One Hot Night to Forever のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

Napatingin agad si Yvee kay Gideon. Hindi niya mapigilang maghanap ng kahit kaunting tulong sa mga mata nito. Kahit isang senyas man lang na okay lang, o kaya ay babawiin siya mula sa sitwasyon. Pero ang nakuha lang niya ay isang mahinang tango.‘Talaga? ‘Yon na ‘yon?’ Napangiwi si Yvee sa loob-loob niya, pero mabilis niyang inayos ang mukha niya bago pa mahalata ng matanda ang sobrang kaba niya. Huminga siya nang malalim. ‘Sige… kaya mo ‘to, Yvee.’Dahan-dahang lumapit si Yvee sa kama. Sa bawat hakbang niya, parang may kung anong kumakabog sa dibdib niya—mabilis, malakas, halos marinig na niya. Paglapit niya, roon niya tuluyang nasilayan ang matriarka. Matanda na ito pero matalas pa rin ang mga mata. Parang kayang basahin ang kahit anong itago mo.‘Tinitingnan niya ako… sobra.’ Hindi makagalaw si Yvee. Hindi siya makaiwas sa mga titig ng matanda. Maya-maya, biglang ngumiti ang matriyarka.“Mas maganda ka kaysa sa inaasahan ko.”Nagulat si Yvee. Hindi niya inaasahan ‘yon. “A-Ah… hind

Lumipas ang ilang minuto habang nagkukuwentuhan si Yvee at ang matriarka. Kung anu-ano ang pinag-usapan nilang dalawa at madalas ay patungkol kay Atlas ang napag-uusapan nila. Paminsan-minsan ay napapahinto si Yvee kapag napapansin niyang napapagod ang matanda. Kahit pilit itong ngumiti, halata sa mga mata nito ang pagod.Nasa gilid lang si Gideon habang tahimik na nakamasid sa kaniyang lola at fiancee. Masayang-masaya siyang makita na ang dalawang babaeng mahal niya ay nagkakasundo. Lalo pa’t matagal nang nais ng lola niya na maikasal siya at bigyan ng isang buong pamilya si Atlas.Maya-maya ay may kumatok sa pinto.“Come in,” mahinang sabi ni Gideon. Pumasok ang isang lalaking nakaputing coat. Matangkad ito, maayos ang tindig, at mukhang nasa early thirties. May suot itong salamin at may hawak na tablet habang naglalakad papasok sa silid.“Good evening, Madam Revamonte,” bati ng lalaki.“Ah, Marcus,” sabi ng matriarka. Tila kilala ang doktor.Napalingon si Yvee sa bagong dating, pag

“Hello?” Sa kabilang linya ay narinig agad ni Yvee ang boses ni Gideon. “Did you arrive already?”“Hmm,” sagot ni Yvee. “Mga thirty minutes ago.”“Good.” Saglit na natahimik si Gideon bago nagsalita ulit. “Why didn’t you text me?”Napataas ang kilay ni Yvee. “Required ba?”“Of course.”Napangiti si Yvee. “Bakit?”“Because I told you to.”“Ahh… boss ka ba?” pabirong wika ni Yvee.“Not totally a boss,” sagot ni Gideon. “I’m your fiancé, Miss Yvangeline.”Napailing si Yvee. “Ang kulit mo.”Natahimik sandali sa kabilang linya. Pagkatapos ay nagsalita ulit si Gideon. “What are you doing now?”“Nakaupo ako ngayon. I'm currently indulging myself with me time bago ka tumawag.”“So naistorbo ba kita?”Yvee chuckled. “Hmm… paano kung sabihin kong oo?”May kakaibang lambing sa boses ni Gideon. “Well, I am sorry pero hindi ako nakatiis at tumawag ako sa iyo. I was worried I didn’t receive any message from you.”Bahagyang uminit ang pisngi ni Yvee pero hindi niya iyon pinahalata. “Baka nakakali

Sa gitna ng sala, lumakad si Drew na parang siya ang may hawak ng sitwasyon. Huminto siya, saka pumalakpak nang mahina, sapat lang para makuha ang atensyon ng lahat.“Okay. Let’s start,” anunsyo ni Drew.Parang may kung anong kumirot sa tiyan ni Yvee. Ganito ba talaga ang mangyayari? Wala man lang tanong kung okay lang sa kaniya o hindi? Lumapit ang isa sa mga babae—ang mukhang pinaka-head sa kanila—hawak ang measuring tape. Maayos ang postura nito, sanay na sanay sa ganitong trabaho.“Good morning po,” magalang na bati ng babae.Bahagyang napangiti si Yvee, kahit medyo alangan pa rin ang pakiramdam niya. “Good morning.”“P’wede po ba kayong tumayo rito?” mahinahong tanong ng babae sabay turo sa gitna ng sala.Napatingin si Yvee sa tinuturo ng babae saka sa paligid—kay Drew na nakatingin lang, kay Rechelle na halatang curious, at sa dalawang kasama ng mananahi na nakaabang na rin. Wala na siyang lusot. “Sige…” mahina niyang sagot, saka dahan-dahang lumakad papunta sa gitna.Pagkaharap

Danas din naman ni Yvee ang pagiging mayaman. Mula naman sa mayamang angkan ang pamilya niya lalo na ang mommy niya. But her mother didn’t spoil her rotten at ang karangyaang tinamasa niya ay nawala nang pumanaw ang ina niya. Hindi pa man siya nakaka-move on, nandito na naman ang panibagong eksena. Dahan-dahang lumapit si Yvee sa mesa at tiningnan ang laman ng maleta. Sa malapitan, mas lalo niyang nakita kung gaano kaayos ang bawat piraso. Hindi lang basta maganda ang mga iyon, parang bawat isa ay pinag-isipan. Ang gaganda at halatang mahal. “Okay…” bulong ni Yvee, parang kinakausap ang sarili. “Pipili ako ng… simple lang.” Simple. Iyon lang ang kaya niyang i-handle. Inabot ni Yvee ang isang set—’yong hindi agad sumisigaw ng pansin. Isang manipis na gold necklace, may maliit na diamond pendant. Hindi iyon malaki at hindi rin sobrang kintab kung hindi mo tititigan. “Siguro ito na lang,” sabi ni Yvee, medyo alangan pa rin. Agad na ngumiti ang alahera. Natuwa siya sa napili ni Yvee.