เวลาเลิกงาน ปาริฉัตรเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับอย่างคนเหม่อลอย ตลอดช่วงบ่ายหญิงสาวทำงานพลาดบ่อยจนเจ๊เครซี่ต้องเอ่ยปากเตือนหลายครั้งเพราะใจมัวแต่คิดไปถึงคนบนห้องชั้นสูงสุดว่ากำลังทำอะไรกันอยู่"นี่แป้งหอม ไหวไหมเนี่ย?" เจ๊เครซี่ถามขึ้นขณะที่มือหนาก็กำลังเก็บของของตัวเองอยู่เหมือนกัน"ไหวค่ะเจ๊ แค่ได้ไปนอนพักก็หายแล้ว" ปาริฉัตรตอบพลางส่งยิ้มอ่อนให้ เธอยอมรับว่าช่วงบ่ายมานี้เธอเอาแต่คิดเรื่องของเสี่ยภาคินทร์กับผู้หญิงที่ชื่อฟ้าใสนั่นจนไม่มีสมาธิทำงาน"เสร็จหรือยัง ไปกันเถอะ" รุ่นพี่สาวสองถามขณะที่จับสายกระเป๋าขึ้นสะพายที่ไหล่แล้วยืนรอหญิงสาวที่ประตูห้อง"เสร็จแล้วค่ะ" ปาริฉัตรพูดขึ้นพลางสาวเท้าก้าวเดินไปหาเจ๊เครซี่ ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือเธอก็ได้ดังขึ้นเจ้าหนี้ ปาริฉัตรเหลือบมองเบอร์สายเรียกเข้า เธอมองนิ่งซักพักก่อนที่จะกดปิดเสียง เธอยังไม่อยากรับสายเขาตอนนี้"ไม่รับสายเหรอ?" เจ๊เครซี่ถามขณะที่เดินคู่กันออกไป "เบอร์ไม่รู้จักค่ะ" หญิงสาวตอบออกไป เธอจะพยายามไม่สนใจโทรศัพท์ที่สั่นสะเทือนอยู่ในกระเป๋าเธออยู่ในขณะนี้"ทำไมไม่รับสายวะ!" เสี่ยภาคินทร์บ่นขึ้นมาขณะที่กำลังต่อสายหาแม่กวางน
Last Updated : 2026-03-09 Read more