เงียบผิดปกติอันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเธอกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ แคร้ง!! ถ้วยชาถูกแม‍รี่วางอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดัง อาร์‍ดิ‍โตทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าควรจะปฏิบัติตนเช่นไรเมื่อสตรีกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ “ฉันขอโทษ” “ค่ะ” แม‍รี่ตอบสั้น ๆ “ต้องทำยังไงเธอถึงจะหายโกรธฉัน” อาร์‍ดิ‍โตวางเอกสารในมือ “ท่านชาย ไม่ต้องทำสิ่
閱讀更多

CHAPTER 62 ปล่อยผ่านไม่ได้

     ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องทำงานของอาร์‍ดิ‍โต แม‍รี่ไม่สามารถอดทนยืนรออยู่เช่นนั้นได้ จึงผละออกมาเดินเล่น แต่สถานที่เดินเล่นก็ยังเป็นจุดที่สามารถมองเห็นห้องทำงานของอาร์‍ดิ‍โตได้ ทั้งที่สมองบอกให้เธอหันหลังกลับ แต่กระนั้นสมองดันสั่งให้เธอเดินไปด้อม ๆ มอง ๆ อยู่แถวนั้นแทน ดวงตาสีเขียวของแม‍รี่มองขึ้นไปที่หน้าต่างห้องทำงานของชายหนุ่ม ตอนแรกยังไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น แต่ผ่านไปครู่หนึ่งชายหญิงในห้องนั้นดันมากอดกันต่อหน้าเธอ แม‍รี่หันหลังกลับและขึ้นไปเก็บของเตรียมตัวกลับไปหาท่านหญิงของเธอในทันที   ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าอาร์‍ดิ‍โตของเธอจะไม่มีวันหวั่นไหวไปกับเสน่ห์ของลู‍เซีย‍น่าอย่างเด็ดขาด แต่ก็ไม่มีอะไรการันตีได้ว่าจะไม่เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้น นั่งทำใจเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง แม‍รี่รู้สึกว่าการกระทำของตนเองนั้นดูงี่เง่า เธอจึงเปลี่ยนใจเป็นนั่งสงบสติอารมณ์ของตนเองที่ห้องพักแทน ไว้รอให้เธอควบค
閱讀更多

CHAPTER 63 มีอีกหลายเรื่องให้เราได้เรียนรู้ NC

     ค่ำคืนงานเลี้ยงผ่านไปแล้ว หนังสือพิมพ์เขียนข่าวออกมาได้อย่างรวดเร็วและน่ารังเกียจ ไน‍ซี‍อาไม่ต้องการให้เธอรับรู้ข่าวสารพวกนั้น จึงตั้งใจพาเธอออกจากนครหลวงไปพักอยู่ที่แกรนด์ดัชชีสักระยะหนึ่ง รอให้คนในวงสังคมเลิกพูดเรื่องนี้ก่อน ชายหนุ่มไม่อยากให้มันกระทบต่อสภาพจิตใจของเธอ แม้จะไม่รู้เหตุผลแต่อา‍ริ‍เทียร์ก็ไม่ได้ขัดข้อง เธอไม่เคยได้ออกไปจากนครหลวงเลยสักครั้ง ถ้าไม่ใช่ไปที่ดัชชีของตระกูลแอสเตอร์เมื่อครั้งยังเด็กเธอก็แทบไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหน “ท่านพี่กับแม‍รี่จะตามไปด้วยหรือคะ” อา‍ริ‍เทียร์ได้ยินจากคริฟตั้น เพราะทางนั้นมาถามถึงเรื่องเมนูอาหารที่พี่ชายของเธอกับแม‍รี่ชอบ “อ้อ...ใช่น่ะ เห็นว่าจะตามไปหลังจากนี้น่ะ” ไน‍ซี‍อาตอบ อันที่จริงอยากจะไปอยู่กับเธอแค่สองคนเท่านั้น ไม่ได้ต้องการให้ใครตามไป แต่เพราะอาร์‍ดิ‍โตมีเรื่องที่จะต้องปรึกษากับเขา และไม่อยากให้หูตาที่เป็นสับปะรดของดยุกไค‍เด
閱讀更多

CHAPTER 64 ประชุมอย่างเคร่งเครียด

     อา‍ริ‍เทียร์มาถึงปราสาทแกรนด์‍ดยุก พ่อบ้านประจำประสาทที่มีนามว่าโรแลนด์ต้อนรับขับสู้เธออย่างดี รวมถึงทุกคนในปราสาทก็ปฏิบัติต่อเธอดีมาก ๆ เช่นกัน หลังจากนั้นไม่นาน ท่านพี่และแม‍รี่ก็มาถึง อา‍ริ‍เทียร์สงสัยเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งสองคนมาสักพักแล้ว จนได้เห็นท่านพี่อาร์‍ดิ‍โตจับมือแม‍รี่ลงมาจากรถม้า เธอจึงมั่นใจแน่ชัดว่าสองคนนี้ไม่ได้เป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกันเท่านั้น “ท่านหญิง” แม‍รี่เห็นหน้าของอา‍ริ‍เทียร์ครั้งแรกในรอบหลายวันก็โผเข้ากอดเธอโดยทิ้งอาร์‍ดิ‍โตเอาไว้ด้านหลัง “ไม่ได้พบกันนานเลยนะแม‍รี่” ไม่รู้ว่าจะเรียกว่านานได้หรือไม่ สองสามสัปดาห์นี่นานหรือเปล่านะ “ทำไมท่านหญิงถึงขอบตาดำคล้ำเช่นนี้ละคะ” แม‍รี่ประคองใบหน้าน่ารักของท่านหญิงของตนมาพิจารณา “พักผ่อนไม่เพียงพอ แล้วก็นอนดึกหรือคะ” อา‍ริ‍เทียร์อึกอัก จะให้เธอพ
閱讀更多

CHAPTER 65 ว่าที่นายหญิง

 แม‍รี่ไม่ได้คิดจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่คฤหาสน์แอสเตอร์ให้กับอา‍ริ‍เทียร์ฟัง เพราะไม่รู้ว่าท่านหญิงที่น่ารักของเธอได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วจะเป็นอย่างไร ทั้งเธอและอาร์‍ดิ‍โตจึงตัดสินใจปิดเรื่องนี้เป็นความลับ รอจนกว่าสภาพจิตใจของเธอจะพร้อม ซึ่งไม่รู้ว่าคือเมื่อไหร่ภาพวันที่ท่านหญิงตัดสินใจใช้มีดปอกผลไม้ปาดคอของตนเอง ยังคงอยู่ในความทรงจำของแม‍รี่ เธอคงมิอาจให้เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้นอีกครั้ง“ที่นี่บรรยากาศดีมากเลยนะคะท่านหญิง”อา‍ริ‍เทียร์มองรอบ ๆ ตัว เป็นจริงอย่างที่เธอที่นี่บรรยากาศดีมากอย่างที่แม‍รี่เอ่ยมา คนตัวเล็กมองหญิงที่สาวที่เคยเป็นหญิงรับใช้ของเธอ วันนี้แม‍รี่ไม่ได้แต่งกายด้วยชุดของหญิงรับใช้แต่สวมเสื้อผ้าอย่างที่สตรีชนชั้นสูงมักจะชอบสวมใส่กัน ในวันที่เธอเจอกับแม‍รี่เป็นครั้งแรกอา‍ริ‍เทียร์จำได้ว่าใบหน้าของคนตรงหน้ามีกระ ตอนนี้ไร้ริ้วรอย บนใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา“แม‍รี่” อา‍ริ‍เทียร์เรียกหญิงสาวที่นั่งดื่มชาอยู่ฝั่งตรงกันข้าม
閱讀更多

CHAPTER 66 มาเป็นคู่ชีวิตของผมนะครับ NC

     มีงานแรกก็มีงานที่สองที่สามต่อไปเรื่อย ๆ อา‍ริ‍เทียร์ย้ายมานั่งทำงานที่ห้องของไน‍ซี‍อาไปโดยปริยาย เพราะที่นี่สะดวกกว่ามาก ดีกว่าให้โรแลนด์ที่สูงวัยหอบหิ้วเอกสารสำคัญไปที่ห้องพักของเธอ และไน‍ซี‍อาเองก็ไม่ได้ว่าอะไรที่เธอมานั่งทำงานอยู่ที่นี่ ท่านพี่อาร์‍ดิ‍โตกลับไปที่นครหลวงพร้อมกับแม‍รี่แล้ว ส่วนอา‍ริ‍เทียร์ยังต้องอยู่ที่นี่ นานวันเข้าเธอก็เริ่มไม่อยากกลับไปอยู่ที่นครหลวงเสียแล้ว เพราะที่นี่บรรยากาศและสภาพแวดล้อมดีกว่าที่นั่นมาก ๆ อีกทั้งยังไม่ต้องเห็นอะไรเดิม ๆ สภาพแวดล้อมเดิม ๆ ที่ล้วนแล้วแต่เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำเลวร้าย เสียดายก็แต่เธออาจจะไม่ได้เห็นเรือนกระจกของท่านแม่เอร่าอีกต่อไป นั่นเป็นเรื่องเดียวที่อา‍ริ‍เทียร์คิดแล้วเสียใจ ตอนแรกเขาบอกว่าจะอยู่ที่นี่แค่สัปดาห์เดียว แต่พออา‍ริ‍เทียร์เงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารพบว่าผ่านมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว   ประตูห
閱讀更多

CHAPTER 67 แมวจับหนู 1

 เห็นน้องสาวดูมีความสุขที่ได้อยู่กับแกรนด์‍ดยุกไน‍ซี‍อา อาร์‍ดิ‍โตก็คลายความกังวลใจลงไปบ้าง ทีนี้ก็เหลือแค่เพียงเรื่องวุ่นวายในตระกูลเท่านั้น เขาอยากให้อา‍ริ‍เทียร์พบกับความสุข เธอเป็นน้องสาวที่แสนล้ำค่าของเขาเป็นบุตรสาวที่ท่านแม่เอร่ารักและหวงแหนสุดหัวใจการกระทำที่ผ่านเขาอาร์‍ดิ‍โตได้สำนึกผิดแล้ว สำนึกก่อนที่อะไร ๆ จะสายเกินกว่าจะแก้ไข ชายหนุ่มหันกลับมามองผู้ที่อยู่ในรถม้า สีหน้าของเธอยังคงดูเคร่งเครียด“คุณยังมีเรื่องอะไรที่ให้กังวลอยู่อีกเหรอ”แม‍รี่ที่ถูกทักหันกลับมามองที่ท่านชายผมสีทองที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน“หนังสือพิมพ์น่ะค่ะ ฉันกำลังคิดถึงเรื่องหนังสือพิมพ์ นักข่าวคนนั้น เขียนข่าวออกมาได้ราวกับว่าตัวติดอยู่กับเทียร์ ฉันสงสัยว่าอาจจะเป็นคนสนิท....” คนตัวเล็กกอดอกสีหน้าเคร่งเครียดดูคิดไม่ตก“ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นคนในคฤหาสน์แอสเตอร์” อาร์‍ดิ‍โตสงสัยอยู่ผู้หนึ่ง“สงสัยใครหรือเปล่าคะ?”“ย่อมมี”“งั้น
閱讀更多

CHAPTER 68 แมวจับหนู 2

       ดยุกไค‍เดนตื่นขึ้นมาพบว่าบุตรชายของตนเองเพิ่งจะเปิดประตูออกไปเมื่อสักครู่นี้ ชายสูงวัยที่นอนอยู่บนเตียง พยายามจะลุกขึ้นมาเรียกบุตรชายของตน แต่กระนั้นลิ้นกลับแข็งเปลี้ยไม่สามารถส่งเสียงใด ๆ ออกไปได้ ลู‍เซีย‍น่าหันกลับมาที่เตียงนอนพบก็พบว่าเขากำลังพยายามส่งเสียงขอความช่วยเหลือจากบุตรชายสุดที่รัก “แย่จังเลยนะคะที่เรียกไม่ทัน น่าเสียดายที่ท่านพี่อาร์‍ดิ‍โตออกไปจากห้องก่อนท่านพ่อจะตื่น” ลู‍เซีย‍น่าลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงกอดอกมองชายสูงวัยที่นอนเป็นผัก “....” ดยุกไค‍เดนเสียรู้ผู้หญิงคนนี้ความโลภในกามารมณ์ทำให้เขาไม่ได้เปิดตามองให้กว้าง ๆ อีกทั้งยังหลงใหลไปกับใบหน้าสวยงามและถ้อยคำหวานฉ่ำ ล่อลวงให้เขาติดเข้าไปในกับดักที่ผู้หญิงคนนี้วางเอาไว้ “ทำหน้าแบบนั้นอยากจะด่าฉันเหรอคะ แต่เสียดายที่ตอนนี้ดยุกไค‍เดนผู้ยิ่งใหญ่ แค่กระดิกนิ้วก็ยังทำไม่ได้&rdq
閱讀更多

CHAPTER 69 เมื่อหลายปีก่อน 1

       เมื่อหลายปีก่อน…   หญิงสาวผมสีน้ำตาลสวมเสื้อผ้าที่เปิดเผยเนื้อหนังเดินเข้ามาในคฤหาสน์แอสเตอร์ ที่อยู่ข้าง ๆ กันเป็นเด็กผู้หญิงที่มีใบหน้าน่ารัก แววตาไม่ประสีประสาสิ่งใด “เข้าไปสิ” เซฟิน่าดันหลังเด็กหญิงตัวเล็กจิ๋วให้ก้าวขึ้นบันไดไปด้วยกัน “ท่านแม่” ดวงตาสีน้ำตาลจับจ้องไปที่มารดา เพราะไม่มีความรู้ การศึกษาต่ำต้อยทำให้เซฟิน่ายังไม่รู้จะตั้งชื่อเด็กหญิงคนนี้ว่าอย่างไร น่าเสียดายที่นังเด็กสกปรกนี่ไม่ได้มีผมสีทองหรือดวงตาสีฟ้าเฉกเช่นเดียวกันกับคนในตระกูลแอสเตอร์ เด็กตัวเล็กที่เซฟิน่าฝืนใจคลอดออกมา มีใบหน้าที่แทบจะถอดแบบเธอออกมาทุกประการ กว่าที่เซฟิน่าจะตามหาตัวชายกระเป๋าหนักที่ปล่อยน้ำเชื้อในตัวเธอและทำให้เธอมีนางเด็กสกปรกคนนี้เจอเวลาก็ล่วงมาถึงสามสี่ปี “ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อย” เซ
閱讀更多

CHAPTER 70 เมื่อหลายปีก่อน 2

       เซฟิน่าถูกจัดให้พักอยู่ในเรือนเล็กที่อยู่ห่างออกไปจากอาคารหลักเล็กน้อย เด็กหญิงผมสีน้ำตาลที่ถูกแจ้งว่าเป็นบุตรสาวของเธอ หลังจากได้รับการรักษาและอาการดีขึ้นก็ถูกส่งตัวมาอยู่ด้วยกันในภายหลัง “ท่านแม่ ท่านแม่เอร่ากับท่านพี่อาร์‍ดิ‍โตตั้งชื่อให้หนูด้วยค่ะ” เด็กหญิงกล่าวกับมารดาแท้ ๆ ของตนเองอย่างภาคภูมิใจ วันนี้เธอไปวิ่งเล่นบนอาคารใหญ่อย่างเช่นทุกครั้ง “แล้วยังไง” เอร่ามองเด็กหญิงผมสีน้ำตาลอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ “อา‍ริ‍เทียร์ค่ะ หนูชื่ออา‍ริ‍เทียร์ ท่านแม่จะเรียกหนูว่าเทียร์เฉย ๆ ก็ได้นะคะ ท่านแม่เอร่าบอกเช่นนั้น” เด็กหญิงลอบเลียริมฝีปากของตนเอง เพราะหวั่นเกรงว่าตนเองนั้นจะพูดอะไรไม่เข้าหู แต่เธอก็แค่อยากจะอวดให้มารดาแท้ ๆ ของตนเองฟังว่าตอนนี้เธอมีชื่อแล้ว เซฟิน่าประคองใบหน้าน่ารักของเด็กหญิงขึ้นมาพินิจพิจารณา เธอมาอยู่ที่นี่
閱讀更多
上一章
1
...
345678
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status